ZORGELIJKE SMART

Hoewel staatssecretaris Martin van Rijn afgelopen week stevig werd geattaqueerd over de onduidelijkheid rond en zijn onwrikbaarheid t.a.v. het vasthouden aan 1-1-2015 als ingangsdatum voor de decentralisatie van én forse bezuinigingen op de zorg ,bleef hij, gesteund als het kabinet nu eenmaal wordt door “die meest constructieve oppositie”,  goed overeind.
Gisteren in Buitenhof was dat ook het geval, hoewel van Rijn meer dan in dat debat nu toch soms dooddoeners bij de hand had als “bij zulke massieve veranderingen worden mensen altijd onzeker” en “natuurlijk gaan er altijd dingen fout bij zulke grootschalige reorganisaties”. Een schepje meer sussen en een stukje meer indekken dus.
vanRijnOndanks van Rijn’s voldoende optreden bij die 2 gelegenheden blijft de onrust in werkvelden binnen de zorg, bij gemeentes en bij burgers onverminderd groot. 1-1-2015 komt steeds dichterbij en het lijkt er op, dat te verwachten problemen alleen maar groter en meer in aantal worden.
Deels heeft die onrust te maken met de partij van van Rijn, de PvdA. Die in peilingen qua zetelaantal steeds verder wegzinkt, inmiddels naar 11 [-/- 27].
En met de naderende Statenverkiezingen maakt dat de onrust zeker niet minder. Zoals de peilkaarten thans liggen zou de Zorgoperatie niet kunnen rekenen op de benodigde steun in de Eerste Kamer. Wat meteen ook verklaart waarom er zo hardnekkig aan 1-1-2015 wordt vastgehouden, want dan kan nog worden gerekend op de huidige verdeling in die eerste Kamer en is er qua invoering geen vuiltje aan de lucht.
Als dat in die peilingen herkenbare failliet van de PvdA er straks in maart 2015 ook  komt heeft dat geen consequenties meer voor van Rijn’s kruistocht door de Augiasstallen van de zorg.
Hoe je het ook bekijkt een merkwaardige situatie.  In het bedrijfsleven piekert er men niet over om een miljardentransactie aan te gaan met een virtueel failliete partner.
Maar ook in dit geval kent de politiek zijn eigen mores. Wat mij betreft zou het alleszins logisch en acceptabel zijn die immense zorgoperatie qua ingangsdatum te verplaatsen naar na die Statenverkiezingen [bijv. 1-4-2015 of 1-7-2015]. Omdat de burger middels zijn stem dan zal hebben kunnen laten horen wat hij van die operatie vindt.
Ik kan nauwelijks geloven, dat een partij, die genadeloos door de gehaktmolen zal worden gehaald [en alles wijst daar terecht op], dan nog zo hardnekkig achter het doldrieste zorgplan zal blijven staan. Te meer omdat die meerderheid in de Eerste Kamer zal zijn weggevallen [een draai van het CDA of de PVV daargelaten].
Het lijkt er veel op, dat van Rijn en zijn PvdA een zorgoperatie door willen drukken, die:
– voor veel problemen bij specifieke groepen burgers zal gaan zorgen;
– merkwaardig genoeg de strop rond de nek van zijn eigen partij zal aantrekken.
Een zeer vreemde variant op het “gedeelde smart is halve smart” spelletje.

