GEMAK DIENT DE KIEZER


Een smaakvolle opener, die bij deze “smaakvolle” verkiezingsdag past

Als één ding de bijna tot zijn einde gekomen verkiezingscampagne EP aan het licht heeft gebracht, dan is het wel dat het voor de kiezer als het om Europa gaat lang niet zo ingewikkeld is als het vaak bij nationale verkiezingen lijkt en wordt gemaakt.
Zo werd ons ongevraagd medegedeeld, dat vrijwel alle partijen van enige betekenis consequent hetzelfde stemgedrag vertonen in Brussel [of Straatsbourg].
Enige uitzondering daarop zijn blijkbaar de PVV en de SP.

De verklaring daarvoor is niet zo moeilijk te vinden. De “grote” partijen [eigenlijk kun je rustig spreken van “middenpartijen”] bevinden zich in de kunstmatig en gekunsteld geformeerde fracties, die de macht uitmaken in het EP.
Het CDA is met 5 zetels een miniscule factor in de door het CDU [34] ,de UMP [29], de Poolse PO [25] en de Spaanse PP [23] gedomineerde EVP-fractie.
Als het CDA tijdens de huidige campagne mooie dingen aan u beloofd heeft dan kunt u zelf wel inschatten hoe groot de kans is dat daar ooit iets van uitkomt.
De PvdA heeft 3 schamele zetels in de PASD-fractie. De partij kan dus schreeuwen wat zij wil aangaande een sociaal en sterk Europa, maar zal toch eerst moeten luisteren naar wat de PS [14], SPD [23], de Italiaanse DP [21], Labour [13], de Spaanse PSOE [21] en de Roemeense PSD [11] daarvan vinden. Dus adviseer ik het gebral van Samsom en het gezwets van Tang op waarde te schatten.
De eeneiïge tweeling VVD en D66 [elk 3 zetels] leggen ook al niet veel gewicht [behalve letterlijk waar het van Baalen betreft] in de schaal. Tenzij men, net als de collega’s van CDA en PvdA, goed luistert naar wat de grote jongens uit de ALDE [Europese liberalen], zoals daar zijn FDP [12] en LibDem[12], vinden.
Overigens moet meteen een niet onbelangrijke kanttekening worden gemaakt bij ALDE.  Met 85 zetels totaal is zij in grootte de 3e fractie binnen het EP. Vraag: Hoe kan het dan toch zijn, dat Europa langs de neo liberale leest wordt gevormd? Het antwoord kan zijn, dat de EVP en de PASD uit louter slappelingen bestaan, die tegen een redelijk bod bereid zijn de [neo] liberale lijn te volgen. Het zou kunnen, maar toch neig ik zelf naar een ander antwoord, waar u wellicht als u kijkt naar wat we de afgelopen 20 jaar nationaal hebben ervaren, het een en ander in herkent. Dat antwoord is, dat er in de EVP zowel als de PASD [en waarschijnlijk ook nog andere EP-fracties] lieden onder een valse vlag varen. Lieden die zich socialist noemen, maar in werkelijkheid neo liberaal bloed door de aderen hebben vloeien. Of lieden, die zich confessionele volkspartij noemen, maar net zo neo liberaal zijn als hun “sociale” tegenvoeters.
Overigens, het enige echte antwoord is een ander, maar ik laat het graag aan uzelf over om daarop te komen.

Stemmen op 22 mei is dus geen enkel probleem [als u dat gaat doen tenminste].
U kunt op elke van de 4 genoemde partijen stemmen, het resultaat is per saldo hetzelfde, zo bewijst de praktijk. En denk nu niet, dat u D66 een zetel meer kunt bezorgen en uzelf daarmee beter vertegenwoordigd acht. Want D66 zal, evenmin als elk van de andere partijen ooit enig echt gewicht in de schaal kunnen brengen. Sterker nog: 1 EP-er van D66 of VVD of PvdA of CDA is al genoeg, want al wat hij/zij hoeft te doen is ja knikken tegen de grote jongens.

