SPRONGEN VAN DE RODE KAT IN HET NAUW

Het lijkt wel of er een niet aflatende stroom kritiek [soms bikkelhard] over de PvdA blijft uitstromen. En ik ben eerlijk: ik kan daar geen traan over laten.
Meer dan de helft van de PvdA-stemmers van 2012, wat met terugwerkende kracht een inktzwart jaar voor Samsom c.s. lijkt te zijn geworden, geeft aan de partij de rug toe te keren. Dat zou zo’n 20 zetels betekenen. En dreigend verlies vanuit andere gelederen van het electoraat schroeft dat komende echec tot apocalyptische hoogten op.
Tegen die niet te stoppen stroom in zijn er natuurlijk PvdA-ers , die proberen alvast op papier het tij te keren.  Door er op te wijzen, dat de PvdA voorafgaand aan die verkiezingen 2012 ook in een kansloze situatie verkeerde. Introductie van het plastic artikel Samsom in de verkiezingsrace bleek om naar is gebleken volstrekt onjuiste gronden de redding van de partij te zijn.
Die groep schrijvende PvdA-ers spreidt het soort naïef optimisme ten toon, die doet denken aan de wanhoop, die een man staande voor een vuurpeloton moet voelen. Een identiek soort bewegingen herken je bij [nu nog] kamerleden van de PvdA-fractie. Neem ene Bouwmeester, die dingen mag zeggen over de zorg. Velen onder ons hebben met woede vernomen van de miljardenwinsten, die zorgverzekeraars weigeren om in de vorm van een premieverlaging terug te geven aan de verzekerden.
Met als door de coalitiepartijen gesteunde verklaring, dat de verzekeraars terecht zo hoog mogelijke buffers aanleggen.
En dan verschijnt ineens die Bouwmeester in beeld, die komt vertellen, dat wat de PvdA betreft zo’n 4-5 miljard uit die buffers kunnen worden gehaald. Mochten de verzekeraars niet meewerken dan is de PvdA van plan een en ander in wettelijke vorm te regelen. Een puntgaaf voorbeeld van het komen tot inkeer, ingegeven door electorale paniek. En eens te meer het bewijs, dat onder hoge druk vrijwel alles vloeibaar wordt.
De hoop, dat via profilering van de eigen partij en haar ware, inmiddels zwaar beschadigde uitgangspunten, de val tijdig kan worden gestopt doet haast kinderlijk aan. Vooral omdat men 3 majeure zaken bewust onbenoemd laat.
a. de PvdA vertrouwt er blijkbaar op, dat de kiezer straks een identieke draai [lees: enorme fout] zal maken als hij pal voor de verkiezingen 2012 deed. Veel wijst erop, dat dit vertrouwen op niets is gebouwd;
b. het is de PvdA, die bij de decentralisatie van de zorg de hoofdrol heeft gegrepen in de persoon van Martin van Rijn. Na een aanvankelijk schuchtere aanloopperiode is het protest vanuit de burger 3 maanden voor de decentralisatie inmidddels fors aangezwollen en richt zich vanuit die hoofdrolpositie van van Rijn voornamelijk op de PvdA. Minister Schippers [VVD] blijft als eindverantwoordelijke vreemd genoeg vrijwel buiten schot;
c. de PvdA heeft in 2012 op volkomen absurde gronden Jetta Klijnsma een plaats in het kabinet gegund, die ongetwijfeld als het “sociale gezicht” van de partij dienst moest doen. Klijnsma werd naast van Rijn gezet als staatsecretaris SZ en kreeg “de pensioenregelingen” en “de bijstand” als taakgebieden.
