DE GROTE LIJNEN VAN DE VRIJHEID BLIJHEID LEER

Misschien is domineren een te sterk aangezette woordkeus, maar het is zeker niet overdreven te zeggen, dat berichten m.b.t. de over 3 maanden plaatsvindende transitie c.q. decentralisatie c.q. monsterbezuiniging op de zorg de media steeds meer beginnen te beheersen.
Niet zo vreemd natuurlijk, want al maanden wordt er door onafhankelijke deskundigen, pubieke en commerciële partijen gewaarschuwd voor een dreigende naderende chaos vanaf januari 2015. En nu ook de verantwoordelijke politiek via de Algemene beschouwingen de “nieuwe zorg” duidelijker dan voorheen heeft geschetst is er een situatie aan het ontstaan, waarin de directe slachtoffers van straks meer en meer er in slagen om de gevolgen helder op het netvlies te krijgen.
Met als gevolg, dat de onrust, verontwaardiging en het verzet [eindelijk] echte vorm beginnen aan te nemen. Vooral omdat uit veel blijkt, dat Martin van Rijn en zijn ambtenaren en adviesorganen niet de zorgvuldigheid  in acht lijken te hebben genomen, die bij een onderwerp als de zorg vereist is.
Wie maandag de nieuwsrubrieken volgde zal met mij hebben kunnen constateren, dat er bij meerdere deelgebieden grote gaten dreigen te ontstaan, die voor specifieke groepen verregaande gevolgen zullen hebben.
zorgZZPMijn indruk is, dat van Rijn c.s. de grote deelgebieden, zoals jeugdzorg, ouderenzorg, langdurige zorg, thuiszorg e.d. best in het vizier hebben, maar om duistere redenen niet of onvoldoende hebben onderkend dat zich binnen al die deelgebieden meerdere subdeelgebieden bevinden met ook hun eigen kenmerken en behoeften en zorgbehoeftigen [zie ZZP-ers, die niet langer toestemming hebben om terminale zorg te verstrekken, want de fiscus, hoe vreemd het wellicht zal klinken de ideale Cerberus voor de VVD, weerhoudt de zorgZZP-er om te doen wat als hoogst noodzakelijk moet worden beschouwd: terminale zorg verlenen aan MENSEN in de allerlaatste fase van hun leven].
Zo werd inmiddels ook onthutsend duidelijk, dat de Jeugdzorg nieuwe stijl een krakend vehikel wordt als er niet tijdig aanvullende plannen komen. Over de problemen t.a.v. de thuiszorg werd eerder al genoeg kritiek gespuid.
Ik vertel nieuws noch onwaarheid als ik zeg, dat sinds jaar en dag de VVD de partij is, die het “in grote lijnen” denken aanhangt en praktiseert. Het past perfect bij de liberale leer, die vrijheid blijheid predikt en er niet tegen op ziet om tegenstanders van die leer afhankelijk van de situatie met snoepjes te verleiden [ hypotheekaftrek] dan wel met de Zijlstrazweep te dwingen [sloop sociale stelsel] de route van “vrijheid blijheid” te volgen.
In dat opzicht past de even laconieke als schofterige uitlating van de kilste Fries van Nederland, Halfje Zijlstra [moge hij bij de eerstvolgende 11 Stedentocht in een wak rijden, waar hij nooit meer uit komt], perfect in het plaatje. Zijlstra liet weten te beseffen, dat er bij en na de zorgtransitie per 1-1-2015 best “het een en ander mis zal gaan”. Maar, zo zei hij daar meteen bij, “dan lossen we dat gewoon op”. En voor een systeemdenker [het spiegelbeeld van de MENSdenker] als Halfje betekent dat vrijwel altijd, dat wat wórdt gemist blijkbaar ook gemist kán worden. Want dat systeem laat er immers geen ruimte voor toe? MENSEN willen nu eenmaal altijd maar meer, maar zo werkt het niet in de VVD-wereld van vrijheid en blijheid. En je moet de VVD nageven, dat zij [veel beter en slimmer dan welke andere politieke partij ook, hoewel D66 het ook begint te leren als VVD “light”] door de decenia heen altijd de juiste mensen in voorraad hadden en hebben, die het verhaal op de meest succesvolle manier [voor de partij, zeker niet voor de samenleving] kunnen brengen. Nu is dat Rutte, hij werd voorafgegaan door “iconen” als Wiegel, Bolkestein en Zalm. En inmiddels is in de media Halfje Zijlstra tot opvolger van Rutte gebombardeerd. Dus als de kiezer het wil [en uiteraard wil hij dat, zo wijzen cijfers uit] kan hij nog 25 jaar door blijven genieten van het “grote lijnen denken” van de VVD.
En onderhand zal er best wel een instantie worden gevonden, die ondertussen keurig tabelletjes vult met aantallen slachtoffers van de vrijheid-blijheid leer.
Zoals een andere “hard liner” van de VVD, Fredje Teeven, het een na het ander onzinnig voorstel verzint om het gevangeniswezen te ontmantelen en daarmee klaar te maken voor privatisering, zo mag niet worden uitgesloten, dat Halfje Zijlstra, kijkend naar de tabellen met groeiende aantallen slachtoffers van zijn vrijheid blijheid leer, op pijphet idee komt te laten onderzoeken of de uitvaartbranche aan een transmissie kan worden onderworpen, waardoor zij de groeiende markt op de meest winstgevende wijze zal kunnen bedienen. En de mantra kan probleemloos hetzelfde blijven: “er gaan dingen mis, maar die lossen we dan gewoon op”. En de VVD-pijp zal meer rook spuwen dan ooit te voren.

