ELK NADEEL HEP ZE VOORDEEL

De EP-verkiezingen in Nederland blijken uiteindelijk niet meer dan een soort “Hans van Baalen-verkiezingen” te zijn geworden. Veel kouwe drukte, veel valse gierput-lucht. En uiteindelijk was er die plas en blijkt alles vrijwel te zijn gebleven zoals het was.
Nederland deed in 2014 vrijwel alles op de zelfde wijze als 5 jaar geleden. Opkomst gelijk aan 2009,  politieke voorkeur in zetels vrijwel gelijk aan 2009. Alleen het toch al een beetje zielige GL verloor een zetel en het irritante EU66 won een zetel.
0 drolWaar in Frankrijk, Duitsland, Denemarken, Engeland en zelfs Griekenland politieke aardverschuivingen optraden, schoof Nederland  een naar niks smakende kouwe hap in de verkiezingsmagnetron. En kwam er een laffe maaltijd uit, die geen traktatie voor de maag is en al snel de weg naar de riolen zal vinden.
Een paar specifieke constateringen wil ik even met u delen.

Als er is opgelet dan moet duidelijk zijn geworden, dat de dienst in het EP al sinds het EP bestaat wordt uitgemaakt door de Christen-Democraten [EVP], de Sociaal-Democraten [SD] en de Liberalen [ALDE].
Ondanks de al jarenlang gehoorde onvrede [ook Europabreed] over de prestaties en het gedrag van dat EP gaven de Nederlandse kiezers vrijwel 50% van hun stemmen ook in 2014 aan die drie partijen. De afgelopen dagen hoorde en las ik vrijwel constant, dat mensen die niet zijn gaan stemmen hun democratisch recht niet hadden gebruikt en daarmee het recht hadden  verspeeld om kritiek uit te oefenen.
Waarmee direct de vraag opdoemt of voor kiezers, die op hun beurt net zo goed met grote regelmaat hun grote ontevredenheid spuien over dat EP maar het desondanks met hun stemgedrag ook nu weer in stand houden, niet hetzelfde geldt. Want niet stemmen is onverstandig, maar dom en laf stemmen is dat ook. Of misschien zelfs wel erger.

00OjikNederland lijkt zich politiek alleen nog maar te lenen voor het scheppen van kolderieke toestanden. Want alleen hier [ok, misschien ook in België] kan het voor komen, dat een partij, die 1/4 van haar stemmen verliest [CDA] en slechts via lijstverbinding met die lulletjes van 50+ haar zetelaantal gelijk weet te houden, tot winnaar van de verkiezingen wordt uitgeroepen.

De al eerder hier aangekondigde monsternederlaag van de Liberalen in de twee grote lidstaten is bewaarheid geworden. In Duitsland werd de FDP tot kruimeldief gemaakt, in de UK werd LibDem [11 van de 12 Europese zetels weg en een vrijwel onhoudbare positie in de UK-coalitie] met de grond gelijk gemaakt.
0EUverk14Tel daarbij op de meer dan spectaculaire winst van Front National in Frankrijk [je kunt veel van ze zeggen, maar als Fransen boos zijn dan kroppen ze dat niet op en gedragen zich op een daarmee sporende wijze. Daar zouden wij als laffe kaaskoppen niet voor de eerste keer een voorbeeld aan kunnen nemen.] de ontwikkelingen in Denemarken, Griekenland, maar ook Spanje waar de grote partijen ook om de oren zijn geslagen, dan tekent zich een trend af, die aan het calvinistische, niet snuggere Nederland geheel is voorbijgegaan.
Als er dan toch gezocht moet worden naar iets opvallends aan de EP-verkiezingen in Nederland dan kan dat slechts zijn, dat Nederland qua stemgedrag totaal niet lijkt te passen  bij het overgrote deel van de EU-lidstaten. Misschien iets cultureels?
Gelukkig passen we nog wel bij België. Dus de Benelux blijft een realistische optie. En we kunnen probleemloos de komende 10-20 jaar doorkomen als het meest conservatieve landje van Europa. Elk nadeel hep ze voordeel, nietwaar?
En kom op, nu maar rap de oranje slingers en verf te voorschijn halen. Lang leve de calvinistische lol!!! Denk maar aan het CDA, dat bij de koffie “overwinningsgebak” in de onverzadigbare bekken propt. Misschien een idee voor straks als de uitschakeling van Oranje als een overwinning moet worden gevierd? RIIIIIIIIIIOOOOOOOOOWWWWWW.

