DE BUMA-KIP ZONDER KOP

Hoewel we het allemaal [zouden moeten] weten op basis van jarenlange ervaringen, blijft het elke keer weer ook bij mij verbazing wekken hoe dik de plaat voor de kop van vooral politici blijkt te kunnen zijn.
bumaHet bewijs daarvan levert CDA-nerd Sybrand Buma in een opiniestuk in de Volkskrant van 28-08 jl. , getiteld “Word eindelijk wakker voor de dreiging van buitenaf”. Ja, dat is even schrikken!
Het roept het beeld op van [om er maar een paar te noemen] de kleine Bush en zijn puppet Colin Powell, die de As van het Kwaad voor ons uittekenden. Andere”puppets”, waaronder de momenteel zakken tekort komende om te vullen Balkenende deden dat ook door op de Tony Blair-manier Nederland de Irak-oorlog in te loodsen en Afghanistan deed leren kennen en proeven.
Het “toeval” wil, dat Balkenende van dezelfde politieke religie was als Buma  is. In dat opzicht is het nauwelijks verrassend, dat Buma een verhaal afsteekt wat in grote lijnen past op dat van Jan-Peter Onbenul. Je zou het iets als “oude kogels in nieuwe lopen” kunnen noemen.
Er is, zo viel mij op, zowel bij politiek als journalistiek een trend ontstaan, waarin krijgshaftig Nederlands wordt gesproken en geschreven. Net alsof we langzaam doch gestaag op iets worden voorbereid. Op die manier wordt het spel al heel lang gespeeld.
Wat Buma uiteraard niet aan de orde stelt is wie hoe en waarom verantwoordelijk zijn voor die dreiging van buitenaf. Zeker is in ieder geval, dat u en ik dat niet zijn. Want het is noch mijn noch uw [ben ik zo vrij aan te nemen] levensdoel  om anderen onder dreiging te plaatsen. Wij worden slechts gebruikt om die dreiging in de praktijk van meestal een grote zandbak in op bevelen gebaseerde daden om te zetten.
Die bevelen komen vrijwel altijd van mensen als Balkenende en dus ook Buma. Zij creëren het benodigde beeld, zoals Buma ook nu weer doet in zijn “opiniestuk”. En daar zijn vele kritische opmerkingen bij te plaatsen, waarvan ik er twee wil uitpikken.
1. Wat is er overgebleven van de mantra, dat een EU[ropa] de garantie was voor vrede en voorspoed? Hoe kan onder een dergelijke garantie toch een situatie ontstaan van significante dreiging van buitenaf? Wie heeft er zitten slapen? Of misschien nog beter: wie heeft er over EU[ropa] gelogen?
2. Buma’s verhaal eindigt nauwelijks onverwacht met een pleidooi voor versterking van onze defensiecapaciteit. Zinloos uiteraard, maar Buma zegt ook maar wat hem van hogerhand wordt opgedragen. Zoals Jan-Peter Onbenul deed.
Veel opvallender is echter, dat het CDA als partner in de As van het Kwaad die Rutte 1 heette, in de persoon van drankorgel Hans Hillen [minister van Defensie] maar liefst 1 miljard bezuinigingen op Defensie doorvoerde.
En dan nu pleiten voor extra-inspanningen ter opvoering van het defensiebudget? Dan lijk je wat mij betreft de weg kwijt.
Nu is algemeen bekend, dat politici collectief lijden aan een chronische ziekte, die “voortschrijdend inzicht” heet. Balkenende was de eerste, die dat in de Irak-kwestie openlijk toegaf [en begrip bij zijn collega’s ontmoette… een kwestie van herkenning].
kipkopDoor de jaren heen wijzer geworden ben ik inmiddels van mening, dat “voortschrijdend inzicht” feitelijk niets anders is dan grootschalig lullen als die bekende kip zonder kop. En dat doet Buma in de Volkskrant gewoon ook.  En als u niet oppast [zelf sta ik al op scherp; het eerste wat ik doe als ik een stembiljet ontvang is altijd meteen een groot vet kruis zetten over de CDA-kandidaten] stinkt u er gewoon weer in.

