HET BALLENSPEL

Het is een tragikomisch spel met een sterke tendens naar triestheid.  Het is een spel, wat we de ene keer  met onszelf, de andere keer met anderen spelen.  Maar het meest wordt het spel door anderen mèt ons gespeeld.
We praten onszelf iets aan en/of laten ons iets aanpraten. Waarmee we onszelf in een soort psychosetoestand [laten] brengen, maar merkwaardig genoeg tegelijkertijd ook er in slagen een soort “lifeline” te vinden, waar we ons aan kunnen vastklampen om dat broodnodige gevoel van geruststelling [ “u kunt rustig gaan slapen” zijn historische woorden in dat opzicht] te verkrijgen.

Nu onze “leiders” hebben besloten om [ uiteraard onder de altijd weer uit dat “land of tulips, windmills and wooden shoes” komende randvoorwaarden] mee te gaan doen aan die “coalition of the willing” [ ik laat het graag aan een ieder persoonlijk om daar zijn eigen mening over te vormen] is vrijwel meteen dat tragikomische spel op de wagen.
In natuurlijk de media is direct begonnen met ons duidelijk te maken, dat u en ik een potentieel slachtoffer kunnen worden van “the hand of terror”, die IS heet. Er wordt als het ware gepoogd om een deken van angst over ons te leggen.  Nog even en in mijn toearegstraat bulkt het van de beveiligingscamera’s om scherp in de gaten te kunnen houden of er soms Toearegs op kamelen of omgebouwde karretjes met artillerie in de laadbak te zien zijn.
En laat het maar aan talkshows, mediapanels en meer van dergelijke plekken, waar de eeuwige babbelaars samenkomen, over om die “deken van angst” keurig over ons uit te spreiden.
We zijn daar heel gevoelig en ontvankelijk voor. Vooral in 2014, het jaar waarin meer dan ooit tevoren WO III als realistische optie werd uitgesproken. Kortom, het spel  in al zijn verschijningsvormen is op de wagen. We zijn onrustig en in sommige gevallen zelfs bang.

Hoe zit het dan met die “lifeline”?, zult u wellicht vragen. Wel, die is gevonden. Want lifelinevrijwel tegelijk met de discussies over die deken van angst berichten de media over een bij de Nederlander sterk gestegen vertrouwen in de politiek ?!?!? En die stijging wordt vrijwel geheel op het conto geschreven van het “managen van de MH17 catastrofe”. Men kan het mij moeilijk kwalijk nemen dat ik de afvraging doe “waarom dan?” Heeft dat management:

– het ergste kunnen voorkomen?
– levens weten te redden?
– inmiddels achterhaald hoe de vork aan de steel zit?
Een driewerf neen is daarop het antwoord. Waarom dan toch dat gestegen vertrouwen? Is het dan toch een uiting van dank voor de inderdaad prachtig geregisseerde uitvoering van de Rouw Fase 1? En omdat Nederland hoopt op een even mooie fase 2 straks op 10-11?

Angst aangejaagd krijgen kan verschillende reacties veroorzaken. Bijvoorbeeld een reactie van allesoverheersende achterdocht, waarbij niets en niemand meer op zijn blauwe ogen wordt vertrouwd. En er vertekening van het beeld optreedt, waardoor je kameeleen paard in de wei voor een kameel kan gaan aanzien.
De andere vaak voorkomende reactie is die van de”lifeline”, je vastklampen aan iets of iemand, waarvan je verwacht, dat hij/zij/het je zal behoeden voor de risico’s, die anderen in je hersens implanteren.
Beide varianten zijn allesbehalve bevorderlijk voor de gemoedsrust. Persoonlijk vind ik de “lifeline”-optie de minst aantrekkelijke, omdat het de verschaffer van die lifeline alle gelegenheid biedt om heerlijk met jouw ballen te gaan spelen. Door fake veiligheid te bieden.

Misschien is dat laatste wel hét probleem van de Nederlander van nu. Die keer op keer door slimme jongens met zijn ballen laat spelen.
Terwijl we toch zouden moeten kunnen weten, dat spelen met je ballen pas als prettig wordt ervaren, wanneer dat in beslotenheid door een aantrekkelijke partner wordt gedaan. En u moet het mij maar niet kwalijk nemen, maar Rutte en aantrekkelijke partner ……waar is het teiltje?

Advertenties