In de afgelopen 2 jaar is de aanstellling van Klijnsma een schot in de eigen beide voeten van de PvdA gebleken. “Moedertje Jetta” bleek al snel zo uit te zijn op een glansrol in het sociaal-liberale kabinet, dat de burger in haar een stasi-achtige persoonlijkheid begon te herkennen. Met haar bekende [ en inmiddels even weerzinwekkende als huiveringwekkende] flemende stemgeluid heeft zij vooral op het gebied van de bijstandsregeling de meest kille en a-sociale wijzigingen tot wetten weten te transformeren. Nederland [het VVD-legioen uitgezonderd] geloofde zijn oren niet, reden waarom daadkrachtig, georganiseerd verzet tegen Klijnsma’s aanpassingen niet van de grond is gekomen.
Klijnsma werkt momenteel aan mutaties in de pensioenregelingen. Het verkrijgen van een beeld van waar dat op gaat uitdraaien is mogelijk door de aflevering van maandag 29-09 jl. van TROS Radar te bekijken. Daarin worden namelijk de effecten voor de drie belangrijkste groepen, t.w jongeren t/m 30 jaar, de groep t/m 50 jaar en de gepensioneerden, helder uit de doeken gedaan. Om een tipje van de sluier op te lichten: alle groepen staan na de aanpassingen van Klijnsma forse koopkrachtverliezen te wachten. Die gepensioneerden meteen zullen ondervinden, voor beide andere groepen blijven die koopkrachtverliezen nog in het vat zitten. Hoofdoorzaak: door de verplichte dekkingsgraad voor pensioenfondsen van 105% naar 110% te brengen wordt indexatie van de lopende én toekomstige pensioenen vrijwel zeker een fata morgana. En koopkrachtverliezen van 10-20% in de aankomende jaren een zekerheid. De verwachting is, dat Klijnsma binnen enkele maanden met haar aanpassingsvoorstellen gaat komen.
Zo er nog een restje begrip voor Klijnsma’s aanpak [ het is tenslotte nog steeds crisis] bij mij bestond, dan heeft Jetta dat afgelopen dinsdag wel verspeeld. In het NCRV [of heet die omroep tegenwoordig PO7?] programma “Altijd wat Monitor” werd verslag gedaan van de resultaten t.a.v. het naar de arbeidsmarkt terugbrengen van moeilijk reïntegreerbare “gevallen”, bij de Gemeenten meestal aangeduid als “de Kaartenbakkers”. Ook hier kan ik alleen maar aanbevelen dat programma van 30-9 terug te kijken.
Kort samengevat bleken die resultaten er op neer te komen, dat inderdaad een aantal langdurig werkzoekenden en bijstandsgerechtigden voor een bepaalde periode aan werk [de woorden passend en zinvol laat ik hier graag onbesproken] konden worden geholpen. Lokale overheden gebruiken daarvoor het zogenaamde aanbestedingsproces en koppelen daar de voorwaarde aan, dat bedrijven [meestal in de kleinere groepen], die werk aanbesteed krijgen verplicht zijn een aantal “kaartenbakkers” voor bepaalde tijd in dienst te nemen. En geloof het of niet, dat kan er op uitdraaien, dat een klein hoveniersbedrijfje een ex-bakker en een ex-stratenmaker krijgt “aangeboden”.
Dat is op zich al erg vervelend, maar in de praktijk, zo bleek, is het vaak nog erger. Zo’n klein bedrijfje heeft niet de kapitaalkrachtigheid om meer personeel aan te houden dan voor voorradig werk nodig is. Wat tot gevolg kan hebben [en vaak ook heeft] dat het eigen personeel moet wijken voor die verplicht af te nemen “kaartenbakkers”. Op de arbeidsmarkt noemt men dat wel het “verdringingseffect”. Door de lokale overheden opgelegd en met een grote kans, dat het met een hoge frequentie meerdere malen optreedt.  [Volgende aanbesteding – weer verplichting kaartenbakkers aan te nemen – weer ontslag bestaand personeel ….. een soort everturning wheel]

