GEMAK DIENT DE KIEZER


Een smaakvolle opener, die bij deze “smaakvolle” verkiezingsdag past

Als één ding de bijna tot zijn einde gekomen verkiezingscampagne EP aan het licht heeft gebracht, dan is het wel dat het voor de kiezer als het om Europa gaat lang niet zo ingewikkeld is als het vaak bij nationale verkiezingen lijkt en wordt gemaakt.
Zo werd ons ongevraagd medegedeeld, dat vrijwel alle partijen van enige betekenis consequent hetzelfde stemgedrag vertonen in Brussel [of Straatsbourg].
Enige uitzondering daarop zijn blijkbaar de PVV en de SP.

De verklaring daarvoor is niet zo moeilijk te vinden. De “grote” partijen [eigenlijk kun je rustig spreken van “middenpartijen”] bevinden zich in de kunstmatig en gekunsteld geformeerde fracties, die de macht uitmaken in het EP.
Het CDA is met 5 zetels een miniscule factor in de door het CDU [34] ,de UMP [29], de Poolse PO [25] en de Spaanse PP [23] gedomineerde EVP-fractie.
Als het CDA tijdens de huidige campagne mooie dingen aan u beloofd heeft dan kunt u zelf wel inschatten hoe groot de kans is dat daar ooit iets van uitkomt.
De PvdA heeft 3 schamele zetels in de PASD-fractie. De partij kan dus schreeuwen wat zij wil aangaande een sociaal en sterk Europa, maar zal toch eerst moeten luisteren naar wat de PS [14], SPD [23], de Italiaanse DP [21], Labour [13], de Spaanse PSOE [21] en de Roemeense PSD [11] daarvan vinden. Dus adviseer ik het gebral van Samsom en het gezwets van Tang op waarde te schatten.
De eeneiïge tweeling VVD en D66 [elk 3 zetels] leggen ook al niet veel gewicht [behalve letterlijk waar het van Baalen betreft] in de schaal. Tenzij men, net als de collega’s van CDA en PvdA, goed luistert naar wat de grote jongens uit de ALDE [Europese liberalen], zoals daar zijn FDP [12] en LibDem[12], vinden.
Overigens moet meteen een niet onbelangrijke kanttekening worden gemaakt bij ALDE.  Met 85 zetels totaal is zij in grootte de 3e fractie binnen het EP. Vraag: Hoe kan het dan toch zijn, dat Europa langs de neo liberale leest wordt gevormd? Het antwoord kan zijn, dat de EVP en de PASD uit louter slappelingen bestaan, die tegen een redelijk bod bereid zijn de [neo] liberale lijn te volgen. Het zou kunnen, maar toch neig ik zelf naar een ander antwoord, waar u wellicht als u kijkt naar wat we de afgelopen 20 jaar nationaal hebben ervaren, het een en ander in herkent. Dat antwoord is, dat er in de EVP zowel als de PASD [en waarschijnlijk ook nog andere EP-fracties] lieden onder een valse vlag varen. Lieden die zich socialist noemen, maar in werkelijkheid neo liberaal bloed door de aderen hebben vloeien. Of lieden, die zich confessionele volkspartij noemen, maar net zo neo liberaal zijn als hun “sociale” tegenvoeters.
Overigens, het enige echte antwoord is een ander, maar ik laat het graag aan uzelf over om daarop te komen.

Stemmen op 22 mei is dus geen enkel probleem [als u dat gaat doen tenminste].
U kunt op elke van de 4 genoemde partijen stemmen, het resultaat is per saldo hetzelfde, zo bewijst de praktijk. En denk nu niet, dat u D66 een zetel meer kunt bezorgen en uzelf daarmee beter vertegenwoordigd acht. Want D66 zal, evenmin als elk van de andere partijen ooit enig echt gewicht in de schaal kunnen brengen. Sterker nog: 1 EP-er van D66 of VVD of PvdA of CDA is al genoeg, want al wat hij/zij hoeft te doen is ja knikken tegen de grote jongens.

