EUROPEAAN? WHO THE FUCK CARES!!!!

NRC columnist Bas Heijne plaatste in het weekend zijn wekelijkse bijdrage, ditmaal getiteld “Geen Europeaan”. Liefhebbers kunnen de column hier in zijn geheel lezen http://www.nrc.nl/heijne/2014/04/20/geen-europeaan/.

Ik  werd in het bijzonder getriggerd door het volgende stukje:
“Een omstreden Europa is een zegen, geen vloek. Er zal altijd spanning zijn tussen het kleine en het grote, eigenheid en het andere, de natie en de rest van de wereld. De gedachte aan een federaal Europa is net zo onzinnig als de gedachte aan geen Europa. Wie betrokkenheid en gemeenschappelijkheid vraagt, zal altijd in een discussie belanden over hoe ver je daarin moet gaan. Maar voer die discussie dan ook gretig – ga het instituut uit en de straat op – en niet alleen om lege beloftes te verkopen op de Maidan in Kiev.”

Laat me een poging doen om uit te leggen waarom ik werd getriggerd aan de hand van wat delen uit dat stukje.
“Een omstreden Europa is een zegen, geen vloek.”
Vanaf de jaren 80 van de vorige eeuw en met het Verdrag  van Maastricht als mijlpaal werden wij vrijwel geluidloos Europa als EU binnen geloodst.
Hoewel hier en daar scepcis bestond overheerste de vreugde bij de invoering van de euro. Europa was nauwelijks omstreden, er heerste hosanna alom. Het kostte ons 3 jaar voordat we snapten, dat de euro bij invoering dan wel 2 gulden 20 vertegenwoordigde, maar al snel in de winkel veel minder waard bleek.  Dat gevoel enorm gefopt te zijn door het koppel Kok-Zalm in combinatie met het aan de macht zijn van een kabinet-Balkenende, wat ooit zoet zou brengen maar voorlopig slechts zuur op tafel bracht, die combinatie bracht ons tot het in duidelijke meerderheid tegen de Europese Grondwet stemmen in 2005. Vervolgens werd ons het referendum-wapen afgenomen en werd die Grondwet in de gedaante van het Verdrag van Lissabon toch door de strot geduwd. Vanaf dat moment is Europa/de Eu omstreden geworden en in de jaren na 2007 alleen maar meer omstreden geworden.
En met Heijne ben ik de mening toegedaan, dat zulks eerder een zegen dan een vloek is. Een zegen, omdat het duidelijk is geworden, dat de burger over Europa is gaan nadenken, zich kritischer is gaan opstellen naar Europa.
Een omstreden Europa is slechts een vloek voor partijen als D66, CDA en PvdA. Want de burger is daardoor een mogelijk blok aan het been geworden voor de van één Europa dromende politici, die zichzelf graag vertellen, dat de burger niet het vermogen blijkt te hebben om te snappen met welk mooi project de politieke natte dromers [ook Nederland kent zijn eigen Verhofstadt, hij heet Pechtold] bezig zijn. Terwijl de duidelijk waarneembare [ook op het terrein van de nationale politiek] tendens is, dat juist politici steeds minder blijken te willen snappen wat de burgers willen.
Omgekeerde bewijslast wordt door de politiek gebruikt om tegen de maatschappelijke stroom in vrolijk door te gaan met het bouwen van hun [niet ons] één Europa.