Neen, dan is het objectief gezien beter om uw stem te geven aan een partij, die geen deel uitmaakt van de grote 3 fracties in het EP. Keus genoeg, want er zijn er nog 5. Zoals:
– de Groenen, waarin  GL 3 zetels van de 58 heeft
– de Europese Amish, waarin de CU met 1 van de 56 zetels vegeteert
– de echt Linksen met 1 SP-zetel op een totaal van 35
– de “eurosceptici”, met daarin naast UKIP [de grote winnaar in de UK straks] tot algemeen vermaak ook de SGP, de ware Nederlandse Amish, met 1 zetel
– de “niet fractiegebonden leden” met daarin zowel de PVV [3] als de ex-PVV [2]
Een stem aan deze fracties/partijen wekt in ieder geval de verwachting, dat het neo liberale van Europa/de EU van wat scherpe kantjes wordt ontdaan. Iets wat u bij de eerdergenoemde “grote 4” wel kunt vergeten. En zijn we in meerderheid de kanker die neo liberaal heet inmiddels niet goed zat?

Laat ik eindigen met waar ik mee begon, dat gemak wat de kiezer dient.
Als u het huidige Europa prima vindt bevallen en in de neo liberale samenleving veel goeds ontdekt, stem dan gerust CDA of PvdA of VVD of D66. Dat gezwam van die marionetten over het onderscheid tussen elk van de vier, vertrouw me, u kunt dat gevoeglijk vergeten.
Als Europa u minder bevalt in haar huidige vorm dan is het eigenlijk al even simpel. Stem dan PVV of SP [ik beïnvloed u niet door mijn persoonlijke voorkeur aan u op te dringen]. En nee, die Amish zitten dan wel in fracties die op het oog ook geen vriendjes zijn van Europa, maar dat is slechts schijn[heiligheid]. Ze zijn echt voor geen meter te vertrouwen.
Eigenlijk heel simpel allemaal. Nu mag u zelf gaan uitvogelen of een gang naar de stembus om op die Europese poppenkast te stemmen de moeite waard is. Ik wens u daar veel succes en sterkte bij.

