SPRONGEN VAN DE RODE KAT IN HET NAUW

Het lijkt wel of er een niet aflatende stroom kritiek [soms bikkelhard] over de PvdA blijft uitstromen. En ik ben eerlijk: ik kan daar geen traan over laten.
Meer dan de helft van de PvdA-stemmers van 2012, wat met terugwerkende kracht een inktzwart jaar voor Samsom c.s. lijkt te zijn geworden, geeft aan de partij de rug toe te keren. Dat zou zo’n 20 zetels betekenen. En dreigend verlies vanuit andere gelederen van het electoraat schroeft dat komende echec tot apocalyptische hoogten op.
Tegen die niet te stoppen stroom in zijn er natuurlijk PvdA-ers , die proberen alvast op papier het tij te keren.  Door er op te wijzen, dat de PvdA voorafgaand aan die verkiezingen 2012 ook in een kansloze situatie verkeerde. Introductie van het plastic artikel Samsom in de verkiezingsrace bleek om naar is gebleken volstrekt onjuiste gronden de redding van de partij te zijn.
Die groep schrijvende PvdA-ers spreidt het soort naïef optimisme ten toon, die doet denken aan de wanhoop, die een man staande voor een vuurpeloton moet voelen. Een identiek soort bewegingen herken je bij [nu nog] kamerleden van de PvdA-fractie. Neem ene Bouwmeester, die dingen mag zeggen over de zorg. Velen onder ons hebben met woede vernomen van de miljardenwinsten, die zorgverzekeraars weigeren om in de vorm van een premieverlaging terug te geven aan de verzekerden.
Met als door de coalitiepartijen gesteunde verklaring, dat de verzekeraars terecht zo hoog mogelijke buffers aanleggen.
En dan verschijnt ineens die Bouwmeester in beeld, die komt vertellen, dat wat de PvdA betreft zo’n 4-5 miljard uit die buffers kunnen worden gehaald. Mochten de verzekeraars niet meewerken dan is de PvdA van plan een en ander in wettelijke vorm te regelen. Een puntgaaf voorbeeld van het komen tot inkeer, ingegeven door electorale paniek. En eens te meer het bewijs, dat onder hoge druk vrijwel alles vloeibaar wordt.
De hoop, dat via profilering van de eigen partij en haar ware, inmiddels zwaar beschadigde uitgangspunten, de val tijdig kan worden gestopt doet haast kinderlijk aan. Vooral omdat men 3 majeure zaken bewust onbenoemd laat.
a. de PvdA vertrouwt er blijkbaar op, dat de kiezer straks een identieke draai [lees: enorme fout] zal maken als hij pal voor de verkiezingen 2012 deed. Veel wijst erop, dat dit vertrouwen op niets is gebouwd;
b. het is de PvdA, die bij de decentralisatie van de zorg de hoofdrol heeft gegrepen in de persoon van Martin van Rijn. Na een aanvankelijk schuchtere aanloopperiode is het protest vanuit de burger 3 maanden voor de decentralisatie inmidddels fors aangezwollen en richt zich vanuit die hoofdrolpositie van van Rijn voornamelijk op de PvdA. Minister Schippers [VVD] blijft als eindverantwoordelijke vreemd genoeg vrijwel buiten schot;
c. de PvdA heeft in 2012 op volkomen absurde gronden Jetta Klijnsma een plaats in het kabinet gegund, die ongetwijfeld als het “sociale gezicht” van de partij dienst moest doen. Klijnsma werd naast van Rijn gezet als staatsecretaris SZ en kreeg “de pensioenregelingen” en “de bijstand” als taakgebieden.