Neen, dan is het objectief gezien beter om uw stem te geven aan een partij, die geen deel uitmaakt van de grote 3 fracties in het EP. Keus genoeg, want er zijn er nog 5. Zoals:
– de Groenen, waarin  GL 3 zetels van de 58 heeft
– de Europese Amish, waarin de CU met 1 van de 56 zetels vegeteert
– de echt Linksen met 1 SP-zetel op een totaal van 35
– de “eurosceptici”, met daarin naast UKIP [de grote winnaar in de UK straks] tot algemeen vermaak ook de SGP, de ware Nederlandse Amish, met 1 zetel
– de “niet fractiegebonden leden” met daarin zowel de PVV [3] als de ex-PVV [2]
Een stem aan deze fracties/partijen wekt in ieder geval de verwachting, dat het neo liberale van Europa/de EU van wat scherpe kantjes wordt ontdaan. Iets wat u bij de eerdergenoemde “grote 4” wel kunt vergeten. En zijn we in meerderheid de kanker die neo liberaal heet inmiddels niet goed zat?

Laat ik eindigen met waar ik mee begon, dat gemak wat de kiezer dient.
Als u het huidige Europa prima vindt bevallen en in de neo liberale samenleving veel goeds ontdekt, stem dan gerust CDA of PvdA of VVD of D66. Dat gezwam van die marionetten over het onderscheid tussen elk van de vier, vertrouw me, u kunt dat gevoeglijk vergeten.
Als Europa u minder bevalt in haar huidige vorm dan is het eigenlijk al even simpel. Stem dan PVV of SP [ik beïnvloed u niet door mijn persoonlijke voorkeur aan u op te dringen]. En nee, die Amish zitten dan wel in fracties die op het oog ook geen vriendjes zijn van Europa, maar dat is slechts schijn[heiligheid]. Ze zijn echt voor geen meter te vertrouwen.
Eigenlijk heel simpel allemaal. Nu mag u zelf gaan uitvogelen of een gang naar de stembus om op die Europese poppenkast te stemmen de moeite waard is. Ik wens u daar veel succes en sterkte bij.

BELONING

IJzersterk waren zijn verklaringen, die wat mij betreft kunnen worden bijgeschreven in het grote Ontkenningsboek, waar de politiek en zijn partij met name het alleenrecht  op lijkt te hebben.
“Het resultaat van ons beleid landt te langzaam bij de burgers, waardoor we niet zijn beloond.”
Wel, Samsom, in Groningen, Rotterdam, zelfs Enschede, Den Haag en Amsterdam [om maar wat te noemen] heeft het resultaat van het kabinetsbeleid een keurige doch harde landing gemaakt. En je bent uitstekend beloond.
“We hebben klappen gehad, maar we zijn niet verslagen.” Wel, Samsom, dat stamelde die bokser ook, die zoveel linkse én rechtse hoeken in ontvangst had moeten nemen, dat hij zijn hoek niet meer kon vinden.

Gisteren is er een “groene golf” over Nederland getrokken, die vooral het bleke rood wegspoelde.

Los van de details kan en mag worden geconcludeerd, dat de kiezer via de lokale verkiezingen het kabinet [want ook de VVD incasseerde tot mijn grote opluchting een paar leverstoten] onder uit de zak heeft gegeven.
Dat Samsom en Rutte in denial zijn is zo voorspelbaar, dat er nauwelijks iets over hoeft te worden gezegd.
Hoewel ik het lang niet 100% eens ben met de keuzes, die de kiezer gisteren maakte kost het mij geen enkele moeite om diezelfde kiezer geluk te wensen met  en te bedanken voor zijn keuzes.
De drietrapsraket , die dit land moet gaan verlossen van de slopers, die zij zelf in 2012 vrije toegang gaven om velen van ons in ontreddering te brengen, begint vorm te krijgen.

