HET BALLENSPEL

Het is een tragikomisch spel met een sterke tendens naar triestheid.  Het is een spel, wat we de ene keer  met onszelf, de andere keer met anderen spelen.  Maar het meest wordt het spel door anderen mèt ons gespeeld.
We praten onszelf iets aan en/of laten ons iets aanpraten. Waarmee we onszelf in een soort psychosetoestand [laten] brengen, maar merkwaardig genoeg tegelijkertijd ook er in slagen een soort “lifeline” te vinden, waar we ons aan kunnen vastklampen om dat broodnodige gevoel van geruststelling [ “u kunt rustig gaan slapen” zijn historische woorden in dat opzicht] te verkrijgen.

Nu onze “leiders” hebben besloten om [ uiteraard onder de altijd weer uit dat “land of tulips, windmills and wooden shoes” komende randvoorwaarden] mee te gaan doen aan die “coalition of the willing” [ ik laat het graag aan een ieder persoonlijk om daar zijn eigen mening over te vormen] is vrijwel meteen dat tragikomische spel op de wagen.
In natuurlijk de media is direct begonnen met ons duidelijk te maken, dat u en ik een potentieel slachtoffer kunnen worden van “the hand of terror”, die IS heet. Er wordt als het ware gepoogd om een deken van angst over ons te leggen.  Nog even en in mijn toearegstraat bulkt het van de beveiligingscamera’s om scherp in de gaten te kunnen houden of er soms Toearegs op kamelen of omgebouwde karretjes met artillerie in de laadbak te zien zijn.
En laat het maar aan talkshows, mediapanels en meer van dergelijke plekken, waar de eeuwige babbelaars samenkomen, over om die “deken van angst” keurig over ons uit te spreiden.
We zijn daar heel gevoelig en ontvankelijk voor. Vooral in 2014, het jaar waarin meer dan ooit tevoren WO III als realistische optie werd uitgesproken. Kortom, het spel  in al zijn verschijningsvormen is op de wagen. We zijn onrustig en in sommige gevallen zelfs bang.

Hoe zit het dan met die “lifeline”?, zult u wellicht vragen. Wel, die is gevonden. Want lifelinevrijwel tegelijk met de discussies over die deken van angst berichten de media over een bij de Nederlander sterk gestegen vertrouwen in de politiek ?!?!? En die stijging wordt vrijwel geheel op het conto geschreven van het “managen van de MH17 catastrofe”. Men kan het mij moeilijk kwalijk nemen dat ik de afvraging doe “waarom dan?” Heeft dat management:

– het ergste kunnen voorkomen?
– levens weten te redden?
– inmiddels achterhaald hoe de vork aan de steel zit?
Een driewerf neen is daarop het antwoord. Waarom dan toch dat gestegen vertrouwen? Is het dan toch een uiting van dank voor de inderdaad prachtig geregisseerde uitvoering van de Rouw Fase 1? En omdat Nederland hoopt op een even mooie fase 2 straks op 10-11?

Angst aangejaagd krijgen kan verschillende reacties veroorzaken. Bijvoorbeeld een reactie van allesoverheersende achterdocht, waarbij niets en niemand meer op zijn blauwe ogen wordt vertrouwd. En er vertekening van het beeld optreedt, waardoor je kameeleen paard in de wei voor een kameel kan gaan aanzien.
De andere vaak voorkomende reactie is die van de”lifeline”, je vastklampen aan iets of iemand, waarvan je verwacht, dat hij/zij/het je zal behoeden voor de risico’s, die anderen in je hersens implanteren.
Beide varianten zijn allesbehalve bevorderlijk voor de gemoedsrust. Persoonlijk vind ik de “lifeline”-optie de minst aantrekkelijke, omdat het de verschaffer van die lifeline alle gelegenheid biedt om heerlijk met jouw ballen te gaan spelen. Door fake veiligheid te bieden.

Misschien is dat laatste wel hét probleem van de Nederlander van nu. Die keer op keer door slimme jongens met zijn ballen laat spelen.
Terwijl we toch zouden moeten kunnen weten, dat spelen met je ballen pas als prettig wordt ervaren, wanneer dat in beslotenheid door een aantrekkelijke partner wordt gedaan. En u moet het mij maar niet kwalijk nemen, maar Rutte en aantrekkelijke partner ……waar is het teiltje?

Advertenties

APENKOOL????

