EUROPEAAN? WHO THE FUCK CARES!!!!

NRC columnist Bas Heijne plaatste in het weekend zijn wekelijkse bijdrage, ditmaal getiteld “Geen Europeaan”. Liefhebbers kunnen de column hier in zijn geheel lezen http://www.nrc.nl/heijne/2014/04/20/geen-europeaan/.

Ik  werd in het bijzonder getriggerd door het volgende stukje:
“Een omstreden Europa is een zegen, geen vloek. Er zal altijd spanning zijn tussen het kleine en het grote, eigenheid en het andere, de natie en de rest van de wereld. De gedachte aan een federaal Europa is net zo onzinnig als de gedachte aan geen Europa. Wie betrokkenheid en gemeenschappelijkheid vraagt, zal altijd in een discussie belanden over hoe ver je daarin moet gaan. Maar voer die discussie dan ook gretig – ga het instituut uit en de straat op – en niet alleen om lege beloftes te verkopen op de Maidan in Kiev.”

Laat me een poging doen om uit te leggen waarom ik werd getriggerd aan de hand van wat delen uit dat stukje.
“Een omstreden Europa is een zegen, geen vloek.”
Vanaf de jaren 80 van de vorige eeuw en met het Verdrag  van Maastricht als mijlpaal werden wij vrijwel geluidloos Europa als EU binnen geloodst.
Hoewel hier en daar scepcis bestond overheerste de vreugde bij de invoering van de euro. Europa was nauwelijks omstreden, er heerste hosanna alom. Het kostte ons 3 jaar voordat we snapten, dat de euro bij invoering dan wel 2 gulden 20 vertegenwoordigde, maar al snel in de winkel veel minder waard bleek.  Dat gevoel enorm gefopt te zijn door het koppel Kok-Zalm in combinatie met het aan de macht zijn van een kabinet-Balkenende, wat ooit zoet zou brengen maar voorlopig slechts zuur op tafel bracht, die combinatie bracht ons tot het in duidelijke meerderheid tegen de Europese Grondwet stemmen in 2005. Vervolgens werd ons het referendum-wapen afgenomen en werd die Grondwet in de gedaante van het Verdrag van Lissabon toch door de strot geduwd. Vanaf dat moment is Europa/de Eu omstreden geworden en in de jaren na 2007 alleen maar meer omstreden geworden.
En met Heijne ben ik de mening toegedaan, dat zulks eerder een zegen dan een vloek is. Een zegen, omdat het duidelijk is geworden, dat de burger over Europa is gaan nadenken, zich kritischer is gaan opstellen naar Europa.
Een omstreden Europa is slechts een vloek voor partijen als D66, CDA en PvdA. Want de burger is daardoor een mogelijk blok aan het been geworden voor de van één Europa dromende politici, die zichzelf graag vertellen, dat de burger niet het vermogen blijkt te hebben om te snappen met welk mooi project de politieke natte dromers [ook Nederland kent zijn eigen Verhofstadt, hij heet Pechtold] bezig zijn. Terwijl de duidelijk waarneembare [ook op het terrein van de nationale politiek] tendens is, dat juist politici steeds minder blijken te willen snappen wat de burgers willen.
Omgekeerde bewijslast wordt door de politiek gebruikt om tegen de maatschappelijke stroom in vrolijk door te gaan met het bouwen van hun [niet ons] één Europa.


