DE VERLOEDERING

Een gevoel van onpasselijkheid schoot door mij heen. Omdat mijn oog viel op 2 vrijwel gelijktijdig in mijn blikveld opdoemende berichten.

Bericht 1 betrof de ouderen, die niet hoeven te rekenen op die 0,25% groei in koopkracht, waar ik al eerder over schreef. Integendeel zelfs, door een hogere zorgpremie + verhoging van de belastingheffing op de AOW blijven de ouderen de melkkoe bij uitstek van dit kabinet. “Blijven” ja, want vergeet niet, dat die groep door kortingen op de pensioenen in combinatie met het meerdere jaren achterwege blijven van het aanpassen van die pensioenen aan de inflatie [indexeren] een  koopkrachtverlies heeft mogen noteren, die schommelt tussen  10 en 20%. Om nog maar te zwijgen over de verhoging van de AOW-leeftijd.  Ouderen [ik hanteer graag de werkelijke “maatman” i.p.v. die ons vaak wordt voorgehouden van de “gegoede oudere”] hebben na meestal een lang en vruchtbaar arbeidsleven een grof soort schuurpapier over zich heen gehad, die dat van de baanverliezende jongere landgenoot vrijwel evenaart. En die oudere van tegenwoordig, bestempeld met het in de media en politiek vaak gebruikte “70 is het nieuwe 60”, heeft in tegenstelling tot die jongere landgenoot nauwelijks zicht op herstel van dat koopkrachtverlies.
Het lijkt mij geen pretje om in dit land nog een oudere te moeten zijn.
Capitalism1Neen, dan kun je [bericht 2] veel beter een op grote schaal malverserende bestuurder zijn als mijnheer Staal van Vestia. Die aan de parlementaire enquête commissie koeltjes heeft kunnen uitleggen hoe 1,5 miljard aan geld van Vestia huurders “down the drain” is gegaan. Staal heeft inmiddels te horen gekregen, dat hij zijn vertrek”premie” van ruim 3 miljoen mag houden!
Nu is die 3 miljoen slechts een druppel op de gloeiende plaat in verhouding tot die 10-20% koopkrachtverlies bij die ouderen. Maar u begrijpt ongetwijfeld dat het mij om het principe gaat.
Er is iets goed, fundamenteel mis in het Nederland van nu. Te vaak inmiddels is gebleken [ik zal u niet vermoeien met voorbeelden] , dat in Nederland zo niet misdaad dan toch misdrijf [oplichting en fraude] loont. En dat is te danken aan een verregaande verloedering van vrijwel alle belangrijke pijlers, waarop ons land rust.
– De politiek kent inmiddels een ellenlange en groeiende rij namen van rotzooiende lokale en  nationale politici;
indiansummer– De rechtspraak kraakt al jarenlang en steeds vaker in zijn voegen [het was bijv. een rechter, die besloot, dat Staal zijn 3,5 mj mocht houden]. Denk aan de zaak Lucia de B, denk aan het naakte feit, dat er nog altijd geen bestuurder, waar flink wat mis mee was, in de cel zit.
– De samenleving lijkt in een proces van desintegratie terecht te zijn gekomen [ het “jihaddebat” van gisteren was daar een voorbeeld van] en de wetgevende macht lijkt nauwelijks in staat dat proces te stoppen, laat staan om te keren.
Ja, lieve mensen, die “Indian summer” waarvan we genieten strookt niet echt met de stand van Nederland. Augustus deed ons meer eer aan met zijn blubber.

DEMOCRATIE

Al cruisend door reacties op een Brits forum, waar Britse reageerders hun meningen ventileerden over de resultaten van de lokale verkiezingen, die tegelijk met de EP-verkiezingen voor een aantal counties en steden werden gehouden, werd me iets heel duidelijk.
Niet alleen dat het gros van de reacties het niveau, wat je over het algemeen op Nederlandse fora tegenkomt, overstijgt. Maar ook dat heel veel Britten met hetzelfde probleem worstelen als wij op onze manier met regelmaat ook doen. Dat probleem heet “het gebrek aan democratisch gehalte m.b.t. verkiezingen”. Wij zien dat probleem vooral in de EU/Brussel.

