DE BUMA-KIP ZONDER KOP

Hoewel we het allemaal [zouden moeten] weten op basis van jarenlange ervaringen, blijft het elke keer weer ook bij mij verbazing wekken hoe dik de plaat voor de kop van vooral politici blijkt te kunnen zijn.
bumaHet bewijs daarvan levert CDA-nerd Sybrand Buma in een opiniestuk in de Volkskrant van 28-08 jl. , getiteld “Word eindelijk wakker voor de dreiging van buitenaf”. Ja, dat is even schrikken!
Het roept het beeld op van [om er maar een paar te noemen] de kleine Bush en zijn puppet Colin Powell, die de As van het Kwaad voor ons uittekenden. Andere”puppets”, waaronder de momenteel zakken tekort komende om te vullen Balkenende deden dat ook door op de Tony Blair-manier Nederland de Irak-oorlog in te loodsen en Afghanistan deed leren kennen en proeven.
Het “toeval” wil, dat Balkenende van dezelfde politieke religie was als Buma  is. In dat opzicht is het nauwelijks verrassend, dat Buma een verhaal afsteekt wat in grote lijnen past op dat van Jan-Peter Onbenul. Je zou het iets als “oude kogels in nieuwe lopen” kunnen noemen.
Er is, zo viel mij op, zowel bij politiek als journalistiek een trend ontstaan, waarin krijgshaftig Nederlands wordt gesproken en geschreven. Net alsof we langzaam doch gestaag op iets worden voorbereid. Op die manier wordt het spel al heel lang gespeeld.
Wat Buma uiteraard niet aan de orde stelt is wie hoe en waarom verantwoordelijk zijn voor die dreiging van buitenaf. Zeker is in ieder geval, dat u en ik dat niet zijn. Want het is noch mijn noch uw [ben ik zo vrij aan te nemen] levensdoel  om anderen onder dreiging te plaatsen. Wij worden slechts gebruikt om die dreiging in de praktijk van meestal een grote zandbak in op bevelen gebaseerde daden om te zetten.
Die bevelen komen vrijwel altijd van mensen als Balkenende en dus ook Buma. Zij creëren het benodigde beeld, zoals Buma ook nu weer doet in zijn “opiniestuk”. En daar zijn vele kritische opmerkingen bij te plaatsen, waarvan ik er twee wil uitpikken.
1. Wat is er overgebleven van de mantra, dat een EU[ropa] de garantie was voor vrede en voorspoed? Hoe kan onder een dergelijke garantie toch een situatie ontstaan van significante dreiging van buitenaf? Wie heeft er zitten slapen? Of misschien nog beter: wie heeft er over EU[ropa] gelogen?
2. Buma’s verhaal eindigt nauwelijks onverwacht met een pleidooi voor versterking van onze defensiecapaciteit. Zinloos uiteraard, maar Buma zegt ook maar wat hem van hogerhand wordt opgedragen. Zoals Jan-Peter Onbenul deed.
Veel opvallender is echter, dat het CDA als partner in de As van het Kwaad die Rutte 1 heette, in de persoon van drankorgel Hans Hillen [minister van Defensie] maar liefst 1 miljard bezuinigingen op Defensie doorvoerde.
En dan nu pleiten voor extra-inspanningen ter opvoering van het defensiebudget? Dan lijk je wat mij betreft de weg kwijt.
Nu is algemeen bekend, dat politici collectief lijden aan een chronische ziekte, die “voortschrijdend inzicht” heet. Balkenende was de eerste, die dat in de Irak-kwestie openlijk toegaf [en begrip bij zijn collega’s ontmoette… een kwestie van herkenning].
kipkopDoor de jaren heen wijzer geworden ben ik inmiddels van mening, dat “voortschrijdend inzicht” feitelijk niets anders is dan grootschalig lullen als die bekende kip zonder kop. En dat doet Buma in de Volkskrant gewoon ook.  En als u niet oppast [zelf sta ik al op scherp; het eerste wat ik doe als ik een stembiljet ontvang is altijd meteen een groot vet kruis zetten over de CDA-kandidaten] stinkt u er gewoon weer in.