Klijnsma werd door “Altijd wat Monitor”naar haar mening gevraagd over dat “verdringingseffect” en waar de “winst” ligt als er om 2 kaartenbakkers aan het werk te krijgen 2 werkenden werkloos worden.
Jetta koos de aanval. “Gaat u me nu zeggen, dat volgens u mensen die al jaren buiten het arbeidsproces zijn gehouden niet de kans mag worden geboden om aan dat arbeidsproces te gaan deelnemen?”
De interviewer was perplex. Maar wist nog net te mompelen “niet als dat werkenden hun baan kost. Of vindt u van wel?”

Zelf was ik net zo perplex van Klijnsma’s  van grote visie getuigende repliek. Met zo’n “Feldwebel” op Sociale zaken is een keiharde nederlaag bij komende verkiezingen en de teloorgang van je partij gewoon een gegeven. Het is dat het “verdringingseffect”feitelijk niets ander is dan administratieve handel in mensen en in menselijke ellende waar ik me onwel bij voel, want anders had ik Jetta’s laatste woorden met een grimlach beloond. Zo’n grimlach, die betekent “jij komt nog aan de beurt, tante”.

VERDWAASD

Het begint er nu toch echt op te lijken, dat Nederland zijn mogelijkheden overschat. Als het om hypen, bang zijn, tochten, condoleances plaatsen, herdenkingen organiseren e.d. gaat. Rek en ruimte lijken er uit, waardoor er dubbelloop gaat ontstaan. En dan gaan betrokkenen in Nederland aan het kiften. Wat gaat er voor op 10 november a.s.? In Heerlen is op 10-11 de start van het pré-Hosseizoen geprogrammeerd en inmiddels is men er in het bronsgroen eikenhout achter, dat de elite in Den Haag op die datum iets anders heeft geagendeerd. Ik ruik al van ver een Facebookpagina “Handen af van ons Carnaval”, die “likes” moet gaan slurpen.
Ander signaal dat de gemiddelde Nederlander het allemaal niet zo meer uit elkaar kan houden ving ik zojuist op bij mijn bakker. Iemand bracht Monster Truck Madness [ trouwens een heel vermakelijke videogame, die Microsoft ooit uitbracht eind jaren 90, waarin je zonder risico door wereldsteden kon razen, ondertussen alles en iedereen aan barrels rijdend] in Haaksbergen onder de aandacht.

Het vrouwtje, met een duidelijke angstblik in haar [blauwe] ogen, stelde plompverloren de vraag “denken jullie dat het zo’n aanslag van zo’n Johad-figuur is geweest?” Als dat geen bewijs is, dat mensen dingen door elkaar beginnen te halen!
De bakker, goedgemutst als altijd, stelde haar gerust. “Dan zou Rutte of Opstelten al op TV zijn geweest om ons gerust te stellen en om waakzaamheid hebben verzocht. Neen, Haaksbergen was gewoon een lokaal feestje”.  Ik hoorde in de koffiehoek een stoel naar achter schuiven; een soort Ziggo-installateur type mompelde “Feestje? Volgens mij is Haaksbergen de eerste gemeente, die de stille tocht heeft vervangen door “een brullende tocht”. Sommige mensen kunnen dingen zo hard zeggen. “En voor Haaksbergen begint de nieuwe week met tot nu toe 3 doden en een condoleanceregister om te tekenen.” Tja, je zou dat er nog maar bij krijgen naast al dat andere gedoe.
Ik vroeg me af, of er inmiddels een condoleanceregister Top 100 zou bestaan. NPO 2 zou daar een mooi programma van kunnen maken. En het bedrijfsleven zal best bereid zijn daar een mooie award voor beschikbaar te stellen.

Nederland raast verdwaasd via bult, buil, vleeswond, geplet permanentje, duidelijke afdrukken van reuzebanden op het voorhoofd, al ingeslagen vaten Brandbier, angst oproepende tram- en metrostellen en bussen, door naar 10 november.  Een krappe 6 weken, waar nog zo veel in kan gebeuren. [Patty Brard zwanger, Jeroen Pauw ontkent, Heel Nederland Bakt aan, discussie over het dragen van een kogelvrij vest door de Sint, Nationale Monstertruckers Bond demonstreert tegen te harde sancties vanuit de politiek etc.].  En in die periode krijgt de Nederlander ook nog eens te maken met de nieuwe Zorgpolis. Om gek van te worden …. als we dat al niet waren.
Ik bied jullie dan ook graag de gelegenheid even tot rust te komen. [bij voorkeur in het donker te beluisteren bij een potje Lapsang-thee en volume op 10]

HET BALLENSPEL

Het is een tragikomisch spel met een sterke tendens naar triestheid.  Het is een spel, wat we de ene keer  met onszelf, de andere keer met anderen spelen.  Maar het meest wordt het spel door anderen mèt ons gespeeld.
We praten onszelf iets aan en/of laten ons iets aanpraten. Waarmee we onszelf in een soort psychosetoestand [laten] brengen, maar merkwaardig genoeg tegelijkertijd ook er in slagen een soort “lifeline” te vinden, waar we ons aan kunnen vastklampen om dat broodnodige gevoel van geruststelling [ “u kunt rustig gaan slapen” zijn historische woorden in dat opzicht] te verkrijgen.

