DE GROTE LIJNEN VAN DE VRIJHEID BLIJHEID LEER

Misschien is domineren een te sterk aangezette woordkeus, maar het is zeker niet overdreven te zeggen, dat berichten m.b.t. de over 3 maanden plaatsvindende transitie c.q. decentralisatie c.q. monsterbezuiniging op de zorg de media steeds meer beginnen te beheersen.
Niet zo vreemd natuurlijk, want al maanden wordt er door onafhankelijke deskundigen, pubieke en commerciële partijen gewaarschuwd voor een dreigende naderende chaos vanaf januari 2015. En nu ook de verantwoordelijke politiek via de Algemene beschouwingen de “nieuwe zorg” duidelijker dan voorheen heeft geschetst is er een situatie aan het ontstaan, waarin de directe slachtoffers van straks meer en meer er in slagen om de gevolgen helder op het netvlies te krijgen.
Met als gevolg, dat de onrust, verontwaardiging en het verzet [eindelijk] echte vorm beginnen aan te nemen. Vooral omdat uit veel blijkt, dat Martin van Rijn en zijn ambtenaren en adviesorganen niet de zorgvuldigheid  in acht lijken te hebben genomen, die bij een onderwerp als de zorg vereist is.
Wie maandag de nieuwsrubrieken volgde zal met mij hebben kunnen constateren, dat er bij meerdere deelgebieden grote gaten dreigen te ontstaan, die voor specifieke groepen verregaande gevolgen zullen hebben.
zorgZZPMijn indruk is, dat van Rijn c.s. de grote deelgebieden, zoals jeugdzorg, ouderenzorg, langdurige zorg, thuiszorg e.d. best in het vizier hebben, maar om duistere redenen niet of onvoldoende hebben onderkend dat zich binnen al die deelgebieden meerdere subdeelgebieden bevinden met ook hun eigen kenmerken en behoeften en zorgbehoeftigen [zie ZZP-ers, die niet langer toestemming hebben om terminale zorg te verstrekken, want de fiscus, hoe vreemd het wellicht zal klinken de ideale Cerberus voor de VVD, weerhoudt de zorgZZP-er om te doen wat als hoogst noodzakelijk moet worden beschouwd: terminale zorg verlenen aan MENSEN in de allerlaatste fase van hun leven].
Zo werd inmiddels ook onthutsend duidelijk, dat de Jeugdzorg nieuwe stijl een krakend vehikel wordt als er niet tijdig aanvullende plannen komen. Over de problemen t.a.v. de thuiszorg werd eerder al genoeg kritiek gespuid.
Ik vertel nieuws noch onwaarheid als ik zeg, dat sinds jaar en dag de VVD de partij is, die het “in grote lijnen” denken aanhangt en praktiseert. Het past perfect bij de liberale leer, die vrijheid blijheid predikt en er niet tegen op ziet om tegenstanders van die leer afhankelijk van de situatie met snoepjes te verleiden [ hypotheekaftrek] dan wel met de Zijlstrazweep te dwingen [sloop sociale stelsel] de route van “vrijheid blijheid” te volgen.
In dat opzicht past de even laconieke als schofterige uitlating van de kilste Fries van Nederland, Halfje Zijlstra [moge hij bij de eerstvolgende 11 Stedentocht in een wak rijden, waar hij nooit meer uit komt], perfect in het plaatje. Zijlstra liet weten te beseffen, dat er bij en na de zorgtransitie per 1-1-2015 best “het een en ander mis zal gaan”. Maar, zo zei hij daar meteen bij, “dan lossen we dat gewoon op”. En voor een systeemdenker [het spiegelbeeld van de MENSdenker] als Halfje betekent dat vrijwel altijd, dat wat wórdt gemist blijkbaar ook gemist kán worden. Want dat systeem laat er immers geen ruimte voor toe? MENSEN willen nu eenmaal altijd maar meer, maar zo werkt het niet in de VVD-wereld van vrijheid en blijheid. En je moet de VVD nageven, dat zij [veel beter en slimmer dan welke andere politieke partij ook, hoewel D66 het ook begint te leren als VVD “light”] door de decenia heen altijd de juiste mensen in voorraad hadden en hebben, die het verhaal op de meest succesvolle manier [voor de partij, zeker niet voor de samenleving] kunnen brengen. Nu is dat Rutte, hij werd voorafgegaan door “iconen” als Wiegel, Bolkestein en Zalm. En inmiddels is in de media Halfje Zijlstra tot opvolger van Rutte gebombardeerd. Dus als de kiezer het wil [en uiteraard wil hij dat, zo wijzen cijfers uit] kan hij nog 25 jaar door blijven genieten van het “grote lijnen denken” van de VVD.
En onderhand zal er best wel een instantie worden gevonden, die ondertussen keurig tabelletjes vult met aantallen slachtoffers van de vrijheid-blijheid leer.
Zoals een andere “hard liner” van de VVD, Fredje Teeven, het een na het ander onzinnig voorstel verzint om het gevangeniswezen te ontmantelen en daarmee klaar te maken voor privatisering, zo mag niet worden uitgesloten, dat Halfje Zijlstra, kijkend naar de tabellen met groeiende aantallen slachtoffers van zijn vrijheid blijheid leer, op pijphet idee komt te laten onderzoeken of de uitvaartbranche aan een transmissie kan worden onderworpen, waardoor zij de groeiende markt op de meest winstgevende wijze zal kunnen bedienen. En de mantra kan probleemloos hetzelfde blijven: “er gaan dingen mis, maar die lossen we dan gewoon op”. En de VVD-pijp zal meer rook spuwen dan ooit te voren.