“De gedachte aan een federaal Europa is net zo onzinnig als de gedachte aan geen Europa.”
Om met het laatste te beginnen: Europa bestaat. Sla er de atlas maar op na!
Het is een verzameling van  57 staten [incl. de dwergstaatjes] met evenzovele volkeren, waar historisch gezien verschillende verbanden in zijn aangetroffen. Die staten worden vaak in groepen samengevoegd tot Noord-, West-, Oost- en Zuid-Europeanen. Niet alleen onderscheiden die 4 groepen zich van elkaar qua cultuur en mentaliteit, maar ook binnen elke groep onderscheiden landen en volkeren zich van elkaar.
Maar Europa bestaat [geografisch], al zijn er al eeuwen stemmen, die spreken van Europa als subcontinent, onderdeel van het supercontinent Eurazië. Al eeuwen bestaat Europa en ook al eeuwen hebben de volkeren binnen Europa elkaar bevochten. Als je er nu naar kijkt kun je concluderen, dat al dat vechten vrijwel nergens goed voor is geweest.
Romeinen noch Fransen noch Duitsers slaagden er in om Europa tot één rijk te smeden. Alle pogingen daartoe hebben slechts geresulteerd in het hier en daar achterlaten van wat culturele invloeden en wat door Moeder Aarde verzwolgen badhuizen en andere gebouwen, die men al jaren lang aan het opgraven is. O ja, laat ik niet vergeten daar aan toe te voegen de prachtige begraafplaatsen overal in Europa, die getuigen van die onderlinge vechtpartijen. Zwaard, musket, mortier noch tank hebben dat vurig nagestreefde aaneengesmede Europa een stap dichterbij gebracht.
Na WOII waren het politici, ook toen al met volledige uitsluiting van de burgers, die besloten dat er in plaats van de vuurmonden langs de weg van de economische mond moest worden gewerkt aan één Europa.
Via de weg van de EGKS en vervolgens Benelux en EEG werd dat bedrijfsmodel van het ene Europa stapje voor stapje verwezenlijkt.
In de EEG-jaren [met toen al zelfs voor wakkere burgers het heel duidelijke beeld van de machtsverdeling] werden voor de politiek onontbeerlijke fundamenten voor één Europa al op de tekentafel uitgewerkt.
1 Volk [de europeaan], 1 munt [de euro], 1 regeringszetel [Brussel], geen grenzen, een open markt economie.
In Maastricht werden de contouren van het federaal Europa duidelijk, maar de burger herkende het niet, vol als hij was van de aankondiging van de komst van de euro en het verdwijnen van grenzen. Weinigen onder hen zullen in 1992 [VVM] hebben vermoed waar die ene munt en dat grenzenloos Europa toe zou gaan leiden in de 21e eeuw. En zoals politici eigen weigerden zij de burger die altijd aanwezige andere kant van de Europese medaille te tonen. Eeuwige grote welvaart, vrij reizen, geen wisselkoersen en uiteraard “alle Menschen werden Brüder” was de boodschap die men wel en maar al te graag bracht.
Toen kwam 2005, het jaar waarin naast de Fransen ook de Nederlanders “NEE” zeiden tegen de Europse Grondwet. Om diverse redenen, maar zeker ook omdat men onraad begon te ruiken.
Eigenlijk is 2005 het jaar geweest dat de politieke Europadromers, inmiddels omgedoopt tot Eurofielen, hun masker lieten vallen. De gezamenlijke Europese  politieke leiders [ook en vooral boodschappenjongen Balkenende én de walgelijk huichelachtige VVD en PvdA] besloten op de van Europa bekende democratische wijze de uitslag van het Franse en Nederlandse referendum naast zich neer te leggen en sloten in 2007 het Verdrag van Lissabon [waarover geen referendum werd gehouden] en maakten daarbij de Europese Grondwet langs een omweg alsnog tot een realiteit. Slechts het Europese volkslied verdween uit de “equation”.
Waarmee de weg vrij werd gemaakt om voor het federale Europa de meest noodzakelijke dingen te regelen. Zo kwam er een “Europese president” waar geen burger in Europa op mocht stemmen. Zo werd de expansiedrift niet langer beteugeld en groeide de EU in no time van 17 naar 26 landen. Zonder dat een burger daar een stem over mocht uitbrengen.
Het federale Europa, waar bepaalde politieke partijen alhier zo van geporteerd zijn, bleek in de praktijk niets anders dan een ondemocratisch Europa, dat de burgers het ene na het andere besluit door de strot duwde.
En toen de crisis uitbrak in 2008 bleek dat federale Europa ook nog eens incapabel om de belangen van die burgers afdoende te behartigen.
Federaal in relatie tot Europa doet in veel opzichten denken aan federaal in relatie tot bank. Enorme geldstromen werden van goed naar slecht getransporteerd om het aan alle kanten water makende schip Europa voor zinken te behoeden.
Toen de meer recente crisis rond Ukraine uitbrak bleek Europa niet veel meer dan een goedkope bluffer met Verhofstadt als pseudo Europees staatsman op een plein in Kiev.
“Maar voer die discussie dan ook gretig – ga het instituut uit en de straat op – en niet alleen om lege beloftes te verkopen op de Maidan in Kiev.”
Anno 2014 is de discussie waar  Heijne om vraagt meer nodig dan ooit. Burgers zouden moeten weten [de debielen daargelaten] dat:
– zij niet alleen in de jaren 80 en 90 van de vorige eeuw door de pro Europa-politiek op een groteske manier zijn misleid;
– zij zowel in 2005 als in 2007 op een ongelooflijke wijze door de pro Europa-politiek zijn geschoffeerd;
– Europa van diezelfde politiek meer ondemocratische dan democratische kenmerken in zich draagt [denk aan de manier, waarop Rutte c.s. de kwestie van overdracht van soevereiniteit aan Brussel afdeden];
– het Europa wat de Verhofstadt’s en de Pechtold’s zo aanbidden weinig meer voorstelt op het internationale slagveld;
– Europa steeds meer Germania aan het worden is, vooral sinds de Fransen sterk aan macht hebben ingeboet. Het enige waar Hollande nog aan vast kan blijven houden is Straatsbourg;
Er zijn er ongetwijfeld meer, maar dit lijken me meer dan voldoende punten om de discussie over aan te gaan met de vaderlandse politiek.
En ik zei het al eerder elders, maar herhaal het graag: Verhofstadt en Pechtold [wat deed die patser van een van Baalen daar op dat plein eigenlijk?] mogen best weer naar de Maidan gaan, zolang ze daar dan maar een paar jaar blijven. Zodat ze met een helm op en een geweer in de hand [loop vooruit] echt kunnen bewijzen als eurofiel van waarde te kunnen zijn.
Een mens mag blijven dromen, dus ook ik, nietwaar?