Advertenties

OORZAAK EN GEVOLG

Of het San Andreas-breuk proporties gaat aannemen is voorshands nog gissen.
Maar dat het gist binnen het pro-participatiesamenleving kabinet kan op basis van wat gebeurtenissen nauwelijks meer worden ontkend. Er is één bijzonder kenmerk op basis waarvan voorstaande constatering body kan worden gegeven.
Er moet een twistpunt zijn en over dat twistpunt gaan de spelers in die twist  als het ware langs elkaar heen praten en duidelijk waarneembare tegengestelde meningen in het openbaar uitdragen.
Zoiets als in een huwelijk, waar de jus een beetje uit is en partners meer lol vinden in het elkaar in pijnlijke situaties brengen dan het elkaar naar de zin maken.
Wie het wil zien kan een dergelijke ontwikkeling bij het kabinet waarnemen. De duidelijkste signalen, dat er zand in de machine komt of al zit zijn uiteraard de JSF en het Sociaal Akkoord.
Het feit, dat hardloper Samsom al ja tegen de coalitiepartner zei zonder zijn fractie te hebben geïnformeerd [raadplegen? Zo werkt Samsom niet!] en terecht voor even door diezelfde fractie werd teruggefloten, heeft ontegenzeggelijk irritatie gewekt bij de VVD, waar men van doorpakken houdt.
Die irritatie groeide alleen maar, toen Samsom gisteravond officieel naar buiten bracht, dat de PvdA voorlopig geen besluit over de JSF kan nemen. Zoiets is voor hard-liners en felle aanhangers van het afspraak = afspraak principe [vooral als het om afspraken gaat, die voor anderen gelden] uit de gestaalde VVD-kaders nauwelijks te verteren.
Was het de JSF-kwestie, waarbij Samsom met twee tongen bleek te praten, als een haas ging de VVD op zoek naar iets gelijksoortigs. En zoals de partner in een door irritatie aangevreten relatie [ aha, je werkt over en ik blijf met de lasagne zitten? Dan heb ik straks hoofdpijn!] vond de VVD wat men zocht. Ook nog gisterenavond kwam Halfje Zijlstra met het bericht, dat het Sociaal Akkoord voor hem niet heilig was. Een afdoende bewijs, dat het partnertje pesten op snelheid is gekomen.
Rutte kwam uiteraard ook al gisteren met de reactie, dat hij alle begrip had voor de  “worsteling” van de PvdA-fractie. Maar de Big Mac zat wel tegen de muur van het torentje. En het kopje rozebottelthee bleef onaangeroerd staan.

Denk nu niet, dat ik de irritatie wil uitvergroten, omdat mijn innige wens zou zijn, dat de San Andreasbreuk over dit kabinet zal trekken. U heeft wel gelijk als u veronderstelt, dat mijn afkeer voor dit neo-liberale kabinet inmiddels immense proporties heeft aangenomen. Ik ontken dat geenszins.
Maar die afkeer gaat hand in hand met een enorm dilemma. Want wensen dat iets verdwijnt kan slechts zin hebben als de zekerheid bestaat dat er iets beters uit voortkomt. En daar ben ik niet zo zeker van. Neen, laat ik dat anders en eerlijker stellen: daar heb ik nauwelijks vertrouwen in.
Ik voel me als een soort voetbaltrainer, die weet dat straks degradatie dreigt en wanhopig zijn selectie afspeurt naar lichtpuntjes, maar er geen vindt.
De huidige spelmaker grossiert in gele en rode kaarten [Geertje], de rechterspits eist bijna alle ballen op, maar zijn voorzetten belanden allemaal in de tribune [Alex], de mandekker mist de hardheid die voor zijn positie onontbeerlijk is [Emile] en de keeper is er één uit de categorie vliegen[af]vanger [Sybrand].

Even serieus: dat dilemma voel ik echt. En het kan alleen maar zijn ontstaan als gevolg van de huidige situatie, waarin de politiek van dit land is komen te verkeren. En ik ben met iedereen eens, dat in dit specifieke geval de oorzaak vele malen ernstiger van aard is dan het gevolg.

DUO

En daar stonden ze alweer: Neerlands  nieuwste politiek-komische duo “de Stabiloos”.
De eerste act van beide heren bracht de handen niet op elkaar, dus greep het management in en werd er koortsachtig aan die act gesleuteld. Met als bewondering afdwingend resultaat “De Stabiloos 2.0.”.
Net als bij versie 1.0 staan de mensen, die aan die geupdate versie hebben meegewerkt, te stralen van trots. Want die aangepaste act heeft als één van de belangrijkste voordelen, dat de lachsalvo’s wat eerlijker over de dames en heren in het publiek worden verdeeld. Zowel in de loges als in de zaal kan er gaan worden gelachen. Het is immers funest voor een act als die van De Stabiloos wanneer een deel van het publiek het grootste deel van de voorstelling, die beoogd wordt via een tournee van 4 jaar in het land te worden gegeven, met een gezicht als een oorwurm in haar stoel hangt. En tijdig is onderkend, dat versie 1.0 dat risico in zich bleek te hebben.

Maar net als bij de jolige presentatie van 1.0. moet ik bij het aanhoren van versie 2.0. denken aan die oude wijsheid, die ik oppikte tijdens een tocht door het prachtige Ierse landschap. In een pub, waar ik even de benen strekte en de dorst laafde, zag ik aan de muur een bord hangen met daarop een soort Januzkop. Daaronder  stond [in het Keltisch, maar Paddy de barman was zo vriendelijk  het in het Engels voor me te vertalen] het volgende:

Trust those who seek the truth
Doubt those who say they found it.

Ik wens jullie een prettige voortzetting en veel plezier de komende 4 jaar met De Stabiloos.
Vergeet vooral t.z.t. de DVD niet te kopen.