In de afgelopen 2 jaar is de aanstellling van Klijnsma een schot in de eigen beide voeten van de PvdA gebleken. “Moedertje Jetta” bleek al snel zo uit te zijn op een glansrol in het sociaal-liberale kabinet, dat de burger in haar een stasi-achtige persoonlijkheid begon te herkennen. Met haar bekende [ en inmiddels even weerzinwekkende als huiveringwekkende] flemende stemgeluid heeft zij vooral op het gebied van de bijstandsregeling de meest kille en a-sociale wijzigingen tot wetten weten te transformeren. Nederland [het VVD-legioen uitgezonderd] geloofde zijn oren niet, reden waarom daadkrachtig, georganiseerd verzet tegen Klijnsma’s aanpassingen niet van de grond is gekomen.
Klijnsma werkt momenteel aan mutaties in de pensioenregelingen. Het verkrijgen van een beeld van waar dat op gaat uitdraaien is mogelijk door de aflevering van maandag 29-09 jl. van TROS Radar te bekijken. Daarin worden namelijk de effecten voor de drie belangrijkste groepen, t.w jongeren t/m 30 jaar, de groep t/m 50 jaar en de gepensioneerden, helder uit de doeken gedaan. Om een tipje van de sluier op te lichten: alle groepen staan na de aanpassingen van Klijnsma forse koopkrachtverliezen te wachten. Die gepensioneerden meteen zullen ondervinden, voor beide andere groepen blijven die koopkrachtverliezen nog in het vat zitten. Hoofdoorzaak: door de verplichte dekkingsgraad voor pensioenfondsen van 105% naar 110% te brengen wordt indexatie van de lopende én toekomstige pensioenen vrijwel zeker een fata morgana. En koopkrachtverliezen van 10-20% in de aankomende jaren een zekerheid. De verwachting is, dat Klijnsma binnen enkele maanden met haar aanpassingsvoorstellen gaat komen.
Zo er nog een restje begrip voor Klijnsma’s aanpak [ het is tenslotte nog steeds crisis] bij mij bestond, dan heeft Jetta dat afgelopen dinsdag wel verspeeld. In het NCRV [of heet die omroep tegenwoordig PO7?] programma “Altijd wat Monitor” werd verslag gedaan van de resultaten t.a.v. het naar de arbeidsmarkt terugbrengen van moeilijk reïntegreerbare “gevallen”, bij de Gemeenten meestal aangeduid als “de Kaartenbakkers”. Ook hier kan ik alleen maar aanbevelen dat programma van 30-9 terug te kijken.
Kort samengevat bleken die resultaten er op neer te komen, dat inderdaad een aantal langdurig werkzoekenden en bijstandsgerechtigden voor een bepaalde periode aan werk [de woorden passend en zinvol laat ik hier graag onbesproken] konden worden geholpen. Lokale overheden gebruiken daarvoor het zogenaamde aanbestedingsproces en koppelen daar de voorwaarde aan, dat bedrijven [meestal in de kleinere groepen], die werk aanbesteed krijgen verplicht zijn een aantal “kaartenbakkers” voor bepaalde tijd in dienst te nemen. En geloof het of niet, dat kan er op uitdraaien, dat een klein hoveniersbedrijfje een ex-bakker en een ex-stratenmaker krijgt “aangeboden”.
Dat is op zich al erg vervelend, maar in de praktijk, zo bleek, is het vaak nog erger. Zo’n klein bedrijfje heeft niet de kapitaalkrachtigheid om meer personeel aan te houden dan voor voorradig werk nodig is. Wat tot gevolg kan hebben [en vaak ook heeft] dat het eigen personeel moet wijken voor die verplicht af te nemen “kaartenbakkers”. Op de arbeidsmarkt noemt men dat wel het “verdringingseffect”. Door de lokale overheden opgelegd en met een grote kans, dat het met een hoge frequentie meerdere malen optreedt.  [Volgende aanbesteding – weer verplichting kaartenbakkers aan te nemen – weer ontslag bestaand personeel ….. een soort everturning wheel]

