DE GROTE LIJNEN VAN DE VRIJHEID BLIJHEID LEER

Misschien is domineren een te sterk aangezette woordkeus, maar het is zeker niet overdreven te zeggen, dat berichten m.b.t. de over 3 maanden plaatsvindende transitie c.q. decentralisatie c.q. monsterbezuiniging op de zorg de media steeds meer beginnen te beheersen.
Niet zo vreemd natuurlijk, want al maanden wordt er door onafhankelijke deskundigen, pubieke en commerciële partijen gewaarschuwd voor een dreigende naderende chaos vanaf januari 2015. En nu ook de verantwoordelijke politiek via de Algemene beschouwingen de “nieuwe zorg” duidelijker dan voorheen heeft geschetst is er een situatie aan het ontstaan, waarin de directe slachtoffers van straks meer en meer er in slagen om de gevolgen helder op het netvlies te krijgen.
Met als gevolg, dat de onrust, verontwaardiging en het verzet [eindelijk] echte vorm beginnen aan te nemen. Vooral omdat uit veel blijkt, dat Martin van Rijn en zijn ambtenaren en adviesorganen niet de zorgvuldigheid  in acht lijken te hebben genomen, die bij een onderwerp als de zorg vereist is.
Wie maandag de nieuwsrubrieken volgde zal met mij hebben kunnen constateren, dat er bij meerdere deelgebieden grote gaten dreigen te ontstaan, die voor specifieke groepen verregaande gevolgen zullen hebben.
zorgZZPMijn indruk is, dat van Rijn c.s. de grote deelgebieden, zoals jeugdzorg, ouderenzorg, langdurige zorg, thuiszorg e.d. best in het vizier hebben, maar om duistere redenen niet of onvoldoende hebben onderkend dat zich binnen al die deelgebieden meerdere subdeelgebieden bevinden met ook hun eigen kenmerken en behoeften en zorgbehoeftigen [zie ZZP-ers, die niet langer toestemming hebben om terminale zorg te verstrekken, want de fiscus, hoe vreemd het wellicht zal klinken de ideale Cerberus voor de VVD, weerhoudt de zorgZZP-er om te doen wat als hoogst noodzakelijk moet worden beschouwd: terminale zorg verlenen aan MENSEN in de allerlaatste fase van hun leven].
Zo werd inmiddels ook onthutsend duidelijk, dat de Jeugdzorg nieuwe stijl een krakend vehikel wordt als er niet tijdig aanvullende plannen komen. Over de problemen t.a.v. de thuiszorg werd eerder al genoeg kritiek gespuid.
Ik vertel nieuws noch onwaarheid als ik zeg, dat sinds jaar en dag de VVD de partij is, die het “in grote lijnen” denken aanhangt en praktiseert. Het past perfect bij de liberale leer, die vrijheid blijheid predikt en er niet tegen op ziet om tegenstanders van die leer afhankelijk van de situatie met snoepjes te verleiden [ hypotheekaftrek] dan wel met de Zijlstrazweep te dwingen [sloop sociale stelsel] de route van “vrijheid blijheid” te volgen.
In dat opzicht past de even laconieke als schofterige uitlating van de kilste Fries van Nederland, Halfje Zijlstra [moge hij bij de eerstvolgende 11 Stedentocht in een wak rijden, waar hij nooit meer uit komt], perfect in het plaatje. Zijlstra liet weten te beseffen, dat er bij en na de zorgtransitie per 1-1-2015 best “het een en ander mis zal gaan”. Maar, zo zei hij daar meteen bij, “dan lossen we dat gewoon op”. En voor een systeemdenker [het spiegelbeeld van de MENSdenker] als Halfje betekent dat vrijwel altijd, dat wat wórdt gemist blijkbaar ook gemist kán worden. Want dat systeem laat er immers geen ruimte voor toe? MENSEN willen nu eenmaal altijd maar meer, maar zo werkt het niet in de VVD-wereld van vrijheid en blijheid. En je moet de VVD nageven, dat zij [veel beter en slimmer dan welke andere politieke partij ook, hoewel D66 het ook begint te leren als VVD “light”] door de decenia heen altijd de juiste mensen in voorraad hadden en hebben, die het verhaal op de meest succesvolle manier [voor de partij, zeker niet voor de samenleving] kunnen brengen. Nu is dat Rutte, hij werd voorafgegaan door “iconen” als Wiegel, Bolkestein en Zalm. En inmiddels is in de media Halfje Zijlstra tot opvolger van Rutte gebombardeerd. Dus als de kiezer het wil [en uiteraard wil hij dat, zo wijzen cijfers uit] kan hij nog 25 jaar door blijven genieten van het “grote lijnen denken” van de VVD.
En onderhand zal er best wel een instantie worden gevonden, die ondertussen keurig tabelletjes vult met aantallen slachtoffers van de vrijheid-blijheid leer.
Zoals een andere “hard liner” van de VVD, Fredje Teeven, het een na het ander onzinnig voorstel verzint om het gevangeniswezen te ontmantelen en daarmee klaar te maken voor privatisering, zo mag niet worden uitgesloten, dat Halfje Zijlstra, kijkend naar de tabellen met groeiende aantallen slachtoffers van zijn vrijheid blijheid leer, op pijphet idee komt te laten onderzoeken of de uitvaartbranche aan een transmissie kan worden onderworpen, waardoor zij de groeiende markt op de meest winstgevende wijze zal kunnen bedienen. En de mantra kan probleemloos hetzelfde blijven: “er gaan dingen mis, maar die lossen we dan gewoon op”. En de VVD-pijp zal meer rook spuwen dan ooit te voren.