Advertenties

BELONING

IJzersterk waren zijn verklaringen, die wat mij betreft kunnen worden bijgeschreven in het grote Ontkenningsboek, waar de politiek en zijn partij met name het alleenrecht  op lijkt te hebben.
“Het resultaat van ons beleid landt te langzaam bij de burgers, waardoor we niet zijn beloond.”
Wel, Samsom, in Groningen, Rotterdam, zelfs Enschede, Den Haag en Amsterdam [om maar wat te noemen] heeft het resultaat van het kabinetsbeleid een keurige doch harde landing gemaakt. En je bent uitstekend beloond.
“We hebben klappen gehad, maar we zijn niet verslagen.” Wel, Samsom, dat stamelde die bokser ook, die zoveel linkse én rechtse hoeken in ontvangst had moeten nemen, dat hij zijn hoek niet meer kon vinden.

Gisteren is er een “groene golf” over Nederland getrokken, die vooral het bleke rood wegspoelde.

Los van de details kan en mag worden geconcludeerd, dat de kiezer via de lokale verkiezingen het kabinet [want ook de VVD incasseerde tot mijn grote opluchting een paar leverstoten] onder uit de zak heeft gegeven.
Dat Samsom en Rutte in denial zijn is zo voorspelbaar, dat er nauwelijks iets over hoeft te worden gezegd.
Hoewel ik het lang niet 100% eens ben met de keuzes, die de kiezer gisteren maakte kost het mij geen enkele moeite om diezelfde kiezer geluk te wensen met  en te bedanken voor zijn keuzes.
De drietrapsraket , die dit land moet gaan verlossen van de slopers, die zij zelf in 2012 vrije toegang gaven om velen van ons in ontreddering te brengen, begint vorm te krijgen.