Nu onze “leiders” hebben besloten om [ uiteraard onder de altijd weer uit dat “land of tulips, windmills and wooden shoes” komende randvoorwaarden] mee te gaan doen aan die “coalition of the willing” [ ik laat het graag aan een ieder persoonlijk om daar zijn eigen mening over te vormen] is vrijwel meteen dat tragikomische spel op de wagen.
In natuurlijk de media is direct begonnen met ons duidelijk te maken, dat u en ik een potentieel slachtoffer kunnen worden van “the hand of terror”, die IS heet. Er wordt als het ware gepoogd om een deken van angst over ons te leggen.  Nog even en in mijn toearegstraat bulkt het van de beveiligingscamera’s om scherp in de gaten te kunnen houden of er soms Toearegs op kamelen of omgebouwde karretjes met artillerie in de laadbak te zien zijn.
En laat het maar aan talkshows, mediapanels en meer van dergelijke plekken, waar de eeuwige babbelaars samenkomen, over om die “deken van angst” keurig over ons uit te spreiden.
We zijn daar heel gevoelig en ontvankelijk voor. Vooral in 2014, het jaar waarin meer dan ooit tevoren WO III als realistische optie werd uitgesproken. Kortom, het spel  in al zijn verschijningsvormen is op de wagen. We zijn onrustig en in sommige gevallen zelfs bang.

Hoe zit het dan met die “lifeline”?, zult u wellicht vragen. Wel, die is gevonden. Want lifelinevrijwel tegelijk met de discussies over die deken van angst berichten de media over een bij de Nederlander sterk gestegen vertrouwen in de politiek ?!?!? En die stijging wordt vrijwel geheel op het conto geschreven van het “managen van de MH17 catastrofe”. Men kan het mij moeilijk kwalijk nemen dat ik de afvraging doe “waarom dan?” Heeft dat management:

– het ergste kunnen voorkomen?
– levens weten te redden?
– inmiddels achterhaald hoe de vork aan de steel zit?
Een driewerf neen is daarop het antwoord. Waarom dan toch dat gestegen vertrouwen? Is het dan toch een uiting van dank voor de inderdaad prachtig geregisseerde uitvoering van de Rouw Fase 1? En omdat Nederland hoopt op een even mooie fase 2 straks op 10-11?

Angst aangejaagd krijgen kan verschillende reacties veroorzaken. Bijvoorbeeld een reactie van allesoverheersende achterdocht, waarbij niets en niemand meer op zijn blauwe ogen wordt vertrouwd. En er vertekening van het beeld optreedt, waardoor je kameeleen paard in de wei voor een kameel kan gaan aanzien.
De andere vaak voorkomende reactie is die van de”lifeline”, je vastklampen aan iets of iemand, waarvan je verwacht, dat hij/zij/het je zal behoeden voor de risico’s, die anderen in je hersens implanteren.
Beide varianten zijn allesbehalve bevorderlijk voor de gemoedsrust. Persoonlijk vind ik de “lifeline”-optie de minst aantrekkelijke, omdat het de verschaffer van die lifeline alle gelegenheid biedt om heerlijk met jouw ballen te gaan spelen. Door fake veiligheid te bieden.

Misschien is dat laatste wel hét probleem van de Nederlander van nu. Die keer op keer door slimme jongens met zijn ballen laat spelen.
Terwijl we toch zouden moeten kunnen weten, dat spelen met je ballen pas als prettig wordt ervaren, wanneer dat in beslotenheid door een aantrekkelijke partner wordt gedaan. En u moet het mij maar niet kwalijk nemen, maar Rutte en aantrekkelijke partner ……waar is het teiltje?