MEEUWENLIEFDE

Ooit verhuisde mijn werkplek [en die van mijn collega’s] naar een “bedrijventerrein”. Pas jaren later, toen de grote jongens er zich mee gingen bemoeien en de bruinbeige en blauwgrijze glazen torens uit de grond schoten, werd het bedrijventerrein een “kantorenpark” met exotische naam.
Maar toen het nog gewoon een bedrijventerrein was [waar overigens compleet nada te beleven was, het was een soort woestijn van saaiheid] bevond zich aan de overkant van ons kantoor, in hetzelfde straatje, een vestiging van toen één van de bekendste slagers uit de regio, van misschien wel Nederland.Ik geloof, dat het bedrijf één van de eerste Keurslagers van het land was. Het ging om een vleesverwerkingsunit. Men sneed daar de runderlappen en hamlappen, de karbonades en de magere speklappen van de door vrachtwagens aangeleverde karkassen.
meeuwenJe kon daar niets van zien, dus ik kon ongestoord míjn werk doen: bedrijven uit de Afwerkingssector te woord staan, brieven schrijven en meer van die dingen.
Maar al snel werd mij en anderen een vaste procedure van dat bedrijf aan de overkant duidelijk. Rond 1 uur werd elke dag door een paar in bloederig wit geklede mannen [ er werkten toen geen vrouwen, want in die tijd was verfijnd vlees als de entrecote,ossehaas, ribeye nog niet populair bij Jan 2x Modaal] een container naar een vaste plek geduwd, met daarin vleesafval. De klep van de container werd opengezet en de mannen maakten dat ze weg kwamen. Wij namen toen aan omdat de stank niet te harden was. Maar nee, het bleek om iets heel anders te gaan. Als bij radar gestuurd verschenen binnen enkele minuten meeuwen, die zoals ze gebruikelijk doen eerst een goed uitzicht plekje zochten. Een paar nerveuze types cirkelden rond boven het straatje.
Het duurde niet lang of het aantal meeuwen was gegroeid tot een divisie en wie het was weet ik niet, maar één van de vogels moet het teken “aanvalluuuuh” hebben gegeven. De meute dook in scheervlucht op de inhoud van de container. Spectaculair om te zien. En zo leerde ik de reinigende werking van de meeuw kennen. Met de jaren ging ik er zelfs een paar herkennen en die noemde ik dan George, Barry, Rinus of Cesar.