“De gedachte aan een federaal Europa is net zo onzinnig als de gedachte aan geen Europa.”
Om met het laatste te beginnen: Europa bestaat. Sla er de atlas maar op na!
Het is een verzameling van  57 staten [incl. de dwergstaatjes] met evenzovele volkeren, waar historisch gezien verschillende verbanden in zijn aangetroffen. Die staten worden vaak in groepen samengevoegd tot Noord-, West-, Oost- en Zuid-Europeanen. Niet alleen onderscheiden die 4 groepen zich van elkaar qua cultuur en mentaliteit, maar ook binnen elke groep onderscheiden landen en volkeren zich van elkaar.
Maar Europa bestaat [geografisch], al zijn er al eeuwen stemmen, die spreken van Europa als subcontinent, onderdeel van het supercontinent Eurazië. Al eeuwen bestaat Europa en ook al eeuwen hebben de volkeren binnen Europa elkaar bevochten. Als je er nu naar kijkt kun je concluderen, dat al dat vechten vrijwel nergens goed voor is geweest.
Romeinen noch Fransen noch Duitsers slaagden er in om Europa tot één rijk te smeden. Alle pogingen daartoe hebben slechts geresulteerd in het hier en daar achterlaten van wat culturele invloeden en wat door Moeder Aarde verzwolgen badhuizen en andere gebouwen, die men al jaren lang aan het opgraven is. O ja, laat ik niet vergeten daar aan toe te voegen de prachtige begraafplaatsen overal in Europa, die getuigen van die onderlinge vechtpartijen. Zwaard, musket, mortier noch tank hebben dat vurig nagestreefde aaneengesmede Europa een stap dichterbij gebracht.
Na WOII waren het politici, ook toen al met volledige uitsluiting van de burgers, die besloten dat er in plaats van de vuurmonden langs de weg van de economische mond moest worden gewerkt aan één Europa.
Via de weg van de EGKS en vervolgens Benelux en EEG werd dat bedrijfsmodel van het ene Europa stapje voor stapje verwezenlijkt.
In de EEG-jaren [met toen al zelfs voor wakkere burgers het heel duidelijke beeld van de machtsverdeling] werden voor de politiek onontbeerlijke fundamenten voor één Europa al op de tekentafel uitgewerkt.
1 Volk [de europeaan], 1 munt [de euro], 1 regeringszetel [Brussel], geen grenzen, een open markt economie.
In Maastricht werden de contouren van het federaal Europa duidelijk, maar de burger herkende het niet, vol als hij was van de aankondiging van de komst van de euro en het verdwijnen van grenzen. Weinigen onder hen zullen in 1992 [VVM] hebben vermoed waar die ene munt en dat grenzenloos Europa toe zou gaan leiden in de 21e eeuw. En zoals politici eigen weigerden zij de burger die altijd aanwezige andere kant van de Europese medaille te tonen. Eeuwige grote welvaart, vrij reizen, geen wisselkoersen en uiteraard “alle Menschen werden Brüder” was de boodschap die men wel en maar al te graag bracht.
Toen kwam 2005, het jaar waarin naast de Fransen ook de Nederlanders “NEE” zeiden tegen de Europse Grondwet. Om diverse redenen, maar zeker ook omdat men onraad begon te ruiken.