Mijn nadrukkelijke advies aan de kiezers kan dan ook alleen maar zijn: hou dat gevoel vast, hou vol. Stem ook verstandig straks bij de Europese Verkiezingen [we gaan het daar binnenkort verder over hebben]. Een forse deuk nu in maart, gevolgd door een niet minder merkbare deuk in mei kan en ik durf zelfs zal tot mooie gevolgen leiden: de verlossing van Nederland van het sloopbedrijf Rutte-Samsom [“wij slopen alles, als het moet zelfs uw leven”].
Samsom vindt, zo stelt hij, dat hij niet beloond is gisteren. Dat vlekje moet blijkbaar nog steeds worden weggewerkt.

Tot slot: Emile, gefeliciteerd man! Steady she goes 🙂

WEER EEN HOOGTIJDAG VOOR ……

………… inderdaad, zwammende hoofden en gladde glippers. En dan doel ik nog niet eens zo zeer op de lokale kandidaten [met een nadrukkelijke uitzondering  voor hen uit Amsterdam [Hilhorst [PvdA], Paternotte [D66]] en Rotterdam [Eerdmans [Leefbaar], Karakus [PvdA]] en Den Haag [Jeltje van Nieuwenhoven [PvdA], Leon de Jong [PVV]].
Zij zijn al teveel omgevormd tot 100% vazal van de echte zwammende hoofden en gladde glippers, die we zo goed kennen van de 2e Kamer en het kabinet.
Mocht u in bovenstaande opsomming van namen VVD-ers missen dan is dat geen omissie mijnerzijds. Het opsommen van VVD-ers uit de lokale politiek zou, zo ken ik me zelf, ongetwijfeld leiden tot een veel ruimte vergende lijst van lokale VVD-bestuurders, die een wel heel opvallende invulling aan hun taak hebben gegeven. Laat ik het houden op de verzamelnaam “de van Rey’s”, waar de VVD zo in grossiert. 😉

Overigens het zou ……

……. zijn als meer dan de helft van ons zou besluiten niet de gang naar het stemlokaal te maken. Want bedenk wel, dat er veel meer en meer valide redenen dan:
– wat een leuke vent;
– wat een nette vent;
– wat zegt-ie het goed;
bestaan om juist wel te gaan stemmen. Overigens, laat u niet aanpraten, dat niet gaan een schoffering zou zijn van een democratisch recht “wat in Noord Korea, Syrië, Mali en meer van die fraaie plekjes op de aardbol niet bestaat”.
Democratisch recht betekent namelijk gewoon, dat u en ik in vrijheid kunnen beslissen óf en op wie we stemmen. Als er ergens iets van een verplichting zou bestaan dan ligt die uitsluitend bij de politieke partijen. Zij dienen er voor te zorgen, dat ze kandidaten leveren die ons vertrouwen waard zijn. En daar ligt nog een taak, die veel weg heeft van het reinigen van de Augiasstal, op de politiek te wachten. De heren zouden eerst eens flink aan het uitmesten moeten gaan, pas daarna kunnen ze terugkomen om aan ons democratisch recht te appelleren.

En nu ga ik op mijn lokale SP-er stemmen.

BEROUW KOMT NA HET “LIKEN”.

Zo’n 50% van de “likers” van de VVD en PvdA, die in 2012 bij de verkiezingen op dat  duimpje omhoog klikten, hebben bij een onderzoek aangegeven daar zeer veel spijt van te hebben. Zo’n 65% daarvan is al ruim een jaar op zoek naar de plek of site, waar ze op het duimpje oplaag kunnen klikken.
Zij zijn zeer teleurgesteld, dat het duimpje omlaag zo moeilijk te vinden is. En geven als voorbeeld Boer zoekt vrouw en The Voice, waar wekelijks klikken veel beter geregeld is.
Desgevraagd werd als reden voor die spijt genoemd:
– boer Mark en boer Diederik zijn erg tegengevallen;
– het album van de destijds geformeerde band PAVVD en de liedjes daarop hangen hen inmiddels de keel uit.