Klijnsma werd door “Altijd wat Monitor”naar haar mening gevraagd over dat “verdringingseffect” en waar de “winst” ligt als er om 2 kaartenbakkers aan het werk te krijgen 2 werkenden werkloos worden.
Jetta koos de aanval. “Gaat u me nu zeggen, dat volgens u mensen die al jaren buiten het arbeidsproces zijn gehouden niet de kans mag worden geboden om aan dat arbeidsproces te gaan deelnemen?”
De interviewer was perplex. Maar wist nog net te mompelen “niet als dat werkenden hun baan kost. Of vindt u van wel?”

Zelf was ik net zo perplex van Klijnsma’s  van grote visie getuigende repliek. Met zo’n “Feldwebel” op Sociale zaken is een keiharde nederlaag bij komende verkiezingen en de teloorgang van je partij gewoon een gegeven. Het is dat het “verdringingseffect”feitelijk niets ander is dan administratieve handel in mensen en in menselijke ellende waar ik me onwel bij voel, want anders had ik Jetta’s laatste woorden met een grimlach beloond. Zo’n grimlach, die betekent “jij komt nog aan de beurt, tante”.

LIJSTVERBINDING

Het klonk mij in de oren als:
– Feijenoord wat Ajax voorstelt de klassieker op een gelijkspelletje te houden;
– Jeroen Pauw, die Humberto “Aga” Tan zo ver probeert te krijgen samen een “late nighter” te doen;
– de vermogensloze sloeber, die een goed boerende ondernemer probeert te strikken om gezamenlijk een bedrijf te beginnen;
– Imca Marina, die Anouk probeert te paaien om samen een oerend hard rockalbum te maken.
Kortom, het klonk mij in de oren als een “loser”, die een sjofele, armoedige reddingsboei voor zichzelf uitgooit. En daarvoor als argument aandraagt, dat er in de Eerste Kamer na maart 2015 een “stevig links blok” zou moeten bestaan.
Een middenpartij met inmiddels duidelijk herkenbare rechtse voorkeuren wil zich als een bloedzuiger vastklampen aan het restant aan links, wat Nederland nog heeft.
Wat zou de PvdA mankeren? Om de SP voor te stellen een lijstverbinding aan te gaan bij de komende PS-verkiezingen, bedoel ik. Met alle respect, hoor, maar als Jetta Klijnsma je uitnodigt om in haar 4 x 100 meter estafetteploeg te komen meelopen dan denk je toch ook “Alles goed met u?”?

ZORGELIJKE SMART

Hoewel staatssecretaris Martin van Rijn afgelopen week stevig werd geattaqueerd over de onduidelijkheid rond en zijn onwrikbaarheid t.a.v. het vasthouden aan 1-1-2015 als ingangsdatum voor de decentralisatie van én forse bezuinigingen op de zorg ,bleef hij, gesteund als het kabinet nu eenmaal wordt door “die meest constructieve oppositie”,  goed overeind.
Gisteren in Buitenhof was dat ook het geval, hoewel van Rijn meer dan in dat debat nu toch soms dooddoeners bij de hand had als “bij zulke massieve veranderingen worden mensen altijd onzeker” en “natuurlijk gaan er altijd dingen fout bij zulke grootschalige reorganisaties”. Een schepje meer sussen en een stukje meer indekken dus.
vanRijnOndanks van Rijn’s voldoende optreden bij die 2 gelegenheden blijft de onrust in werkvelden binnen de zorg, bij gemeentes en bij burgers onverminderd groot. 1-1-2015 komt steeds dichterbij en het lijkt er op, dat te verwachten problemen alleen maar groter en meer in aantal worden.
Deels heeft die onrust te maken met de partij van van Rijn, de PvdA. Die in peilingen qua zetelaantal steeds verder wegzinkt, inmiddels naar 11 [-/- 27].
En met de naderende Statenverkiezingen maakt dat de onrust zeker niet minder. Zoals de peilkaarten thans liggen zou de Zorgoperatie niet kunnen rekenen op de benodigde steun in de Eerste Kamer. Wat meteen ook verklaart waarom er zo hardnekkig aan 1-1-2015 wordt vastgehouden, want dan kan nog worden gerekend op de huidige verdeling in die eerste Kamer en is er qua invoering geen vuiltje aan de lucht.
Als dat in die peilingen herkenbare failliet van de PvdA er straks in maart 2015 ook  komt heeft dat geen consequenties meer voor van Rijn’s kruistocht door de Augiasstallen van de zorg.
Hoe je het ook bekijkt een merkwaardige situatie.  In het bedrijfsleven piekert er men niet over om een miljardentransactie aan te gaan met een virtueel failliete partner.
Maar ook in dit geval kent de politiek zijn eigen mores. Wat mij betreft zou het alleszins logisch en acceptabel zijn die immense zorgoperatie qua ingangsdatum te verplaatsen naar na die Statenverkiezingen [bijv. 1-4-2015 of 1-7-2015]. Omdat de burger middels zijn stem dan zal hebben kunnen laten horen wat hij van die operatie vindt.
Ik kan nauwelijks geloven, dat een partij, die genadeloos door de gehaktmolen zal worden gehaald [en alles wijst daar terecht op], dan nog zo hardnekkig achter het doldrieste zorgplan zal blijven staan. Te meer omdat die meerderheid in de Eerste Kamer zal zijn weggevallen [een draai van het CDA of de PVV daargelaten].
Het lijkt er veel op, dat van Rijn en zijn PvdA een zorgoperatie door willen drukken, die:
– voor veel problemen bij specifieke groepen burgers zal gaan zorgen;
– merkwaardig genoeg de strop rond de nek van zijn eigen partij zal aantrekken.
Een zeer vreemde variant op het “gedeelde smart is halve smart” spelletje.