Diverse malen kwamen ze op de vensterbank van mijn uitzichtraam zitten en allemachtig, wat zaten er een reuzen tussen. En brutaal als de neten! Soms bleef 1 van de reuzen mij door het glas minutenlang in de gaten houden en die kreeg dan de naam van mijn chef, want die deed dat namelijk ook.
Maar op de één of andere manier bouwde ik in die tijd een soort band op met die meeuwen. En soms hoorde ik Kate Bush zingen “The bird with the child in his eyes”.
Na verloop van jaren was de Keurslager zo groot geworden, dat hij rijp was om opgeslokt te worden door een nog grotere butcher. En vertrok het bedrijf naar een andere vestigingsplaats. 1 van de recalcitrante eigenaars schijnt nog een eigen bedrijf te zijn begonnen; ergens in de buurt van Oss, geloof ik.
Nog een korte periode hebben meeuwen boven hun oude voederplek rond gezwoven , een beetje verwezen, in de war. Maar op een gegeven moment waren ze weg, ook George, Barry, Rinus en Cesar.
Dat gevoel van toen bekroop me nu weer, toen ik nog eens las over die kakbal van de VVD, die in steden wil toestaan, dat er openlijk op meeuwen mag gaan worden geschoten. Ik zou tegen mijn oude vrienden willen zeggen “nog een keer alle ballen verzamelen en aanvalluuuh!!!!”
Die kakbal heet Rutmer [what’s in a name!!] Heerema en ik zou zeggen alle snavels richten op de platte weke billen van deze idioot. En doorgaan tot op het bot .

LOON VAN HET LEED

Helemaal onverwacht kwam dat bericht niet. Ik had al een voorgevoel dat er iets dergelijks aan zat te komen. En, zonder valse bescheidenheid, ik meen mijn mede-Nederlander inmiddels wel te kennen en weet dus waar die op aanslaat. “Reality” en “emo” zijn de “magic words” en als die op een aan de markteisen voldoende wijze worden gebracht door man of vrouw dan zit hij/zij wel snor bij Harry en Inge.
peilwijzerHet bericht in kwestie kwam van “De Peilingwijzer” en bevatte de boodschap, dat in recente peilingen de VVD zich heeft losgemaakt van dat ruim een jaar bestaande middenveld van politieke partijen, die allemaal rond de 20-25 peilzetels hebben gezeten. De VVD scoort weer boven de 30; als belangrijkste reden bleek de gepeilde kudde [allemaal een peilstokje in hun aars gehad] te hebben aangegeven de bewonderenswaardige wijze waarop VVD-leider en ons aller Eerste minister Rutte de MH17-case heeft gehandled.
Reality en emo, daar valt ook “leed” onder. Je zou dus kunnen en mogen zeggen, dat voor Rutte leed blijkt te hebben uitbetaald. Ik hoor Andries Knevel al knarsetanden, want die probeert op zijn manier leed ook te doen uitbetalen [in kijkcijfers], maar dat lukt hem niet erg.
Rutte daarentegen liet zien hoe het wel moet. Hij trok de rol van Nationale Uitvaartverzorger naar zich toe en raakte de Nederlandse peilkudde recht in het hart. Katsjing…..+ 10 zetels, kassa!!!
Nu weet ik wel, een peilstem is vrijwel congruent aan een “like” en heeft dus geen lange levensduur. Maar hij mag soms wat dommig om zich heen kijken, achterlijk is Rutte niet. Er is een halfjaar te gaan naar de eerstvolgende verkiezingen [PS+EK]; de kunst zal dus zijn om ergens in december en februari [ prima periodiciteit] nieuw vers leed te scheppen. Want de Nederlandse peilkudde is momenteel zo zacht als boter en dan botermoet je flink smeren.  Rutte heeft natuurlijk een kans voor open doel klaar liggen. Die Nationale Herdenking en dat zou eind november of medio december mooi kunnen. Somber, druilerig, donker weer, wat media inschakelen om de kudde weer dat leed te laten voelen. En Rutte deze keer als herdenkingsfrontman. Katsjing, die +10 worden er op zeker +15.
Voor februari zijn er ook wel wat opties. Rutte zou kunnen kiezen voor intens leed [trein ontspoort , veerpontje zinkt, felle brand in de 2eKamer]; er zijn lieden genoeg die zo’n rampenpakket tegen een zacht prijsje leveren. En Rutte zat net in het veilige deel van de trein, Rutte was net te laat om dat veerpontje te halen, Rutte was toevallig net naar de pot in het torentje, maar op die pot kon hij de brandlucht in de 2e Kamer ruiken. Dus hij was in alle gevallen bijna mede-slachtoffer, maar het land kan gerust ademhalen. Hij ontsprong de dans. Een cha-cha-cha, zoals later zal blijken, als hij zijn ervaringen aan den volke komt melden.
Maar Rutte kan ook kiezen voor “medegevoel”of compassie waarvan de golven huizenhoog over Nederland spoelden in 2014. Compassie met onszelf welteverstaan. sloopMaar iets zegt me, dat het toch “intens leed”zal gaan worden pal voor die verkiezingen. Want politiek, dat is toch immers het synoniem voor leed? Daar zullen een hoop mensen vanaf 1-1-2015 al zijn achtergekomen. En dan is het fijn om te weten, dat er een oor zal zijn voor dat leed. Het oor van de man, die rampen zo goed handlet, vooral als hij ze zelf veroorzaakt voor Nederland.Iemand al gedacht aan een Nationale Sloopdag? Na 4 jaar Rutte zouden we daar toch ook aan toe moeten zijn?