Sterker nog: velen van ons gaan dat de aankomende maanden en misschien wel jaren aan den lijve ondervinden, wanneer blijkt, dat de partij waar 22-5 jl. op werd gestemd de bij die verkiezingen gegeven beloftes [weer] niet nakomt. Massa’s kiezers maakten hetzelfde al mee in 2012 met onze vrienden Rutte en vooral Samsom. [Rutte maakte tussen 2012 en nu de achterstand op Samsom inmiddels ruimschoots goed.]
Democratisch gehalte vertalen wij [en de Britten op hun manier ook] in de wijze waarop de stem van het volk [demos] doorklinkt in wat de politiek uiteindelijk doet. Door de jaren heen en de laatste 25 jaar vooral is er een steeds grotere en diepere kloof ontstaan tussen wat onze stemmen zeggen en wat de politieke praktijk blijkt te zijn. Zo groot en diep is die kloof, dat er steeds vaker sprake is van haaks op elkaar staan van stem  en politieke praktijk.
In Engeland en aanpalende delen van het land heeft dat opvallend genoeg met name buiten metropool Londen tot een snel groeiende woede bij de kiezers geleid. De “rural voter” kotst het Engelse kiessysteem inmiddels uit.
Met als gevolg steeds lagere opkomsten bij verkiezingen. Enige gelijkenis met hier berust niet op toeval.
Nu de Britten met die tweetrapsverkiezingen [EP + via een uiterst ingewikkeld systeem, bedoeld om vooral gevestigde partijen te beschermen, verlopende lokale verkiezingen] werden geconfronteerd 22 mei jl. vindt die woede op en afkeer van dat kiessysteem weer zijn uitlaat.
Met als insteek het ervaren gebrek aan democratie in dat systeem.
In Nederland hebben wij ook een groeiende groep burgers, die zich niet gehoord vindt door de politiek. En net als veel Britten op 22 mei deden kozen de Nederlanders al geruime tijd terug voor een alternatief t.o.v. de gevestigde politieke partijen. En zo ontstond de PVV, waar de kiezer in ieder geval kreeg voorgespiegeld, dat zijn stem werd gehoord en meetelde.
Democratie, inderdaad. Nu voel ik er weinig voor om een beschouwing te houden over de vraag of de PVV nu wel of niet democratisch is. Niet dat ik daar geen mening over heb, maar u moet het maar voor uzelf bepalen.
Wel wil ik iets zeggen over de overspannen verwachtigingen, die aan zo’n alternatieve partij en zijn democratisch gehalte worden gekoppeld.
Massa’s mensen voelen zich niet gehoord door partijen als PvdA, VVD, CDA etc. [iets wat ik nadrukkelijk niet bestrijd] en verwachten dat wel bij dat alternatief i.c de PVV [of welke partij u wilt]. En dat gehoord worden vertaalt men vrijwel altijd naar het direct of in ieder geval zo snel mogelijk resultaat daarvan zien. De “vijand” verhoogt de AOW-leeftijd, de “vriend” belooft dat tegen te houden en men wil dat per omgaande ook bevestigd zien. Je zou dat kunnen beschrijven als: onacceptabel gebrek aan democratie bij de een moet plaatsmaken voor directe democratie bij de ander.
U zou inmiddels moeten weten [daarom gebruikte ik dat voorbeeld over die AOW-leeftijd] dat het zo niet werkt in de praktijk. En die “vriend” kwalijk nemen, dat hij het wel belooft getuigt ook niet van een volwassen kijk op de wereld. Want of nu vriend of nu vijand, politieke partijen zijn bereid alles te beloven om uw stem binnen te lepelen. Dat is hier zo, maar zo ontdekte ik al cruisend ook bij de Britten.
DEMOCRATIEEn toen kwam ik een even kernachtige als ware kreet tegen, die op de situatie die ik hier behandel past. En die zich niets aantrekt van de spelregels, die wij voor onze huidige manier van leven hanteren. Niet alles laat zich vangen in de mantra “Ik wil het en ik wil het nu”. En zeker democratie niet. Democratie is niet iets wat je simpelweg aanzet of uitzet. Democratie is een groeiend fenomeen, bijna organisme.  Democratie is niet een gebeurtenis, die de ene keer er is en de volgende keer niet. Democratie is een proces, wat via bepaalde lijnen verloopt en als het meezit zich stapje voor stapje verder ontwikkelt. Als een groot goed. Er bestaat geen “pizza” of “hamburger Democratie”, die je als de trek er is kunt laten bezorgen. Het is een manier van denken en van leven.
Al deze gedachtenkronkels kwamen mijn hoofd binnen zeilen, terwijl ik aan het cruisen was. En daar die o zo simpele maar o zo juiste zinsnede zag staan:  Democracy is a process not an event. Waar burgers zowel als politiek zich bewust van moeten zijn.