Mijn nadrukkelijke advies aan de kiezers kan dan ook alleen maar zijn: hou dat gevoel vast, hou vol. Stem ook verstandig straks bij de Europese Verkiezingen [we gaan het daar binnenkort verder over hebben]. Een forse deuk nu in maart, gevolgd door een niet minder merkbare deuk in mei kan en ik durf zelfs zal tot mooie gevolgen leiden: de verlossing van Nederland van het sloopbedrijf Rutte-Samsom [“wij slopen alles, als het moet zelfs uw leven”].
Samsom vindt, zo stelt hij, dat hij niet beloond is gisteren. Dat vlekje moet blijkbaar nog steeds worden weggewerkt.

Tot slot: Emile, gefeliciteerd man! Steady she goes 🙂

POLITIEKE DEODORANT

Twee keer 3 kwartier tegen elkaar voetballen om niets, als mijn herinnering me niet bedriegt deden we dat al niet bij het straatvoetbal, wat we in mijn jeugd vrijwel dagelijks beoefenden. Er moest altijd een winnaar zijn, een  wedstrijdelement om lekker fanatiek bezig te kunnen zijn.
Neem het spelen van videogames. Zonder wedstrijdelement zou het uitgerust met het meeste geavanceerd wapentuig aanjagen achter virtuele engerds al vrij snel gaan vervelen. De gameproducenten hadden al snel een oplossing voorhanden in de vorm van inmiddels door werkelijk miljoenen gamers gespeelde internet toernooien.
En zou The Voice niet nog oninteressanter worden als er sec wat keutels van beider kunne alleen maar kwamen kwelen en dat wedstrijdelement er niet zou zijn?

0 P en S P&WToen ik op advies het optreden van de 2 snelste holle frasen producerende politici van Nederland bekeek was, gedachtig het gegeven, dat vrijwel alles in ons leven tot een competitie is omgevormd [meer verdienen dan hij, mooiere auto dan zij, mooier huis dan “hunnie” et cetera], al vrij snel mijn conclusie, dat als in 2012 met Samsom en Rutte werd gedaan, de media ook deze keer niet de inhoud belangrijk vonden maar gewoon weer dat wedstrijdelement.
Pechtold en Samsom worden deze keer tot deelnemers gemaakt aan de wedstrijd van 19 maart 2014, een wedstrijd “Wie verkoopt zich het best?”.
En dat besef mijnerzijds maakte meteen het serieus volgen van dat debatje van beide verkopers overbodig. Want verkopen, dat kun je één op één associëren met adverteren en commercials. Die op hun beurt weer de componenten vormen van een wereld, die als dé ultieme vrijplaats voor Liegen met een hoofdletter L geldt.
So …… van het kwartiertje Pechtold-Samsom is qua inhoud niets bij me blijven hangen. En het plaatje? Die spuitbus politieke deodorant, waar de kiezers op af zouden moeten komen rennen? Niet mijn favoriete geurtje!

Al schrijvend hoorde ik dit bij Vrije Geluiden. Perfect om dit logje [ verkoopargument: meer dan 5 miljoen views en hopen likes] mee af te sluiten.

BEROUW KOMT NA HET “LIKEN”.

Zo’n 50% van de “likers” van de VVD en PvdA, die in 2012 bij de verkiezingen op dat  duimpje omhoog klikten, hebben bij een onderzoek aangegeven daar zeer veel spijt van te hebben. Zo’n 65% daarvan is al ruim een jaar op zoek naar de plek of site, waar ze op het duimpje oplaag kunnen klikken.
Zij zijn zeer teleurgesteld, dat het duimpje omlaag zo moeilijk te vinden is. En geven als voorbeeld Boer zoekt vrouw en The Voice, waar wekelijks klikken veel beter geregeld is.
Desgevraagd werd als reden voor die spijt genoemd:
– boer Mark en boer Diederik zijn erg tegengevallen;
– het album van de destijds geformeerde band PAVVD en de liedjes daarop hangen hen inmiddels de keel uit.