HET PLAN “ENSCHEDE”

Als er ergens lering uit kan worden getrokken dan is dat wat mij betreft uit wat de Gemeente Enschede heeft geprobeerd. T.w. aanvragers van een bijstandsuitkering dwingen om, alvorens voor zo’n uitkering in aanmerking te kunnen komen, hun pensioenpotje leeg te eten.
Je kunt legio vraagtekens zetten bij een dergelijk in mijn ogen van de [pensioen]pot gerukt plan. Om het ’n beetje beknopt te houden laat ik het bij een paar opmerkingen.

Aanvrager is altijd een jobhopper geweest.
“Joop” heeft qua arbeidsverleden een avontuurlijk leven geleid. Zo is hij stratenmaker, timmerman, schilder, boerenknecht, slachter, tuindersknecht, tandartsassistent [niet echt een succes geweest, maar dat terzijde] en winkelbediende bij Jumbo geweest. Veel verschillende branches, waardoor als hij überhaupt iets heeft opgebouwd aan pensioen dat gespreid is over diverse [ ik schat een stuk of 5] pensioenfondsen. Zou hij nu dat pensioen moeten gaan opeten dan moet hij bij alle fondsen kleine schepjes gaan halen om zijn bord enigszins gevuld te krijgen. Hij krijgt in dit geval minimaal 5 uitkerinkjes via 5 verschillende pensioenpotjes. Wat meteen al duidelijk maakt, dat over de uitvoerbaarheid van het Enschedese plan niet al te lang en goed is nagedacht. En die uitvoerbaarheid een flinke kostenpost voor de fondsen en dus alle pensioenverzekerden oplevert.

Vooruit opeten maakt de pot voor anderen leger.
De situatie in Nederland is en blijft in de toekomst ook zo, dat dit land over een fors contingent bijstandsgerechtigden beschikt, want wat er aan de ene kant soms verdwijnt groeitt meestal aan de andere kant weer aan. En in de huidige tijden groeit er meer aan dan er verdwijnt.
Als het Enschedese plan [landelijk] zou worden ingevoerd ontstaat de situatie, dat honderden zo niet duizenden nieuwe aanvragers gaan worden “uitgenodigd” om eerst hun pensioentje op te eten.
Noem het maar alvast een puntje uit de appeltaart snijden, voordat het ding op tafel wordt gezet om door alle eters te worden genuttigd.
En dat brengt zogenaamde eerlijk delen problemen met zich mee. De andere eters kunnen best op een groter stuk van de taart hebben gerekend, maar wat de “Jopen” al hebben moeten opeten is weg en groeit niet meer terug. Zo werkt dat niet bij een appeltaart. En bij pensioenen ook niet trouwens. Waardoor de magen van die anderen, als zij de leeftijd hebben bereikt om de vork in hun pensioen te zetten, minder gevuld kunnen worden dan terecht verwacht.
Voortijdig pensioen opeten maakt de pot voor anderen dus leger.
Nu eten, maar wat straks?
Als mensen wordt verplicht om voortijdig hun pensioen op te peuzelen, wat dan als ze straks de pensioengerechtigde leeftijd bereiken? Of gaat Enschede er vanuit, dat die mensen dan allang dood zijn? Akkoord, die kans is groter dan dat ze werk zullen hebben gevonden. Of denkt Enschede “ach, dan krijgen ze toch vanaf hun 75e [als Rutte c.s. de kans krijgen wordt dat de nieuwe AOW-leeftijd] AOW en blijven in ieder geval in de buurt van de armoedegrens”. Je kunt tegenwoordig met die compleet doorgedraaide bestuurders in dit land niets meer uitsluiten.