THEO MAASSEN’S GOEDE VOORBEELD

“De PvdA gevaarlijk voor Nederland??? Heel vreemd om dat uit de mond te horen komen van de man, die met de PVV in zee is gegaan”.

“OK, ga je gang, maak je riedeltje maar weer.”

“Hoe is die crisis ook alweer ontstaan?”

“Op wie stemmen die bankiers eigenlijk?”

“De VVD krijgt stemmen van mensen, die iets van hun leven willen maken? Ah, dus de stemmers op andere partijen willen niet iets van hun leven maken?”

Een willekeurige bloemlezing uit het boeket, waarmee Theo Maassen de lijsttrekker van de VVD afgelopen zaterdag in “1 voor de verkiezingen” van repliek diende. En Maassen slaagde er regelmatig in om door de teflonlaag van de sprekende pop, die alle teksten die hem maar in geprogrammeerd zijn afdraait om prolongatie van zijn premierschap mogelijk te maken, heen te komen. De grimassen op het gezicht van Rutte spraken wat dat betreft boekdelen.

Rutte, die het onderscheid tussen Joling + Smit [waar hij graag mee aan tafel schoof] aan de ene kant en Freek de Jonge aan de andere kant volstrekt respectloos typeerde met “Freek is iemand van gisteren”. Zoals hij de ouderen van vandaag ook beschouwt als “van gisteren”. Ouderen van vandaag hebben immers geen positieve invloed op het BNP, bevorderen de economische groei niet, zijn niet bruikbaar meer als werkmieren.

Of het nervositeit was of pure onzekerheid, duidelijk zichtbaar en vooral ook hoorbaar was dat Rutte de tijd rijp achtte om tot “playing dirty” over te gaan.
Zelfs in staat van nervositeit en/of onzekerheid zegt deze kille dienaar van het grote geld de meest beschamende dingen en liegt hij er op los.
“De hypotheekrenteaftrek moet je niet aankomen, want dat zou funest zijn voor het vertrouwen van de burger in de overheid. Afspraak is afspraak moet hier gelden.”
Omdat niemand anders het zei brulde ik tegen die kop op het scherm: “Er is met een heleboel mensen afgesproken, dat ze op hun 65e jaar van een pensioen mochten gaan genieten. Daar hebben die mensen 30-40 jaar lang fors AOW-premie voor betaald. Het is zelfs een afspraak, die anders dan een afgesloten hypotheek, wettelijk is vastgelegd.”

Waarmee ik bij mijn laatste punt kom en dat betreft het uit de wereld helpen van een leugen, van een drogargument wat politiek breed wordt gebruikt om lappen huid van u en mij af te schaven. En als het kan ook nog wat vlees weg te snijden.
“Wij kunnen het niet maken, dat onze kinderen straks moeten opdraaien voor ons onverantwoord gedrag.”
Nogal logisch, want onze samenleving is gebaseerd op het omgekeerde: ouders draaien op voor het gedrag van hun kinderen. En daar is niets verkeerd aan.
Maar die “wij van nu”, dat zijn mensen zoals u en ik, die ook de verschillende levensfases hebben doorlopen en dus ook kind, jongvolwassene, volwassene zijn geweest, voordat ze hun huidige verbruikstermijn bereikten.
Al die “kinderen” van toen hebben enorme bedragen opgehoest [heeft u voor de lol weleens becijferd welk totaalbedrag u in pakweg 40 jaar aan belasting, sociale premies en premies voor andere regelingen, pensioenpremie enzovoort  heeft betaald?] om de financiering van allerlei uitgaven t.b.v mensen, die er op grond van sociaal denken en solidariteit koesteren het volste recht op mochten claimen.
Voor verreweg het grootste deel is onze samenleving qua financiering gebaseerd op het uitgangspunt , dat “kinderen” voor hun “ouders” betalen, zoals die “ouders” dat voor hun “ouders” hebben gedaan.
En Rutte c.s. beweren nu met een stalen gezicht, dat ik me gepakt zou moeten voelen [zoals ook voor u geldt] omdat ik heb [“moeten”] betalen voor de AOW-uitkering van mijn vader en moeder? Dat ik me bijkans bestolen “moet” voelen, omdat alle sociale premies die ik betaalde voor sociale regelingen waar ik zelf geen gebruik van heb hoeven maken zijn gebruikt om mensen, die wel behoefte hadden aan die ondersteuning die ook te geven? Dat ik me genaaid zou “moeten” voelen, omdat alle ziektekosten premies die ik betaalde, waarvan minder dan1% tot mijn groot geluk aan mijzelf werd besteed [nog geen dag in mijn leven bracht ik door in een ziekenhuis [even afkloppen] ] , zijn uitgegeven om andere mensen, die niet het geluk hebben gehad wat mij wel ten deel viel, de medische begeleiding te geven die nodig, nee uit menselijk oogpunt zelfs vereist was?
Hou toch op met die even schofterige als a-sociale praatjes, man. Want je verdient inmiddels een punter onder die kin van je, want er zijn grenzen wat zelfs een premier , omhoog gevallen of niet, kan zeggen.
Te meer in de wetenschap, dat de politiek en de overheid het zijn geweest, die het systeem gebaseerd op het uitgangspunt “jong betaalt voor oud” hebben gecultiveerd.
En nog niet eens sec om “jong” voor “oud” te laten betalen, maar in hoofdzaak voor het doen ontstaan van enorme potten vol gemeenschapsgeld, waar vervolgens driftig de spilzucht van die overheid zelf mee werd en wordt bevredigd. Zie de Brede Herwaardering, zie de pensioenpotten van nu.
Hou op met liegen, Rutte, Pechtold maar ook Samsom, of ga anders iets lulligs doen in Brussel. Op enig moment hopen jullie daar toch al terecht te komen immers?

