ROYAAL

Het debatje van gisteren tussen de ondanks de qua intensiteit niet te missen Koerden-problematiek buitengewoon jolige en bijdehante Rutte en het Playmobil gezelschap aan de andere kant van het spreekgestoelte kan ik niet anders dan als achter de feiten aanlopen categoriseren. Niets ongewoons eigenlijk, want daar blinkt het gezelschap in Den Haag in uit.
Toen ik een maand geleden iets schreef over dat peperdure hek, wat de koning om zijn laatst aangeschafte vakantieverblijf heeft laten plaatsen, deed ik dat m.n. om de verspilling, blijkbaar royalty eigen, aan de kaak te stellen. 4 ton euro uitgeven, waar een beetje Hollandse koopman met slechts 1/10e had kunnen, nee, behoren te volstaan gaf daar alle aanleiding toe.
Het Playmobil gezelschap zat er een maand geleden niet echt mee en dus meende ik, dat verdere discussie achterwege zou blijven. Vooral omdat er zo veel andere prangende zaken op het bordje lagen. Zo had ik me goed kunnen voorstellen, dat de dames en heren van ons parlement met enorme hangsloten op alle toegangsdeuren zouden worden opgesloten om eindelijk eens een niet clowneske, maar volwassen beslissing te nemen over steun aan die Koerden, die openlijk als kanonnenvlees worden gebruikt in het conflict met IS. Want wat er rond het schilderachtige Kobani gebeurt mag men zelf dan wel als een voorbeeld van een politiek schaakspel duiden, het heeft in werkelijkheid alles weg van het terugbrengen van Koerdische “boots on the ground”, tot door de gehaktmolen te halen vlees.
Wat dat betreft werden er gisteravond bij Pauw veel menselijker en zinvoller dingen gezegd, met Karabulut [SP] in een prima rol, dan in dat parlement. En dan doel ik even niet op die militair, die 20 minuten nodig had om ons te vertellen, dat er 2[!] rood-wit-blauwe JSF’s in de weer waren geweest om 2 pickup trucks weg te bombarderen. Het zat daarbij een beetje tegen, want 1 van de bommen bleek een Ruttetje te zijn. Een losse flodder,die nu ergens in die zandbak ligt.
Waar men blijkbaar in het parlement meer waarde hechtte aan het gesmijt met [ons] geld door de koning, hield men het aldaar op een goed gesprek over een speedboot van 800.000 euro, een prijzige aanlegsteiger, een verbouwing van 35 miljoen om die koning op zijn werkpaleis met zijn laptop te kunnen laten spelen én , vers van de pers,
het plaatsen van 35 meter roestvrij staal a raison van 4 ton euro om terwijl die verbouwing van dat werkpaleis loopt, die koning een paar keer Armin van Buuren uit te laten nodigen om een Eikhorst Dance Party te verzorgen.
Rutte noemde die 35 meter grinnikend “Dance containertjes”. Wie is in de stemming om “een muurtje van 35 meter hoog” om het Torentje te komen helpen metselen?
Laat ik niet vergeten zowel mooi en leuk te eindigen. Waarvoor ik terugga naar “Pauw” [Captain Peacock is ook goed] . Want daarin verscheen Hans Dorresteijn met Zazi, een trio erg mooie meiden [was het nou Jeroen Pauw of was ik het die als eerste ineens rechtop in zijn stoel zat?]
In dit clipje zingt het trio een Dorresteijn-chanson getiteld “Lente”.

Dorresteijn is een briljante malloot, die enorm op mijn lachspieren werkt. En dat heb ik net even nodig na dat slappe gezever in het parlement. Dus de heren Dorresteijn en van Dijk, die even de staalborstel halen over de ouderdom. Waarmee mijn dag toch goed is begonnen.