Advertenties

FYRA-DEBAT of COLDPLAY

Vandaag debatteert de best betaalde “babbelbox” over de Fyra. Even voelde ik de aandrang om er maar eens voor te gaan zitten. Omdat het Fyra-project zo’n prachtig voorbeeld is van glorieus mislopen.
Maar niet voor niets constateerde ik inmiddels diverse malen hier, dat het er alles van weg lijkt te hebben, dat zowel kabinet als 2e Kamer door hun smoezen, verdraaiingen, halve en hele leugens heen lijken te zijn. En dat maakt het volgen van zo’n debat een tijdverspilling van de eerste orde. Een kabinet, wat zal volhouden, dat het project niet mislukt is. En een machtelose oppositie, die het tegendeel zal blijven beweren. Alleen de gedachte al maakt me aan het geeuwen.

Niemand zal de kern, de essentie van deze flater uit een imposante rij, die op het conto van de overheid staat bijgeschreven, willen raken.
En die kern blijkt te zijn, dat het Fyra-project een schoolvoorbeeld is van het al langer bestaande vermoeden, dat het voor de politiek mogelijk moet zijn en blijven om privatisering met een verliesdragend karakter gewoon door te zetten.
Want de NS, zo blijkt, gaat zelf niet meer het hoge snelheid traject draaien, zo is inmiddels bekend. Ze gaat dat uitbesteden aan externe gegadigden. En met de ervaringen met die Italiaan nog vers in het geheugen behoort het dus tot de mogelijkheden, dat straks een Chinees of Irakees of Argentijn [hebben ook heel betrouwbare piloten]  of Wit-Rus over het Nederlandse snelspoor scheurt.
Wie het ook wordt, men moet de NS dan als te doen gebruikelijk een “huurprijs” betalen. Maar nu al staat vast dat die huurprijs nooit voldoende zal zijn om de “huurprijs” , die de NS aan de Nederlandse Staat [101 miljoen per jaar meen ik] moet afdragen af te dekken.
Een schoolvoorbeeld, ik zei het al, van verliesdragend privatiseren. En dat soort verliezen ……. enfin, u weet het onderhand wel. Gewoon de prijsontwikkeling van uw treinkaartje in de gaten houden. En vooruit, doe het volgen van de bonussen voor NS-strakke pakkers er meteen even bij.

Geen Fyra-debat voor mij aldus. Ik heb nog wat video’s te knippen [Coldplay is er ook bij, maar die band komt me inmiddels mijn neus uit] en straks komt de bezorger van Albert. En ik moet nog wat vervelende vragen verzinnen over de nieuwe bonuskaart. Zo’n jongen raakt daar altijd heel erg van in de war en dat kan me zo maar 10 euro voordeel opleveren.