Tja, berouw komt zoals altijd na de zonde, nietwaar? En het beroemde verhaal van die ezel en de steen zou men toch nog eens moeten lezen.
Maar berouw leidt lang niet altijd tot een opleving van het gezonde verstand.
Want op de vraag wie men nu gaat “liken” antwoordde een meerderheid van de spijtoptanten veel te zien in boer Alexander. Die door deskundigen en “like”-watchers wordt beschreven als toch een perfecte mix van
– boer Mark, waarvan zijn koeien vinden dat hij erg veel melkt, maar heel weinig voer geeft;
– boer Diederik, wiens project “sterk en sociaal boeren” totaal verkeerd is uitgepakt.

Maar wellicht heb ik het ontstaan van een nieuwe trend niet opgemerkt. De trend, dat steeds meer mensen vrijwel constant in een staat van voortdurende spijt willen verkeren. En dat het in het verlengde daarvan alleszins overweegbaar lijkt om bij volgende talentenjachten het “like”-duimpje te vervangen door de afbeelding van een zweepje of wurgkoordje. Want “likers” blijken feitelijk gewoon masochisten te zijn.

DE DIKKE EN DE KALE FLIKKEN HET GEWOON WEER!!

Eigenlijk is het gewoon lachwekkend. Dat ze het gewoon weer flikken, bedoel ik. Speelden Rutte en Samsom in 2012 het speciaal voor minder slimme en minder opgeleide kiezers ontwikkelde spelletje “Hij is vies en ik ben lekker, stem op mij” , koud een paar maanden later ontdekten we, dat beide heren feitelijk dol op lekker vies bleken te zijn en daarom in elkaars armen waren gevallen. Waarbij arrogant werd aangenomen, dat de wederzijdse achterbannen dat ook wel zouden doen.
Wel, beide partijen weten bij benadering weer hoe groot de omvang van hun werkelijke achterbannen is, nu zo’n 50 kamerzetels aan meelopende onderontwikkelden na 1,5 jaar afzien ontdekt hebben dat ze “vies” bij de neus zijn genomen. 25 zetels VVD [wat mij betreft nog altijd 10 teveel], omdat er nu eenmaal zoveel rechtse ballen in Nederland  worden getolereerd blijkbaar.
12 [!!] zetels PvdA, omdat er ook nog steeds idioten bestaan, die, al noemt de partij zich sociaal liberaal of zelfs sociaal -reformatorisch of sociaal-frauduleus, het allemaal niets uit maakt. De PvdA blijft hun partij. Eens dacht ik dan quasi gekscherend “veel plezier ermee” , maar die tijd is echt wel over.
Nu denk ik eerder in termen van “zielepoten” en “losers”.

Maar wat flikken ze gewoon weer vraagt u zich wellicht af. Kijk eerst even naar het 0SpekSam“koningskoppel” Samsom en v.d. Speklapje in volle glorie. Echte winnaars, vindt u ook niet? Die kale rechts zou je zo een paar euro geven om een masker te kopen. Ik kan die lachende knar niet meer zien.
Die dikke links zou je zo een participatiebaantje bij de Gemeentereiniging willen geven. Hem vuilnis laten ophalen i.p.v. vuilnis te spuien. Want dat doen de dikke en de kale namelijk, net als in 2012.
“PvdA-partijvoorzitter Hans Spekman heeft zaterdag op het congres van zijn partij in Breda uitgehaald naar VVD en D66, twee partijen waarmee de sociaal-democraten landelijk samenwerken. Maar in de gemeenten verwacht Spekman weinig heil van deze twee partijen.”
En:
“Volgens Spekman maken de PVV en de Leefbaar-partijen onderscheid tussen mensen op grond van hun afkomst, maar VVD en D66 op grond van hun portemonnee en postcode omdat bijvoorbeeld door bezuinigingen op sociale woningbouw weer meer arme en rijkere wijken in een stad ontstaan.”
De dikke heeft gewoon het gore lef om ons te vertellen, dat er per saldo maar één partij is waar we lokaal op kunnen vertrouwen. En inderdaad,  dat is de PvdA. En dat is, zo weten we bijna allemaal inmiddels , enorm lachwekkend.
Veelbetekenend is daarnaast, dat de dikke en de kale zo wild als maar kan om zich heen blijken te schoppen om maar gehoord te kunnen worden.
“Dat is zeker niet vreemd”, aldus weer Spekman, “want op nationaal niveau samenwerken kan heel goed, ondanks lokaal immense verschillen”.
Klinkt als de man, die zijn vrouw lief heeft zolang zij in de keuken zuurkool met worst staat te stampen, maar die niets meer van haar moet hebben zodra de slaapkamer in zicht komt. Politiek is dat probleemloos mogelijk, vinden de dikke en de kale. “Echt waar” voegt Spekman er nog aan toe.”Geloof me nou toch”.