Tja, berouw komt zoals altijd na de zonde, nietwaar? En het beroemde verhaal van die ezel en de steen zou men toch nog eens moeten lezen.
Maar berouw leidt lang niet altijd tot een opleving van het gezonde verstand.
Want op de vraag wie men nu gaat “liken” antwoordde een meerderheid van de spijtoptanten veel te zien in boer Alexander. Die door deskundigen en “like”-watchers wordt beschreven als toch een perfecte mix van
– boer Mark, waarvan zijn koeien vinden dat hij erg veel melkt, maar heel weinig voer geeft;
– boer Diederik, wiens project “sterk en sociaal boeren” totaal verkeerd is uitgepakt.

Maar wellicht heb ik het ontstaan van een nieuwe trend niet opgemerkt. De trend, dat steeds meer mensen vrijwel constant in een staat van voortdurende spijt willen verkeren. En dat het in het verlengde daarvan alleszins overweegbaar lijkt om bij volgende talentenjachten het “like”-duimpje te vervangen door de afbeelding van een zweepje of wurgkoordje. Want “likers” blijken feitelijk gewoon masochisten te zijn.

SCOREN WAAR JE LIEVER HAD GEMIST

15 dagen exact voor 19 maart, in ons land kan nog wel iets keurig op schema worden afgeleverd. De medaillekandidaat voor deze prestatie is het CPB.
Het betreft dat boekwerk vol “verkenningen” [de CPB-drone heeft weer stiekem rondgevlogen], waarmee een “vinger” wordt gestoken in de Rutte-drol, die Nederland heet.
Vooropgesteld, het CPB trekt vrijwel per definitie altijd verkeerde conclusies, dus het staat welhaast vast, dat dit nu ook het geval is. Maar dat is al weer per definitie geen enkel bezwaar. Want elke keer weer wordt zo’n drolverkenning, vooral op dit specifieke tijdstip, met gejuich ontvangen, omdat de bevindingen altijd minder slecht [in laagconjunctuur] of beter [in hoogconjuctuur] zijn dan iedereen verwachtte.
Meer economische groei dan eerst werd aangenomen, aantrekkende werkgelegenheid waar onlangs nog van groeiende werkloosheid werd gesproken, een afnemend begrotingstekort, toename in hypotheekaanvragen zijn enkele van de onderdelen van de goed nieuws show van het CPB deze keer. De meeste onderdelen betreffen overigens niet 2014, maar 2015. Voordat u en ik zouden willen zeggen, dat van al dat moois nog zo verdraaid weinig te herkennen is. Nog een jaartje wachten, een periode. die het CPB doorgaans gebruikt om haar “verkenningen” bij te stellen, waardoor een aangepast lijstje ontstaat, waarmee het eerdere moois ietwat naar beneden wordt bijgesteld.
U hoeft slechts de periodieke CPB-oprispingen te volgen en u kunt het proces van nabij zich zien ontwikkelen.
Begrijp me niet verkeerd, ook ik ben ooit begonnen met die mooie verkenningen voor waar aan te zien. Maar sinds het enorm fout ging in 2008 en daarna louter onzinnige leugens werden verkocht ben ik van het pad mijner dwaling teruggekeerd.
Inmiddels weet ik en dat zou ook voor u kunnen gelden, dat CPB-verkenningen slechts één hoofddoel dienen: politieke retoriek, verpakt in leugens, in verkiezingstijd mogelijk maken. Ook daar zijn we zelf meerdere malen inmiddels getuige van geweest. En dus ook nu.
Neem Pechtold bijvoorbeeld, die ineens komt met de “eis” [houdbaarheidsduur maximaal 3 maanden] om belastingverlaging. Neem PvdA en VVD, die met de CPB-verkenningen onder de arm de kiezers weer van alles kunnen wijs maken, in de rug gedekt als zij zich weten door de CPB-cijfers, die ook al een houdbaarheidsdatum van zo’n 3 maanden zullen hebben.

