BELEVING

Bij het zoveelste sportweekeinde was nu eens niet de voor gesneden koek aangenomen ruime zege van Oranje op Kazachstan de troost voor een in een andere sport gemiste zege. Het was zo waar eens andersom.
Want het weekeinde zat weer eens boordevol sport, zoals:
– pijltje gooien in Dublin met toppertje van Gerwen e.a.; men was daar al de hele week bezig en in het weekeinde [zondag] stond de finale gepland;
– in het Chinese Nanking zou Epke Zonderland zondagmorgen een greep gaan doen naar de wereldtitel rekstok;
– vrijdagavond werd van Oranje verwacht, dat ze met Robben back on the job 10 lantaarnpalen uit Kazachstan dronken zouden spelen. Volgens coach Guus Geluk zou de wedstrijd “winst+” moeten gaan opleveren. Te volgen door een maandag af te leggen bezoek aan het al winterse IJsland, waar ons Oranje een kluif van jewelste wacht[!?!?].
– zondag zou met Parijs – Tours het wielerseizoen 2014 worden afgesloten.
2 Grote sporten dus om uit te kiezen [voetbal + fietsen], aangevuld met 2 “kleine” sporten [turnen + darts.]
Het kan geen toeval zijn, dat Nederland juist op die kleine sporten het best presteerde. epkeIn China was Epke Zonderland in één woord magistraal.
En dat leverde sportland Nederland goud op. En geen nare gebaartjes van Epke in wiens richting dan ook, louter echte sportvreugde, omlijst door wederzijdse bewondering bij de deelnemers voor elkaars prestatie.
Epke compenseerde de matige vertoning van RVP c.s. in de Arena; voor de zoveelste keer in successie had ik na de eerste helft meer dan genoeg van het breed en terug schuiven met de bal en de desondanks nog steeds kinderlijke fouten, die Oranje maakte. In Dublin was veel meer spektakel te vinden, een perfect samenspel tussen razendsnel rekenende darters en dolenthousiast publiek. Met die pijltjes wordt niet geschoven, die worden met een dodelijke precisie in dubbels of triples gegooid; met Guiness wordt niet gerommeld, dat gaat met sloten tegelijk door de kelen van het publiek naar binnen. Bij darten “schaakt” men niet, men houdt zijn sport in ere.
Parijs – Tours kan ik kort over zijn. Steeds vaker vraag ik me af hoe ik vroeger moeiteloos uren naar pedaleurs heb kunnen  kijken. Dat is er inmiddels wel van af bij me. Zo saai!!!!!
Zo rond het tijdstip waarop Oranje voet aan de grond zette op IJslandse bodem [de Rötetötemöteflöt schijnt niet op uitbarsten te staan, het IJslandse team wél] begon Michael van Gerwen aan zijn opwarming voor de finale van de World Grand Prix, waarin hij het tegen James Wade moest opnemen. En terwijl Guus Geluk nog bezig was om onder het genot van IJslandse lavakoffie de pers uit te leggen hoe hij deshrek Huntelaar-RVP strubbelingen had opgelost, stond van Gerwen in Dublin een glazen bokaal omhoog te houden, met daarin een cheque van 100.000 Engelse ponden. “Niet lullen, maar poetsen” was daar het motto. Zou Oranje ook eens moeten proberen!

Advertenties

TUSSEN AFKEER EN BEWONDERING

Meer nog dan de eerdere 3 wedstrijden voltrok Nederland – Mexico zich volgens het bekende scenario. Zo’n 60 minuten lang zagen we een Oranje [dan wel gehinderd door enerzijds Lowie’s volgende merkwaardige truc Janmaat te vervangen door Verhaeg en anderzijds door het al na 9 minuten uitvallen van de Jong] met de overbekende tekortkomingen.
Wel meer balbezit, hoewel hoofdzakelijk op de eigen helft, maar behoudens de niet gegeven penalty met nauwelijks kansen.
Mijn twijfels over Cilissen staan nog recht overeind [de wijze waarop hij bij de ultieme redding van Vlaar en de Vrij door zijn strafschopgebied dwaalde was onthutsend], Blind is ook als centrale middenvelder een overschatte schutteraar, Martens Indi [verrassend  toch fit] is op dit niveau doodsbang om enig eigen initiatief te nemen en leverde alle ballen in bij vooral Sneijder, die dat eerste uur weer als een drol speelde.
Toen dan Dos Santos had aangetoond hoe onder de maat zowel Blind [als een mietje probeerde hij Dos Santos te stoppen] als Cilissen zijn en die 0-1 er stond, was er weer het moment waarop alle remmingen van dat belachelijke 5-3-2 werden losgegooid.
Met een hoofdrol voor veteraan Kuyt [petje af] en het vertrek van de tegenvallende RVP en de komst van Depay en Huntelaar veranderde het scenario drastisch. Mijn bewondering voor de “nieuwe elf”, maar vooral voor Arjen Robben, groeide enorm. In de hitte van Fortaleza gooide hij er rush na rush uit, waarbij terecht de kanttekening kan worden geplaatst dat te vaak zo’n rush eindigde in de Robben-schwalbe. Maar los daarvan was Robben absolute wereldklasse. En de “nieuwe elf” persten er in die bakoven een offensief uit wat weinigen voor mogelijk zullen hebben gehouden. En mijn NedMexPenbewondering werd absoluut, toen via de weergaloos ingeschoten Sneijder-goal en de ijskoude penalty van Huntelaar Oranje de boel compleet omgooide en Mexico verdwaasd achterliet.
Ik ben nog niet om, ik ben ook nog niet euforisch, ik heb nog steeds niets oranje aan het lijf zitten. Maar die laatste 20 minuten van Nederland – Mexico behoren wel tot zo niet de beste dan toch wel de meest enerverende minuten WK-voetbal, die ik ooit meemaakte.
De afkeer van de eerste 60 minuten werden vervangen door grote bewondering voor de de laatste 20 minuten. En daar kan ik wel mee leven.