RAMKOERS

Niet zelden brengt een woord mijn grijze massa in beweging. “Wargame” was dit keer zo’n woord. “Wargame” deed me namelijk meteen denken aan “the battle” die aan de gang lijkt tussen de almaar in de peilingen krimpende regeringspartijen. [Maurice de Peilkeffer meldde, dat de PvdA op 12 uitkwam gisteren. Nog even en de club zakt door zijn ondergrens van 10 peilzetels en daar ga ik er één op nemen, dat staat wel vast].
De VVD geneest voorspoedig van de schaafwond Weekers. Samen sterk betekent uiteraard wel, dat waar de één lijdt de ander mee lijdt. Dat kan in woord en gebaar en wil soms genoeg zijn. Maar in dit geval lijkt dat niet zo te zijn. De PvdA moet fysiek mee lijden, dus is die partij bezig om Ronald Plasterk in het gips te gieten, zodat een dreigende breuk in dat pedante, fragiele politieke lijfje getracht kan worden te voorkomen.
1 minister staat voor 2 staatssecretarissen, dus 1 Plasterk onder vuur [onder het glimlachend toekijken van de VVD] moet dus 1 Weekers + 1 Teeven kosten. Ja, inderdaad, de PvdA ligt [weer] op ramkoers met “de Knoest van Justitie” Fred Teeven. En niet voor de eerste keer wordt die ramkoers gevaren onder de “bezielende” leiding van dat autochtone kamerlid met die oerhollandse naam Sander Terpstra.
Terpstra ligt dwars op de golven, waarmee flinke golfslag richting “de Knoest” wordt geproduceerd.
Het blijft een apart koppel, deze coalitie. De historie geeft aan, dat elk kabinet met de PvdA als deelnemer verreweg het vaakst in een 3e jaar duidelijke breuklijnen vertoont. Men lijkt met die traditie nu te willen breken, want na 1,5 jaar Rutte II is het al hommeles.
Lollig om te zien, ik geef het graag toe. Minder vrolijk word ik van het feit, dat de gemiddelde kiezer steeds nadrukkelijker begint te leunen op D66. Maar je kunt niet alles hebben, dus ik stel mezelf gerust in de wetenschap, dat het leunen uitsluitend de gemeenteraadsverkiezingen betreft. Straks bij de Europese verkiezingen zal EU66 probleemloos kunnen worden ontmaskerd.
Daar is geen ramkoers met wie dan ook voor nodig. Ik kan dat zelf wel af.