DE GROTE LIJNEN VAN DE VRIJHEID BLIJHEID LEER

Misschien is domineren een te sterk aangezette woordkeus, maar het is zeker niet overdreven te zeggen, dat berichten m.b.t. de over 3 maanden plaatsvindende transitie c.q. decentralisatie c.q. monsterbezuiniging op de zorg de media steeds meer beginnen te beheersen.
Niet zo vreemd natuurlijk, want al maanden wordt er door onafhankelijke deskundigen, pubieke en commerciële partijen gewaarschuwd voor een dreigende naderende chaos vanaf januari 2015. En nu ook de verantwoordelijke politiek via de Algemene beschouwingen de “nieuwe zorg” duidelijker dan voorheen heeft geschetst is er een situatie aan het ontstaan, waarin de directe slachtoffers van straks meer en meer er in slagen om de gevolgen helder op het netvlies te krijgen.
Met als gevolg, dat de onrust, verontwaardiging en het verzet [eindelijk] echte vorm beginnen aan te nemen. Vooral omdat uit veel blijkt, dat Martin van Rijn en zijn ambtenaren en adviesorganen niet de zorgvuldigheid  in acht lijken te hebben genomen, die bij een onderwerp als de zorg vereist is.
Wie maandag de nieuwsrubrieken volgde zal met mij hebben kunnen constateren, dat er bij meerdere deelgebieden grote gaten dreigen te ontstaan, die voor specifieke groepen verregaande gevolgen zullen hebben.
zorgZZPMijn indruk is, dat van Rijn c.s. de grote deelgebieden, zoals jeugdzorg, ouderenzorg, langdurige zorg, thuiszorg e.d. best in het vizier hebben, maar om duistere redenen niet of onvoldoende hebben onderkend dat zich binnen al die deelgebieden meerdere subdeelgebieden bevinden met ook hun eigen kenmerken en behoeften en zorgbehoeftigen [zie ZZP-ers, die niet langer toestemming hebben om terminale zorg te verstrekken, want de fiscus, hoe vreemd het wellicht zal klinken de ideale Cerberus voor de VVD, weerhoudt de zorgZZP-er om te doen wat als hoogst noodzakelijk moet worden beschouwd: terminale zorg verlenen aan MENSEN in de allerlaatste fase van hun leven].
Zo werd inmiddels ook onthutsend duidelijk, dat de Jeugdzorg nieuwe stijl een krakend vehikel wordt als er niet tijdig aanvullende plannen komen. Over de problemen t.a.v. de thuiszorg werd eerder al genoeg kritiek gespuid.
Ik vertel nieuws noch onwaarheid als ik zeg, dat sinds jaar en dag de VVD de partij is, die het “in grote lijnen” denken aanhangt en praktiseert. Het past perfect bij de liberale leer, die vrijheid blijheid predikt en er niet tegen op ziet om tegenstanders van die leer afhankelijk van de situatie met snoepjes te verleiden [ hypotheekaftrek] dan wel met de Zijlstrazweep te dwingen [sloop sociale stelsel] de route van “vrijheid blijheid” te volgen.
In dat opzicht past de even laconieke als schofterige uitlating van de kilste Fries van Nederland, Halfje Zijlstra [moge hij bij de eerstvolgende 11 Stedentocht in een wak rijden, waar hij nooit meer uit komt], perfect in het plaatje. Zijlstra liet weten te beseffen, dat er bij en na de zorgtransitie per 1-1-2015 best “het een en ander mis zal gaan”. Maar, zo zei hij daar meteen bij, “dan lossen we dat gewoon op”. En voor een systeemdenker [het spiegelbeeld van de MENSdenker] als Halfje betekent dat vrijwel altijd, dat wat wórdt gemist blijkbaar ook gemist kán worden. Want dat systeem laat er immers geen ruimte voor toe? MENSEN willen nu eenmaal altijd maar meer, maar zo werkt het niet in de VVD-wereld van vrijheid en blijheid. En je moet de VVD nageven, dat zij [veel beter en slimmer dan welke andere politieke partij ook, hoewel D66 het ook begint te leren als VVD “light”] door de decenia heen altijd de juiste mensen in voorraad hadden en hebben, die het verhaal op de meest succesvolle manier [voor de partij, zeker niet voor de samenleving] kunnen brengen. Nu is dat Rutte, hij werd voorafgegaan door “iconen” als Wiegel, Bolkestein en Zalm. En inmiddels is in de media Halfje Zijlstra tot opvolger van Rutte gebombardeerd. Dus als de kiezer het wil [en uiteraard wil hij dat, zo wijzen cijfers uit] kan hij nog 25 jaar door blijven genieten van het “grote lijnen denken” van de VVD.
En onderhand zal er best wel een instantie worden gevonden, die ondertussen keurig tabelletjes vult met aantallen slachtoffers van de vrijheid-blijheid leer.
Zoals een andere “hard liner” van de VVD, Fredje Teeven, het een na het ander onzinnig voorstel verzint om het gevangeniswezen te ontmantelen en daarmee klaar te maken voor privatisering, zo mag niet worden uitgesloten, dat Halfje Zijlstra, kijkend naar de tabellen met groeiende aantallen slachtoffers van zijn vrijheid blijheid leer, op pijphet idee komt te laten onderzoeken of de uitvaartbranche aan een transmissie kan worden onderworpen, waardoor zij de groeiende markt op de meest winstgevende wijze zal kunnen bedienen. En de mantra kan probleemloos hetzelfde blijven: “er gaan dingen mis, maar die lossen we dan gewoon op”. En de VVD-pijp zal meer rook spuwen dan ooit te voren.

