GEWICHTIG DOENDE NITWIT

Het was ronduit verbijsterend met welk een opperbeste stemming VVD-er Elias [in zijn hoedanigheid van voorzitter van de commissie Elias] een rapport presenteerde aan VVD-er van Miltenburg [in haar hoedanigheid van voorzitter 2e Kamer], waarin wordt geconstateerd, dat het “Rijk” eigenlijk al vanaf het moment waarop de eerste personal computer de burelen werd ingereden zijn ICT-projecten niet onder controle heeft.
Het eerste wat van Miltenburg deed nadat ze het rapport in ontvangst had genomen was her en der informeren naar de betekenis van de afkorting ICT.
Ik schreef al eerder een korte bijdrage over de ICT-ramp, die overheid heet. En noemde toen ook al de jaarlijkse schadepost, die het ICT-gerommel jaarlijks oplevert: tussen 1 en 5 miljard. En in de wetenschap, dat over dergelijke flaters liegen de overheid is aangeboren, kunt u gerust aannemen, dat de werkelijke schade die 5 miljard flink zal overstijgen.

Hoewel dus het plaatje wel duidelijk is en uit de wijze waarop de commissie Elias het rapport officieel presenteerde, waarna zo’n rapport in recordtempo ergens diep verstopt in een archiefkast terecht komt, kan worden opgemaakt, dat er bij betrokkenen nauwelijks sprake is van enige schaamte of bedruktheid, what’s new? zou je zeggen, is er toch een reden om nog even op dat ICT-onderzoek terug te komen.
Omdat er wat journalisten dieper in de materie zijn gedoken, zoals bijvoorbeeld bij NRC.
Ik liep tegen dit artikel aan http://www.nrcq.nl/2014/10/19/hoe-het-uwv-ingepakt-werd-door-ibm-en-logica. Waarin specifiek de ICT-perikelen bij het UWV aan de kaak worden gesteld. UWV heeft kapitalen uitgegeven om haar “troetelkind” werk.nl te laten bouwen, aanpassen, verbeteren, optimaliseren, gebruikersvriendelijk te maken, altijd bereikbaar te doen zijn, actuele informatie over vacatures te laten bieden.
Enfin, gezien de arbeidsmarktposities van de laatste jaren zullen flink wat van u een verplicht bezoek aan werk.nl hebben afgelegd, schat ik zo in.
Lees in dat NRC-artikel hoe sterk de overheid de eigenschap heeft gecultiveerd om op een eenmaal gekozen dood spoor voort te denderen.  En hoe miljarden aan gemeenschapsgeld verhuizen naar ICT-bedrijven, die van de incompetentie, stupiditeit en vooral natuurlijk de altijd beschikbare geldbronnen van het Rijk gebruik maken om hun bedrijf te laten floreren.
De journalist verdient die aandacht ten volle.