DIENSTBAAR? WAT EEN MISBAAR!!!!

In een stuk in de Volkskrant maakt Mark Rutte u en mij wijs, dat hij graag een dienstbaar  Europa wenst. Mocht u zulks wensen en nuttig vinden, hier
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3652316/2014/05/09/Rutte-Ik-wil-een-Europa-dat-Nederland-dient.dhtml kunt u precies lezen waarom.
Wat u in dit gelukkig redelijk korte stuk niet door Rutte hoort zeggen, is dat hij zijn volledige steun heeft gegeven aan Guy Verhofstadt, de liberaal die de rest van zijn leven de eretitel  Dé Eurofiel der Eurofielen meedraagt.
Mark Rutte zwijgt daarover, omdat zelfs hij snapt dat Eurofielen per se geen dienstbaar Europa willen, maar juist een burger die dienstbaar is aan de liberale natte droom, de Verenigde Staten van Europa.
Mark Rutte doet nauwelijks moeite te verbergen, dat hij slechts één doel voor ogen heeft: zijn partij via een lapje tekst verkopen als onderscheidend van D66 [onbegrijpelijk, dat die partij zich niet als EU66 in de komende verkiezingen begeeft] en de PVV, die nog altijd en zelfs feller dan ooit van Europa af wil.
Mark Rutte doet in de VK gewoon wat hij het liefste doet: met de bijbehorende kop leugens verpakken in verkiezingsretoriek. Dat mag, want iedereen doet dat tenslotte. Maar het zo langzamerhand misselijkmakende is, dat Rutte ook deze keer als vaststaand feit aanneemt, dat wij zijn verhaal als absolute waarheid zullen aannemen.

Als u het Rutte-stuk leest zult u met mij bemerken, dat hij er zijn hand niet voor omdraait om letterlijk wel maar figuurlijk zeker niet aan elkaar te koppelen zaken op te voeren om de optimale hoeveelheid zand in ogen te strooien. Zo schrijft Rutte:
“Er zijn mensen die vinden dat je veel verhevener over Europa moet spreken. Als het ‘Project van de Vrede’. Maar eerlijk gezegd maak ik mij veel grotere zorgen over hoe Europa steeds meer de projectie van onze onvrede lijkt te worden.”
Die koppeling vrede – onvrede oogt heel natuurlijk en Rutte haalt het niet in zijn hoofd om het in dit geval brede onderscheid te benadrukken.
Want in werkelijkheid handelt het uiteraard om 2 totaal verschillende zaken.
Europa als “vredesengel” is een miskraam, die voortkwam uit de ernstig mismaakte baarmoeder van eurofiele politici. Termen als “het licht gaat uit” en “de kans op oorlog wordt groter”en zelfs de abjecte stelling “Europa heeft al decennia gezorgd dat er geen oorlog was” [terwijl de Serven, Kroaten, Montegrijnen en Kossovaren tegelijkertijd nog bezig waren om verse massagraven te openen] kwamen uit monden van aan europa-crack verslaafde politici. Vooral in 2004 en 2005. Daar speelde de burger/kiezer geen enkel rol bij.
In de afgelopen 10 jaar is de gemiddelde burger stapje voor stapje [de harde kern aan dorpsidioten, die nooit zien wat zich recht voor hun neus afspeelt uitgezonderd] gaan in- en doorzien wat het “project Europa”werkelijk was. Een monsterverbond tussen politiek en het grote bedrijfsleven om in Europa een op Amerikaanse leest geschoeide herverdeling van geld en bezit te realiseren. En het moet worden erkend: men is daar met “lof” voor geslaagd.
Wat de burger [en lang niet alleen de Nederlandse] rest is Onvrede met een hoofdletter. Een onvrede, waarvoor die burger nu al jarenlang geen enkel gehoor vindt bij de politiek. Die heeft zich immers met huid en haar verkocht aan multinationals en geldschieters.

Soms hallucineer ik en bevind ik me in een samenleving, die bestaat uit mensen, die snappen wat er met hen wordt uitgehaald. Dan voel ik me bijna gelukkig. Maar elke keer ontwaak ik met een harde klap uit mijn roes.
Want de werkelijkheid is, dat “trekpoppen” als Mark Rutte, bijgestaan door zijn door en door smerige club secondanten [Hans van Baalen om maar iemand te noemen], gewoon hun volstrekt abjecte verhaal kunnen blijven brengen. En dat er nog steeds mensen zijn die dat verhaal als ware het een evangelie omarmen. Terwijl het niets meer dan reetveegpapier is.