DE STRATEGIE VAN DE OMGEKEERDE LEUGEN

Het lijkt niet anders dan verbijsterend hoe Jetta Klijnsma elke keer weer met de gebruikelijke zalf in haar stem en de al net zo gebruikelijke opgeruimdheid komt vertellen, dat “men er uit is” en “dat ze hard aan het werk gaat om het nodige op papier te krijgen”.
Ga maar na: het elke keer dat ik ze zie flinke jeuk bij mij veroorzakende “tenenkrommende trio” van Rutte’s favoriete oppositiepartijen heeft de afgelopen tijd zoveel geschrapt, veranderd en doorgescheurd, dat Klijnsma’s plannen inmiddels van de plakband aan elkaar zitten. Maar Klijnsma blijft een blijheid uitstralen, die voor de objectieve toeschouwer merkwaardig aandoet.

Dat toneelspel van Klijnsma [want dat is het], daar zijn vrij eenvoudig 2 verklaringen voor te geven.
1. We hebben een staaltje te zien gekregen van wat men in het politieke bedrijf “de strategie van de omgekeerde leugen” noemt.
U en ik kennen heel goed de strategie van de rechtstreekse leugen. Ontworpen voor landelijke verkiezingstijd. Daarin wordt er onverholen op los gelogen om de kiezers over de streep te trekken. 2012, Rutte, Samsom zijn de drie steekwoorden, die verdere toelichting bijna overbodig maken. De rechtstreekse leugen is niets anders dan kiezers hele mooie beloften doen, waarvan men al weet dat ze nooit bewaarheid zullen worden.
Dan die “omgekeerde leugen” , uitstekend geschikt om als regerende partij een goede indruk bij de inmiddels weer lijdende burger geworden kiezer te maken. Toepasbaar bij lokale en andere niet-parlementaire verkiezingen, zoals de Europese.
Bij  “de omgekeerde leugen” kiest men ervoor juist niet mooie beloftes te doen, maar het tegengestelde: een doemverhaal ophangen.[Denk maar aan 2005, die mooie periode van dat referendum over de Europese Grondwet, waarin mannen als Laurens Jan Brinckhorst en Jan-Hein Donner ons verwenden met verhalen over lichten die definitief zouden uitgaan en oorlogen, die zeker zouden uitbreken. Alleen ziektes als de Groene Pest en een ongeneeslijke vorm van kalknagels ontbrak er nog aan.] Zoals dus bij de oorspronkelijke plannen van Klijnsma aan de orde was. Weloverwogen rekent men erop, dat zo’n doemverhaal de nodige onrust zal veroorzaken. Waarna regeringspartijen + in dit geval de “gedogers” stapje voor stapje en met een scherp oog op de eigen kiezerspopulatie de plannen gaan ontdoen van bewust geschapen ballast en uiteindelijk overblijft wat bij aanvang al de bedoeling was.
Het klinkt allemaal omslachtig, maar onderschat niet de betekenis van een dergelijk spel en de winst die er mee kan worden behaald.
Elk van de betrokken partijen kan immers met een stalen gezicht de burger vertellen, dat men hard gevochten heeft om de “te harde maatregelen van tafel te krijgen” en daar aantoonbaar in is geslaagd. En er zijn nu eenmaal altijd hordes kiezers, die maar al te graag niet alleen in de rechtstreekse leugen trappen, maar dat even hartstochtelijk ook doen bij de omgekeerde leugen.
PvdA en VVD lijken ineens iets minder a-sociaal, EU66, CU en SGP zijn ineens partijen, die echt iets voor die arme burger lijken te doen. Tel uit je winst.
2. Die 2e verklaring kan kort zijn. Wie de inhoud van het aangepaste pakket plannen van Klijnsma doorloopt kan niet om de conclusie heen, dat er nog steeds sprake is van een ingrijpende wijziging van de Bijstandswet. Een ingrijpende wijziging, waar veel mensen het nodige van gaan merken.
Klijnsma heeft via de al omschreven omweg van de omgekeerde leugen gewoon haar doel bereikt. En wellicht lacht ze in haar rimpelige vuistje in de wetenschap, dat er burgers zijn die heel tevreden zijn. Zoals schapen die vrolijk blatend het slachthuis binnen rennen. Zoals soldaten, die uit volle borst zingend naar het front vertrekken.