Advertenties

BEURS EN BLAUW

Nu naast de coalitiepartijen VVD-PvdA en constructieve “oppositiepartijen” D66-CU-SGP ook de “zwalk” oppositiepartij Groen Links zich achter de nieuwe pensioenregels hebben geschaard, is de parlementaire steun [de steun op straat is compleet 0 lommerdonbelangrijk geworden] in beide Kamers zo breed geworden, dat weinig tot niets de invoering van die nieuwe regels nog kan tegenhouden.
Ik meen, dat er vandaag in de 2e Kamer voor de vorm nog over gedebatteerd gaat worden, maar dat is de bekende wassen neus.
Hoewel ik zeker niet “zwartgallig”wil klinken [zwart is de komende weken niet echt een modekleur, aldus een aantal BN-ers, die naarstig naar een nieuw item zochten om zichzelf in een clipje te kunnen horen zwammen] kan ik niet nalaten even te wijzen op wat er van die nieuwe regels gemerkt gaat worden.
Mochten er pensioenverzekerden zijn, die per 1-1-2015 op een hoe gering ook indexatie van hun pensioenopbouw resp. -uitkering hoopten te kunnen rekenen, dan kan dat gevoeglijk worden vergeten. Vanaf 1-1-2015 maken die nieuwe regels dat voorlopig meer dan twijfelachtig.
En inmiddels is er een 2e reden opgedoken, die dezelfde negatieve uitwerking heeft: in pakweg 2 weken hebben de beurzen een zodanige knieval gemaakt [AEX van 425 naar 380, i.c. >10%], dat de dekkingsgraad  van ook de grote fondsen te laag is geworden om indexatie serieus als mogelijkheid te mogen zien.
Op de beurzen is precies gebeurd wat het kabinet nodig had om haar nieuwe pensioenregels er door te krijgen. Regie van bovenaf noemt men dat geloof ik.
Overigens is die knieval van de beurskoersen elders in Europa ook aan de orde. Wat te denken van Griekenland, waar aandelenkoersen van de belangrijkste banken tussen 10 0prisonen 20% daalden? En u weet het vast nog wel, Griekenland is dat land met nog steeds een staatsschuld van zo’n 177%, waardoor het land onder curatele van de “trojka” IMF/ECB/EU staat. Waardoor er openlijk weer de eerder opgetreden weerstand van vooral het linkse Syriza de kop opsteekt. Terwijl wij straks alhier elkaar de tent uitvechten over een kaas- en stroopwafelknecht van een in Engelse drop uitgevoerde Sinterklaas kan het zo maar zijn, dat in Athene hele andere dingen de kop op gaan steken.
Het woord “beurs” is gevallen en laat ik het dan maar meteen gebruiken om een ander soort tuimeling te benoemen, namelijk die van ooit “boy Wonder van het CDA” tot “erg wonderlijke flop van KLM”.
Gevreesd mag worden, dat “us Camieleke Uierlings” minstens een jaartje binnen de warme moederschoot van het CDA gaat gebruiken om zijn beurse plekken te laten wegtrekken. En omdat zijn hoofd inmiddels de sporen van zijn flaters begint te tonen zal het vaker zien van dat platte rijstevlaai gezicht niet door een ieder als prettig worden ervaren.

Tot slot: wellicht overbodig, maar ik zeg het toch nog maar even: vanavond mag u weer stemmen op de “absolute top van de vaderlandse TV”. En dat betekent, dat u niet stemt op Rutte, Samsom,Pechtold en meer van die kanjers. Ik zeg het maar om verwarring te voorkomen.

ROYAAL

Het debatje van gisteren tussen de ondanks de qua intensiteit niet te missen Koerden-problematiek buitengewoon jolige en bijdehante Rutte en het Playmobil gezelschap aan de andere kant van het spreekgestoelte kan ik niet anders dan als achter de feiten aanlopen categoriseren. Niets ongewoons eigenlijk, want daar blinkt het gezelschap in Den Haag in uit.
Toen ik een maand geleden iets schreef over dat peperdure hek, wat de koning om zijn laatst aangeschafte vakantieverblijf heeft laten plaatsen, deed ik dat m.n. om de verspilling, blijkbaar royalty eigen, aan de kaak te stellen. 4 ton euro uitgeven, waar een beetje Hollandse koopman met slechts 1/10e had kunnen, nee, behoren te volstaan gaf daar alle aanleiding toe.
Het Playmobil gezelschap zat er een maand geleden niet echt mee en dus meende ik, dat verdere discussie achterwege zou blijven. Vooral omdat er zo veel andere prangende zaken op het bordje lagen. Zo had ik me goed kunnen voorstellen, dat de dames en heren van ons parlement met enorme hangsloten op alle toegangsdeuren zouden worden opgesloten om eindelijk eens een niet clowneske, maar volwassen beslissing te nemen over steun aan die Koerden, die openlijk als kanonnenvlees worden gebruikt in het conflict met IS. Want wat er rond het schilderachtige Kobani gebeurt mag men zelf dan wel als een voorbeeld van een politiek schaakspel duiden, het heeft in werkelijkheid alles weg van het terugbrengen van Koerdische “boots on the ground”, tot door de gehaktmolen te halen vlees.
Wat dat betreft werden er gisteravond bij Pauw veel menselijker en zinvoller dingen gezegd, met Karabulut [SP] in een prima rol, dan in dat parlement. En dan doel ik even niet op die militair, die 20 minuten nodig had om ons te vertellen, dat er 2[!] rood-wit-blauwe JSF’s in de weer waren geweest om 2 pickup trucks weg te bombarderen. Het zat daarbij een beetje tegen, want 1 van de bommen bleek een Ruttetje te zijn. Een losse flodder,die nu ergens in die zandbak ligt.
Waar men blijkbaar in het parlement meer waarde hechtte aan het gesmijt met [ons] geld door de koning, hield men het aldaar op een goed gesprek over een speedboot van 800.000 euro, een prijzige aanlegsteiger, een verbouwing van 35 miljoen om die koning op zijn werkpaleis met zijn laptop te kunnen laten spelen én , vers van de pers,
het plaatsen van 35 meter roestvrij staal a raison van 4 ton euro om terwijl die verbouwing van dat werkpaleis loopt, die koning een paar keer Armin van Buuren uit te laten nodigen om een Eikhorst Dance Party te verzorgen.
Rutte noemde die 35 meter grinnikend “Dance containertjes”. Wie is in de stemming om “een muurtje van 35 meter hoog” om het Torentje te komen helpen metselen?
Laat ik niet vergeten zowel mooi en leuk te eindigen. Waarvoor ik terugga naar “Pauw” [Captain Peacock is ook goed] . Want daarin verscheen Hans Dorresteijn met Zazi, een trio erg mooie meiden [was het nou Jeroen Pauw of was ik het die als eerste ineens rechtop in zijn stoel zat?]
In dit clipje zingt het trio een Dorresteijn-chanson getiteld “Lente”.