DE WATERIGE KANT VAN EEN AKKOORD

Drie dagen na “the coming out” van het akkoord tussen kabinet en de dwergen uit de oppositie [sommigen gaven het akkoord in de traditie van het huidige gedrag van onze politieke kopstukken de passende titel “Het Drinkwaterakkoord” mee] hebben de media het van alle kanten voor ons belicht. Zoals gebruikelijk blonk men nu ook weer uit in subjectiviteit en onvolledigheid bij het formuleren van een oordeel. Maar daar ben ik in ieder geval al heel lang aan gewend geraakt.
Trouwens, die titel “Drinkwaterakkoord” is niet toevallig gekozen. Het kabinet gaat namelijk wat extra geld bij elkaar schrapen door de heffing op drinkwater te verhogen. Als je bedenkt hoeveel water er hier [en dan vooral deze dagen] helemaal gratis naar beneden komt dan wekt zo’n verhoging op de heffing bevreemding. Want is het niet één van de belangrijkste marktprincipes dat een groter [gratis] aanbod de prijs drukt? Ik heb het nog eens nagezocht en vond de slimme oplossing, die de bloedzuigers van de BV Heffingen hebben ontwikkeld. Die is tweeledig:
1. teveel aanbod werkt marktverstorend [lees: verstoort de winstoptie]
2. teveel aanbod werkt “ondervraag” in de hand
En dus grijpt de BV Heffing in beide gevallen in door de prijs te verhogen via heffing. En blijkt dat de harde werkelijkheid is [dat is-ie trouwens al heel lang], dat het niet uitmaakt of er nu te veel of te weinig aanbod is: we betalen er altijd meer voor. Grappig, vindt u niet?
Maar laat ik deze frivoliteit mijnerzijds even ter zijde schuiven en het naar mijn overtuiging belangrijkste punt m.b.t. die verhoging van de heffing op drinkwater benoemen.
Op de achtergrond en buiten ons zicht is er al geruime tijd overleg gaande over de privatisering van de drinkwatervoorziening in Nederland. Grote multinationals, zoals Nestlé, zijn bijzonder geïnteresseerd.
Zo af en toe duiken er wat meningen op over privatisering van de eerste levensbehoefte die water is. En die meningen zijn in meerderheid afwijzend.
Maar als fervente voorstanders van het marktdenken denkt de politiek daar uiterst positief over. En met inmiddels jarenlange ervaring op het gebied van privatisering [zorg, energie, telecommunicatie, vervoer, energie] weet men ook de weg hoe het doel te bereiken. Laat de consument merken, dat al die diensten in handen van de overheid peperduur zijn. Gooi er het vaste sausje “meer concurrentie werkt kwaliteitsverhogend én prijsverlagend” overheen en resultaat is verzekerd.
00drinkwaterDus wordt niet de JSF afbesteld, maar in plaats daarvan de heffing op water verhoogd. Stapje voor stapje, want men heeft geen echte haast. De gestadige druppel garandeert 100% succes. En tussen nu en pakweg 2020 is het “overheidswater” zo duur geworden, dat het kopen van leidingwater in plastic flessen en flesjes aantrekkelijker is geworden.
In de US weet men al enige tijd niet beter. En u en ik weten, dat wat in de US gebeurt zal op zeker ook bij de familie van internationale neo-liberale bloedbroeders gebeuren. Dus ook hier.
Dat is de zoveel mogelijk uit het zicht gehouden “waterige” kant van het akkoord.

HET TEEVEN-SCENARIO

Doel:
Privatisering van het gevangeniswezen in Nederland.1Gevangenis

Middel:
vergaande bezuinigingen [340 miljoen] op het gevangeniswezen.

Stap 1:
Aankondigen sluiting van 30 Huizen van Bewaring.
Delinquenten in nader te bepalen categoriën worden “enkelband”-gevallen.
Garanderen, dat ondanks de sluiting van 30 gevangenissen en ondanks de “vrij rondlopende” delinquenten de veiligheid in Nederland op hetzelfde hoge niveau blijft.

Overbruggingsactie:
Wachten tot de eerste gevallen met slachtoffers zich voordoen. Wat met zekerheid het geval zal zijn, omdat de stelling dat met een bezuiniging van 340 miljoen Nederland net zo veilig zal zijn als zonder die bezuiniging natuurlijk een complete farce is. Zou de stelling kloppen dan zou Teeven immers impliciet toegeven, dat er jarenlang 340 miljoen is1Teeven weggegooid!
De te verwachten verontwaardiging bij de burger [die een zekerheid is, denk maar aan het rumoer wat enige jaren terug terecht ontstond over TBS-ers met proefverlof] gebruiken om de “enig mogelijke oplossing” te presenteren.