Het “plan-Enschede” is inmiddels, nadat eerst Roemer’s SP zich er van distantieerde en Klijnsma zich uit electorale overwegingen gedwongen zag om naar het achterlijke Oosten te boemelen, afgeschoten. Voorlopig, besef dat wel. Want zodra de tijd daar rijp voor is en er nergens verkiezingen op komst zijn, zal het plan, in ongetwijfeld verder uitgewerkte vorm opnieuw op tafel komen.
Want besef wel, al die miljarden in die pensioenpotten, al die miljarden waarvan wij met zijn allen minimaal de helft hebben opgebracht, ze zullen uit die potten moeten komen. Is het niet linksom dan wel rechtsom. Of in de terminologie van dit kabinet te spreken: is het niet rechtsom dan wel rechtsom.

TRANSFERWINDOW

Als Daley Blind voor 18 miljoen + bonussen kan worden verkocht aan “Van Gaal United” dan moet het toch ook mogelijk zijn om net als voetballers omhoog geschreven politici voor een leuk prijsje te verkopen?
TwindowBuma [zie hieronder] als politiek speler met de punt naar achter, Dijsselbloem die zelf graag voor SV Brussel wil spelen, Rutte die zo aan de slag kan bij het Duitse FC Angelabrucken; [on]gewild Nederlands talent genoeg.
Diederik Samsom lijkt mij heel geschikt om de vacature van spits bij Rooie Stier Salzburg op te vullen. Met zijn kale plaat zou hij best wat “rooie kooltjes” met het hoofd kunnen scoren.
Nu ik hem toch noem: men schijnt bij zijn huidige club ernstig rekening te houden met een komend vertrek van Diederik. Clubmanagement + spelers hebben zich teruggetrokken om te breinstormen over het ontwikkelen van een strategie, die straks voor genoeg punten moet gaan zorgen om lijfsbehoud te garanderen. En onder lijfsbehoud verstaat men zo dicht mogelijk  kunnen blijven aanschurken tegen en uitbouwen van het samenwerkingsverband met de FC VVD. Zou dat straks begin 2015 namelijk niet lukken, dan betekent dat voor de 3e keer op rij er geen prijs onder aanvoerderschap van Diederik wordt gepakt. En dan geldt die oeroude wet “dit kan niet langer zo doorgaan”. En zal Diederik goedschiks dan wel kwaadschiks worden verzocht om mee te werken aan een transfer. Wellicht dat dan ook de RKBVV ING zich als geïnteresseerde partij zal melden. Want daar heeft men goede ervaringen met oud-spelers van de club van Samsom.
Twindow2En het mooie is, dat anders dan bij voetballers het geval is bij politici de “transferwindow” nooit sluit. Dus teleurgestelde supporters [en dat zijn er meer dan genoeg] hebben continu de gelegenheid om een vertrek van Samsom af te dwingen. En hoewel de opbrengst van de transfer niet al te hoog zal zijn, niet vergeten mag worden, dat Samsom dan ook niets meer zal kosten. Wat misschien wel het grootste voordeel is.

DIE ZIEKE PVDA

Niet alleen over de WK Voetbal wordt veel onzin geschreven. Terwijl het grootste deel van Nederland hoofdzakelijk in oranje denkt [tompoucen, kruippakken, hamburgers en schnitzels] maakt de politieke journalistiek van de gelegenheid gebruik om haar licht te laten schijnen over de politieke situatie in Nederland.
2 Topics springen er daarbij uit:
– een soort samenvatting van de situatie na een kleine 2 jaar Rutte II. Dat levert bloemrijke taal op onder al even opvallende titels als “Rutte: de van Gaal van de Nederlandse politiek – het ziet er niet uit, maar het resultaat is er” en “Rutte II: van bijna niks naar bijna klaar”;
– de thermometer wordt gestoken in de kont van de Partij van de Arbeid, omdat er een ontsteking wordt vermoed, gezien de temperatuursverhoging.

