DE VERLOEDERING

Een gevoel van onpasselijkheid schoot door mij heen. Omdat mijn oog viel op 2 vrijwel gelijktijdig in mijn blikveld opdoemende berichten.

Bericht 1 betrof de ouderen, die niet hoeven te rekenen op die 0,25% groei in koopkracht, waar ik al eerder over schreef. Integendeel zelfs, door een hogere zorgpremie + verhoging van de belastingheffing op de AOW blijven de ouderen de melkkoe bij uitstek van dit kabinet. “Blijven” ja, want vergeet niet, dat die groep door kortingen op de pensioenen in combinatie met het meerdere jaren achterwege blijven van het aanpassen van die pensioenen aan de inflatie [indexeren] een  koopkrachtverlies heeft mogen noteren, die schommelt tussen  10 en 20%. Om nog maar te zwijgen over de verhoging van de AOW-leeftijd.  Ouderen [ik hanteer graag de werkelijke “maatman” i.p.v. die ons vaak wordt voorgehouden van de “gegoede oudere”] hebben na meestal een lang en vruchtbaar arbeidsleven een grof soort schuurpapier over zich heen gehad, die dat van de baanverliezende jongere landgenoot vrijwel evenaart. En die oudere van tegenwoordig, bestempeld met het in de media en politiek vaak gebruikte “70 is het nieuwe 60”, heeft in tegenstelling tot die jongere landgenoot nauwelijks zicht op herstel van dat koopkrachtverlies.
Het lijkt mij geen pretje om in dit land nog een oudere te moeten zijn.
Capitalism1Neen, dan kun je [bericht 2] veel beter een op grote schaal malverserende bestuurder zijn als mijnheer Staal van Vestia. Die aan de parlementaire enquête commissie koeltjes heeft kunnen uitleggen hoe 1,5 miljard aan geld van Vestia huurders “down the drain” is gegaan. Staal heeft inmiddels te horen gekregen, dat hij zijn vertrek”premie” van ruim 3 miljoen mag houden!
Nu is die 3 miljoen slechts een druppel op de gloeiende plaat in verhouding tot die 10-20% koopkrachtverlies bij die ouderen. Maar u begrijpt ongetwijfeld dat het mij om het principe gaat.
Er is iets goed, fundamenteel mis in het Nederland van nu. Te vaak inmiddels is gebleken [ik zal u niet vermoeien met voorbeelden] , dat in Nederland zo niet misdaad dan toch misdrijf [oplichting en fraude] loont. En dat is te danken aan een verregaande verloedering van vrijwel alle belangrijke pijlers, waarop ons land rust.
– De politiek kent inmiddels een ellenlange en groeiende rij namen van rotzooiende lokale en  nationale politici;
indiansummer– De rechtspraak kraakt al jarenlang en steeds vaker in zijn voegen [het was bijv. een rechter, die besloot, dat Staal zijn 3,5 mj mocht houden]. Denk aan de zaak Lucia de B, denk aan het naakte feit, dat er nog altijd geen bestuurder, waar flink wat mis mee was, in de cel zit.
– De samenleving lijkt in een proces van desintegratie terecht te zijn gekomen [ het “jihaddebat” van gisteren was daar een voorbeeld van] en de wetgevende macht lijkt nauwelijks in staat dat proces te stoppen, laat staan om te keren.
Ja, lieve mensen, die “Indian summer” waarvan we genieten strookt niet echt met de stand van Nederland. Augustus deed ons meer eer aan met zijn blubber.

Advertenties

NET EFFE GELIJKER

Het blijft toch maar een opvallend merkwaardig [en ook onrechtvaardig en dus pertinent af te wijzen] verschijnsel. Een “pief” wordt omdat er of disfunctioneren óf zelfs een strafbaar feit is geconstateerd de laan uitgestuurd en krijgt een flinke zak duiten mee. Laten we het maar een bonus op slecht gedrag noemen. De “pief” zelf en zijn werkgever spreken meestal van het vullen van een “pensioengat”.
Vrijwel altijd wordt dat feit lang [soms jaren later] nadat het zich voordeed bekend en ontstaat er commotie, die objectief gezien volledig op zijn plaats is. Maar ook al vrijwel altijd is het zo, dat in reactie op de ontstane commotie van de zijde van overheid en politiek, na eerst gemummeld te hebben dat er sprake is van een onredelijk hoge en onwenselijke vertrekpremie, met een voortreffelijk gespeelde spijt wordt gemeld, dat er geen juridische mogelijkheden aanwezig zijn om zo’n royale vertrekpremie niet uit te keren of wanneer uitbetaling al is gevolgd de vertrekpremie terug te vorderen.
Pieter Kalbfleisch werd in 2003 ontheven uit zijn functie als voorzitter van de Nederlandse Mededingingsautoriteit. Kalbfleish wordt verdacht van het plegen van meineed in de roemruchte Chipsol-zaak. Het OM stelt vervolging in, in de loop van april komt de zaak voor de rechter.
Bij zijn gedwongen vertrek kreeg Kalbfleish 350.000 euro mee.
Nu kent de Nederlandse strafwetgeving al enige jaren de “Pluk ze”-wetgeving. Bedoeld om criminelen en daaraan gelijk te stellen anderen, wanneer zij geld hebben verdiend aan het uitoefenen van hun criminele bezigheden, dat geld simpel af te nemen.
Kalbfleish moest vertrekken bij de NMA en verkreeg zijn 350.000 euro vertrekpremie als direct gevolg van zijn meineed. Dus, hoewel de man al letterlijk zo kaal als een kikker is, lijkt het me simpel. Plukken die man!
Een kat-in-het-bakkie geval zoals bijvoorbeeld de bouwvakker, die na gedwongen werkloos te zijn geworden naast zijn WW-uitkering nog wat bijklust. Want dat soort gevallen hoor je vrijwel nooit van dat er geen juridische mogelijheden aanwezig zijn tot terugvordering.
Ik meen ooit ergens gelezen te hebben, dat iedere Nederlander voor de wet gelijk is. Of is Kalbfleish weer zo’n volgevreten old-boys-network geval, wat net even gelijker is dan zo’n bijklussende bouwvakker?