Dorresteijn is een briljante malloot, die enorm op mijn lachspieren werkt. En dat heb ik net even nodig na dat slappe gezever in het parlement. Dus de heren Dorresteijn en van Dijk, die even de staalborstel halen over de ouderdom. Waarmee mijn dag toch goed is begonnen.

SPRONGEN VAN DE RODE KAT IN HET NAUW

Het lijkt wel of er een niet aflatende stroom kritiek [soms bikkelhard] over de PvdA blijft uitstromen. En ik ben eerlijk: ik kan daar geen traan over laten.
Meer dan de helft van de PvdA-stemmers van 2012, wat met terugwerkende kracht een inktzwart jaar voor Samsom c.s. lijkt te zijn geworden, geeft aan de partij de rug toe te keren. Dat zou zo’n 20 zetels betekenen. En dreigend verlies vanuit andere gelederen van het electoraat schroeft dat komende echec tot apocalyptische hoogten op.
Tegen die niet te stoppen stroom in zijn er natuurlijk PvdA-ers , die proberen alvast op papier het tij te keren.  Door er op te wijzen, dat de PvdA voorafgaand aan die verkiezingen 2012 ook in een kansloze situatie verkeerde. Introductie van het plastic artikel Samsom in de verkiezingsrace bleek om naar is gebleken volstrekt onjuiste gronden de redding van de partij te zijn.
Die groep schrijvende PvdA-ers spreidt het soort naïef optimisme ten toon, die doet denken aan de wanhoop, die een man staande voor een vuurpeloton moet voelen. Een identiek soort bewegingen herken je bij [nu nog] kamerleden van de PvdA-fractie. Neem ene Bouwmeester, die dingen mag zeggen over de zorg. Velen onder ons hebben met woede vernomen van de miljardenwinsten, die zorgverzekeraars weigeren om in de vorm van een premieverlaging terug te geven aan de verzekerden.
Met als door de coalitiepartijen gesteunde verklaring, dat de verzekeraars terecht zo hoog mogelijke buffers aanleggen.
En dan verschijnt ineens die Bouwmeester in beeld, die komt vertellen, dat wat de PvdA betreft zo’n 4-5 miljard uit die buffers kunnen worden gehaald. Mochten de verzekeraars niet meewerken dan is de PvdA van plan een en ander in wettelijke vorm te regelen. Een puntgaaf voorbeeld van het komen tot inkeer, ingegeven door electorale paniek. En eens te meer het bewijs, dat onder hoge druk vrijwel alles vloeibaar wordt.
De hoop, dat via profilering van de eigen partij en haar ware, inmiddels zwaar beschadigde uitgangspunten, de val tijdig kan worden gestopt doet haast kinderlijk aan. Vooral omdat men 3 majeure zaken bewust onbenoemd laat.
a. de PvdA vertrouwt er blijkbaar op, dat de kiezer straks een identieke draai [lees: enorme fout] zal maken als hij pal voor de verkiezingen 2012 deed. Veel wijst erop, dat dit vertrouwen op niets is gebouwd;
b. het is de PvdA, die bij de decentralisatie van de zorg de hoofdrol heeft gegrepen in de persoon van Martin van Rijn. Na een aanvankelijk schuchtere aanloopperiode is het protest vanuit de burger 3 maanden voor de decentralisatie inmidddels fors aangezwollen en richt zich vanuit die hoofdrolpositie van van Rijn voornamelijk op de PvdA. Minister Schippers [VVD] blijft als eindverantwoordelijke vreemd genoeg vrijwel buiten schot;
c. de PvdA heeft in 2012 op volkomen absurde gronden Jetta Klijnsma een plaats in het kabinet gegund, die ongetwijfeld als het “sociale gezicht” van de partij dienst moest doen. Klijnsma werd naast van Rijn gezet als staatsecretaris SZ en kreeg “de pensioenregelingen” en “de bijstand” als taakgebieden.