LIJSTVERBINDING

Het klonk mij in de oren als:
– Feijenoord wat Ajax voorstelt de klassieker op een gelijkspelletje te houden;
– Jeroen Pauw, die Humberto “Aga” Tan zo ver probeert te krijgen samen een “late nighter” te doen;
– de vermogensloze sloeber, die een goed boerende ondernemer probeert te strikken om gezamenlijk een bedrijf te beginnen;
– Imca Marina, die Anouk probeert te paaien om samen een oerend hard rockalbum te maken.
Kortom, het klonk mij in de oren als een “loser”, die een sjofele, armoedige reddingsboei voor zichzelf uitgooit. En daarvoor als argument aandraagt, dat er in de Eerste Kamer na maart 2015 een “stevig links blok” zou moeten bestaan.
Een middenpartij met inmiddels duidelijk herkenbare rechtse voorkeuren wil zich als een bloedzuiger vastklampen aan het restant aan links, wat Nederland nog heeft.
Wat zou de PvdA mankeren? Om de SP voor te stellen een lijstverbinding aan te gaan bij de komende PS-verkiezingen, bedoel ik. Met alle respect, hoor, maar als Jetta Klijnsma je uitnodigt om in haar 4 x 100 meter estafetteploeg te komen meelopen dan denk je toch ook “Alles goed met u?”?

ALGEMEEN BESCHOUWD

Door de buitentemperatuur was het prima te doen en dus zaten we daar, met onze achtersten in het gras. Beetje dromerig kijkend naar de nog steeds bloeiende campanula’s en vinca. De geur van lavendel streek langs onze neusvleugels. Een campanulagevoel alsof de Provence nog voor één keer zijn adem over die poldertuin liet gaan. De koffie had al gesmaakt als een “grande tasse au lait” en ik betreurde, dat er Pernod ontbrak. Maar ja, wie rekent er ook op zo’n septemberavond als gisteren, op de dag waarop het Circus Van de Leugen zich 13 uur in het zweet debatteert?
Slechts één keer was dat dromerige gevoel en de daarbij behorende loomheid tot dat moment geweld aangedaan Dat was toen vanaf het tuinterras niet “Merde” klonk, maar gewoon “zakkenwasser”. Boilesen maakte een van zijn gebruikelijke capriolen, waarmee Ajax op een 0-1 achterstand kwam te staan. Maar omdat zulks volkomen met de verwachting strookte haalde ik mijn schouders op.
Duisternis en het “optrekken” van de kouwe grond maakten, dat we rond half 10 ook het terras opzochten. Waar we drie kwartier niet al te hoogstaand, maar wel heel vermakelijk CL-voetbal zagen, iets wat helemaal paste bij de “quality-evening”, die we beleefden.
“Algemeen beschouwd” was de 1-1 dik verdiend. De opperbeste stemming, die daarvan het gevolg was, dreigde heel even verstoord te worden, toen vanuit wat tuinen verderop “Dit is een nacht” opklonk. Kennelijk werden daar voorbereidingen getroffen voor komende schermutselingen.  Op onze gezichten verscheen die guitige trek, die al jaren dezelfde 4 woorden uitstraalt: “Effe poepie laten ruiken?”
different shades of blueEven later werd Bolle Guus tot niets gereduceerd via “Different shades of blue” en kreeg de septemberdag zijn afsluiting die hij meer dan verdiende.
Als het goed is wacht er vandaag nog zo’n septemberdag en ik kan ieder van u slechts aanraden daar zoveel mogelijk van te profiteren. Ikzelf,nog naluimend van gisteren, heb mijn eerste plezierige activiteit voor vandaag al gekozen. Om half elf begint Mark de Staatsman aan zijn aandeel leugens en loze beloften. Ik zal dan op scherp staan; zodra de woorden “mevrouw de voorzitter” klinken wordt de tronie van Mark van mijn scherm verwijderd en zal er een zucht van opluchting klinken. Want wie zit er “algemeen beschouwd” te wachten op “Different shades of trash”?