Eigenlijk is 2005 het jaar geweest dat de politieke Europadromers, inmiddels omgedoopt tot Eurofielen, hun masker lieten vallen. De gezamenlijke Europese  politieke leiders [ook en vooral boodschappenjongen Balkenende én de walgelijk huichelachtige VVD en PvdA] besloten op de van Europa bekende democratische wijze de uitslag van het Franse en Nederlandse referendum naast zich neer te leggen en sloten in 2007 het Verdrag van Lissabon [waarover geen referendum werd gehouden] en maakten daarbij de Europese Grondwet langs een omweg alsnog tot een realiteit. Slechts het Europese volkslied verdween uit de “equation”.
Waarmee de weg vrij werd gemaakt om voor het federale Europa de meest noodzakelijke dingen te regelen. Zo kwam er een “Europese president” waar geen burger in Europa op mocht stemmen. Zo werd de expansiedrift niet langer beteugeld en groeide de EU in no time van 17 naar 26 landen. Zonder dat een burger daar een stem over mocht uitbrengen.
Het federale Europa, waar bepaalde politieke partijen alhier zo van geporteerd zijn, bleek in de praktijk niets anders dan een ondemocratisch Europa, dat de burgers het ene na het andere besluit door de strot duwde.
En toen de crisis uitbrak in 2008 bleek dat federale Europa ook nog eens incapabel om de belangen van die burgers afdoende te behartigen.
Federaal in relatie tot Europa doet in veel opzichten denken aan federaal in relatie tot bank. Enorme geldstromen werden van goed naar slecht getransporteerd om het aan alle kanten water makende schip Europa voor zinken te behoeden.
Toen de meer recente crisis rond Ukraine uitbrak bleek Europa niet veel meer dan een goedkope bluffer met Verhofstadt als pseudo Europees staatsman op een plein in Kiev.
“Maar voer die discussie dan ook gretig – ga het instituut uit en de straat op – en niet alleen om lege beloftes te verkopen op de Maidan in Kiev.”
Anno 2014 is de discussie waar  Heijne om vraagt meer nodig dan ooit. Burgers zouden moeten weten [de debielen daargelaten] dat:
– zij niet alleen in de jaren 80 en 90 van de vorige eeuw door de pro Europa-politiek op een groteske manier zijn misleid;
– zij zowel in 2005 als in 2007 op een ongelooflijke wijze door de pro Europa-politiek zijn geschoffeerd;
– Europa van diezelfde politiek meer ondemocratische dan democratische kenmerken in zich draagt [denk aan de manier, waarop Rutte c.s. de kwestie van overdracht van soevereiniteit aan Brussel afdeden];
– het Europa wat de Verhofstadt’s en de Pechtold’s zo aanbidden weinig meer voorstelt op het internationale slagveld;
– Europa steeds meer Germania aan het worden is, vooral sinds de Fransen sterk aan macht hebben ingeboet. Het enige waar Hollande nog aan vast kan blijven houden is Straatsbourg;
Er zijn er ongetwijfeld meer, maar dit lijken me meer dan voldoende punten om de discussie over aan te gaan met de vaderlandse politiek.
En ik zei het al eerder elders, maar herhaal het graag: Verhofstadt en Pechtold [wat deed die patser van een van Baalen daar op dat plein eigenlijk?] mogen best weer naar de Maidan gaan, zolang ze daar dan maar een paar jaar blijven. Zodat ze met een helm op en een geweer in de hand [loop vooruit] echt kunnen bewijzen als eurofiel van waarde te kunnen zijn.
Een mens mag blijven dromen, dus ook ik, nietwaar?