Resultaat:
De terechte roep om meer veiligheid van de kant van de burger wordt “serieus genomen” [niemand realiseert zich dat de bron om die roep om meer veiligheid de maatregel onder “stap 1” is geweest]. De veroorzaker van het probleem wordt vervolgens ook de oplosser ervan. Zij het dat de oplossing er één is, die volledig spoort met het doel van het plan in eerste opzet.
De inmiddels al lang ingestelde onderzoeken naar de voordelen van een geprivatiseerd gevangeniswezen en uiteraard de enorme nadelen + hoge kosten van een door de overheid gerund gevangeniswezen zijn een uitstekend fundament om de beslissing tot privatisering op te baseren.

Bijkomstigheden:
Volgens Teeven moet het mogelijk worden, dat in de “stap1 fase” wettelijk wordt geregeld, dat delinquenten zelf gaan betalen voor de kosten,die met hun detentie gemoeid zijn. Teeven heeft nog geen idee hoe dat in de praktijk moet en wat de mogelijke opbrengst kan zijn [ongebruikelijk voor een VVD-er].
1enkelbandMaar gedachtig andere eerdere privatiseringsprojecten van onze overheid valt niet uit te sluiten, dat een apparaat gaat worden geschapen, wat [ex-]delinquenten achter de broek [of enkelband] gaat zitten om wat eurootjes op te halen. En zou het u verbazen, wanneer dat te scheppen apparaat 340 miljoen per jaar zou gaan kosten? Mij eerlijk gezegd nauwelijks.

WINDOW DRESSING

Herinnert u zich nog de tijd, dat:
– als je een telefoonmaatschappij, die PTT heette, belde je altijd direct een mens aan de lijn kreeg?
– treinen altijd reden en meestal gewoon op tijd?
– je door een paar strippen af te stempelen vrijelijk kon overstappen van bus op tram en v.v. zonder dat een vervoersmaatschappij rechtstreeks met je bankrekening begon te rommelen?
– stroomstoringen een zeer zeldzaam voorkomend fenomeen waren en je niet plat werd gegooid met allerlei metertjes, die je scherp inzicht geven in je energiegebruik, maar tegelijkertijd de energieleverancier de gelegenheid bieden een haarscherp profiel van jou als gebruiker samen te stellen?
– u er geen jota om gaf, dat diensten op maat voor u gesneden werden aangeboden? Omdat het deel uitmaken van een collectiviteit aan gebruikers van allemaal dezelfde dienst u [terecht] een veilig gevoel gaven? Want als er iets mis zou gaan zou de omvang van de groep gedupeerden er immers wel voor zorgen, dat een probleem niet alleen razendsnel zou worden verholpen, maar ook alles in het werk zou worden gesteld opdat het probleem niet meer voor zou komen?
– er tussen u en uw huisarts een van oudsher opgebouwde vertrouwensband bestond, waardoor u er zeker van kon zijn, dat het door die huisarts voorgeschreven medicijn ook echt ter bestrijding van uw ziekte diende en u niet het risico zou lopen als een soort proefkonijn voor de farmaceutische industrie te gaan dienen, voor welk feit uw huisarts zijn bonusje opstreek?
– u uw kind naar een onderwijsinstelling kon brengen, waar de leerkrachten vrijwel uitsluitend bezig waren met het bijbrengen van kennis aan uw kind en zijn of haar klasgenootjes? Waar u als ouder niet met regelmaat het gevoel kreeg, dat uw kind les kreeg van een veelkoppig monster, wat naast kennis overbrengen zich ook nog bezighield met het psychiater en/of psycholoog spelen, jeugdzorgmedewerker en gezinscoach uithangen? Waar u bij verschijnen aan de poort in alle opzichten gewoon uzelf kon zijn, zonder dat de blikken van dat veelkoppig monster duidelijk maakten, dat er een aantekening in het dossier van uw kind zou plaatsvinden en de kans dat een brief zou verschijnen met daarin een uitnodiging voor een gesprek redelijk groot zou zijn?
– u bij het betreden van een ziekenhuis ook echt het gevoel had een ziekenhuis te betreden? In plaats van een soort mega-store vol ultra-moderne wegwijssystemen, wandelgalerijen, zitplekken van het kaliber Amstel-hotel, zacht deinende achtergrond musak en zoevende liften?