Ze doen denken aan de 2e Kamer, bijeen in vergadering. Waar ze zeker niet aan doen denken is TROS-publiek bijeen op een plein. Daarvoor hossen ze te weinig. Ze doen ook denken aan Ajax-fans aan de vooravond van weer een Champions League-missie
0bavianen
Ruim 100 bavianen in zo maar een dierentuin in wereldstad Emmen. Ze zijn bang, althans dat maken kenners uit hun gedrag op. Ze eten en drinken nauwelijks, het zou dus ook een hongerstaking kunnen zijn.
Maar meer voor de hand ligt toch wel, dat die dieren doodsbang zijn dat:
– Nick en Simon toch weer een nieuw album gaan uitbrengen;
– het nieuwe TV-seizoen straks echt weer gaat beginnen
– de parlementaire enquete over de Fyra ook ontspoort
– de oppasser opnieuw stiekem in de nachtelijke uren in zijn blote kont een bezoekje komt brengen
– de 6 miljard bezuinigingen ook terugslaan op apennootjes en bananen
Of misschien is die bavianenangst gewoon een teken, dat hun consumentenvertrouwen tot een dieptepunt is gedaald. Één ding staat in ieder geval vast: apenkool zal het niet zijn.

HET BREIN VAN DE BANKIER

“De wereld is in handen van 25-jarigen, die gedreven door een combinatie van angst en hebzucht en met een model in de hand wat op geen enkele wijze strookt met de werkelijkheid vrijwel ongestoord aan onze wereld vorm geven.”

“Zelfs na uitbreken van de crisis, waarvan de gevolgen nog steeds niet te overzien zijn, probeert men Europa nog steeds als een zakenbank te besturen.
En men schiet daarmee aardig op.”

“Deze eeuw wordt of onze laatste óf gaat misschien wel onze mooiste worden.”

Een drietal weinig aan de verbeelding overlatende uitspraken van Joris Luyendijk, gedaan in de Tegenlicht-uitzending van nieuwjaarsavond. Onder de titel “Het brein van de bankier” wordt daarin uit de doeken gedaan wie die mensen zijn in die dure pakken en hoe hun brein werkt.
De uitzending kan vooral worden gezien als het tussentijds opmaken van de balans van een jaar graven in en praten met “traders” in de city van Londen.
Al een jaar lang schrijft Luyendijk daar voor The Guardian een blog over. En dat is in The City niet onopgemerkt gebleven. Zo werd Luyendijk uitgenodigd om voor een onderzoekscommissie in Londen te verschijnen als getuige-deskundige.

In Tegenlicht wordt o.a. geconstateerd welk verschil er bestaat in benadering van “financial economics” tussen enerzijds economen van “de oude school” en de manier waarop men in de “financial sector” er in de praktijk uitvoering aan geeft. Het zal de gemiddeld geïnteresseerde volger van alles wat met de crisis te maken heeft nauwelijks verbazen dat het verschil in hoofdzaak te herleiden is tot testosteron.
Wie benieuwd is hoe het allemaal precies zit, wie onze wereld feitelijk werkelijk leiden en waarheen, adviseer ik “Het brein van de bankier” [mocht u daar de kans nog niet voor hebben gehad] alsnog te bekijken. Al was het maar om als een soort “manual” te kunnen gebruiken, waarmee wat er ongetwijfeld ook in 2013 meerdere malen zal gebeuren van een verklaring kan worden voorzien.

Geen zorg, Tegenlicht en Luyendijk maken er geen hijgerige pseudo-thriller van.
Zoals de kranten al maanden deden over de soap “The Fiscal Cliff”. En waarschijnlijk straks in februari ook weer gaan doen als ze in de US weer tegen hun “schuldplafond” aan zitten.
“Het brein van de bankier” is een integere poging licht te laten schijnen op die voor de meesten van ons mistige, wazige wereld van de grote gokkers. Geen overbodige opsmuk of sensationele beelden; gewoon een registratie.

STRATEGIE VAN DE ANGST ….

De burger lacht er inmiddels om, heren!

Just a trick of the eye

De “regenboogcoalitie” begint tekenen te vertonen, die erop zouden kunnen duiden dat er een ingekort Catshuis-scenario [laten we het maar Catshuis 2.0 noemen] aan het ontstaan is. Ondanks dat vanaf begin deze week iedere politicus, die zichzelf enig statuur toedichtte, op de noodzaak van snel handelen bleef wijzen lukt het dat curieuze gezelschap wat ons land wordt geacht te runnen weer niet haar eigen verhaal waar te maken.
Na aanvankelijk al uitstel met een half uur is het door velen en ook mij met veel interesse tegemoet geziene debat over de “Brussel-thriller” inmiddels uitgesteld tot 6 uur vanavond. Waarschijnlijk zijn er wat handige jongens en meisjes geweest, die hebben gedacht “met het bord op schoot een debat bekijken: dat is niets voor de Nederlander” en daarin een mogelijkheid gezien om al te veel hinderlijke meekijkers te voorkomen.
Zelf zie ik er een mogelijkheid in om die extra-tijd te besteden aan het even recapituleren. Want er is de afgelopen dagen ook hier op mijn blog het een en ander over tafel gegaan aan meningen e.d. En zelf heb ik daar uiteraard ook mijn steentje aan bijgedragen. Om het beeld zuiver te houden is zo’n recap een uitstekend middel, dus gebruik ik het maar.

