JACK BRUCE [1943 – 2014]

Jack Bruce
Jack Bruce [71 ] key member, bassist,songwriter, vocalist van CREAM, is op 25-10-14 overleden. Another warrior gone ……………he won’t be forgotten!!!

Advertenties

MOOIE PLAATJES, CRAP EN RUBBISH

De laatste maanden van ook dit jaar zijn dan wel muziekmaanden bij uitstek, toch blijf ik met een schuin oog speuren naar materiaal, waarmee ik lekker onderuit gezakt een uurtje of wat al slobberend voor een buis kan verpozen.
Ik moet zeggen: het valt niet mee om iets geweldigs te vinden. dus heb ik for the moment maar de norm iets verlegd [naar beneden] en toen vond ik wel wat.
Eerst liep ik tegen Red2 aan, een speeltuin voor langzamerhand overjarige, nog net niet bedorven grootheden als Malkowitch, Mirren en Willis. Meer zeg ik er niet over dan rubbish.
Toen kwam 2 Guns in beeld met o.a. Denzel Washington, een acteur waar ik wel waardering voor kan opbrengen. Safe house, The book of Eli waren prima films. 2 Guns gaat over 2 met elkaar samenwerkende undercover agents, 1 van de DEA de ander van de Marine. Het bijzondere is dat ze van elkaar niet weten dat ze undercover zijn. Een tijdje levert dat een vlot, leuk verhaal op. Tot het moment komt dat er een eind aan de film moet komen. Met grootste lol ruimt het dynamische duo Mexicanen en double crossing Amerikaanse legerjongens op. Om vervolgens nog even al even hard lachend een  onderlinge rekening met elkaar te vereffenen. En stappen in hun bak op wielen en rijden een grootse toekomst tegemoet. Leuk het eerste half uur, enorm afgezaagd het restant.
De minst slechte film blijft dan over en dat is verrassenderwijs Paranoia. Het verhaal over alter ego’s van Gates en Jobs. Twee IT-giganten, die na jaren te hebben samengewerkt inmiddels elkaars bloed kunnen drinken. De eindelijk ook in de film oud geworden Harrison Ford en Gary Oldman zijn de naar de Heilige graal onder de mobiele telefoons speurende giganten. Daar tussendoor drentelt Liam Hemsworth als The American Dreamboy [Dreamtoy, dat kan ook]. Omdat het plot alweer [ik krijg daar echt een sik van] druipt van de bekende Amerikaanse saus is het verhaal uiteindelijk ook gewoon crap. Maar wat de film toch aantrekkelijk maakt om te bekijken is de waarlijk strakke manier waarop hij is gemaakt. Het oogt allemaal prachtig. En fanatici onder de IT-lovers kunnen hun hart ophalen. Ik heb de film uitgekeken, OK af en toe mijn hoofd geschud over zoveel onbenul en banaliteit, maar de beelden bleven toch op mijn netvlies plakken. Vandaar dat ik er toch iets over schrijf.

Om nu weer snel terug te vluchten naar “the real world”. Ze zien er niet meer uit, die mannen van Cream en The Allman Brothers, maar ze maken echte muziek en  nog bloody goed ook.