In de afgelopen 2 jaar is de aanstellling van Klijnsma een schot in de eigen beide voeten van de PvdA gebleken. “Moedertje Jetta” bleek al snel zo uit te zijn op een glansrol in het sociaal-liberale kabinet, dat de burger in haar een stasi-achtige persoonlijkheid begon te herkennen. Met haar bekende [ en inmiddels even weerzinwekkende als huiveringwekkende] flemende stemgeluid heeft zij vooral op het gebied van de bijstandsregeling de meest kille en a-sociale wijzigingen tot wetten weten te transformeren. Nederland [het VVD-legioen uitgezonderd] geloofde zijn oren niet, reden waarom daadkrachtig, georganiseerd verzet tegen Klijnsma’s aanpassingen niet van de grond is gekomen.
Klijnsma werkt momenteel aan mutaties in de pensioenregelingen. Het verkrijgen van een beeld van waar dat op gaat uitdraaien is mogelijk door de aflevering van maandag 29-09 jl. van TROS Radar te bekijken. Daarin worden namelijk de effecten voor de drie belangrijkste groepen, t.w jongeren t/m 30 jaar, de groep t/m 50 jaar en de gepensioneerden, helder uit de doeken gedaan. Om een tipje van de sluier op te lichten: alle groepen staan na de aanpassingen van Klijnsma forse koopkrachtverliezen te wachten. Die gepensioneerden meteen zullen ondervinden, voor beide andere groepen blijven die koopkrachtverliezen nog in het vat zitten. Hoofdoorzaak: door de verplichte dekkingsgraad voor pensioenfondsen van 105% naar 110% te brengen wordt indexatie van de lopende én toekomstige pensioenen vrijwel zeker een fata morgana. En koopkrachtverliezen van 10-20% in de aankomende jaren een zekerheid. De verwachting is, dat Klijnsma binnen enkele maanden met haar aanpassingsvoorstellen gaat komen.
Zo er nog een restje begrip voor Klijnsma’s aanpak [ het is tenslotte nog steeds crisis] bij mij bestond, dan heeft Jetta dat afgelopen dinsdag wel verspeeld. In het NCRV [of heet die omroep tegenwoordig PO7?] programma “Altijd wat Monitor” werd verslag gedaan van de resultaten t.a.v. het naar de arbeidsmarkt terugbrengen van moeilijk reïntegreerbare “gevallen”, bij de Gemeenten meestal aangeduid als “de Kaartenbakkers”. Ook hier kan ik alleen maar aanbevelen dat programma van 30-9 terug te kijken.
Kort samengevat bleken die resultaten er op neer te komen, dat inderdaad een aantal langdurig werkzoekenden en bijstandsgerechtigden voor een bepaalde periode aan werk [de woorden passend en zinvol laat ik hier graag onbesproken] konden worden geholpen. Lokale overheden gebruiken daarvoor het zogenaamde aanbestedingsproces en koppelen daar de voorwaarde aan, dat bedrijven [meestal in de kleinere groepen], die werk aanbesteed krijgen verplicht zijn een aantal “kaartenbakkers” voor bepaalde tijd in dienst te nemen. En geloof het of niet, dat kan er op uitdraaien, dat een klein hoveniersbedrijfje een ex-bakker en een ex-stratenmaker krijgt “aangeboden”.
Dat is op zich al erg vervelend, maar in de praktijk, zo bleek, is het vaak nog erger. Zo’n klein bedrijfje heeft niet de kapitaalkrachtigheid om meer personeel aan te houden dan voor voorradig werk nodig is. Wat tot gevolg kan hebben [en vaak ook heeft] dat het eigen personeel moet wijken voor die verplicht af te nemen “kaartenbakkers”. Op de arbeidsmarkt noemt men dat wel het “verdringingseffect”. Door de lokale overheden opgelegd en met een grote kans, dat het met een hoge frequentie meerdere malen optreedt.  [Volgende aanbesteding – weer verplichting kaartenbakkers aan te nemen – weer ontslag bestaand personeel ….. een soort everturning wheel]