NOOITNOOITELIJKS

Frans Weekers gebruikte het woord bij mijn weten voor het eerst openbaar tijdens zijn onvergetelijk gestuntel over de manier waarop de fiscus gemeenschapsgeld met gigantische bakken tegelijk over de schutting gooide. Frans moest er destijds enorm van stotteren, dus kwam het woord er enigszins verminkt uit.
“Ik uh. . ik  heb uh… de dag uh…. de dagdagelijkse cijfers nu niet paraat”.
Het betekende meteen “the political exile” voor oliekontje Weekers.
Maar geen zorg: zijn VVD-vriendjes hebben allang wat leuke klusjes voor Fransje gevonden. O, en voor ik het vergeet, de fiscus klooit bijna een jaar later nog gewoon door. Want Weekers opvolger, een zekere Kwiebes van ook al de VVD, heeft al enige tijd terug gerapporteerd, dat er miljarden aan mislukte ICT-projecten konden worden gemeld.

kramersIk was dat woord dagdagelijks alweer vergeten, omdat destijds bij naslaan van mijn woordenboek [wat nog geheel gevrijwaard is van al die vondsten van de laatste jaren, die als een verkrachting van de Nederlandse taal gelden] dagdagelijks niet werd aangetroffen. Net zo min als weekwekelijks, maandmaandelijks, jaarjaarlijks e.d.
Wist u trouwens, dat dagelijks en dagdagelijks verkracht worden precies hetzelfde betekenen? Net als dagelijks en dagdagelijks liegen, uit je nek lullen?
Bij het koffie zetten ving ik het woord ineens weer op. Omdat ik minuutminutelijks moest opletten, dat de koffie goed doorliep ontging mij in welk verband het woord werd gebruikt, maar bij het horen er van reageerde ik als door een adder gebeten. Het bestond dus nog en dat terwijl het feitelijk niet bestaat.
Wat zijn “ze” toch kopkoppiglijks in het blijven uitkramen van onzin!! En vrijwel altijd gaat het om zgn. modewoorden. Zo herinner ik van de jaren 80, dat dankzij de stormachtige groei van het aantal clowns, die als organisatieadviseurs bedrijven bestormden, ineens het woord terugkoppelen erg populair werd. Iedereen koppelde van feedbackalles terug. Gelukkig bestond toen dagdagelijks nog niet. Dus je mocht zelf kiezen wanneer en met welke frequentie je aan het terugkoppelen sloeg. En je was hot als je de Engelse variant [feedback] gebruikte.
Het verschil was wel, dat terugkoppelen wel keurig in het woordenboek voorkwam, zij het in een definitie die niet helemaal klopte met het praktisch gebruik. Maar in die jaren 80 was modewoord niet synoniem aan lulkoek en onzin. Die hobby is men pas later gaan beoefenen en cultiveren.
En ik heb me toen ik die lulkoekbui zag hangen vanaf aanvang al voorgenomen nooitnooitelijks daaraan mee te gaan doen.