Vast wel denk ik, als u 30 of ouder bent. Ik kan het me in ieder geval wel heel goed herinneren. Het verschil tussen toen en nu wordt bij voorkeur vooruitgang [progress] genoemd. Maar is het dat wel naar de letterlijke betekenis van het woord? Is het wel vooruit gegaan? En in kwaliteit of alleen maar in uiterlijke schijn? Niet voor niets is  ergens in de 90-er jaren van de vorige eeuw een woord in zwang geraakt als “window-dressing”. Met daaraan gekoppeld begrippen als “front- office” [de facade] en “back office” [in 85% van de gevallen de chaos].
Via een perfect uitgevoerd scenario is “window-dressing” in onze maatschappij geïnjecteerd. Vergezeld van een moordende machine, die ons compleet overvoerde met commercials, waarin het ene moois na het andere wordt beloofd.
Niemand kijkt er bijvoorbeeld van op dat wekenlang een nieuwe auto wordt gepromoot, waarin je zelfs met je grote teen tegelijk kunt sms’n, tomtommen, muziek luisteren en video bekijken, big mac bestellen of een kopje Clooney-koffie kunt oppompen; om vervolgens een week later te lezen, dat de fabrikant 70.000 exemplaren van diezelfde auto naar de fabriek heeft terug geroepen, omdat rem, stuur, koppeling of wielen niet in orde blijken.
“Windowdressing” , we zijn er in verzopen, waardoor we wat er achter dat “window” schuil gaat niet meer zien.
“Windowdressing” was ook:
– meer aanbieders op de telecommunicatiemarkt
– privatisering van het vervoer per spoor
– vermarkten van het openbaar vervoer
– privatiseren van de energievoorziening
– liberaliseren van de zorg
– privatiseren van het onderwijs
onder het meest leugenachtige motto ooit: concurrentie wordt bevorderd, waardoor de dwang tot het leveren van kwaliteit zal toenemen en een dalende werking op de prijs ontstaat.
Haalt u die 6 “markten”, die ik hierboven noemde,  maar langs dat “window-dressing”-motto en trek uw eigen conclusie.
En neem die conclusie mee, terwijl u dit verhaal op de site van Nieuwsuur gaat lezen. Het verhaal sluit aan op de uitzending van zaterdag jl. , waarin melding werd gemaakt van het bestaande en reeds in gang getrokken voornemen van de Europese Commissie om ook de drinkwatervoorziening aan de markt te gaan uitleveren. In het artikel worden alle van belang zijnde ins and outs meer dan voldoende behandeld, zodat ik er zelf weinig over hoef te zeggen.
Opmerkelijk feit wat naar voren komt is, dat ook onze overheid hier [weer] een bedenkelijke rol blijkt te spelen. Zij wil ons namelijk graag doen geloven, dat onze Grondwet voorkomt, dat de drinkwatervoorziening in Nederland ooit in private handen zou kunnen komen.
Er is echter een Franse Eurocommissaris, die daar anders over denkt en daar naar handelt. Er staan inmiddels 2 grote Franse multinationals te trappelen om de markt van het Nederlandse drinkwater te betreden. En waar de praktijk van de afgelopen 10-15 jaar heeft uitgewezen, dat onze overheid per definitie zwicht voor een aanlokkelijk miljardenbod is de kans van slagen voor Suez en Veolea [waar kennen we die naam ook alweer van?] zeker realistisch te noemen. Want waarom zou onze overheid zich in hemelsnaam druk moeten maken over het feit, dat zodra ook de drinkwatervoorziening zal zijn verpatst de prijzen voor de gebruikers [u en ik] verdubbelen, verdriedubbelen of, zoals in Portugal al aan de orde is, vervierdubbelen? Dat heeft zij immers bij al die andere deelmarkten ook nauwelijks gedaan?
“Window-dressing” , ze gaan het gewoon weer doen. We kunnen erop wachten. Ik stel voor, dat we dat nu eens niet doen. Laten we gewoon eens tonen, dat we ons lesje inmiddels hebben geleerd en elke façade die voor ons wordt opgetrokken wegblazen.