Klijnsma werd door “Altijd wat Monitor”naar haar mening gevraagd over dat “verdringingseffect” en waar de “winst” ligt als er om 2 kaartenbakkers aan het werk te krijgen 2 werkenden werkloos worden.
Jetta koos de aanval. “Gaat u me nu zeggen, dat volgens u mensen die al jaren buiten het arbeidsproces zijn gehouden niet de kans mag worden geboden om aan dat arbeidsproces te gaan deelnemen?”
De interviewer was perplex. Maar wist nog net te mompelen “niet als dat werkenden hun baan kost. Of vindt u van wel?”

Zelf was ik net zo perplex van Klijnsma’s  van grote visie getuigende repliek. Met zo’n “Feldwebel” op Sociale zaken is een keiharde nederlaag bij komende verkiezingen en de teloorgang van je partij gewoon een gegeven. Het is dat het “verdringingseffect”feitelijk niets ander is dan administratieve handel in mensen en in menselijke ellende waar ik me onwel bij voel, want anders had ik Jetta’s laatste woorden met een grimlach beloond. Zo’n grimlach, die betekent “jij komt nog aan de beurt, tante”.

HET BALLENSPEL

Het is een tragikomisch spel met een sterke tendens naar triestheid.  Het is een spel, wat we de ene keer  met onszelf, de andere keer met anderen spelen.  Maar het meest wordt het spel door anderen mèt ons gespeeld.
We praten onszelf iets aan en/of laten ons iets aanpraten. Waarmee we onszelf in een soort psychosetoestand [laten] brengen, maar merkwaardig genoeg tegelijkertijd ook er in slagen een soort “lifeline” te vinden, waar we ons aan kunnen vastklampen om dat broodnodige gevoel van geruststelling [ “u kunt rustig gaan slapen” zijn historische woorden in dat opzicht] te verkrijgen.

Nu onze “leiders” hebben besloten om [ uiteraard onder de altijd weer uit dat “land of tulips, windmills and wooden shoes” komende randvoorwaarden] mee te gaan doen aan die “coalition of the willing” [ ik laat het graag aan een ieder persoonlijk om daar zijn eigen mening over te vormen] is vrijwel meteen dat tragikomische spel op de wagen.
In natuurlijk de media is direct begonnen met ons duidelijk te maken, dat u en ik een potentieel slachtoffer kunnen worden van “the hand of terror”, die IS heet. Er wordt als het ware gepoogd om een deken van angst over ons te leggen.  Nog even en in mijn toearegstraat bulkt het van de beveiligingscamera’s om scherp in de gaten te kunnen houden of er soms Toearegs op kamelen of omgebouwde karretjes met artillerie in de laadbak te zien zijn.
En laat het maar aan talkshows, mediapanels en meer van dergelijke plekken, waar de eeuwige babbelaars samenkomen, over om die “deken van angst” keurig over ons uit te spreiden.
We zijn daar heel gevoelig en ontvankelijk voor. Vooral in 2014, het jaar waarin meer dan ooit tevoren WO III als realistische optie werd uitgesproken. Kortom, het spel  in al zijn verschijningsvormen is op de wagen. We zijn onrustig en in sommige gevallen zelfs bang.

Hoe zit het dan met die “lifeline”?, zult u wellicht vragen. Wel, die is gevonden. Want lifelinevrijwel tegelijk met de discussies over die deken van angst berichten de media over een bij de Nederlander sterk gestegen vertrouwen in de politiek ?!?!? En die stijging wordt vrijwel geheel op het conto geschreven van het “managen van de MH17 catastrofe”. Men kan het mij moeilijk kwalijk nemen dat ik de afvraging doe “waarom dan?” Heeft dat management:

– het ergste kunnen voorkomen?
– levens weten te redden?
– inmiddels achterhaald hoe de vork aan de steel zit?
Een driewerf neen is daarop het antwoord. Waarom dan toch dat gestegen vertrouwen? Is het dan toch een uiting van dank voor de inderdaad prachtig geregisseerde uitvoering van de Rouw Fase 1? En omdat Nederland hoopt op een even mooie fase 2 straks op 10-11?