Advertenties

DE ONBEDOELDE KANS, DIE RUTTE GRATIS [!!!] BIEDT

Is het gewenst of zelfs noodzakelijk om uitgebreid stil te staan bij de “Schoo-“rede” van Rutte? Met die vraag zingend door mijn hoofd kauwde ik mijn ontbijt weg. Wat later met een glaasje voor me ligt die vraag er nog steeds. Rutte is dan wel niet mijn favoriet, maar over zijn verbale “walkabouts” schrijven doe ik met regelmaat en gretig.
Maar dit keer? Ik weet het niet, hoor. Gisterenavond, terwijl een omvangrijk deel van de Nederlanders nog bezig was met het verwerken van de terugkeer van GTST en de Ratelaar op de buis en worstelde met de vraag of ze voor gladjanus Humberto of de fossielen Jeroen en Paul zouden kiezen om een gezellige TV-maandagavond af te sluiten, was ik al bij het luisteren naar de samenvatting van Rutte’s Rede [hier zit onder verwijzing naar een eerder logje een mooie Suske en Wiske in: Ruftende Rutte’s Rede, onthouden dus], gisteravond dus al was ik een beetje in verwarring. Wat had Rutte nu eigenlijk gezegd wat zou moeten blijven plakken?
Uit het feit, dat “de rede” als kwam hij vanuit een jukebox uit het hoofd werd uitgesproken kan gerust worden geconcludeerd, dat:
– de diepgangmeter niet ver zal zijn uitgeschoten, want anders zou Rutte traditioneel iets stoms moeten hebben gezegd;
– de intrinsieke waarde van het verhaal niet al te hoog was, want er was nergens onderbouwing via cijfers, wat gewoonlijk wel het geval is. Het kan natuurlijk zijn, dat de spreker nadrukkelijk wilde voorkomen, dat hij weer een rekenfoutje zou maken van een slordige 50 miljard of iets in de orde van die grootte. En dat zou niet fijn zijn als je in je verhaal ook goed onderwijs meeneemt, niet waar?
Wat rest na wat gepuzzel als wellicht van enig belang is de min of meer slogan “Nederland moet veranderen”. Mark my words, daar gaat de VVD de verkiezingen mee in na de val van ook Rutte II.
Maar tot wie richtte Rutte zich met die slogan? Heel Nederland in al zijn geledingen? Nederland van vlees en bloed? Nederland als abstracte staat?
Bedoelde hij, dat Nederland als neo-liberaal gesticht voor consumeer- en winstverslaafden zou moeten veranderen? Bijvoorbeeld in een staat waar mensen weer boven geld gaan worden gesteld?
Of doelde hij op een verandering ten slechte, waarbij Nederland bereid zou moeten zijn zichzelf helemaal te verkopen aan die markt, waar Rutte c.s. zich zo enthousiast ondergeschikt aan maken? Nederland als werkelijk het Griekenland van West-Europa.
De vraag , die Rutte’s slogan oproept is een essentiële. Zo we moeten veranderen, wie gaat die transformatie aansturen? De politiek, zoals al heel lang het geval is? Mijn mening daarover is even kort als duidelijk: zou ik niet laten gebeuren. Want als we één les kunnen, nee moeten trekken uit de laatste 20 jaar dan moet dat zijn, dat de politiek op vrijwel alle fronten faalt bij het leiden van zo’n transformatieproces.Ze verkopen bedorven fruit als versgeplukte zomerkoninkjes  Politici zijn , naast in grote mate incompetente en onbetrouwbare sujetten, de meest beroerde managers van  veranderingsprocessen die er maar te bedenken zijn. En, naïef of niet, ik kan me nauwelijks voorstellen, dat de Nederlanders na de keiharde les van de afgelopen 20 jaar, die de zwaarste crisis sinds het eerste decennnium van de vorige eeuw bracht, er het volste vertrouwen in hebben dat de politiek het een volgende, komende keer wel goed zal doen. Of vergis ik me in die Nederlanders?
Het zou goed en verstandig zijn om die slogan van Rutte over de noodzaak te veranderen niet als een kennisgeving te beschouwen van wat Den Haag de aankomende jaren van plan is te gaan doen. Wel verstandig zou zijn te kiezen voor de interpretatie, dat ons hiermee de kans wordt geboden om een veranderingsproces op gang te brengen, waarbij WIJ zelf bepalen welke richting het op gaat. Dat politieke partijen, die richtingkeuze van ONS in opdracht van alweer ONS gaan uitwerken tot een vervelling van Nederland, die ons uiteindelijk die nieuwe huid moet opleveren.
Daarbij geldt, zoals in een democratisch land ook hoort, dat WIJ er voor kunnen kiezen de neo-liberale weg van nieuw asfalt te voorzien om voorlopig weer wat jaren soepel door te kunnen scheuren. Zo’n keuze impliceert, dat de VVD met in haar slipstream D66 en PvdA voor ONS dé aangewezen uitvoerders van het te verrichten werk zijn en blijven. Het zou dan niet gaan om een nieuw Nederland, maar slechts om een verbouwd Nederland. Maar dat kan de keuze zijn.
De andere keuze kan zijn voor een socialer Nederland [niet dat zeepbelverhaal van Samsom], waar zoals al gezegd de mens voorop staat, het soort mens wat sociaal zijn en denken prima in overeenstemming weet te brengen met de immer geldende noodzaak om brood op de plank te hebben. Eerlijk verdiend brood, wat daarom des te beter smaakt.
In dat geval is er wel sprake van een echt veranderingsproces en daar gaan zeker ook jaren over heen. Maar het zou een richtingkeuze zijn, die getuigt van moed en durf. Iets compleet anders dan het vluchten in het bestaande, wat cosmetisch kan worden opgelapt, maar wel “oude wijn in nieuwe zakken” zou blijven;  een slechte wijn, die je een geweldige kater oplevert.
Onbewust vermoed ik heeft Rutte ons een opening geboden met zijn verkiezingsslogan. Het is aan ons er in te springen. In maart 2014 heeft u de eerste grote kans om te laten zien of u dat wilt en vooral durft. Zelf durf ik de sprong zonder enige aarzeling aan. Alles beter dan weer neo-liberale wijn in mijn glas. Niet meer schoon te krijgen.