PAK UW PENSIOENFONDS …… DESNOODS BIJ DE BALLEN!

Opmerkelijk, maar ook geenszins onverwacht. Waar de pensioenfondsen u en mij anderhalf jaar van te voren laten weten, welke “haircut” er over pakweg een jaar [maar ik sluit niet uit dat de fondsbesturen al een prachtig verhaal hebben klaar liggen als  motivering voor een veel eerdere ingreep in ons pensioen] op ons pensioen wordt uitgevoerd, zijn ze tot nu toe doodstil gebleven als het gaat om ingrepen van overheidswege, die de financiële positie van de fondsen juist verbeteren.
Het inmiddels vakkundig de nek omgedraaide Pensioenakkoord lag er al een tijdje,  maar geen woord over mogelijke positieve effecten op de aangekondigde kortingen. Of zouden die er niet zijn geweest omdat die mogelijke of eigenlijk wel keiharde positieve effecten volledig zouden wegvallen tegen de kosten verbonden aan de administratieve implementatie van het akkoord? En zijn die kosten, uiteraard voor rekening van de pensioenverzekerden, nu het pensioenakkoord de nek is omgedraaid, onze zoveelste verliespost geworden?
Nu het “Lenteakkoord”, wat vreemd genoeg een beeld oproept van gure noordwesten winden, tegen de ruiten kletterende regen en veel, heel veel vallende bladeren, er is en de pensioenleeftijd versneld naar eerst 66 en vervolgens 67 jaar gaat,  zijn er opnieuw positieve effecten voor de vermogenspositie van de pensioenfondsen aan de orde.  En weer blijft het van de kant van de pensioenfondsen erg stil. Ik heb zojuist nog de site van mijn eigen pensioenfonds geraadpleegd, maar er is geen letter over zowel het inmiddels ter ziele gegane pensioenakkoord als over de “Lenteakkoord” pensioenparagraaf te vinden. So much voor adequate en tijdige informatievoorziening zullen we maar denken.
Omdat de in een periode van tientallen jaren gegroeide onderdanige opstelling van pensioenverzekerden naar hun fondsen ertoe heeft geleid, dat we met zijn allen in slaap werden gesust en vervolgens gehouden om in 2012 ruw te worden wakker geschud, kun je stellen dat wij een les zouden moeten hebben geleerd. Onaangename verrassingen met in sommige gevallen verregaande [financiële] consequenties moet je tot een minimum beperkt houden.
Dus adviseer ik u met klem zo snel mogelijk uw pensioenfonds te benaderen met het verzoek aan te geven, welke gevolgen in positieve zin zijn te verwachten voor de aangekondigde kortingen, als voortvoeisel van de versnelde verhoging van de AOW-leeftijd. Zet die “schatkistbewaarders” maar aan het werk. U betaalt er dik voor.