Advertenties

DE STRATEGIE VAN DE OMGEKEERDE LEUGEN

Het lijkt niet anders dan verbijsterend hoe Jetta Klijnsma elke keer weer met de gebruikelijke zalf in haar stem en de al net zo gebruikelijke opgeruimdheid komt vertellen, dat “men er uit is” en “dat ze hard aan het werk gaat om het nodige op papier te krijgen”.
Ga maar na: het elke keer dat ik ze zie flinke jeuk bij mij veroorzakende “tenenkrommende trio” van Rutte’s favoriete oppositiepartijen heeft de afgelopen tijd zoveel geschrapt, veranderd en doorgescheurd, dat Klijnsma’s plannen inmiddels van de plakband aan elkaar zitten. Maar Klijnsma blijft een blijheid uitstralen, die voor de objectieve toeschouwer merkwaardig aandoet.

Dat toneelspel van Klijnsma [want dat is het], daar zijn vrij eenvoudig 2 verklaringen voor te geven.
1. We hebben een staaltje te zien gekregen van wat men in het politieke bedrijf “de strategie van de omgekeerde leugen” noemt.
U en ik kennen heel goed de strategie van de rechtstreekse leugen. Ontworpen voor landelijke verkiezingstijd. Daarin wordt er onverholen op los gelogen om de kiezers over de streep te trekken. 2012, Rutte, Samsom zijn de drie steekwoorden, die verdere toelichting bijna overbodig maken. De rechtstreekse leugen is niets anders dan kiezers hele mooie beloften doen, waarvan men al weet dat ze nooit bewaarheid zullen worden.
Dan die “omgekeerde leugen” , uitstekend geschikt om als regerende partij een goede indruk bij de inmiddels weer lijdende burger geworden kiezer te maken. Toepasbaar bij lokale en andere niet-parlementaire verkiezingen, zoals de Europese.
Bij  “de omgekeerde leugen” kiest men ervoor juist niet mooie beloftes te doen, maar het tegengestelde: een doemverhaal ophangen.[Denk maar aan 2005, die mooie periode van dat referendum over de Europese Grondwet, waarin mannen als Laurens Jan Brinckhorst en Jan-Hein Donner ons verwenden met verhalen over lichten die definitief zouden uitgaan en oorlogen, die zeker zouden uitbreken. Alleen ziektes als de Groene Pest en een ongeneeslijke vorm van kalknagels ontbrak er nog aan.] Zoals dus bij de oorspronkelijke plannen van Klijnsma aan de orde was. Weloverwogen rekent men erop, dat zo’n doemverhaal de nodige onrust zal veroorzaken. Waarna regeringspartijen + in dit geval de “gedogers” stapje voor stapje en met een scherp oog op de eigen kiezerspopulatie de plannen gaan ontdoen van bewust geschapen ballast en uiteindelijk overblijft wat bij aanvang al de bedoeling was.
Het klinkt allemaal omslachtig, maar onderschat niet de betekenis van een dergelijk spel en de winst die er mee kan worden behaald.
Elk van de betrokken partijen kan immers met een stalen gezicht de burger vertellen, dat men hard gevochten heeft om de “te harde maatregelen van tafel te krijgen” en daar aantoonbaar in is geslaagd. En er zijn nu eenmaal altijd hordes kiezers, die maar al te graag niet alleen in de rechtstreekse leugen trappen, maar dat even hartstochtelijk ook doen bij de omgekeerde leugen.
PvdA en VVD lijken ineens iets minder a-sociaal, EU66, CU en SGP zijn ineens partijen, die echt iets voor die arme burger lijken te doen. Tel uit je winst.
2. Die 2e verklaring kan kort zijn. Wie de inhoud van het aangepaste pakket plannen van Klijnsma doorloopt kan niet om de conclusie heen, dat er nog steeds sprake is van een ingrijpende wijziging van de Bijstandswet. Een ingrijpende wijziging, waar veel mensen het nodige van gaan merken.
Klijnsma heeft via de al omschreven omweg van de omgekeerde leugen gewoon haar doel bereikt. En wellicht lacht ze in haar rimpelige vuistje in de wetenschap, dat er burgers zijn die heel tevreden zijn. Zoals schapen die vrolijk blatend het slachthuis binnen rennen. Zoals soldaten, die uit volle borst zingend naar het front vertrekken.

SNEL TOETSEN [5]

Het CDA, wat in het Burgerforum-debat nog maar eens duidelijk laat blijken niets te voelen voor een referendum voor de burger. Het CDA ,wat geschrokken beseft dat zo’n standpunt niet lekker valt bij een groot deel van die burgers. En zich haast een volgend konijn uit de hoge hoed te toveren, door zich ineens voorstander van de gekozen burgemeester te verklaren.
Draaien, draaien, tot de kiezer compleet duizelig is.

De PvdA stuurt Samsom naar Groningen om die stuurse, verontwaardigde Noorderlingen met een vlotte babbel pseudo gerust te stellen. Het werkt 14 dagen, maar dan komen de nog altijd boze Groningers alsnog met een schriftelijke eis om waar te maken, wat Samsom al babbelend toezegde.
Samsom reageert als door een mug gestoken en verklaart, dat hij “zijn ministers [????] aan het werk heeft gezet”. Er moet een “allesomvattend plan” worden ontworpen om “Groningen te revitaliseren”.
Vertragen, vertragen, in ieder geval tot na 19 maart.

