BELEVING

Bij het zoveelste sportweekeinde was nu eens niet de voor gesneden koek aangenomen ruime zege van Oranje op Kazachstan de troost voor een in een andere sport gemiste zege. Het was zo waar eens andersom.
Want het weekeinde zat weer eens boordevol sport, zoals:
– pijltje gooien in Dublin met toppertje van Gerwen e.a.; men was daar al de hele week bezig en in het weekeinde [zondag] stond de finale gepland;
– in het Chinese Nanking zou Epke Zonderland zondagmorgen een greep gaan doen naar de wereldtitel rekstok;
– vrijdagavond werd van Oranje verwacht, dat ze met Robben back on the job 10 lantaarnpalen uit Kazachstan dronken zouden spelen. Volgens coach Guus Geluk zou de wedstrijd “winst+” moeten gaan opleveren. Te volgen door een maandag af te leggen bezoek aan het al winterse IJsland, waar ons Oranje een kluif van jewelste wacht[!?!?].
– zondag zou met Parijs – Tours het wielerseizoen 2014 worden afgesloten.
2 Grote sporten dus om uit te kiezen [voetbal + fietsen], aangevuld met 2 “kleine” sporten [turnen + darts.]
Het kan geen toeval zijn, dat Nederland juist op die kleine sporten het best presteerde. epkeIn China was Epke Zonderland in één woord magistraal.
En dat leverde sportland Nederland goud op. En geen nare gebaartjes van Epke in wiens richting dan ook, louter echte sportvreugde, omlijst door wederzijdse bewondering bij de deelnemers voor elkaars prestatie.
Epke compenseerde de matige vertoning van RVP c.s. in de Arena; voor de zoveelste keer in successie had ik na de eerste helft meer dan genoeg van het breed en terug schuiven met de bal en de desondanks nog steeds kinderlijke fouten, die Oranje maakte. In Dublin was veel meer spektakel te vinden, een perfect samenspel tussen razendsnel rekenende darters en dolenthousiast publiek. Met die pijltjes wordt niet geschoven, die worden met een dodelijke precisie in dubbels of triples gegooid; met Guiness wordt niet gerommeld, dat gaat met sloten tegelijk door de kelen van het publiek naar binnen. Bij darten “schaakt” men niet, men houdt zijn sport in ere.
Parijs – Tours kan ik kort over zijn. Steeds vaker vraag ik me af hoe ik vroeger moeiteloos uren naar pedaleurs heb kunnen  kijken. Dat is er inmiddels wel van af bij me. Zo saai!!!!!
Zo rond het tijdstip waarop Oranje voet aan de grond zette op IJslandse bodem [de Rötetötemöteflöt schijnt niet op uitbarsten te staan, het IJslandse team wél] begon Michael van Gerwen aan zijn opwarming voor de finale van de World Grand Prix, waarin hij het tegen James Wade moest opnemen. En terwijl Guus Geluk nog bezig was om onder het genot van IJslandse lavakoffie de pers uit te leggen hoe hij deshrek Huntelaar-RVP strubbelingen had opgelost, stond van Gerwen in Dublin een glazen bokaal omhoog te houden, met daarin een cheque van 100.000 Engelse ponden. “Niet lullen, maar poetsen” was daar het motto. Zou Oranje ook eens moeten proberen!