WINSTZORG

Al eens eerder roerde ik het punt in het verleden aan. Toen de eerste geluiden naar buiten kwamen, dat de nog altijd aan marktdenken verslaafde en dus gebonden 0Schipperspolitieke kopstukken bij monde van minister Schippers voorzichtig wat aas uitgooiden om de sfeer te proeven.
Reacties waren over het algemeen lauw te noemen. En dus zagen Schippers c.s. de weg vrij om hun plannen te concretiseren. Na allereerst het toestaan van winst streven door de zorgverzekeraars via hen toegang tot dat jachtterein te gunnen. Inmiddels weten we, dat die zorgverzekeraars de 1 miljardgrens aan winst hebben overschreden.
Inmiddels is de 2e slag m.b.t. het introduceren van winstjacht in de zorg ook gemaakt. Na winst op de premie is nu winst op het verlenen van zorg werkelijkheid aan het worden.
Er gaat dus winst worden gegenereerd op wat wij betalen voor zorg én op het verlenen van die zorg zelf.
Wederom zijn de reacties op dat 2e plan zeer lauw. Het lijkt er op, dat velen van ons niet lijken te [willen] begrijpen, wat er de aankomende jaren gaat gebeuren. “Velen van ons”, dat zijn net als u en ik de mensen, die:
– al een zodanige hoge premie betalen, dat het de zorgverzekeraars prima mogelijk is hun beoogde winst binnen te halen;
– straks zorg behoeven, waarvan bij de leverancier het voornemen bestaat ook daar winst op te behalen.
Zouden mensen wel beseffen wat winst eigenlijk is [in materiële zin] en hoe het kan worden bevorderd en vervolgens binnengehaald? En waar winst grosso modo terecht komt?
Laat ik het met een eenvoudig voorbeeld proberen te verduidelijken.
Albert Heijn houdt zijn prijzen zo laag mogelijk en adverteert daar ook luidruchtig mee. Wat Heijn echter niet zegt, maar voor het bedrijf net zo logisch is als ademhalen voor ons is, dat er ook nadrukkelijk naar maximale winst wordt gestreefd. Die attitude zit het grote bedrijfsleven nu eenmaal al 20 jaar in het bloed. En Heijn haalt die maximale winst moeiteloos door vlees, groente, fruit met water vol te spuiten, door lendelappen als entrecôtes, taaie biefstuk als kogel te verkopen, jaren opgeslagen en ingevroren citrusvruchten met chemische smaakversterkers te “verversen” e.d.
mangoOok ik behoor tot de groep mensen, die diverse malen de aangeprezen “eetrijpe” mango kreeg geleverd om te constateren, dat er een betonnen vrucht [want keihard ingevroren] bij mij was aangeland. Het zijn maar kleine voorbeelden, maar ze staan wel voor de realiteit.
En ik vrees, dat het moment niet meer ver weg is, dat iets soortgelijks gaat plaatsvinden in een winstgedreven zorg. Want winstmaximalisatie is nu eenmaal slechts te behalen door “te rommelen” met de kwaliteit en/of de prijzen. Winst is het best te halen door de “klant” wijs te maken, dat hij iets goeds gaat krijgen om vervolgens, via een net zo oncontroleerbaar traject als Heijn met zijn vlees e.d. doorloopt, het produkt zodanig te manipuleren, dat die “klant” het gevoel krijgt tegen een schappelijke prijs prima te zijn bediend. Je zou dat het ABC-tje van het grootschalig ondernemen kunnen noemen.
Voor de zorg geldt nog een specifieke situatie. Wij zijn sinds 2006 gehersenspoeld, dat de zorg onbetaalbaar aan het worden is. Laat dat even inwerken en vrij snel komt dan de vraag boven “hoe kan het mogelijk zijn om op een onbetaalbare dienst [waar overigens elke burger altijd recht op zou moeten hebben, eerder dan op 37 JSF’s om maar iets te noemen] winst te genereren?” Op die onbetaalbare dienst winstopslag leggen zou alleen maar tot nog onbetaalbaarder leiden toch?
zustersDe oplossing is niet zo moeilijk te vinden. Die winst kan er alleen maar komen als een deel van die onbetaalbare zorg wordt omgezet [in geld] naar winst. En er daarmee een stuk van de zorg als produkt wordt verwijderd [10 miljard zorgdiensten worden 10 miljard winst]. M.a.w. het behalen van winst op de zorg zal in zijn geheel ten koste gaan van die zorg. Met alle voor de hand liggende consequenties van dien.
En, ook een nauwelijks herkend risico, zoals Heijn met zijn produkten rommelt zal de winstgedreven investeerder in de zorg ook als ondernemer naar die zorg laten kijken. Waar valt de meeste winst te behalen? In welke behandelingscategoriën? Bij welk soort mensen [rokers, drinkers, vreters] is er sprake van weggegooid geld?
Net als u zelf constateert, dat het oude Opeltje nieuw leven inblazen eigenlijk onverantwoord is, zal straks een winstgedreven zorgleverancier zeggen, dat een ander hart weinig tot geen soelaas gaat bieden. Vooral als de investeerder van die zorgleverancier een pensioenfonds is. Want laten we elkaar niets wijsmaken: een pensioenfonds is er geenszins bij gebaat, dat u de 100 gaat halen.
Tot slot nog de bijna stereotiepe opmerking van mijn kant: u wordt geacht te hebben geleerd de afgelopen 10 jaar, dat winst in de vorm van geld nooit het algemeen nut ten goede komt, maar altijd de investeerders. Het zou goed zijn als u in relatie tot het zoveelste vervloekte zorgplan van Schippers c.s. zich realiseert, dat een winstgedreven zorg totaal niets aan die situatie zal veranderen. En u voor minimaal dezelfde prijs als nu met water volgespoten zorg gaat ontvangen. Tenzij u lid en financieel ondersteuner van de VVD bent en zich “the real thing” kunt veroorloven.

