BELEVING

Bij het zoveelste sportweekeinde was nu eens niet de voor gesneden koek aangenomen ruime zege van Oranje op Kazachstan de troost voor een in een andere sport gemiste zege. Het was zo waar eens andersom.
Want het weekeinde zat weer eens boordevol sport, zoals:
– pijltje gooien in Dublin met toppertje van Gerwen e.a.; men was daar al de hele week bezig en in het weekeinde [zondag] stond de finale gepland;
– in het Chinese Nanking zou Epke Zonderland zondagmorgen een greep gaan doen naar de wereldtitel rekstok;
– vrijdagavond werd van Oranje verwacht, dat ze met Robben back on the job 10 lantaarnpalen uit Kazachstan dronken zouden spelen. Volgens coach Guus Geluk zou de wedstrijd “winst+” moeten gaan opleveren. Te volgen door een maandag af te leggen bezoek aan het al winterse IJsland, waar ons Oranje een kluif van jewelste wacht[!?!?].
– zondag zou met Parijs – Tours het wielerseizoen 2014 worden afgesloten.
2 Grote sporten dus om uit te kiezen [voetbal + fietsen], aangevuld met 2 “kleine” sporten [turnen + darts.]
Het kan geen toeval zijn, dat Nederland juist op die kleine sporten het best presteerde. epkeIn China was Epke Zonderland in één woord magistraal.
En dat leverde sportland Nederland goud op. En geen nare gebaartjes van Epke in wiens richting dan ook, louter echte sportvreugde, omlijst door wederzijdse bewondering bij de deelnemers voor elkaars prestatie.
Epke compenseerde de matige vertoning van RVP c.s. in de Arena; voor de zoveelste keer in successie had ik na de eerste helft meer dan genoeg van het breed en terug schuiven met de bal en de desondanks nog steeds kinderlijke fouten, die Oranje maakte. In Dublin was veel meer spektakel te vinden, een perfect samenspel tussen razendsnel rekenende darters en dolenthousiast publiek. Met die pijltjes wordt niet geschoven, die worden met een dodelijke precisie in dubbels of triples gegooid; met Guiness wordt niet gerommeld, dat gaat met sloten tegelijk door de kelen van het publiek naar binnen. Bij darten “schaakt” men niet, men houdt zijn sport in ere.
Parijs – Tours kan ik kort over zijn. Steeds vaker vraag ik me af hoe ik vroeger moeiteloos uren naar pedaleurs heb kunnen  kijken. Dat is er inmiddels wel van af bij me. Zo saai!!!!!
Zo rond het tijdstip waarop Oranje voet aan de grond zette op IJslandse bodem [de Rötetötemöteflöt schijnt niet op uitbarsten te staan, het IJslandse team wél] begon Michael van Gerwen aan zijn opwarming voor de finale van de World Grand Prix, waarin hij het tegen James Wade moest opnemen. En terwijl Guus Geluk nog bezig was om onder het genot van IJslandse lavakoffie de pers uit te leggen hoe hij deshrek Huntelaar-RVP strubbelingen had opgelost, stond van Gerwen in Dublin een glazen bokaal omhoog te houden, met daarin een cheque van 100.000 Engelse ponden. “Niet lullen, maar poetsen” was daar het motto. Zou Oranje ook eens moeten proberen!

Advertenties

INLIJSTEN

GaalChristusNa 10 minuten kijken had ik het wel gezien. Het leek nergens naar.
Toen ik zapte na een half uur klopte de 1-0 achterstand  volledig met de verwachtingen. En ik zag nog steeds een Oranje waarin elke lijn bleek te ontbreken.
Opeens kwamen er geluiden van buiten, die er normaliter niet zijn. Een soort Oudejaarsavond in mini-vorm. Het is dat er geen oliebollen naar binnen kwamen vliegen.
Er was iets aan de hand en dat kon net zo goed betekenen, dat er iets goed mis was. Nu, na alsnog gekeken te hebben naar de herhaling van de WK finale 2010 met vooral veel andere Nederlandse poppetjes, snap ik het allemaal exact.
Er zijn gisteren in Salvador 2 wedstrijden achter elkaar gespeeld. 1 wedstrijd van 43 minuten, waar Oranje niet om aan te gluren was en 2 of 3-0 voor de Spanjaarden een heel realistische stand was geweest. Wat daar op volgde was een magisch moment, wat we maar als die 2e wedstrijd moeten beschouwen. In 47 minuten gebeurden er dingen, die een normaal mens volledig van het padje zouden brengen. In die zin is het maar goed, dat ik niet direct gekeken heb.
RVPheaderDe kopbal van RVP, de goocheltrucs en rushes van een ongelooflijke Robben; en voor de Spanjaarden was in dat 2e bedrijf slechts een figurantenrol weggelegd.
Zelf doe ik er niet moeilijk over; inlijsten van die 47 minuten is wat we moeten doen. En er vaak naar kijken, al was het maar  om te beseffen hoe het ook kan. Maar ook beseffen, dat hoe het kan lang niet altijd is zoals het gaat. Weinigen onder de Euforici zullen naar me luisteren, maar dat weerhoudt me niet het toch te zeggen. Oranje gaat niet 7 x zulke 47 of meer minuten afleveren. Als het 2x zou gebeuren zou dat al heel bijzonder zijn. Reden te meer om deze 1x en misschien enige keer te vieren en te koesteren. Maar een Museumplein reserveren en een boottocht regelen, daarvoor is het echt nog veel te vroeg. Er komen ongetwijfeld nog slikmomenten.