Terwijl Frau Klijnsma driftig blijft rolstoelen door de gangen van de parlementsgebouwen, voortdurend de indruk wekkend, dat zij nog steeds volledig snapt wat precies die nieuwe bijstandswet gaat inhouden zijn anderen er inmiddels ook van overtuigd, dat we met een echte heks te maken hebben. Zij knabbelen driftig aan het huisje van Jetta. Amish Kees regelde, dat bijstandsmoeders met kinderen van 5 jaar en jonger niet verplicht worden te soliciteren. EU66’s Alex de Grote wil dat echter wel, die gaat dus “om te compenseren” een stukje koek van Jetta’s huisje slopen, wat Amish Kees juist wilde bewaren.
En inmiddels wordt er hardop gefluisterd, dat Jetta’s nieuwe bijstandswet een half jaar later zal ingaan dan was beoogd. Uitstel wat vermoed ik nodig is om het door de “gedogers” gestolen snoepgoed te vervangen, zodat het huisje van heks Jetta overeind blijft staan.
Wat waarschijnlijk betekent, dat burgers met een voorkeur voor CDA,PVV, SP, GL en 50+ hun borst nat kunnen maken. Oppassen dus.
Rommelen, rotzooien, aanklooien tot de veilige haven van het 2e halfjaar is bereikt en vervolgens de zweep erover.

Merel van Vroonhoven is benoemd tot de nieuwe voorzitter van de AFM. Merel is nog maar net weggemoffeld bij de NS, waar zij bestuurder was. Zij was verantwoordelijk voor het FYRA-project.
“Zowel ervaring met bestuursfuncties in de private [ING] als de semi-publieke sector [NS], dus een prima keus” waren de woorden van Dijsselbloem.
Frans Weekers kan gerust zijn; het komt allemaal goed.

KOMT HET REFERENDUM ECHT TERUG?

De heren Baudet en Engelen breng ik graag mijn felicitaties over. Want hun geslaagde poging om het burgerinitiatief op de agenda van de 2e Kamer te krijgen heeft een verrassende uitkomst opgeleverd. Een [krappe] meerderheid schaarde zich achter het iniatief, wat het referendum als middel een forse stap dichterbij heeft gebracht. De Eerste Kamer buigt zich al over een ontwerp van wet, wat een Raadgevend Referendum [afhankelijk van die volume-eis van 300.000 ondersteunende burgers] werkelijkheid moet maken. Verwachting is, dat er in de Senaat een forse meerderheid vóór  zal zijn.
0Burgerinitiatief
Een tweede niet onbelangrijk winstpunt uit die actie van Baudet’s en Engelen’s Burgerforum EU is geweest, dat alle partijen uit de 2e Kamer met hun billen bloot moesten. Zij  moesten laten zien waar zij staan als het gaat om dat democratische Europa van hen, voor zover het om inspraak van de burger gaat bij beslissingen, die in Brussel en niet door Brussel, maar door de Raad van Regeringsleiders [zeg maar alle “Rutte’s” bij elkaar] tot op vandaag worden genomen, zonder zich iets aan de mening van die burger gelegen te laten liggen.
“De Sluipende Overdracht van Onze Soevereiniteit” stoppen, dat was het speerpunt. En zo nodig al door de Rutte’s en Balkenende’s van Nederland reeds stiekem weggegeven soevereiniteit terughalen. De burger zelf op nationaal niveau de keus laten over zijn kromme of rechte komkommer, zijn eigen aantal treden van zijn huishoudtrapje en al dat fraais meer. Maar ook over ja of neen overdragen van begrotingsmacht en – verantwoordelijkheid. En nog veel meer zaken, die in Brussel door onze leiders worden bekokstoofd.
Ik schets de toekomst, want zo ver zijn we op dit moment nog lang niet. Maar de realistische kans erop is zeker sterk gegroeid.