GEMAK DIENT DE KIEZER


Een smaakvolle opener, die bij deze “smaakvolle” verkiezingsdag past

Als één ding de bijna tot zijn einde gekomen verkiezingscampagne EP aan het licht heeft gebracht, dan is het wel dat het voor de kiezer als het om Europa gaat lang niet zo ingewikkeld is als het vaak bij nationale verkiezingen lijkt en wordt gemaakt.
Zo werd ons ongevraagd medegedeeld, dat vrijwel alle partijen van enige betekenis consequent hetzelfde stemgedrag vertonen in Brussel [of Straatsbourg].
Enige uitzondering daarop zijn blijkbaar de PVV en de SP.

De verklaring daarvoor is niet zo moeilijk te vinden. De “grote” partijen [eigenlijk kun je rustig spreken van “middenpartijen”] bevinden zich in de kunstmatig en gekunsteld geformeerde fracties, die de macht uitmaken in het EP.
Het CDA is met 5 zetels een miniscule factor in de door het CDU [34] ,de UMP [29], de Poolse PO [25] en de Spaanse PP [23] gedomineerde EVP-fractie.
Als het CDA tijdens de huidige campagne mooie dingen aan u beloofd heeft dan kunt u zelf wel inschatten hoe groot de kans is dat daar ooit iets van uitkomt.
De PvdA heeft 3 schamele zetels in de PASD-fractie. De partij kan dus schreeuwen wat zij wil aangaande een sociaal en sterk Europa, maar zal toch eerst moeten luisteren naar wat de PS [14], SPD [23], de Italiaanse DP [21], Labour [13], de Spaanse PSOE [21] en de Roemeense PSD [11] daarvan vinden. Dus adviseer ik het gebral van Samsom en het gezwets van Tang op waarde te schatten.
De eeneiïge tweeling VVD en D66 [elk 3 zetels] leggen ook al niet veel gewicht [behalve letterlijk waar het van Baalen betreft] in de schaal. Tenzij men, net als de collega’s van CDA en PvdA, goed luistert naar wat de grote jongens uit de ALDE [Europese liberalen], zoals daar zijn FDP [12] en LibDem[12], vinden.
Overigens moet meteen een niet onbelangrijke kanttekening worden gemaakt bij ALDE.  Met 85 zetels totaal is zij in grootte de 3e fractie binnen het EP. Vraag: Hoe kan het dan toch zijn, dat Europa langs de neo liberale leest wordt gevormd? Het antwoord kan zijn, dat de EVP en de PASD uit louter slappelingen bestaan, die tegen een redelijk bod bereid zijn de [neo] liberale lijn te volgen. Het zou kunnen, maar toch neig ik zelf naar een ander antwoord, waar u wellicht als u kijkt naar wat we de afgelopen 20 jaar nationaal hebben ervaren, het een en ander in herkent. Dat antwoord is, dat er in de EVP zowel als de PASD [en waarschijnlijk ook nog andere EP-fracties] lieden onder een valse vlag varen. Lieden die zich socialist noemen, maar in werkelijkheid neo liberaal bloed door de aderen hebben vloeien. Of lieden, die zich confessionele volkspartij noemen, maar net zo neo liberaal zijn als hun “sociale” tegenvoeters.
Overigens, het enige echte antwoord is een ander, maar ik laat het graag aan uzelf over om daarop te komen.

