EVEN OVER WAT CENTJES

Tot vervelens toe blijft de politiek er maar inhameren, dat wij teveel kosten aan zorg genereren. Cijferneukers hebben al de prognose gebracht, dat binnen afzienbare tijd de magische grens van 100 miljard [het bedrag slaat terug op alle zorgkosten, zoals die ook uit de AWBZ worden gefinancierd] zou kunnen worden overschreden.
Ik zal de laatste zijn, die de formidabele hoogte van die zorgkosten bestrijd. Wel degelijk doe ik dat waar het de reden ervan betreft.
Kosten pleeg je als verstandig beheerder van financiële middelen normaliter omlaag te brengen door een scala aan maatregelen. Die allemaal gemeen hebben dat ze daadwerkelijk tot die beoogde daling leiden.
In de praktijk loopt dat niet geheel verrassend echter anders. Kosten verlagen kun je ook gebruiken om “de winst op zorg” [ik word elke keer onpasselijk als ik die combinatie  neerschrijf; winst op zorg is voor mij hetzelfde als winst op andermans ellende] te optimaliseren of op zijn minst te verveelvoudigen.
vgzVGZ [4,2 miljoen verzekerden] is zo’n zorgverzekeraar en zeker niet de enige of laatste, die erin is geslaagd de verder exploderende zorgkosten hand in hand te laten gaan met meer winst. 510 miljoen in 2013, 3x zoveel als in 2012. Daarvan, zo beweert men, is 290 miljoen aan verzekerden teruggegeven middels premieverlaging; 210 miljoen is in de eigen pot gegaan met het label “versterken financiële positie onderneming”.
Het “grappige” is, dat VGZ als coöperatie geen winstoogmerk heeft!!! Maar toch is er extra geld nodig, bijvoorbeeld om vertrekkend bestuurder Rob Hillebrand boven op zijn “normale” beloning van 472.000 euro een vertrekpremie mee te geven van 330.000 euro. En dat allemaal volgens de speciale “Balkenende-norm” voor bestuurders van zorgverzekeraars.

800.000 euro voor Hillebrand, niets in verhouding tot die miljarden van onze zorgkosten. Maar Hillebrand is niet de enige, die zich mag koesteren in dat heerlijkje “beloningszonnetje”.
En de 210 miljoen, die in dat potje verdwijnt, dat tikt al wel aardig aan.
Maar VGZ is maar een druppel op de gloeiende plaat. Zoals er waarschijnlijk tientallen, zo niet meer, van dergelijke drupppels zijn.

Neem nu het Radboud Ziekenhuis uit Nijmegen. Daar werd het voor bij elkaar [inclusief opleidingskosten personeel] voor zo’n 6 miljoen aangeschafte Amerikaanse EPIC-systeem in huis gehaald en via de “big bang” gedachte ingevoerd. EPIC zou je kunnen betitelen als een verkapt EPD of EDS. Over de voor sommige zorgbehoeftigen schrikbarende gevolgen daarvan deed Zembla al eerder verslag. U kunt dat terugkijken.
6 miljoen, toch weer een bedrag wat aantikt.

overheidMaar de kroon spant natuurlijk de partij, die voor allerlei zaken, dus ook de zorg, de besluiten voor ons neemt: de overheid.  In het kader van het project “De Slager Keurt Zijn Eigen Bedorven Vlees” onderzoekt een commmissie onder leiding van deskundige bij uitstek Tom “Billie” Elias hoe het toch komt, dat ICT-projecten bij de overheid al sinds de introductie van de Atari altijd mislukken. Wat een gemiddelde jaarlijkse verspilling aan gemeenschapsgeld van 4 miljard [erg conservatieve schatting] met zich brengt.
Ja ja, now we’re talking. Het gaat om miljarden!! Elias

Het geld ligt en zit overal en wordt aan veel, maar liefst zo weinig mogelijk aan zorg besteedt.  Het is even waar als triest. En het meest trieste is nog wel, dat al die geldsmijters; -wegsluizers en -verspillers de zorgbehoeftigen vertellen, dat “het” zo niet langer kan doorgaan. Alsof wij dit niet begrijpen!!! Alleen de definitie van dat “het”, daar verschillen de meningen over.