Ik heb meerdere malen eerder een kritische noot gekraakt over het CPB en de dubbelhartige rol, die haar verkenningen spelen. En waar het CPB zelf een aantal  argumenten standaard voor in voorraad heeft om de zeker opdoemdende flaters weg te kunnen praten. En de echte harde cijfers, die over in dit geval de laatste 5-6 jaar ons burgers knap wat misère hebben bezorgd, vind ik zelf bewijs genoeg, dat die kritische noot niet ten onrechte is gekraakt. Al die verkenningen leiden in regel er toe, dat ons een handvol fraaie verpakkingen worden getoond, waar veel te vaak tegenvallend smakende snoepjes in blijken te zitten. Wat dat betreft zou je kunnen stellen, dat het CPB en Rutte vrij veel gemeen hebben.

Zelf scoorde ik trouwens wel een vol punt. waar ik u aankondigde, dat er nog voor 19 maart een positief CPB-verhaal zou verschijnen. Maar om eerlijk te zijn stemt me dat niet echt vrolijk. Misschien had ik liever gehad. dat mijn voorspelling van die CPB-voorspellingen een misser zou zijn gebleken.

KOMT HET REFERENDUM ECHT TERUG?

De heren Baudet en Engelen breng ik graag mijn felicitaties over. Want hun geslaagde poging om het burgerinitiatief op de agenda van de 2e Kamer te krijgen heeft een verrassende uitkomst opgeleverd. Een [krappe] meerderheid schaarde zich achter het iniatief, wat het referendum als middel een forse stap dichterbij heeft gebracht. De Eerste Kamer buigt zich al over een ontwerp van wet, wat een Raadgevend Referendum [afhankelijk van die volume-eis van 300.000 ondersteunende burgers] werkelijkheid moet maken. Verwachting is, dat er in de Senaat een forse meerderheid vóór  zal zijn.
0Burgerinitiatief
Een tweede niet onbelangrijk winstpunt uit die actie van Baudet’s en Engelen’s Burgerforum EU is geweest, dat alle partijen uit de 2e Kamer met hun billen bloot moesten. Zij  moesten laten zien waar zij staan als het gaat om dat democratische Europa van hen, voor zover het om inspraak van de burger gaat bij beslissingen, die in Brussel en niet door Brussel, maar door de Raad van Regeringsleiders [zeg maar alle “Rutte’s” bij elkaar] tot op vandaag worden genomen, zonder zich iets aan de mening van die burger gelegen te laten liggen.
“De Sluipende Overdracht van Onze Soevereiniteit” stoppen, dat was het speerpunt. En zo nodig al door de Rutte’s en Balkenende’s van Nederland reeds stiekem weggegeven soevereiniteit terughalen. De burger zelf op nationaal niveau de keus laten over zijn kromme of rechte komkommer, zijn eigen aantal treden van zijn huishoudtrapje en al dat fraais meer. Maar ook over ja of neen overdragen van begrotingsmacht en – verantwoordelijkheid. En nog veel meer zaken, die in Brussel door onze leiders worden bekokstoofd.
Ik schets de toekomst, want zo ver zijn we op dit moment nog lang niet. Maar de realistische kans erop is zeker sterk gegroeid.

Een meerderheid was voor, dus was er ook een minderheid tegen.
De VVD, die zich zo graag aan ons presenteert als de partij, die eerder minder dan meer Europa wil. Maar dus het alleenrecht wil behouden over wat precies minder. Wat duidelijk wijst op een behoefte om in ieder geval de eigen zaakjes wel zelf te kunnen blijven regelen. Minder steun bijvoorbeeld voor de kleine burger, niet voor de grote multinational. De blote billen van de VVD zijn nog steeds onsmakelijk om te zien dus.
Het CDA, maar dat was in 2005 al tegen een referendum. En conservatief als die partij is geldt ook nu nog dat tegen. CDA-stemmers zijn per definitie dom, dus leggen zij ook hun Europse lot maar in handen van God. Die zich perfect vertegenwoordigd weet door het CDA.
Het SGP was ook tegen, niet tegen minder Europa haastte die zwarte sok uit de fractie [de man heette, hoe kon het toepasselijker, Bisschop] zich te verklaren, maar tegen referenda.
0pechtoldEn weet u welke partij ook tegen was? De partij die ooit als voorvechter van het referendum gold. Maar nu even niet: D66, inmiddels omgedoopt tot EU66!
De tegenstem werd onderbouwd met de opmerking, dat er een ernstige vervuiling van referenda zou kunnen gaan optreden. Zo af en toe een referendum wat simpel in de prullenbak te gooien is, geen punt.  Maar referenda over zaken, die momenteel even schielijk als gemakkelijk aan Europa worden verkocht in ruil voor een leuk baantje in een commissie of iets dergelijks, dat gaat EU66 te ver. Tot zover democratie de EU66-stijl.