Angst aangejaagd krijgen kan verschillende reacties veroorzaken. Bijvoorbeeld een reactie van allesoverheersende achterdocht, waarbij niets en niemand meer op zijn blauwe ogen wordt vertrouwd. En er vertekening van het beeld optreedt, waardoor je kameeleen paard in de wei voor een kameel kan gaan aanzien.
De andere vaak voorkomende reactie is die van de”lifeline”, je vastklampen aan iets of iemand, waarvan je verwacht, dat hij/zij/het je zal behoeden voor de risico’s, die anderen in je hersens implanteren.
Beide varianten zijn allesbehalve bevorderlijk voor de gemoedsrust. Persoonlijk vind ik de “lifeline”-optie de minst aantrekkelijke, omdat het de verschaffer van die lifeline alle gelegenheid biedt om heerlijk met jouw ballen te gaan spelen. Door fake veiligheid te bieden.

Misschien is dat laatste wel hét probleem van de Nederlander van nu. Die keer op keer door slimme jongens met zijn ballen laat spelen.
Terwijl we toch zouden moeten kunnen weten, dat spelen met je ballen pas als prettig wordt ervaren, wanneer dat in beslotenheid door een aantrekkelijke partner wordt gedaan. En u moet het mij maar niet kwalijk nemen, maar Rutte en aantrekkelijke partner ……waar is het teiltje?