Advertenties

LOON VAN HET LEED

Helemaal onverwacht kwam dat bericht niet. Ik had al een voorgevoel dat er iets dergelijks aan zat te komen. En, zonder valse bescheidenheid, ik meen mijn mede-Nederlander inmiddels wel te kennen en weet dus waar die op aanslaat. “Reality” en “emo” zijn de “magic words” en als die op een aan de markteisen voldoende wijze worden gebracht door man of vrouw dan zit hij/zij wel snor bij Harry en Inge.
peilwijzerHet bericht in kwestie kwam van “De Peilingwijzer” en bevatte de boodschap, dat in recente peilingen de VVD zich heeft losgemaakt van dat ruim een jaar bestaande middenveld van politieke partijen, die allemaal rond de 20-25 peilzetels hebben gezeten. De VVD scoort weer boven de 30; als belangrijkste reden bleek de gepeilde kudde [allemaal een peilstokje in hun aars gehad] te hebben aangegeven de bewonderenswaardige wijze waarop VVD-leider en ons aller Eerste minister Rutte de MH17-case heeft gehandled.
Reality en emo, daar valt ook “leed” onder. Je zou dus kunnen en mogen zeggen, dat voor Rutte leed blijkt te hebben uitbetaald. Ik hoor Andries Knevel al knarsetanden, want die probeert op zijn manier leed ook te doen uitbetalen [in kijkcijfers], maar dat lukt hem niet erg.
Rutte daarentegen liet zien hoe het wel moet. Hij trok de rol van Nationale Uitvaartverzorger naar zich toe en raakte de Nederlandse peilkudde recht in het hart. Katsjing…..+ 10 zetels, kassa!!!
Nu weet ik wel, een peilstem is vrijwel congruent aan een “like” en heeft dus geen lange levensduur. Maar hij mag soms wat dommig om zich heen kijken, achterlijk is Rutte niet. Er is een halfjaar te gaan naar de eerstvolgende verkiezingen [PS+EK]; de kunst zal dus zijn om ergens in december en februari [ prima periodiciteit] nieuw vers leed te scheppen. Want de Nederlandse peilkudde is momenteel zo zacht als boter en dan botermoet je flink smeren.  Rutte heeft natuurlijk een kans voor open doel klaar liggen. Die Nationale Herdenking en dat zou eind november of medio december mooi kunnen. Somber, druilerig, donker weer, wat media inschakelen om de kudde weer dat leed te laten voelen. En Rutte deze keer als herdenkingsfrontman. Katsjing, die +10 worden er op zeker +15.
Voor februari zijn er ook wel wat opties. Rutte zou kunnen kiezen voor intens leed [trein ontspoort , veerpontje zinkt, felle brand in de 2eKamer]; er zijn lieden genoeg die zo’n rampenpakket tegen een zacht prijsje leveren. En Rutte zat net in het veilige deel van de trein, Rutte was net te laat om dat veerpontje te halen, Rutte was toevallig net naar de pot in het torentje, maar op die pot kon hij de brandlucht in de 2e Kamer ruiken. Dus hij was in alle gevallen bijna mede-slachtoffer, maar het land kan gerust ademhalen. Hij ontsprong de dans. Een cha-cha-cha, zoals later zal blijken, als hij zijn ervaringen aan den volke komt melden.
Maar Rutte kan ook kiezen voor “medegevoel”of compassie waarvan de golven huizenhoog over Nederland spoelden in 2014. Compassie met onszelf welteverstaan. sloopMaar iets zegt me, dat het toch “intens leed”zal gaan worden pal voor die verkiezingen. Want politiek, dat is toch immers het synoniem voor leed? Daar zullen een hoop mensen vanaf 1-1-2015 al zijn achtergekomen. En dan is het fijn om te weten, dat er een oor zal zijn voor dat leed. Het oor van de man, die rampen zo goed handlet, vooral als hij ze zelf veroorzaakt voor Nederland.Iemand al gedacht aan een Nationale Sloopdag? Na 4 jaar Rutte zouden we daar toch ook aan toe moeten zijn?