De PvdA schaarde zich onder de voor-partijen. Blijkbaar heeft men ingeschat, dat “voor” met 2 naderende verkiezingen het meest oplevert. En laten we niet vergeten dat voor stemmen nu natuurlijk geen enkele garantie voor de toekomst biedt. Maar binnen is binnen zullen we maar denken.
Nu maar hopen, dat die referendumwet er een beetje snel komt. In ieder geval voor Rutte ons helemaal aan Europa heeft verkocht. Want dat referendum gaat wel voorzien in terugdraaimogelijkheden, maar de voorkeur moet toch nadrukkelijk liggen bij inspraak vooraf. Want inspraak achteraf, dat werkt niet zo goed. Zouden we moeten weten.

SNEL TOETSEN [2] : the voice of CDA-Holland.

Het is de hoogste tijd om weer eens snel te toetsen. Wellicht herinneren jullie je nog wel, dat “snel toetsen” vooral bedoeld is om alle onzin, die in het kader van de komende verkiezingen door politici en hun partijen wordt uitgekotst en uitgehaald, aan het licht te brengen. En ook bij deze 2e versie van dat snel toetsen blijkt er meer dan voldoende aanleiding voor.

Europa? Daar hebben de Pechtolds, Samsoms en Ruttes even geen tijd voor. De gemeenteraadsverkiezingen is hun target. Vreemd eigenlijk, want gemeenteraadverkiezingen gaan toch over die meestal nitwits, die aan het begin van een mogelijke politieke carriere staan en de lokale bestuursfunctie als een prima opstap zien om via het leren van het spel [hoe declaleer ik en wat? Waar ligt de grens van geld, wat in de eigen zak kan verdwijnen? Hoe druk ik mijn persoonlijk stempel via een mooi megalomaan bouwproject? En nog wat leuke dingen] hogerop te komen?
Niet dus en vooral in 2014 niet. Op landelijk niveau probeert men elkaar, coalitiepartner of niet, te naaien door de schijn van dwarsliggen te wekken, en de lokale kiezer naait men gewoon op de bekende manier: inderdaad, door weer te liegen dat men barst [gaaaap].
En, niet vergeten, profileren en nog eens profileren is de boodschap. Zoals die ene lullige CDA-er deed, toen hij tegen de bouw van een nieuwe oogverblindende bibliotheek in Utrecht stemde en voorlopig in ieder geval tot eind maart c.q. tot de verkiezingen zijn geweest, de indruk heeft doen ontstaan , dat het hele project à  46 miljoen is afgeblazen. Straks, in september of zo, als iedereen het allemaal al lang vergeten zal zijn en Nederland warm loopt voor de start van Boer zoekt Aliën op Mars, straks zal er heel schielijk zonder enige ruchtbaarheid door diezelfde CDA-er een mooie draai [“voortschrijdend inzicht” heet dat en is verkrijgbaar bij iedere Etos in meerdere geurtjes] worden gemaakt en krijgt het Bieb-projekt alsnog groen licht. Dankzij die CDA-er, die door zijn meesterlijke recente schijnbeweging natuurlijk zakken vol met stemmen gaat krijgen. The Voice of CDA Holland – effect, zou je kunnen zeggen. En nog steeds weet een groot deel van Nederland [ook lokaal] niet, dat het met stemmen niet zo is , als in the Voice, dat je een week later op een ander kunt stemmen. Dat het om “gegeven blijft gegeven” gaat,voor 4 jaar. En 4 jaar, dat is een verrekte lange periode om naar vals zingen te moeten luisteren. Zelfs als het Gregoriaans gezang van een CDA-er is.