LET’S PRIVATISE DEMOCRACY

Uit een onderzoek van tegenhanger van het CPB, het wetenschappelijk economisch onderzoeksburo NYFER, blijkt dat we in 12 jaar tijd 2x zoveel [het dubbele dus] aan zorg zijn gaan betalen. Slechte kwaliteit voor het dubbele van de prijs … wie krijgt daar niet een warm gevoel bij?
Direct denk je “Inflatie??”, maar nee, dat kan het niet zijn. Gemiddeld 8,3% inflatie in de afgelopen 12 jaar, als dat waar zou zijn zou Nederland allang op zijn kont hebben gelegen.
Wat kan het dan wel zijn? Laten we eens een aantal mogelijkheden doorlopen. Ik zou zeggen: “loop even met me mee”. En tijdens die wandeling gebruiken we als wegwijzers de verklaringen die de politiek ons keer op keer geeft voor die exhorbitante stijging in de zorgkosten. Om het herkenbaar te houden, weet u wel.

Wegwijzer 1: De Nederlander leeft ongezond.
Ons wordt met regelmaat het beeld voorgeschoteld van een volk, wat teveel rookt, teveel en ongezond eet, teveel drinkt met comazuipende tieners als exces.
NYFER constateert in haar rapport, dat het beeld van dat ongezond leven niet blijkt te kloppen. we worden zelfs steeds gezonder.

Wegwijzer 2: Nederland wordt gegeseld door een vergrijzingsgolf.
De Nederlander leeft langer en heeft “dus” langer zorg nodig.
Uit het onderzoeksrapport “Integrale zorg in de buurt” blijkt, dat die vergrijzing helemaal niet zo’n belangrijke rol speelt i.r.t. de steeds maar stijgende zorgkosten. Slechts 15% van die stijging respectievelijk verdubbeling van de zorgkosten kan worden toegewezen aan de vergrijzing.

Het NYFER-rapport ontmaskert a.h.w. de politieke argumentatie, waarop bij voortduring allerlei meestal voor de zorgvrager/premiebetaler onprettige beleidsmaatregelen worden gebaseerd, als compleet onjuist. Iets om over na te denken, me dunkt.
Overigens blijf ik zelf de mening toegedaan, dat er ook andere vraagtekens kunnen worden gezet bij de politieke argumentatie. Is de overheid door haar eigen laksheid en incompetentie niet mede een partij [wellicht zelfs wel de belangrijkste], die gelegenheid biedt tot het maken van de keuze voor “ongezond leven”? En zo handelt louter en alleen om langs meerdere kanten zoveel mogelijk geld bij de burger te kunnen weghalen? Jezelf doodroken en doodzuipen mag, als je de accijns maar betaalt. En mocht je tijdens dat proces diverse malen zorg nodig hebben tot het moment waarop je rochelend je laatste adem uitblaast of je je in je laatste coma hebt gezopen, allemaal prima, maar dan wel er steeds meer voor betalen graag
Nee, elke keer als de overheid dat argument van het ongezond leven naar voren brengt speelt zij de grootste en meest weerzinwekkende huichelaar die je je maar kunt indenken.
Voor de vergrijzingsgolf-argumentatie geldt iets soortgelijks. Bijvoorbeeld de constatering, dat die vergrijzingsgolf niet als een donderslag bij heldere hemel over ons is gekomen. Die golf stamt uit de jaren 50 van de vorige eeuw, toen Nederland zichzelf weer aan het opbouwen was na een 2e wereldbrand. In die tijd werden echtparen gestimuleerd vooral veel echt te blijven paren. Er waren kinderen nodig, overheid en kerk hersenspoelden die jonge paartjes.
Zo ontstonden grote gezinnen [zelf kom ik uit een gezin van 7 kinderen], die soms tot ongelooflijke resutaten [13 kinderen, bij mij op school zat zelfs een jongen, die thuis 20 broertjes en zusjes had] leidden.
Ik wil niet bestrijden dat het nodig was, dat herbevolken van Nederland, maar er wel bij onderstrepen, dat het feitelijk om braaf door mannetjes als mijn vader en vrouwtjes als mijn moeder uitgevoerd regeringsbeleid ging.
En als je als overheid je burgers zo aanstuurt dan zou je het ook je dure plicht mogen beschouwen om naar de toekomst toe rekening te houden met de bijkomende effecten van dergelijk beleid. Want regeren is immers vooruitzien.
In die zin kan en mag de argumentatie van de politiek anno nu dan ook tenminste als hypocriet en een steek in de rug van al die fokkende en broedende ouders uit de 50-er jaren van de vorige eeuw worden gezien.
En als een boodschap van eigen falen uiteraard. Want men is volstrekt incompetent [of is onverschillig het juiste woord] gebleken waar het het inspelen op de onherroepelijk eens opdoemende effecten van dat “babyboomer beleid” betreft.