SCHAKELEN TUSSEN SCHIJNPIKKEN EN DE REAL WORLD.

We zitten vlak voor de start van de Algemene Politieke Beschouwingen. De dagen, waarop de haantjes en hennetjes bijeenkomen om aan uren en uren “schijnpikken” te doen. Schijnpikken is kenmerkend voor allerlei pluimvee. Wij kennen dat ook als territorium afbakenen door honden, katten etc. U weet wel, van die straaltjes pis afscheiden, waardoor de eigen penetrante geur ergens achterblijft.
We mogen eigenlijk maar blij zijn, dat politici voor schijnpikken hebben gekozen, want anders zou de stank in het parlement niet alleen figuurlijk maar ook letterlijk regelmatig onverdraaglijk zijn.

Als jullie, zo je de APB volgt, bij de momenten zult zijn aangeland, waarop zoals gebruikelijk het erg saai wordt [Kees v.d. Staay, Arie Slob, Sybrand Buma] en naar directe afleiding snakt heb ik wel iets voor jullie.
Op basis van een voorgevoel verwacht ik, dat het onderwerp Europa en de euro wat zal ondersneeuwen bij het getok en gekakel van onze helden op sokken.
Mocht dat voorgevoel uitkomen dan zou dat een min of meer kwalijke zaak zijn. Dus zet ik het zelf maar even  “op de agenda” alhier.
Allereerst heb ik voor jullie een weergave van een interview met Joris Luyendijk, de man die in opdracht van de Britse krant The Guardian al 2 jaar antropologisch onderzoek doet naar “het roofdier Bankier”. Luyendijk gaf zijn visie op hoe het verder zal gaan tussen nu en pakweg 5 jaar verder. Lees dat met koffie en koek bij de hand maar eens.

Tweedens, ik constateerde dat er relatief weinig mensen de Tegenlicht-uitzending van vorige week maandag hebben bekeken [net de helft van de kijkers, die hun heil zochten bij het platvloerse niets van Johan Derksen en de nageboortes, die hij achter zich aan sleept].
Terwijl het om een zeer belangwekkende aflevering van Tegenlicht bleek te gaan, getiteld Het Duitse Alternatief. De spreektijd van Kees, Arie en Sybrand bij elkaar opgeteld + de vulkanische uitbarstingen van Keizer Blondie daar tussendoor schat ik zo’n 50 minuten bij elkaar. Dat is net genoeg om van die haantjes weg te vluchten en “Het Duitse Alternatief” te bekijken. Rode draad in de aflevering is de stelling, dat als er nog een redding van de Europese Monetaire Unie en de Euro mogelijk zou zijn deze alleen te vinden is in een zeer opzienbarende keuze: Duitsland zal de euro moeten verlaten.
U verschuift nerveus op uw stoel, neem ik aan. Daar is geen aanleiding voor, want in dat kleine uur wordt helder en duidelijk uitgelegd waarom. Dat doen:
* George Soros [een van ’s werelds grootste en succesvolste investeerders]
* Dirk Muller [gerenommeerd financieel & beursanalist]
* Bernard Connolly [econoom]
Onder begeleidend en verhelderend commentaar van Ewald Engelen leggen de heren zeer begrijpelijk uit welke onherstelbare weeffouten er in de EMU en de Euro zitten.
Op zijn minst “food for thought” , waarbij ik het vermoeden ventileer dat jullie in het verhaal meer een bevestiging van een vermoeden zullen zien dan een mythe van het kaliber Pandora’s box.
Sla niet dicht door het als een angstbeeld te ervaren; zoals Tegenlicht het zelf elke keer weer omschrijft: “Welcome to the real world”.