Een meerderheid was voor, dus was er ook een minderheid tegen.
De VVD, die zich zo graag aan ons presenteert als de partij, die eerder minder dan meer Europa wil. Maar dus het alleenrecht wil behouden over wat precies minder. Wat duidelijk wijst op een behoefte om in ieder geval de eigen zaakjes wel zelf te kunnen blijven regelen. Minder steun bijvoorbeeld voor de kleine burger, niet voor de grote multinational. De blote billen van de VVD zijn nog steeds onsmakelijk om te zien dus.
Het CDA, maar dat was in 2005 al tegen een referendum. En conservatief als die partij is geldt ook nu nog dat tegen. CDA-stemmers zijn per definitie dom, dus leggen zij ook hun Europse lot maar in handen van God. Die zich perfect vertegenwoordigd weet door het CDA.
Het SGP was ook tegen, niet tegen minder Europa haastte die zwarte sok uit de fractie [de man heette, hoe kon het toepasselijker, Bisschop] zich te verklaren, maar tegen referenda.
0pechtoldEn weet u welke partij ook tegen was? De partij die ooit als voorvechter van het referendum gold. Maar nu even niet: D66, inmiddels omgedoopt tot EU66!
De tegenstem werd onderbouwd met de opmerking, dat er een ernstige vervuiling van referenda zou kunnen gaan optreden. Zo af en toe een referendum wat simpel in de prullenbak te gooien is, geen punt.  Maar referenda over zaken, die momenteel even schielijk als gemakkelijk aan Europa worden verkocht in ruil voor een leuk baantje in een commissie of iets dergelijks, dat gaat EU66 te ver. Tot zover democratie de EU66-stijl.

De PvdA schaarde zich onder de voor-partijen. Blijkbaar heeft men ingeschat, dat “voor” met 2 naderende verkiezingen het meest oplevert. En laten we niet vergeten dat voor stemmen nu natuurlijk geen enkele garantie voor de toekomst biedt. Maar binnen is binnen zullen we maar denken.
Nu maar hopen, dat die referendumwet er een beetje snel komt. In ieder geval voor Rutte ons helemaal aan Europa heeft verkocht. Want dat referendum gaat wel voorzien in terugdraaimogelijkheden, maar de voorkeur moet toch nadrukkelijk liggen bij inspraak vooraf. Want inspraak achteraf, dat werkt niet zo goed. Zouden we moeten weten.

EEN ONVERWACHTE STAP

Op het oog heeft de Tweede Kamer deze week een nogal onverwachte stap gezet. Zij verklaarde zich in meerderheid akkoord met het in gang brengen van een proces, wat moet leiden tot de [mogelijke] invoering van een correctief referendum.
Opgepast: zulks betekent nadrukkelijk niet, dat er enige zekerheid zou zijn dat zo’n correctief referendum er ook werkelijk gaat komen.
Anders dan bij het raadplegend referendum [wat een hol vat is, zoals in 2005 is gebleken bij het referendum over de Europese Grondwet] geldt voor  het correctief referendum, dat er een wijziging in de [Nationale] Grondwet nodig is. Niet alleen impliceert dat de noodzaak 1referendumtot een tweederde meerderheid in beide Kamers, maar ook het in gang zetten van een proces, waar jaren mee gemoeid zijn. Insiders spreken van 2018 als het mogelijke jaar, waarin zo’n correctief referendum zou kunnen worden ingevoerd.
Maar laat ik helder zijn: het feit, dat de machinerie in gang zou kunnen komen is een positieve ontwikkeling. Waar zoals per definitie bij elke politieke beslissing uiteraard een aantal kanttekeningen bij te plaatsen zijn.