De politiek is er niet vies van het eigen falend beleid uit het verleden te gebruiken om nieuw falend beleid anno nu te bedenken. Zolang het maar geld oplevert. Je zou het haast een vicieuze cirkel van falend beleid kunnen noemen. Waarvoor u en ik elke keer opnieuw braaf mogen blijven betalen. En steeds meer betalen, zoals de aanvang van dit log al duidelijk maakte.
Het is goed, dat er een bureau als het NYFER is, al was het maar om de echte waarheid tegenover de politieke waarheid te plaatsen.

Er rest nog één punt wat m.i. om opheldering vraagt. Of althans om nadere stipulering, want als u de afgelopen 10 -15 jaar hebt opgelet dan heeft u het om u heen zien gebeuren. Als bij alle andere geprivatiseerde en voorheen tot het publiek domein behorende sectoren koos de overheid in 2006 t.a.v. de zorg voor een feitelijk heel simpele strategie, die elders in de Westerse wereld ook uitstekend bleek te hebben gewerkt. Er werd privatisering ingevoerd, vergezeld van altijd maar diezelfde boodschap : meer kwaliteit en lagere prijzen c.q. kosten. Vervolgens werd en wordt er nog steeds een mechanisme in werk gesteld, wat tot doel had het tegenovergestelde te bewerkstelligen. Wie in 2012 de uitgangspunten, die in 2006 als spijkerhard werden gepresenteerd bij de start van de privatisering van de zorg, bekijkt zal van de ene verbazing in de andere vallen. Duurder en slechter staan als de praktijk van nu tegenover de doelstellingen van 2006. In die zin kan de constatering van het NYFER in haar rapport niet onvermeld blijven: “Zorgaanbieders interesseren zich te weinig voor doelmatigheid”. En: “… de zorg zou laagdrempelig moeten zijn en beter moeten worden georganiseerd”.
Maar de kernvraag is of er nog wel een begaanbare weg is naar die op zich heel plausibele gedachten van het NYFER. Want is het wel slechts incompetentie van de overheid, die steeds de situatie doet ontstaan waarin doelstellingen als beter en goedkoper worden ingehaald door resultaten als duurder en slechter? 1x, 5x, 10x de plank misslaan, niet echt geweldig, maar voortdurend blijven misslaan riekt naar iets anders dan pure domheid. 1 jaar, 5 jaar, 10 jaar dezelfde knoerten van fouten maken, het getuigt niet echt van intelligentie en lerend vermogen, maar voortdurend die knoerten van fouten blijven maken daar komt een onprettig geurtje vanaf.
De opzet van de hele privatiseringsstrategie in Nederland is een vrijwel exacte kopie van die in de Verenigde Staten eerder werd toegepast. En je kunt veel van de Yanks zeggen [en dat doen we hier ook regelmatig] maar niet dat ze niet slim en sluw zijn.
En de Amerikanen ontwikkelden een strategie, die op de volgende pijlers rustte:
– begin privatisering in delen en maak dat bij aanvang goedkoper dan voorheen;
– compliceer de resterende publieke delen zodanig met wet- en regelgeving, dat op korte termijn de kosten daar explosief stijgen;
Uiteindelijk leidt dat tot de constatering, dat complete privatisering de enige “betaalbare” weg is.
Wie om een voorbeeld vraagt uit de praktijk van vandaag kan ik bedienen. Kijk maar naar het beleid van onze “veiligheidsminIster” en zijn kale page Teeven. Die al 1,5 jaar bezig zijn om met een wekelijkse frequentie kastenvol met nieuwe regeltjes op te boeren, regeltjes die voor de mensen in de praktijk vrijwel onuitvoerbaar en dus onhaalbaar blijken. Omdat ze te duur zijn.
Ik voorspel u, dat binnen een paar jaar het voorstel op tafel gaat komen om bepaalde sectoren in het veiligheidsdomein vanwege uit de klauw gierende kosten voor de maatschappij aan de private markt over te laten. En in die zin is het goed op te merken, dat door private ondernemingen in Amerika gerunde gevangenissen een doorslaand succes zijn. Voor de op winst belusten uiteraard.
De enige vraag die we zelf dan nog te beantwoorden hebben is al even simpel: waar hebben we nog een overheid voor nodig????
Wellicht dat die vraag wordt beantwoord via de laatste en meest ultieme privatiseringsactie ooit ondernomen. Privatisering van het parlement en daarmee van de democratie.