Over Rutte ga ik het niet hebben. Tot op dit moment mag ik nog altijd hopen, dat hij besluit de finale van het WK, zo die wordt bereikt, te bezoeken. Elders heb ik al aangegeven, dat ik daaraan de hoop koppel, dat de Bermuda triangle daar aanleiding in zal zien ons van zijn bestaan te overtuigen.
Als onderwerp kies ik liever “de zieke man” van de Nederlandse politiek, de PvdA. Die term “ziek” gebruik ik niet onverantwoord. De partij, die na grootscheeps kiezersbedrog een monsterverbond sloot met de VVD, is ook daadwerkelijk ziek. Dit voorjaar werden twee ongekende verkiezingsnederlagen geleden, de 3e nederlaag [Provinciale Staten voorjaar 2015] kondigt zich al duidelijk aan. Nog maar een week geleden werd in de media melding gemaakt van openlijke onvrede binnen de PvdA-gelederen. Men was van mening, dat er sprake was een verontrustende identiteitscrisis, die de partij steeds samsomverder verwijderde van wat ooit haar natuurlijke achterban was.  Diederik Samsom, samen met Klijnsma in mijn ogen de verpersoonlijking van de oorzaak van de inmiddels vrijwel onoverbrugbare verwijdering van het merendeel van de oorspronkelijke achterban en het daarmee gepaard gaande enorme virtuele zetelverlies [van 38 naar inmiddels net 12], reageerde zoals van een verwend ADHD jongetje kon worden verwacht: hij werd boos. Introspectie is nu eenmaal niet de sterkste eigenschap van narcisten.
Het was dezelfde Samsom, die al maanden geleden aangaf de overtuiging te hebben, dat de achterban onvoldoende begreep wat hij en zijn club allemaal voor elkaar brachten. Volkomen gebrek aan her- en erkenning dus van de inmiddels ook uit eigen partijgelederen opgekomen kritiek. Volgens Samsom lag het gewoon aan die domme PvdA-stemmer.
VonderdunkPseudo partij-ideoloog en fanatisch PvdA-aanhanger door dik en dun Von der Dunk [VDD] publiceert met regelmaat in de Volkskrant. In toenemende mate is zijn partij daarbij het onderwerp.
Zijn meest recente publikatie “Wat de PvdA nu nodig heeft is lef” getuigt van een onverholen optimisme m.b.t. een revival van de PvdA. “Lef” zou daarvoor de sleutel zijn. Opmerkelijk is, dat VDD dat “lef” vooral aanwezig acht bij Lodewijk Asscher. Opmerkelijk, omdat hij daarmee Asscher ten tonele voert als de nieuwe leider [le nouveau Wouter Bos] van die uit zijn as te herrijzen PvdA. Waarbij VDD meteen Samsom bij het groot vuil zet.
En dat kun je gerust zien als een bevestiging van de chaos en daarbij behorende onrust binnen zijn partij.
Als overigens die thermometer van eerder in de kont van de boze en teleurgestelde PvdA-kiezers wordt gestoken, dan is de conclusie onvermijdelijk, dat de oplossing van VDD weinig tot geen steun krijgt.
knakroosWat weer doet veronderstellen, dat voor die zieke PvdA naar een medicijn wordt gezocht, wat er niet is. Misschien is het daarom wel een goed idee om al te gaan werken aan een mooi R.I.P PvdA bordje. Met natuurlijk die afbeelding van een [geknakte en uitgebloeide] rode roos erop.

GEMAK DIENT DE KIEZER


Een smaakvolle opener, die bij deze “smaakvolle” verkiezingsdag past

Als één ding de bijna tot zijn einde gekomen verkiezingscampagne EP aan het licht heeft gebracht, dan is het wel dat het voor de kiezer als het om Europa gaat lang niet zo ingewikkeld is als het vaak bij nationale verkiezingen lijkt en wordt gemaakt.
Zo werd ons ongevraagd medegedeeld, dat vrijwel alle partijen van enige betekenis consequent hetzelfde stemgedrag vertonen in Brussel [of Straatsbourg].
Enige uitzondering daarop zijn blijkbaar de PVV en de SP.