REVIVAL

Het leven kan ondanks alles nog steeds goed zijn. De “blonde jongens” smaken op dit moment ijskoud weer alsof er een legertje engeltjes over je tong piest. En als ik het goed heb blijft dat ook komende week het geval. ’s Morgens sta ik op als een sterk verbeterde versie van wat tot voor kort mijn boudoir kwam uitlopen. Wat een zomer en nog wel een echt Hollandse met een mens kan doen!
Heel voorzichtig fluister ik mezelf toe, dat ik een soort revival mee blijk te maken. Ik zing weer [ok, breng weer geluid voort] en wie me kent weet wat dat betekent. Want vanaf 2010 is het zingen me wel vergaan. Maar ook daar wordt aan gewerkt, want Maurice de Peiler meldde, dat <35% van de kiezers nog enig fiducie zou hebben in het kabinet. In zo’n weekje zomer word ik daar buitengewoon vrolijk van. Zou zo’n bericht in onverbiddelijk weer dichterbij komende donkere dagen bij me binnenkomen, ik zou er niet van opfleuren. Want in donkere dagen ben ik op nu eenmaal, omdat de natuur dat zo heeft bepaald, op mijn scherpst. Dus zou ik dan beseffen, dat de tot peilbare [Maurice is onfeilbaar, die weet altijd iets te vinden om zijn peilstokje in te steken] diepten afgezakte populariteit feitelijk geen reden tot vreugde is. Omdat het hersenloze stemvee van Nederland bij volgende verkiezingen toch weer gewoon VVD, PvdA, CDA o.i.d. zal stemmen. Een gang langs de kapper, het kopen van een weerzinwekkend kostuum, het verkopen van de gebruikelijke “leugentjes om bestwil” zijn genoeg om wantrouwen ineens te laten omslaan in vertrouwen. Toch? Mijn “zomerrevival” zal dus niet gevolgd worden door de revival van het gezonde verstand bij de Neder-kiezer. Dat verstand is men al te lang kwijt. Dat verstand vindt men van zijn levensdagen niet meer terug. Het enige wat zou helpen is een collectieve hersentransplantatie, maar helaas, daar is echt geen geld voor.
0MolDamRevival is wel ook het woord wat zonder meer van toepassing is op het Nederlandse wielrennen. Ik heb veel van de heren [Marianne Vos is onaantastbaar bij mij] op mijn manier regelmatig de mantel uitgeveegd. Er zijn mensen, die dat “lekker makkelijk” vinden.
Daar ben ik het niet mee eens, om de simpele reden, dat wanpresteren gewoon ook wanpresteren is. En ik dat dus gerust ook zo mag noemen.
Maar na enige voorzichtigheid [dat verhaal van die ene zwaluw, weet u wel] kan na vandaag, zondag, zonder enige terughoudendheid worden gezegd, dat de heren Mollema en Ten Dam meer dan voortreffelijk presteren in de Tour 2013. En in hun slipstream trekken ze Poels en zowaar Gesink mee.
Bedenk wel: de ronde zullen ze niet winnen. En zelfs is de kans groot, dat ze in de Alpen alsnog er af zullen worden gereden. Maar met wat in dit weekend werd getoond hebben ze meer goodwill gekweekt dan welke bank dan ook, die ons verzekert dat “de klant” voortaan weer centraal zal staan.
Het genoemde kwartet heeft het Nederlandse wielrennen weer een aantrekkelijk gezicht gegeven. We kunnen alleen maar hopen, dat het niet het gevolg is van het overmatig gebruik van de botox-spuit.