DE GROTE LIJNEN VAN DE VRIJHEID BLIJHEID LEER

Misschien is domineren een te sterk aangezette woordkeus, maar het is zeker niet overdreven te zeggen, dat berichten m.b.t. de over 3 maanden plaatsvindende transitie c.q. decentralisatie c.q. monsterbezuiniging op de zorg de media steeds meer beginnen te beheersen.
Niet zo vreemd natuurlijk, want al maanden wordt er door onafhankelijke deskundigen, pubieke en commerciële partijen gewaarschuwd voor een dreigende naderende chaos vanaf januari 2015. En nu ook de verantwoordelijke politiek via de Algemene beschouwingen de “nieuwe zorg” duidelijker dan voorheen heeft geschetst is er een situatie aan het ontstaan, waarin de directe slachtoffers van straks meer en meer er in slagen om de gevolgen helder op het netvlies te krijgen.
Met als gevolg, dat de onrust, verontwaardiging en het verzet [eindelijk] echte vorm beginnen aan te nemen. Vooral omdat uit veel blijkt, dat Martin van Rijn en zijn ambtenaren en adviesorganen niet de zorgvuldigheid  in acht lijken te hebben genomen, die bij een onderwerp als de zorg vereist is.
Wie maandag de nieuwsrubrieken volgde zal met mij hebben kunnen constateren, dat er bij meerdere deelgebieden grote gaten dreigen te ontstaan, die voor specifieke groepen verregaande gevolgen zullen hebben.
zorgZZPMijn indruk is, dat van Rijn c.s. de grote deelgebieden, zoals jeugdzorg, ouderenzorg, langdurige zorg, thuiszorg e.d. best in het vizier hebben, maar om duistere redenen niet of onvoldoende hebben onderkend dat zich binnen al die deelgebieden meerdere subdeelgebieden bevinden met ook hun eigen kenmerken en behoeften en zorgbehoeftigen [zie ZZP-ers, die niet langer toestemming hebben om terminale zorg te verstrekken, want de fiscus, hoe vreemd het wellicht zal klinken de ideale Cerberus voor de VVD, weerhoudt de zorgZZP-er om te doen wat als hoogst noodzakelijk moet worden beschouwd: terminale zorg verlenen aan MENSEN in de allerlaatste fase van hun leven].
Zo werd inmiddels ook onthutsend duidelijk, dat de Jeugdzorg nieuwe stijl een krakend vehikel wordt als er niet tijdig aanvullende plannen komen. Over de problemen t.a.v. de thuiszorg werd eerder al genoeg kritiek gespuid.
Ik vertel nieuws noch onwaarheid als ik zeg, dat sinds jaar en dag de VVD de partij is, die het “in grote lijnen” denken aanhangt en praktiseert. Het past perfect bij de liberale leer, die vrijheid blijheid predikt en er niet tegen op ziet om tegenstanders van die leer afhankelijk van de situatie met snoepjes te verleiden [ hypotheekaftrek] dan wel met de Zijlstrazweep te dwingen [sloop sociale stelsel] de route van “vrijheid blijheid” te volgen.
In dat opzicht past de even laconieke als schofterige uitlating van de kilste Fries van Nederland, Halfje Zijlstra [moge hij bij de eerstvolgende 11 Stedentocht in een wak rijden, waar hij nooit meer uit komt], perfect in het plaatje. Zijlstra liet weten te beseffen, dat er bij en na de zorgtransitie per 1-1-2015 best “het een en ander mis zal gaan”. Maar, zo zei hij daar meteen bij, “dan lossen we dat gewoon op”. En voor een systeemdenker [het spiegelbeeld van de MENSdenker] als Halfje betekent dat vrijwel altijd, dat wat wórdt gemist blijkbaar ook gemist kán worden. Want dat systeem laat er immers geen ruimte voor toe? MENSEN willen nu eenmaal altijd maar meer, maar zo werkt het niet in de VVD-wereld van vrijheid en blijheid. En je moet de VVD nageven, dat zij [veel beter en slimmer dan welke andere politieke partij ook, hoewel D66 het ook begint te leren als VVD “light”] door de decenia heen altijd de juiste mensen in voorraad hadden en hebben, die het verhaal op de meest succesvolle manier [voor de partij, zeker niet voor de samenleving] kunnen brengen. Nu is dat Rutte, hij werd voorafgegaan door “iconen” als Wiegel, Bolkestein en Zalm. En inmiddels is in de media Halfje Zijlstra tot opvolger van Rutte gebombardeerd. Dus als de kiezer het wil [en uiteraard wil hij dat, zo wijzen cijfers uit] kan hij nog 25 jaar door blijven genieten van het “grote lijnen denken” van de VVD.
En onderhand zal er best wel een instantie worden gevonden, die ondertussen keurig tabelletjes vult met aantallen slachtoffers van de vrijheid-blijheid leer.
Zoals een andere “hard liner” van de VVD, Fredje Teeven, het een na het ander onzinnig voorstel verzint om het gevangeniswezen te ontmantelen en daarmee klaar te maken voor privatisering, zo mag niet worden uitgesloten, dat Halfje Zijlstra, kijkend naar de tabellen met groeiende aantallen slachtoffers van zijn vrijheid blijheid leer, op pijphet idee komt te laten onderzoeken of de uitvaartbranche aan een transmissie kan worden onderworpen, waardoor zij de groeiende markt op de meest winstgevende wijze zal kunnen bedienen. En de mantra kan probleemloos hetzelfde blijven: “er gaan dingen mis, maar die lossen we dan gewoon op”. En de VVD-pijp zal meer rook spuwen dan ooit te voren.

LIJSTVERBINDING

Het klonk mij in de oren als:
– Feijenoord wat Ajax voorstelt de klassieker op een gelijkspelletje te houden;
– Jeroen Pauw, die Humberto “Aga” Tan zo ver probeert te krijgen samen een “late nighter” te doen;
– de vermogensloze sloeber, die een goed boerende ondernemer probeert te strikken om gezamenlijk een bedrijf te beginnen;
– Imca Marina, die Anouk probeert te paaien om samen een oerend hard rockalbum te maken.
Kortom, het klonk mij in de oren als een “loser”, die een sjofele, armoedige reddingsboei voor zichzelf uitgooit. En daarvoor als argument aandraagt, dat er in de Eerste Kamer na maart 2015 een “stevig links blok” zou moeten bestaan.
Een middenpartij met inmiddels duidelijk herkenbare rechtse voorkeuren wil zich als een bloedzuiger vastklampen aan het restant aan links, wat Nederland nog heeft.
Wat zou de PvdA mankeren? Om de SP voor te stellen een lijstverbinding aan te gaan bij de komende PS-verkiezingen, bedoel ik. Met alle respect, hoor, maar als Jetta Klijnsma je uitnodigt om in haar 4 x 100 meter estafetteploeg te komen meelopen dan denk je toch ook “Alles goed met u?”?