De verklaring daarvoor is niet zo moeilijk te vinden. De “grote” partijen [eigenlijk kun je rustig spreken van “middenpartijen”] bevinden zich in de kunstmatig en gekunsteld geformeerde fracties, die de macht uitmaken in het EP.
Het CDA is met 5 zetels een miniscule factor in de door het CDU [34] ,de UMP [29], de Poolse PO [25] en de Spaanse PP [23] gedomineerde EVP-fractie.
Als het CDA tijdens de huidige campagne mooie dingen aan u beloofd heeft dan kunt u zelf wel inschatten hoe groot de kans is dat daar ooit iets van uitkomt.
De PvdA heeft 3 schamele zetels in de PASD-fractie. De partij kan dus schreeuwen wat zij wil aangaande een sociaal en sterk Europa, maar zal toch eerst moeten luisteren naar wat de PS [14], SPD [23], de Italiaanse DP [21], Labour [13], de Spaanse PSOE [21] en de Roemeense PSD [11] daarvan vinden. Dus adviseer ik het gebral van Samsom en het gezwets van Tang op waarde te schatten.
De eeneiïge tweeling VVD en D66 [elk 3 zetels] leggen ook al niet veel gewicht [behalve letterlijk waar het van Baalen betreft] in de schaal. Tenzij men, net als de collega’s van CDA en PvdA, goed luistert naar wat de grote jongens uit de ALDE [Europese liberalen], zoals daar zijn FDP [12] en LibDem[12], vinden.
Overigens moet meteen een niet onbelangrijke kanttekening worden gemaakt bij ALDE.  Met 85 zetels totaal is zij in grootte de 3e fractie binnen het EP. Vraag: Hoe kan het dan toch zijn, dat Europa langs de neo liberale leest wordt gevormd? Het antwoord kan zijn, dat de EVP en de PASD uit louter slappelingen bestaan, die tegen een redelijk bod bereid zijn de [neo] liberale lijn te volgen. Het zou kunnen, maar toch neig ik zelf naar een ander antwoord, waar u wellicht als u kijkt naar wat we de afgelopen 20 jaar nationaal hebben ervaren, het een en ander in herkent. Dat antwoord is, dat er in de EVP zowel als de PASD [en waarschijnlijk ook nog andere EP-fracties] lieden onder een valse vlag varen. Lieden die zich socialist noemen, maar in werkelijkheid neo liberaal bloed door de aderen hebben vloeien. Of lieden, die zich confessionele volkspartij noemen, maar net zo neo liberaal zijn als hun “sociale” tegenvoeters.
Overigens, het enige echte antwoord is een ander, maar ik laat het graag aan uzelf over om daarop te komen.

Stemmen op 22 mei is dus geen enkel probleem [als u dat gaat doen tenminste].
U kunt op elke van de 4 genoemde partijen stemmen, het resultaat is per saldo hetzelfde, zo bewijst de praktijk. En denk nu niet, dat u D66 een zetel meer kunt bezorgen en uzelf daarmee beter vertegenwoordigd acht. Want D66 zal, evenmin als elk van de andere partijen ooit enig echt gewicht in de schaal kunnen brengen. Sterker nog: 1 EP-er van D66 of VVD of PvdA of CDA is al genoeg, want al wat hij/zij hoeft te doen is ja knikken tegen de grote jongens.

Neen, dan is het objectief gezien beter om uw stem te geven aan een partij, die geen deel uitmaakt van de grote 3 fracties in het EP. Keus genoeg, want er zijn er nog 5. Zoals:
– de Groenen, waarin  GL 3 zetels van de 58 heeft
– de Europese Amish, waarin de CU met 1 van de 56 zetels vegeteert
– de echt Linksen met 1 SP-zetel op een totaal van 35
– de “eurosceptici”, met daarin naast UKIP [de grote winnaar in de UK straks] tot algemeen vermaak ook de SGP, de ware Nederlandse Amish, met 1 zetel
– de “niet fractiegebonden leden” met daarin zowel de PVV [3] als de ex-PVV [2]
Een stem aan deze fracties/partijen wekt in ieder geval de verwachting, dat het neo liberale van Europa/de EU van wat scherpe kantjes wordt ontdaan. Iets wat u bij de eerdergenoemde “grote 4” wel kunt vergeten. En zijn we in meerderheid de kanker die neo liberaal heet inmiddels niet goed zat?

Laat ik eindigen met waar ik mee begon, dat gemak wat de kiezer dient.
Als u het huidige Europa prima vindt bevallen en in de neo liberale samenleving veel goeds ontdekt, stem dan gerust CDA of PvdA of VVD of D66. Dat gezwam van die marionetten over het onderscheid tussen elk van de vier, vertrouw me, u kunt dat gevoeglijk vergeten.
Als Europa u minder bevalt in haar huidige vorm dan is het eigenlijk al even simpel. Stem dan PVV of SP [ik beïnvloed u niet door mijn persoonlijke voorkeur aan u op te dringen]. En nee, die Amish zitten dan wel in fracties die op het oog ook geen vriendjes zijn van Europa, maar dat is slechts schijn[heiligheid]. Ze zijn echt voor geen meter te vertrouwen.
Eigenlijk heel simpel allemaal. Nu mag u zelf gaan uitvogelen of een gang naar de stembus om op die Europese poppenkast te stemmen de moeite waard is. Ik wens u daar veel succes en sterkte bij.