1. Het jaar 2018 is 5 jaar weg. En in die 5 jaar komen vrijwel zeker zaken op tafel, waar een uitspraak van de burger in de vorm van een correctief referendum hoogst nodig en bruikbaar zou kunnen zijn. Onvermijdelijk moet dan gedacht worden aan de EU. Algemeen bekend is, dat “Haiku Herman” al druk aan het schrijven is aan aanpassingen van het Verdrag Van Lissabon, die , het moge geen verrassing zijn, tot meer Europa gaan leiden. Aanpassingen, die haaks zullen staan op de mening van een groeiend aantal Europeanen [w.o. ook Duitsers]. De burger zal echter niet de mogelijkheid krijgen daar een betekenisvolle mening over te geven. Hem staat slechts nog het raadplegend referendum ter beschikking en Nederland, maar ook Frankrijk weet nog heel goed wat daar de waarde van is.
2. 2018 is ook 5 jaar weg voor onze politieke partijen. En als we de standvastigheid van onze politieke partijen [enkelen uitgezonderd] in ogenschouw nemen dan kan gerust worden uitgegaan van het feit, dat als het puntje van het correctief referendum bij het paaltje van datzefde correctief referendum komt de voorstanders van nu niet de voorstanders in 2018 zullen zijn. Omdat er ook dan andere belangen zulllen spelen [bijv. deelnemen aan een coalitie].

Anno nu verklaarden de VVD en het CDA zich tegenstander van het correctief referendum.  U weet dus alvast waar u, indien u zelf een waardevolle inspraakmogelijkheid van de burger op prijs stelt, in de komende jaren niet op zult moeten stemmen. Of wist u dat al?

Ik wil u niet onthouden welke argumenten beide partijen gebruikten om hun tegenstem te onderbouwen.
Volgens VVD’er Joost Taverne heeft de Nederlandse bevolking al invloed met de gang naar het stemhokje. Hij vreest dat geen totaalafweging meer kan worden gemaakt, omdat mensen zich neerleggen bij leuke zaken en impopulaire maatregelen afwijzen.
1ToorenburgMadeleine van Toorenburg (CDA) vindt het referendum ‘ondermijnend voor het parlement’. ‘Juist in een tijd als deze is het van extra groot belang om zoiets als de volksvertegenwoordiging te koesteren: een tijd waarin de tegenstellingen scherper worden, het debat polariseert en het compromis, dat zo nodig is om een samenleving bij elkaar te houden, laag gewaardeerd wordt.

Graag laat ik het aan u over om die argumenten op u te laten inwerken en vervolgens te wegen. En u mag uiteraard uw eigen mening daarover hier laten weten.