DE ENIG MOGELIJKE WINNAAR

Laat ik maar hopen, dat de toon voor de rest van de zondag werd gezet met 2 zaken waar mijn ogen op vielen.
Allereerst was daar het bericht, dat onze nationale Peilpoedel Maurice had “gemeten”, dat nog maar 1 op de 3 kiezers verwacht, dat Rutte II de rit zal afmaken. En dát is nu het soort peilresultaten, dat ik meer dan graag wil geloven. Ik word er zelfs een beetje emotioneel van.
Het 2e was iets met aanmerkelijk meer body en inhoud: ik keek naar Wim Brands’ “Boeken”, waar de inmiddels 76-jarige geoloog Peter Westbroek was uitgenodigd om zijn boek “De ontdekking van de Aarde” te komen toelichten.
Enkele punten van Westbroek’s boek wil ik wel expliciet benoemen, omdat ze komen van een alom gerespecteerd wetenschapper, die zich vooral door zijn leeftijd op geen enkele wijze meer geremd voelt door commerciële belangen en dus recht uit het hart spreekt.
En niet te vergeten omdat het punten zijn, die in zeer grote lijnen met mijn eigen visie op het geheel overeenkomen:
– de huidige wetenschap bevindt zich in de wurggreep van de commercie en produceert een niet aflatende stroom aan onzin. Uiteraard kwam het dankbare voorbeeld Stapel langs;
– de gedachte , dat de mens steeds meer controle over de planeet Aarde lijkt te krijgen getuigt van een hemelschreiende onnozelheid en hoogmoed. Verklaarbaar is die gedachte overigens wel, want controle is immers synoniem aan macht. Een drug, waar de mens verslaafd aan is;
– de Aarde heeft al miljarden jaren zijn eigen dynamiek en alles wat daar onderdeel van uitmaakt zou zich daaraan ondergeschikt moeten maken of aan moeten houden. Zo niet de mens, want die heeft inmiddels zijn eigen dynamiek ontwikkeld, o.a. gebaseerd op een groeisysteem wat niet spoort met dat van de Aarde. Die 2 verschillende snelheden in dynamiek zijn voorbestemd te gaan botsen. En er bestaat geen enkele twijfel over het feit wie daarbij zal worden verpulverd;
– de Aarde, zo vertelt Westbroek, keert zichzelf met een vast patroon binnenste buiten. Klinkt vreemd, maar het werkt wel zo. Wat aan de oppervlake “kapot gaat” [boom, rots, ezel, stinkdier, mens etcetera] verdwijnt naar de bodem. En wie het recyclesysteem kent weet dat iets anders dan plaats moet maken en dus naar boven wordt geduwd. Op deze plastische wijze weergegeven zorgt de planeet er voor, dat er regeneratie plaatsvindt. Niets gaat dus werkelijk verloren, het wordt alleen in een andere vorm stukje voor stukje opnieuw tot iets “bruikbaars” gemaakt, wat uiteindelijk voorbestemd is om uiteindelijk weer “boven” een plekje in de keten in te nemen.

Niets, zo stelt Westbroek en ik ben het met hem eens, kan die keten doorbreken. Moeder Aarde wint altijd, ondanks de soms furieuze aanvallen, die op het systeem worden uitgevoerd. En ik weet, maar u zou dat net zo goed moeten weten, van welke kant die aanvallen komen. Als een blinde furie soms, met een debiele vasthoudendheid. Debiel, omdat ze zinloos zijn. En als ze blijven voortduren [waar het nog steeds veel van weg heeft] slechts tot vernietiging kunnen leiden. En niet die van moeder Aarde. De planeet hangt er nog wel een tijdje.

Trek u niets aan van het fraaie juniweer; blijven lachen , mensen! En bedenk, dat we eigenlijk maar 1 idool dienen te vereren.

DE HAASBIEFSTUK VAN SLAGERIJ RUTTE

Nederland zit ongetwijfeld al klaar om naar die nieuwste uiting van [zoals Pechtold het met kippenborst vooruit noemt] échte democratie te gaan kijken. Rutte, naar ik aanneem in een splinternieuwe paarse robe [met split] voert zijn nieuwe ministers aan richting Oranjezaal om beëdigd te gaan worden. Het spel gaat bijna op de wagen.
Ik heb het afgelopen weekend een beetje in mezelf zitten graven, het weer gaf er alle aanleiding toe. En ben tot de conclusie gekomen, dat ik ondanks dat keiharde regeerakkoord, waarin verkiezingsbeloftes in trosjes tegelijk worden gebroken, feitelijk helemaal niet boos op Rutte ben. Ik zie hem gewoon als die slager, die adverteert met haasbiefstuk die in werkelijkheid opgeleukte hamlap blijkt te zijn. Daar koop je hoogstens 1x en daarna nooit meer.  Zelf heb ik nog nooit bij hem “gekocht”, ook dus deze keer niet.
En al die mensen, die dat wel deden en nu klagen over de enorme taaiheid van die vermeende haasbiefstuk, omdat ze wel Rutte’s winkel zijn ingelopen, al die mensen dat zijn simpelweg hardleerse idioten. En dat kun je Rutte niet verwijten, maar slechts die idioten zelf.