M.i. is het kernpunt van de hele kwestie, bezien met de blik van burger en dus aanstaand kiezer, of de politiek in al zijn geledingen wel beseft, dat er in Nederland een zeer omvangrijke groep [het zou weleens een meerderheid kunnen zijn] bestaat, die nadrukkelijk niet bereid is weer en nog meer te bloeden voor het enorme geklooi van de politiek in de afgelopen tijd. Over welke periode dat geklooi zich uitstrekt zal voor een ieder wellicht anders zijn, maar als gemeenschappelijk zal gelden dat men de periode 2008 – nu in ieder geval voor ogen heeft.
Zoals de kaarten er nu [ik kijk op de klok en zie 15.15 uur staan] bij liggen is het zo, dat VVD en CDA [niet verrassend] maar ook CU, D66 en GL het bedoelde besef niet blijken te hebben. Die groep met de geuzennaam “Regenboogcoalitie” blijkt een dermate groot verschil te zien tussen landsbelang en burgerbelang, dat zij die 2 toch in elkaars verlengde liggende zaken strikt van elkaar gescheiden wensen te houden. Men belijdt die keuze niet met de mond, maar wie heeft opgelet ziet dat uit de daden die keuze onverbiddelijk naar voren komt.
SP, PvdA en PVV geven er blijk van het benodigde besef wel te hebben. Laat ik helder zijn: het staat geenzins vast dat men daarbij volledig zuivere motieven heeft. Maar men toont zich gevoelig voor de stem van [een groot deel van] de burgers. En daar gaat het voornamelijk om.
Laatstgenoemde 3 partijen mogen zich eind april van mij gerust rijk rekenen op basis van de politieke opstelling van dit moment, maar het is uiteindelijk nog altijd zo, dat de stembus pas op 12 september opengaat.
Voor de burger en dan vooral die burger die nadrukkelijk “Ho, tot hier en niet verder” heeft laten horen is op dit moment het resultaat van vandaag het enige wat telt.
Ook die burger ziet in, dat het anders moet in Nederland, dat het zuiniger moet. Maar wenst geen genoegen meer te nemen met de oplossing van rechts, waarop overduidelijk het stempel van de ongelijke verdeling van de lasten staat gedrukt. En zal ook geen vrede hebben met een oplossing, die “nieuw rechts” onder leiding van D66 en staatsman in wording [in eigen ogen dan] Alex Pechtold samen met oud-rechts uit de mouw zullen schudden.
Het moet simpelweg anders! Langs een ander tijdpad en socialer.
En  met veel minder gespeelde angst voor Brussel. Gespeeld, omdat de dreiging van een boete uit Eurocratenland, zo is inmiddels wel duidelijk, veel minder groot is dan Rutte c.s. ons bij voortduring willen laten geloven. We hebben, dat moet niet worden vergeten, met carriere-politici te maken. En die zijn per definitie als de dood voor imagoschade. En juist die schade is het, die Rutte met zijn grote waffel in Brussel en de Jager [idem] gaan oplopen.
Ik weet niet hoe jullie daar tegenaan kijken, maar imagoschade voor een politicus, het zal me aan mijn reet roesten.
Ik en met mij gelukkig steeds meer oplettende burgers trappen niet langer en hierna nooit meer in de strategie van de angst, die sinds de vanaf aanvang belabberd gemanagede en onderschatte crisis uitbrak vol overgave door de politiek wordt gehanteerd.
Rentestijgingen? Binnen 2 dagen is er geen spoor meer van te vinden. Aandelenbeurzen storten naar beneden? Geen sprake van!
Wie de moeite neemt om in het rond te lezen zal merken, dat ook uit de hoek van de academici steeds meer en vrijer wordt uitgesproken, dat rechts volstrekt op het verkeerde spoor zit en de verkeerde toon bezigt. Dat het moment voorbij is, dat de burger van doemverhalen nog nerveus wordt.
En het is mede dat feit, wat ook nu nog, terwijl ze zweterig door de gangen van het gebouw van de 2e Kamer rennen om een zoveelste bespreking van het werkgroepje “Kijk mij eens belangrijk zijn” te gaan bijwonen, door de politici van rechts en nieuw rechts wordt genegeerd.
En dus leg ik mijn lot, onder alle voorwaarden die je maar kunt verzinnen, liever in handen van Emile Roemer en Diederik Samsom. En vanuit die positie ga ik straks naar dat debat kijken.