Stemmen op 22 mei is dus geen enkel probleem [als u dat gaat doen tenminste].
U kunt op elke van de 4 genoemde partijen stemmen, het resultaat is per saldo hetzelfde, zo bewijst de praktijk. En denk nu niet, dat u D66 een zetel meer kunt bezorgen en uzelf daarmee beter vertegenwoordigd acht. Want D66 zal, evenmin als elk van de andere partijen ooit enig echt gewicht in de schaal kunnen brengen. Sterker nog: 1 EP-er van D66 of VVD of PvdA of CDA is al genoeg, want al wat hij/zij hoeft te doen is ja knikken tegen de grote jongens.

Neen, dan is het objectief gezien beter om uw stem te geven aan een partij, die geen deel uitmaakt van de grote 3 fracties in het EP. Keus genoeg, want er zijn er nog 5. Zoals:
– de Groenen, waarin  GL 3 zetels van de 58 heeft
– de Europese Amish, waarin de CU met 1 van de 56 zetels vegeteert
– de echt Linksen met 1 SP-zetel op een totaal van 35
– de “eurosceptici”, met daarin naast UKIP [de grote winnaar in de UK straks] tot algemeen vermaak ook de SGP, de ware Nederlandse Amish, met 1 zetel
– de “niet fractiegebonden leden” met daarin zowel de PVV [3] als de ex-PVV [2]
Een stem aan deze fracties/partijen wekt in ieder geval de verwachting, dat het neo liberale van Europa/de EU van wat scherpe kantjes wordt ontdaan. Iets wat u bij de eerdergenoemde “grote 4” wel kunt vergeten. En zijn we in meerderheid de kanker die neo liberaal heet inmiddels niet goed zat?

Laat ik eindigen met waar ik mee begon, dat gemak wat de kiezer dient.
Als u het huidige Europa prima vindt bevallen en in de neo liberale samenleving veel goeds ontdekt, stem dan gerust CDA of PvdA of VVD of D66. Dat gezwam van die marionetten over het onderscheid tussen elk van de vier, vertrouw me, u kunt dat gevoeglijk vergeten.
Als Europa u minder bevalt in haar huidige vorm dan is het eigenlijk al even simpel. Stem dan PVV of SP [ik beïnvloed u niet door mijn persoonlijke voorkeur aan u op te dringen]. En nee, die Amish zitten dan wel in fracties die op het oog ook geen vriendjes zijn van Europa, maar dat is slechts schijn[heiligheid]. Ze zijn echt voor geen meter te vertrouwen.
Eigenlijk heel simpel allemaal. Nu mag u zelf gaan uitvogelen of een gang naar de stembus om op die Europese poppenkast te stemmen de moeite waard is. Ik wens u daar veel succes en sterkte bij.

ZELFPORTRET [of selfie mag ook]

Het was misschien wel 1 van de mooiste voorbeelden van zelfverloochening. Hans van Baalen [VVD], die tijdens het debat van afgelopen dinsdag over Europa op Radio 1 het plan van Paul Tang om op Europees niveau een norm-werkloosheid van 5% af te Baalenspreken afkraakte. Van Baalen [geen goedzak maar in alles een kotszak] liet het daarbij niet bij woorden alleen. Hij gooide al zijn mimische kwaliteiten in de strijd. Door onder het uitspreken van de historische woorden “Weet u, heer Tang, wat uw plan is?” een persiflage te geven van een leeglopende luchtballon.
Het hijgerige zooitje “young professionals” in de zaal ontging het, het duffe clubje mislukte debaters had het ook niet in de gaten. Maar ik zag het wel. Van Baalen beeldde  zonder het zelf door te hebben op meer dan sprekende manier zichzelf uit.
Een zelfportret van een dikdoenerige, pafferige, van valse lucht overlopende kwal. Waar als je er in knijpt weinig meer van overblijft. Een dun velletje rubber, nog niet eens geschikt als kapotje.