Wat ik Rutte wel verwijt is, dat hij er voor heeft gezorgd, dat ons nationale “Peilhondje” weer uit zijn mand is gekropen. Hij rook weer onvrede en stak onmiddellijk zijn peilstokje in het gat van die hardleerse idioten. En ja hoor, het “Peilhondje” peilde een groot verlies van de VVD en een ook al forse teruggang bij de PvdA. Op de dag van zijn beëdiging beschikt het nieuwe kabinet nog maar over 57 peilzetels.
Ik vraag me af of er iemand zou zijn die denkt, dat Rutte en Samsom daar buikpijn van zullen hebben. Zo ja, laat ik die dan onmiddellijk uit de droom helpen. Beide heren hebben de buit binnen en het zal ze verder worst zijn hoe die gefopte idioten, waaronder het “Peilhondje” zijn ronde maakte, zich voelen. Er komt een periode van bijna 2 jaar aan, waarin er geen enkele verkiezing is te verwachten. En tegen de tijd [2014], dat er Gemeenteraadsverkiezingen aankomen hangt Rutte gewoon weer dat bord buiten “onze haasbiefstuk smelt op de tong” en komen diezelfde idioten, gedreven door die opmerkelijke combinatie van nieuwsgierigheid en stupiditeit, zijn winkel weer binnen wandelen.
Het zit nu eenmaal in de genen van de Nederlandse kiezer, dat zijn repetatieve drang om belazerd te moeten worden bevredigd moet worden.
En dus roep ik ons nationale”Peilhondje” op om onmiddellijk te stoppen met zijn peilstokje in het gat van die kudde idioten te steken. Omdat hij zichzelf belachelijk maakt met zijn schreeuwerige uitkomsten [“Slagerij Rutte verkoopt geen echte haasbiefstuk vindt 57% van zijn klanten”] en het kleine plukje nog normaal denkende en functionerende Nederlanders wat nog rest zich inmiddels wel genoeg heeft geërgerd aan zijn gekef. Veel van hen zijn trouwens vegetariër.

EVALUATIE COMME IL FAUT

Het was exact 21.01 uur gisteravond, Ferry Mingelen had zojuist zijn vettige vingers aan het scherm afgeveegd, dat ik in een gigantische lachbui uitbarstte. Ferry’s veeg had namelijk de voorlopig definitieve prognose [een dikke uitdrukking voor exitpeilingen] in beeld gebracht. Waarom ik zo ontzettend moest lachen [werkelijk, men kon me bijna wegdragen en aan het zuurstof leggen], vraagt u? Dat zal ik u duidelijk proberen te maken.
Allereerst omdat ik zag, dat al die peilingen waar we wekenlang mee dood werden gegooid de plank enorm mis hadden geslagen. En dat daarmee wat ik recent hier schreef bewaarheid bleek te zijn geworden. Maar vooral rolde ik van mijn stoel van het lachen, omdat ik feitelijk in grote letters voor me zag staan, dat de kiezers, tot de laatste druppel, tot de laatste ademstoot, tot de laatste stembus sloot, het John de Mol-format van wat wij voorheen stemmen voor een regering noemden bleken te hebben vastgehouden. Denk even met me mee: hoe werkt een de Mol-talentenjacht? Je zet een aantal kandidaten bij elkaar, je laat ze hun liedje zingen, je laat ze een “battle” doen, je laat ze live een keer zingen. Van meet af aan wijs je als “de Mol” op voorhand een tweetal topkandidaten aan en zorgt er voor, dat het hysterische publiek daar meteen opspringt. En uiteindelijk kom je bij de “Grand finale” waarin het alleen maar om die 2 topkandidaten gaat. De rest heb je inmiddels bij het groot vuil gezet en tot figurant gedraaid.
En zo zijn dus de verkiezingen 2012 exact verlopen. De Mol had nog een extra-verrassing in het format aangebracht, zei hij, [een kutsmoes van de eerste orde, want men had zich simpelweg schromelijk vergist in 1 van de 2 kandidaten: de Corry Konings kloon uit Boxmeer bleek helemaal niet zo mooi te kunnen playbacken.] door onderweg een andere topkandidaat naar voren te schuiven. Waardoor de Gordon van de VVD het mocht gaan uit “battlen” met de Marco Borsato van de PvdA. [“Vandaag is roooooood!!!!”]
En zo eindigde de verkiezingsuitslagenavond gisteren voor mij al om 21.02 uur. Want ik wist zeker, dat ik de komende uren niet meer zoveel zou kunnen lachen als die eerste minuten. Integendeel zelfs, ik zou waarschijnlijk kotsmisselijk worden van al die heren en dames, die zich geroepen zouden voelen om, ondanks dat er gehakt van ze was gemaakt, mij te vertellen, dat ze desondanks nog veel lichtpuntjes hadden ontdekt en dus vol vertrouwen naar de toekomst keken.