Advertenties

GOLDDIGGERS

Mijn andere manier van “feestje kijken” heeft, zo mag ik nu de OS Londen hun einde naderen tot mijn eigen volle tevredenheid vaststellen, prima gewerkt.
Net als de methode “niet kijken” ,die ik strikt volg als het om de dagelijks met bakken over u en mij uitgestorte bagger gaat, blijkt ook de methode “gedoseerd kijken” te werken; zelfs als het om sport gaat, waar ik toch mijn leven lang al bijzonder geïnteresseerd in ben geweest en ook in zal blijven.
“Gedoseerd kijken” vergt wel discipline en realiteitszin. Want als één ding duidelijk is dan is dat wel, dat je kenners en analisten niet als uitgangspunt moet gebruiken voor het programma “sport kijken”, wat je tijdens zo’n festijn als de OS voor je zelf gaat opstellen.
Vooral in de begindagen van “Londen” werden door die kenners en analisten vele malen grootste prestaties van en medaillekansen voor Nederlandse sporters voorspeld, die nauwelijks realistisch bleken.. Ik doel daarbij  vooral op het judo.
De teleurstellende prestaties op de judomat verleidden mij al snel tot pessimistische verwachtingen m.b.t. de overall prestaties in Londen van de Nederlandse equipe.
“Die 17 medailles komen er niet” was zo’n 2 weken geleden mijn stellige overtuiging.
En daar sloeg ik de plank toch wel wat mis. Kijk naar de medaillespiegel nu en daar staat het getal 16 [ 5-5-6]. En daar komen op zijn minst nog 2 zilveren plakken bij, want “de huppelkutjes” en de “performers of total hockey” haalden beiden de finale inmiddels.
Dus: een welgemeend en dik verdiend chapeau voor onze sporters is op zijn plaats.
Geef Nederlandse sporters óf water óf een klein balletje met een stokje óf een paard tussen de benen en ze gaan als een speer.
[Wist u dat het gros van de paarden die in Londen prijzen sprongen Nederlands gefokt blijken te zijn? Ook niet onbelangrijk, nietwaar?]
Wat wel blijft steken is, dat wij Nederlanders als het om de Moeder aller Sporten gaat per definitie tot de slecht presterende landen behoren. De medailleteller staat wat atletiek betreft nog op 0 en het lijkt erop, dat dit ook zo zal blijven. En dat is ronduit teleurstellend.
Daar kan zelfs de heerlijk spontane uitstraling van sprinter Martina niets aan veranderen.

Maar weg met de negativiteit, want er is meer positiefs te melden. Want ik realiseerde me gisteravond [na de 9-2 van de hockeymannen] eens te meer, dat die “stiif upperlip” mensen aan de overkant van de Noordzee van de OS 2012  in alle oprechtheid een topcategorie gebeurtenis hebben weten te maken. Bij alle sporten die ik bekeek kon je het zelfde vaststellen: enorm veel publieke belangstelling, groot enthousiasme en geen overdaad aan chauvinisme. En  de organisatie van de Spelen draait dermate perfect, dat Elizabeth al klaar staat om links en rechts een paar knallende ridderslagen uit te delen.

Chauvinisme? Nee, het is eerder gewoon trots dat ik even de behoefte heb om de individuele “golddiggers” namens Nederland naar voren te halen. Ieder voor zich leverde een prestatie van formaat. En het is goed om op Nederlanders trots te kunnen zijn.
Want zo veel lopen er daar tegenwoordig niet meer van rond.
Topprestaties en de mannen en vrouwen die ze leveren  mogen, nee moeten op waarde worden geschat. Zelfs die van de door mij maar al te vaak schertsend als “huppelkutjes” betitelde hockeydames. Dus kom op Eva, Kim, Maartje, Naomi, Maartje 2, Ellen en de rest:
pak die Argentijnsen en daarmee goud. [Update 11-08: Mission accomplished!!!!! Hulde, heerlijke “huppelkutjes”!!!!] En Teun, Billy, Bob e.a. aan julllie de eer om die Oost-Gothen opnieuw te pakken en daarmee goud 7. [ Downdate 12-08: Mission failed!!!! En nu, zoals Teun de Nooijer zo treffend zei “gauw naar huis, naar vrouw en kinderen”]

Daarna, vanaf maandag al, wacht ons weer de realiteit van het Nederland anno 2012.
Maar wie weet inspireren jullie golddiggers onze politici wel om ook eens voor een topprestatie te gaan. You never know! Or do we????