EMPATHIE? OF TOCH NIET?

“Elk nadeel hep ze voordeel” ……elke keer weer bewijst deze Cruijffiaanse wijsheid zijn waarde. Dat mompelde ik in mezelf vanochtend, toen ik constateerde, dat de start van het nieuwe TV-seizoen ook betekende, dat mijn favoriete veelal politiek getinte talkshow aan een nieuwe reeks is begonnen. Zo’n maand of 9 kan ik onder het genot van het zondagochtendontbijt BBC-icoon Andrew Marsh weer aan het werk zien en horen. Zijn talkshow maakt, dat mijn interesse voor Nederlandse equivalenten als Nieuwsuur en in zekere mate ook Buitenhof flink verflauwt, omdat de discrepantie in de benadering en aanpak van veelal politieke en sociale onderwerpen zo fors is. Marsh heeft de hebbelijke gewoonte wél de goeie vragen te stellen, er de perfecte neus voor om gezwam in de ruimte te scheiden van echt inhoudelijk discussiëren. Always a pleasure to watch that guy!
Uiteraard werd zojuist stilgestaan bij 9/11 Memorial Day. Nog steeds blijken er verhalen over de persoonlijke beleving van die gruwelijke ochtend in de Big Apple boven te komen drijven.

True or False?

Verhalen waar je alleen maar zwijgend naar kunt luisteren. Zoals van de CEO van dat Trade-broker’s bedrijf, die 658 medewerkers, gestationeerd in één van de Towers, om het leven zag komen. Als bij een wonder redde de CEO zelf het vege lijf.
Wat onrustig werd ik, toen diezelfde CEO antwoorde op de vraag van Marsh hoe hij op zijn eigen wijze aan de herdenking van die dag invulling zou geven.
Glimmend van trots vertelde de onberispelijk strak in het pak zittende CEO, dat niet alleen hij met zijn bedrijf, maar vele andere gelijksoortige bedrijven uit de financiële sector “the day after Memorial day” [dus 12-09-11] hadden uitgeroepen tot de dag, waarop al die bedrijven geen winst zouden accepteren. De winst, die op maandag 12-09 zal worden gehaald via het handelen in CDO’s, derivaten, subprime loans, CDS’s, MBS’s en wat al niet meer, zal integraal worden afgedragen aan liefdadigheid. [……..]
Wellicht begrijpt u mijn onrust; waar zat ik naar te kijken? Naar een fenomeen, waarvan een meerderheid van ons [en ik in ieder geval] veronderstelde, dat het niet bestond, namelijk een “moneymaker” met empathie? Of vertoonde zich voor mijn ogen een toneelspeler, die inspelend op de hem als geboren Amerikaan met de paplepel ingegoten sentimenten, die men in de US als geen ander weet op te wekken en te bespelen, zijn act zat op te voeren?
De eerste mogelijkheid zou mijn voorkeur hebben, want empathie, dat steeds schaarser wordend goed in de neo-liberale wereld, ontmoeten, daar krijg je een warm gevoel bij.
Wat echter tegen die eerste en dus voor de tweede mogelijkheid pleit is het toch moeilijk te ontkennen gegeven, dat de doorsnee Yank-businessman en dan vooral hij die in die financiele sector zit, bekend staat als keihard en meedogenloos [om maar een paar leuke eigenschappen te noemen] en niet op zuurstof maar het inademen van winst leeft.
Nee, ik vertrouw het dus niet en vraag me af via welke slinkse streken die “weggegeven” winst van 12-09 dubbel en dwars gaat worden teruggehaald. Of met andere woorden: wie zullen de slachtoffers zijn van de pseudo liefdadigheid van deze “sharks”?