Mijn vaste bezoekers en ik hebben inmiddels afgesproken, dat we de detailevaluatie van deze verkiezingen in delen gaan doen. Dat houdt het overzichtelijk. En we hebben tijd zat, want de deur van politiek Den Haag is, zoals menig keer door mij voorspeld, weer keihard in het slot gegooid. De dames en heren hebben ons nergens meer bij nodig; ze gaan nu hun eigen gezelschapsspel weer spelen. Ze noemen dat formeren, maar het is natuurlijk niets anders dan de buit verdelen. Over 1?, 2?, 3?, 4?, 5?, 6? maanden horen we weer van ze.

En goed voorbeeld doet goed volgen, dus gaan mijn vaste bezoekers en ik rustig de boel ontleden. [Bijna liet ik me ontvallen “wij gaan Wouke van Scherrenburg spelen” maar dat zou voor onrust bij mijn bezoekers leiden].
Mijn rol is die van spelleider en dat betekent dat ik om het Ruttiaans te zeggen een aantal keren met een fraai uitgevoerde zwaai [moeilijkheidsfactor 7,3] een stuk rauw vlees in de arena gooi en we vervolgens gaan zien wat er gebeurt.
De eerste brok rauw vlees is een Europa-lap van ca. 500 gram. En die keus is me ingegeven, doordat all over the world [zelfs in Volendam] teksten hoorbaar waren als “Nederland laat Europa-sceptische houding varen” en meer van die hoogdravende onzin.
De kans wordt hoog ingeschat, dat we een kabinet krijgen met een premier, die al heeft gezegd “meer Europa ben ik niet voor” en die tegen de Grieken heeft gezegd “jullie kunnen de pot op”. Er zit dus een discrepantie tussen dat hoogdravende geschreeuw en de realiteit [ik moet daar wel onmiddellijk bij zeggen, dat het om Rutte’s realiteit gaat en dat is een hele andere dan de alledaagse, zoals in de Dikke van Dale gedefinieerd]. Dus hoezo Europa-sceptische houding gezonken?
Om het onderwerp Europa-lap nog wat meer diepte mee te geven heb ik vandaag een aantal kreten uit de dagbladen bij elkaar geraapt. Hier komen ze.
Uitslag Nederland verzwakt populisten, aldus Duitsland.

EU-parlement: uitslag geweldig voor Europa

Buitenandse media: Nederland laat europa-haat varen

OK, jongens en meisjes, zeggen jullie het maar, breek maar los.