PSSSTTTT …. HÉÉÉ BERT

Al wakker? Geen knallende hoofdpijn? Droge mond? Ik weet het is nog “vroeg”, maar ik moet je wel even storen. Want de rest van de dag ben ik heel druk. Ik ga namelijk een wetenschappelijk onderzoek doen vandaag. Het onderwerp is: “Hoe snel verdwijnt de kleur Oranje uit het straatbeeld?”. Als je er prijs op stelt wil ik je wel een exemplaar van het onderzoeksrapport sturen.
Maar nu eerst effe de persoonlijke noot, “from me to you” weet je wel.
Hang nou niet op, want ik ga echt niet hetzelfde verhaal als eerder van de week ophangen. Ik begrijp best, dat je daar geen tijd en vooral weinig trek in hebt. Dus v.d. Wiel weer een drama? De erosie van het centrale [inmiddels bijna komische] verdedigingsduo? Het bejaarden-voetbal van v. Bommel? Die zaken en nog vele anderen laat ik gewoon onbesproken.
Wat hoor ik? Een zucht van opluchting? Heel voorstelbaar, Bert, heel voorstelbaar.
Het zal je dan ongetwijfeld ook goed doen als ik je zeg, dat ik het nu graag wil houden bij het uitdelen van een paar schouderklopjes, simpelweg om je een beetje op te monteren. Natuurlijk, dat doet niks af aan het feit, dat je na de afstraffing van november 2011 in Hamburg blijkbaar weinig hebt geleerd en het daardoor mogelijk maakte voor het Duitse elftal [wel echt een team, vind je niet?] om ons Oranje in de sauna van Charkow diep te vernederen.
Het doet ook al niets af aan de voor iedereen zichtbare constatering, dat jouw tactisch concept, uitgevoerd door jouw keuze van spelers, er ook nu toe leidde, dat we een Oranje in 2 stukken, 2 van elkaar door een gapend groen gat gescheiden afdelinkjes zagen opereren. En hoe heerlijk die Schweinsteigertjes, Gediraatjes en  Ozulletjes het vonden, dat ze van jou vrijuit konden ballen op de groenstrook van pakweg 20 bij 50 meter.
En ze beloonden jou en dus ook ons er ook voor, mag je wel zeggen, toch Bert?
Heel Nederland weet, Bert, dat je een uitstekend klaverjasser bent. Een “sport” die tactisch inzicht, een goed geheugen en een verantwoorde dosis lef om af en toe een gokje te wagen vereist [je maatje heeft hartenaas en een gedekte schoppen 10 of zoiets, enfin jij weet er alles van]. Daarom begrijp ik best, dat je er heilig van overtuigd was met een gemankeerd elftal succes te boeken [zeg maar met 3 keer de nel  toch niet nat gaan]. En calculeerde je als gokelement in, dat een van Basten-effect in 1988 misschien wel in 2012 zou kunnen optreden in de vorm van een Affelay-effect. En het zat wat dat betreft niet mee.En da’s lullig, Bert, vooral voor zo’n fanatieke klasbak-klaverjasser als jij.
Maarrrrrr ….. daar wil ik het allemaal niet met je over hebben, Bert. Er zijn grotere vissen te vangen als ik het zo mag zeggen. Voor mij ben je dé man, die onweerlegbaar heeft aangetoond, dat het vak van bondscoach het voetvolk als ondergetekende en al die andere oranje-fans is ontstegen en de elite-status als van de politicus heeft bereikt.
Politici, je weet dat neem ik aan, hebben de gewoonte zich steeds minder  [zeg maar gerust niets eigenlijk] van het voetvolk wat burger wordt genoemd aan te trekken tot in perfectie bijgeschaafd. Al is 80% van de burgers ergens mordicus tegen, politici hebben er gewoon schijt aan.
En met dit EK, beste Bert, heb jij bewezen uit vrijwel hetzelfde hout te zijn gesneden. In Nederland was een grote meerderheid helemaal klaar met jouw tactisch concept, maar jij stak je middelvinger naar die meerderheid op.
En alsof ik een wangedocht als die Rutte hoorde spreken over de miljarden die hij weggooit maar waarvan hij stug blijft volhouden dat ze terugkomen, zo hoorde ik jou, Bert, zo hoorde ik jou. Praten over 15 kansen die niemand zag, praten over goed voetbal wat niemand zag, praten over vertrouwen wat niemand herkende en voelde. Ja, Bert, je hebt een grote stap gemaakt.
En dus , Bert, voorspel ik je nog een grote toekomst [Rusland? Quatar? Emiraten? Zuid Korea? Iets voor je, denk je?] en die is je van harte gegund.

P.S. : Elke ochtend vertrekt er hier vlakbij mijn riante optrekje een grote boot voor een tocht naar Avi Fauna. Interesse, Bert?