EVEN WAT VOETNOOTJES KRAKEN

Als een klein kind wat zijn verlangde verjaarskado aan zijn neus ziet voorbijgaan. Zo zag ik Erben Wennemars boos en mokkend, ja zelfs een beetje verontwaardigd in zijn eigen zielige ik terugkruipen. Er welden zelfs tranen van teleurstelling over zoveel hem aangedaan onrecht in zijn ogen op.
Waarmee de mediagekte rond een week vorst dan toch eindelijk ook tot de categorie “emo-tv” toetrad.
“Ik wil het en ik wil het nu” was wat het verwende en het in mijn ogen ook ietwat vreemde jongetje Wennemars uitstraalde. Een houding die zo eigen is aan veel hun kind zijn nauwelijks ontgroeide mensen tegenwoordig.
Laat wat mij betreft de lente a.u.b. zo snel mogelijk beginnen, zodat we verder verschoond zullen blijven van dit soort kinderlijk gedrag van grote kerels.

Een groot deel van de Groen Links-achterban heeft het gehad met de Kunduz-missie. En wil dat hun Sap-centrifuge weer linksdraaiend wordt i.p.v. rechtsdraaiend. Dit is in een jaar tijd de 3e keer, dat vanuit de achterban een dergelijk geluid richting de 2e kamerfractie en hun aanvoerder klinkt.
Misschien is die 3e keer nu wel scheepsrecht en zien we Sapje door de mollige knietjes gaan. Zij heeft in ieder geval bitter weinig in haar bagage om de bestaande onvrede in haar partij mee weg te praten.

Woningcorporaties, NS-Prorail, Energiebedrijven, Openbaar Vervoer …. zo maar een greep uit de grootste privatiseringsprojecten van onze overheid over de afgelopen jaren. Ze hebben allemaal één ding gemeen: ze voldeden qua resultaat op geen enkele wijze aan de uitgangspunten, gestelde doelen en beoogde resultaten. Woningcorporaties werden frauderende beleggingsfabrieken [Vestia is het mooiste recente voorbeeld], NS & Prorail gaven het begrip samenwerking een geheel eigen invulling waardoor het op het spoor een nog nooit eerder vertoonde chaos werd. Energiebedrijven overspoelen de burger met de meest waanzinnige aanbiedingen, beloven de wereld, maar kunnen als belangrijkste verdienste slechts bogen op een onaanvaardbare toename in het aantal storingen in de energievoorziening.
En het openbaar vervoer …..tja, moet ik daar echt iets over zeggen?
Ik noemde met opzet de grootste mislukking in het rijtje privatiseringprojecten niet: de zorg. Omdat daar heet van de naald iets over te melden valt, wat een apart plekje in dit itempje verdient.
Het kabinet gaat vanaf volgend jaar toestaan, dat ziekenhuizen [de academische nog uitgezonderd] winst gaan maken. Men hanteert als uitgangspunt, dat als je winst toestaat de nationale én internationale grote investeerders in de rij zullen staan om toe te happen.
Nu hebben wij de afgelopen 4-5 jaar geleerd [en ik heb mijn best gedaan dat zo helder mogelijk uit te leggen] hoe investeerders zich gedragen. Dit kabinet schijnt dat te zijn ontgaan of acht dat gedrag dermate maatschappij-conform, dat ze er geen enkel beletsel inziet om de maatregel door te voeren. Maar dat niet alleen, men durft het zelfs aan om het aloude argument, wat wij nog zo goed kennen van heer Hoogervorst toen hij de eerste privatiseringsgolf in de zorg over ons deed neerdalen in 2006, te gebruiken. Jullie raden het al zeker? Als je de ziekenhuizen [lees: de investeerders] winst laat maken leidt dat tot betere kwaliteit van de zorg en lagere prijzen!
Zullen we afspreken, dat we in 2015 even de koppen bij elkaar steken om te meten of de verwachtingen van dit kabinet [weer niet] zijn uitgekomen? Want ik ga er voetstoots vanuit, dat er weinigen onder jullie zullen zijn, die het de moeite waard vinden om nu al in verzet te komen tegen deze maatregel van dit fijne kabinet. Eerst even bijkomen van de de 11-stedentocht-soap, nietwaar??????