SCHANDE VAN DE SCHADE

Wellicht hebben jullie je verwonderd over het feit, dat SP-stemmer by default, die ik nu eenmaal ben, ik geen woord heb gewijd, laat staan euforisch ben geworden, aan de spectaculaire uitkomsten van de recentelijke peilingen. Want 4 weken voor de gang naar de stembus constateren, dat de partij van mijn voorkeur op 37 zetels zou staan en daarmee verreweg de grootste partij lijkt te gaan worden, het is niet niks.Zou het allemaal kloppen, wat de Hondt e.a. aangeven, dan staat de partij van de Tomaat voor een meer dan verdubbeling van het huidig zetelaantal. Dat zou historisch zijn.

Vanwaar dan toch die terughoudendheid mijnerzijds? Is dat een teken van gebrek aan vertrouwen in het echt behalen van zo’n fraai resultaat?
Welnee, natuurlijk niet. Want als iets inmiddels vaststaat dan is het wel, dat Roemer en zijn club een geweldig verkiezingsresultaat gaan behalen. Naar alle waarschijnlijkheid zelfs het beste uit de nog jonge historie van de SP. En dat stemt mij meer dan tevreden.
Maar als vanouds blijf ik mezelf en wie het ook maar wil horen voorhouden, dat het nog altijd maar om dagkoersen gaat. En die zijn, zoals de beursjongens zo fraai plegen te zeggen, nogal volatiel.
Ik zou er bijvoorbeeld niet vreemd van opkijken, wanneer straks het VVD-verkiezingscongres er toe leidt, dat het in Europa tot “etterbakje” gepromoveerde goedlachse even studentikoze als holle type, wat de afgelopen anderhalf jaar het begrip staatsman zijn geheel eigen “Facebook- & Twitterlike” invulling heeft gegeven, alle spreadsheets van de peilers tot grote verhitting en dus vertekening zal brengen en we lezen, dat zijn partij de 35, 45, 55 [?] zetels nadert. Wie de bühne heeft, heeft immers ook het momentum, zo werkt het tegenwoordig nietwaar?

Neen, mij lijkt het verstandiger om rustig te blijven [doet Roemer ook en dat bevalt me prima] en gewoon goed te gaan volgen wat er in de komende weken in de vorm van debatten e.d. op ons af gaat komen. En zoals altijd let ik er ook nu niet op of iemands haar goed zit, welke stropdas hij om heeft, zijn uitstraling popie-jopie genoeg is. Ook ga ik niet met mijn rug naar het beeld zitten, kleun niet op zoemers of toeters, vlieg niemand om zijn of haar nek. En zeker ga ik niet kijken hoeveel Facebook-vriendjes of Twitter-volgers hij/zij heeft.
Strikt de inhoud, daar zal het mij om gaan. En heel goed luisteren, omdat in die debatten vrijwel altijd de eerste, soms nog wat vage, contouren zijn te ontdekken van wat mij na 12-09 staat te wachten. Qua kabinet/coalitie, maar ook qua beleid.

En zolang de Stemwijzer [niets menselijks is mij vreemd] me vertelt. dat ik meer dan 2x zoveel affiniteit blijkt te hebben met de SP-programmapunten dan met die van de VVD voel ik me happy. Bijkomend prettig feit is, dat SP, PvdA en PVDD met afstand de partijen blijken te zijn, waar mijn gedachtegoed zich het best aan laat afmeten. Europa66 en de VVD bungelen ver achteraan, komen helemaal nergens. Daar hou ik van, daar slaap ik lekker op. 🙂

Nog even een rechtstreekse opmerking richting Mr. Sunshine. Mark, ik heb een prima campagnelied voor jullie gevonden. Ik  wed, dat jij en je vrienden de champagne laten ontkurken op het moment, dat Sian Evans zingt “Look at the damage we have done”?

Ik nodig kiezend Nederland uit om op 13-09 a.s. die zin uit volle borst mee te galmen. Als de schande van die schade electoraal is uitgewist.