KNETTEREND

Het wordt een “knetterende” vrijdag, die volgt op een nogal onthullende donderdag. Laat ik met dat laatste beginnen.
Nederland weet inmiddels wie “de Mol” was: de Tol. Nederland weet inmiddels ook hoe de politiek aankijkt tegen een EU-referendum. Ooit fervente voorvechter van de volksraadpleging D66 bijvoorbeeld is er nu ineens geen voorstander meer van. Wie de argumentatie daarvan snapt is een kei. Volgens D66 is het “in de huidige situatie waarin Europa verkeert het absoluut verkeerde moment om over een referendum te praten.”
Aha, denk ik dan, als Europabreed de burgers zich ernstige zorgen maken over de richting waarin het  met Europa gaat [ondemocratisch, beleid wat neerkomt op “water naar de zee dragen” resp. “pappen en nathouden”, ten toon spreiden van een constante besluiteloosheid, chronisch gebrek aan moed om de financiële sector de nog altijd heel hard nodig zijnde schoonmaakbeurt te geven] is het volgens D66 het verkeerde moment om die burger “spreektijd” te geven.
Waaruit je gerust kunt concluderen, dat D66 pas wanneer Europa draait als een zonnetje bereid is een referendum te steunen. In concreto nooit dus. Of in ieder geval niet meer deze eeuw. Opmerkelijk, teleurstellend en stuitend tegelijk, dat D66 standpunt.
Wouter Bos onthulde in zijn column in de Volkskrant gisteren hoe je naar zijn mening naar het functioneren van Rutte II moet kijken. Aan te raden leesvoer, al was het alleen maar voor de reacties, die Bos op zijn nogal dubbelhartig verhaal heeft gekregen.
De donderdag onthulde ook nog een nieuwe festiviteit, die in het kader van de kroning zal gaan plaatsvinden. Op 26 april zullen op duizenden scholen in  Nederland de “Koningsspelen” worden gehouden. Ik vind dat in alle oprechtheid een uitstekend idee. Omdat in mijn ogen kinderen bij uitstek in staat zijn om zo’n festiviteit op de bijbehorende spontane wijze te vieren en te beleven. En mijn lezers weten, dat ik veel waarde hecht aan spontaniteit.
Minder enthousiast werd ik toen ik gewaar werd in handen van welke mensen het “coördineren” van de “Koningsspelen” was gelegd.
Van de 4 leden van het gezelschap waren er 3 VVD-er. De 4e [Aboutaleb] schurkt daar als PvdA-er ook nog eens dicht tegen aan. Achtereenvolgens de staatssecretaris van Sport Dekker en sportheld Richard Krajicek  als voorzitter van de Werkgroep Koningsspelen [!!] kon ik nog wel plaatsen. Maar de kinderen van die Haagse school in de Schilderswijk 2Jorritsmazullen met verbazing en enige schrik hebben gekeken naar die enorme vrouw, die het kwartet vol maakte. Gekleed in een even duur als beroerd passend visnetgewaad, waar ik zelfs mijn ergste vijandin niet de straat op mee zou sturen, stond ze daar: de vleesgeworden dragonder, het moederschip wat maar niet wil zinken: Anne-Marie Jorritsma. “Huge”, verpletterend, enorm, zichtbaar in haar nopjes met haar volgende “feestklusje”.
En de moed zonk mij spontaan in de schoenen. Is er dan niemand in Nederland die tegen die supermatrone durft te zeggen “Anne-Marie, meid, het kan echt niet meer”. OK, de verschijning van Anne-Marie staat borg voor opmerkelijke plaatjes, maar iemand moet haar toch tegen zichzelf in bescherming nemen? Of in ieder geval voorkomen, dat onschuldige kinderen van een Haagse basisschool een paar dagen de slaap nauwelijks zullen kunnen vatten.

Die “knetterende” vrijdag van vandaag nog even. Cohen is net begonnen met het presenteren van het Haren-rapport. En  dat belooft een knetterende gebeurtenis te worden. Want Cohen gaat bestuurders van Haren en de Groningse politie uitleggen wat Twitter en Facebook precies zijn. Dat gaat ongetwijfeld fraaie televisie opleveren.
Op het punt van beginnen staat ook de Hoorzitting van de 2e Kamer over de teloorgang en het vervolgens aankopen van SNS. Om het niet te ingewikkeld te maken heeft de Kamer besloten oud-bestuurders en andere verantwoordelijken maar niet uit te nodigen. Want even knetteren is leuk, maar de hele dag …… dat is teveel van het goede.
Knetteren gaat het vandaag ook in de atmosfeer boven ons land. In Groningen dringt de winter weer binnen, terwijl het in Limbabwe nog een dagje lente blijft. Ergens onderweg moeten die bulk koude en warmere lucht met elkaar gaan botsen. Ik ben benieuwd welke knetterende effecten dat gaat voortbrengen.

EFFE TEKENEN GRAAG

Bent u er voorstander van, dat er een referendum komt over de EU [gezien de politieke “discussie” over de overgedragen, nog over te dragen of terug te eisen bevoegdheden aan Brussel neemt de roep [zelfs internationaal, want denk maar aan Engeland] om een referendum snel toe] teken dan het Burgerinitiatief.
Kost niets, hooguit een minuut aan tijd, en biedt de kans om een statement te maken.
Dus wat let u?