ZORGELIJKE SMART

Hoewel staatssecretaris Martin van Rijn afgelopen week stevig werd geattaqueerd over de onduidelijkheid rond en zijn onwrikbaarheid t.a.v. het vasthouden aan 1-1-2015 als ingangsdatum voor de decentralisatie van én forse bezuinigingen op de zorg ,bleef hij, gesteund als het kabinet nu eenmaal wordt door “die meest constructieve oppositie”,  goed overeind.
Gisteren in Buitenhof was dat ook het geval, hoewel van Rijn meer dan in dat debat nu toch soms dooddoeners bij de hand had als “bij zulke massieve veranderingen worden mensen altijd onzeker” en “natuurlijk gaan er altijd dingen fout bij zulke grootschalige reorganisaties”. Een schepje meer sussen en een stukje meer indekken dus.
vanRijnOndanks van Rijn’s voldoende optreden bij die 2 gelegenheden blijft de onrust in werkvelden binnen de zorg, bij gemeentes en bij burgers onverminderd groot. 1-1-2015 komt steeds dichterbij en het lijkt er op, dat te verwachten problemen alleen maar groter en meer in aantal worden.
Deels heeft die onrust te maken met de partij van van Rijn, de PvdA. Die in peilingen qua zetelaantal steeds verder wegzinkt, inmiddels naar 11 [-/- 27].
En met de naderende Statenverkiezingen maakt dat de onrust zeker niet minder. Zoals de peilkaarten thans liggen zou de Zorgoperatie niet kunnen rekenen op de benodigde steun in de Eerste Kamer. Wat meteen ook verklaart waarom er zo hardnekkig aan 1-1-2015 wordt vastgehouden, want dan kan nog worden gerekend op de huidige verdeling in die eerste Kamer en is er qua invoering geen vuiltje aan de lucht.
Als dat in die peilingen herkenbare failliet van de PvdA er straks in maart 2015 ook  komt heeft dat geen consequenties meer voor van Rijn’s kruistocht door de Augiasstallen van de zorg.
Hoe je het ook bekijkt een merkwaardige situatie.  In het bedrijfsleven piekert er men niet over om een miljardentransactie aan te gaan met een virtueel failliete partner.
Maar ook in dit geval kent de politiek zijn eigen mores. Wat mij betreft zou het alleszins logisch en acceptabel zijn die immense zorgoperatie qua ingangsdatum te verplaatsen naar na die Statenverkiezingen [bijv. 1-4-2015 of 1-7-2015]. Omdat de burger middels zijn stem dan zal hebben kunnen laten horen wat hij van die operatie vindt.
Ik kan nauwelijks geloven, dat een partij, die genadeloos door de gehaktmolen zal worden gehaald [en alles wijst daar terecht op], dan nog zo hardnekkig achter het doldrieste zorgplan zal blijven staan. Te meer omdat die meerderheid in de Eerste Kamer zal zijn weggevallen [een draai van het CDA of de PVV daargelaten].
Het lijkt er veel op, dat van Rijn en zijn PvdA een zorgoperatie door willen drukken, die:
– voor veel problemen bij specifieke groepen burgers zal gaan zorgen;
– merkwaardig genoeg de strop rond de nek van zijn eigen partij zal aantrekken.
Een zeer vreemde variant op het “gedeelde smart is halve smart” spelletje.