Mocht u de zaterdagmorgen nog een beetje humor op prijs stellen. lees dan de column van Youp in het NRC. Youp gebruikt dan vochtig “reetveegpapier” om even humoristisch als ontluisterend te vertellen welke mensen voor u [neen, zeker niet voor mij] het nieuws van de dag vorm geven. Een paar velletjes Page vol erg vieze vlekken en de bijbehorende geur, za’k maar zeggen.
http://www.nrc.nl/youp/2014/05/10/vochtig-toiletpapier/

MONSIEUR EUROFIEL

De man, die met recht, met verve en met trots de Geuzentitel “Monsieur Eurofiel” draagt heeft weer van zich laten horen.”‘In een woedeaanval’ is het boek tot stand gekomen. Dat zegt Guy Verhofstadt, fractieleider van de liberalen in het Europees Parlement en oud-premier van België, over het uitgebreide pamflet dat hij schreef samen met Daniel Cohn-Bendit, aanvoerder van de Europese groenen. Gisteren presenteerden zij ‘Voor Europa!’ in Brussel.

Voor ik daar verder op inga even een kanttekening. V. is de fractievoorzitter van de Euro-liberalen, waarvan ook o.a. de VVD deel uit maakt.
Is het niet veelzeggend voor de onontwarbare knoop van het “Verenigd Europa” , dat de voorzitter van de Liberale fractie in Brussel zo hartstochtelijk Eurofiel is, terwijl het Nederlandse peloton wat wij als onze volbloed liberalen, op nationaal niveau geleid door een premier waar het liberalisme uit de broekspijpen gutst, kennen zich afhoudend opstelt?
Duidt dat er niet op, dat liberaal met een edammer kaassausje blijkbaar iets compleet anders is als liberaal met frietsaus?
In het artikel in Trouw ontvouwt V. zijn zienswijze m.b.t. naar zijn mening de enige weg om echt uit de huidige crisis te komen.
Ik beperk me tot de hoofdlijnen, die 3 fases beschrijven.
1. een “echte” Europese regering, “echte” Europese democratie, een Europees parlement met 2 kamers, een Europees leger, een Europees paspoort;
2. burgers kiezen het Europees parlement, burgers kiezen de voorzitter van de Europese Commissie;
3, een Europese conventie stelt een Europese Grondwet op, die vervolgens in de vorm van een referendum aan de burgers van de diverse lidstaten wordt voorgelegd.

Hetgeen onder 2 en 3 wordt genoemd wekt ongetwijfeld de indruk, dat men het echt meent wat die democratie betreft. Maar Guy V. staat niet voor niets bekend als “aalgladde rakker”.
Want de crux zit hem uiteraard in de tijdvolgordelijkheid van die fases van de grootste eurofiel aller tijden.
Als in fase 3 een land via dat referendum zich tegen verklaard [V. vindt dat zo’n land dan kan ophoepelen] is immers via de stappen 1 en 2 die Europese regering en dat Europese parlement al geïnstitutionaliseerd. En is er een proces in gang gekomen, wat kan worden omschreven met het meest favoriete woord van eurofielen: onomkeerbaar.

Als ik Guy de Eurofiel dus iets zou mogen vragen zou die vraag simpel luiden:
waarom niet in fase 1 dat referendum? Niet over een Grondwet versie 6.0, maar wel over het gevoelen van de Spanjaard, Fransman, Duitser, Ier, Portugees, Nederlander, de Griek [laat ik die niet vergeten] en alle andere stammen, die in het reservaat Europa leven, bij de hardnekkige pogingen van de Guy V.’s van deze wereld om die VS van Europa op te richten.
En ik denk dat jullie met mij het antwoord op die vraag wel kunnen raden. Guy is namelijk naast aalgladde rakker ook een aalgladde schijterd, die doodsbang is voor het antwoord wat hij krijgt als hij zou beginnen met een referendum. Guy is ook nog een aalgladde narcist, die alles op alles blijft zetten om de Europese geschiedenis in te gaan als Monsieur Eurofiel. En in Brussel een standbeeld zal krijgen.

Zijn plan in boekvorm wordt nu nog onder de categorie “fiction” in de boekhandel geplaatst. Maar Guy strijdt door om het naar de categorie “non fiction” te krijgen. Onvermoeibaar, koppig, a-democratisch en leugenachtig. Totdat iemand of iets hem de mond snoert.