BEURS EN BLAUW

Nu naast de coalitiepartijen VVD-PvdA en constructieve “oppositiepartijen” D66-CU-SGP ook de “zwalk” oppositiepartij Groen Links zich achter de nieuwe pensioenregels hebben geschaard, is de parlementaire steun [de steun op straat is compleet 0 lommerdonbelangrijk geworden] in beide Kamers zo breed geworden, dat weinig tot niets de invoering van die nieuwe regels nog kan tegenhouden.
Ik meen, dat er vandaag in de 2e Kamer voor de vorm nog over gedebatteerd gaat worden, maar dat is de bekende wassen neus.
Hoewel ik zeker niet “zwartgallig”wil klinken [zwart is de komende weken niet echt een modekleur, aldus een aantal BN-ers, die naarstig naar een nieuw item zochten om zichzelf in een clipje te kunnen horen zwammen] kan ik niet nalaten even te wijzen op wat er van die nieuwe regels gemerkt gaat worden.
Mochten er pensioenverzekerden zijn, die per 1-1-2015 op een hoe gering ook indexatie van hun pensioenopbouw resp. -uitkering hoopten te kunnen rekenen, dan kan dat gevoeglijk worden vergeten. Vanaf 1-1-2015 maken die nieuwe regels dat voorlopig meer dan twijfelachtig.
En inmiddels is er een 2e reden opgedoken, die dezelfde negatieve uitwerking heeft: in pakweg 2 weken hebben de beurzen een zodanige knieval gemaakt [AEX van 425 naar 380, i.c. >10%], dat de dekkingsgraad  van ook de grote fondsen te laag is geworden om indexatie serieus als mogelijkheid te mogen zien.
Op de beurzen is precies gebeurd wat het kabinet nodig had om haar nieuwe pensioenregels er door te krijgen. Regie van bovenaf noemt men dat geloof ik.
Overigens is die knieval van de beurskoersen elders in Europa ook aan de orde. Wat te denken van Griekenland, waar aandelenkoersen van de belangrijkste banken tussen 10 0prisonen 20% daalden? En u weet het vast nog wel, Griekenland is dat land met nog steeds een staatsschuld van zo’n 177%, waardoor het land onder curatele van de “trojka” IMF/ECB/EU staat. Waardoor er openlijk weer de eerder opgetreden weerstand van vooral het linkse Syriza de kop opsteekt. Terwijl wij straks alhier elkaar de tent uitvechten over een kaas- en stroopwafelknecht van een in Engelse drop uitgevoerde Sinterklaas kan het zo maar zijn, dat in Athene hele andere dingen de kop op gaan steken.
Het woord “beurs” is gevallen en laat ik het dan maar meteen gebruiken om een ander soort tuimeling te benoemen, namelijk die van ooit “boy Wonder van het CDA” tot “erg wonderlijke flop van KLM”.
Gevreesd mag worden, dat “us Camieleke Uierlings” minstens een jaartje binnen de warme moederschoot van het CDA gaat gebruiken om zijn beurse plekken te laten wegtrekken. En omdat zijn hoofd inmiddels de sporen van zijn flaters begint te tonen zal het vaker zien van dat platte rijstevlaai gezicht niet door een ieder als prettig worden ervaren.

Tot slot: wellicht overbodig, maar ik zeg het toch nog maar even: vanavond mag u weer stemmen op de “absolute top van de vaderlandse TV”. En dat betekent, dat u niet stemt op Rutte, Samsom,Pechtold en meer van die kanjers. Ik zeg het maar om verwarring te voorkomen.

PAUW VERRAST EN BEVALT ME WEL

Als er iemand verbaasd over is dan ben ik dat zelf wel. Maar het is ook een beetje eigen schuld dikke bult. Omdat een eigen gewoonte er de oorzaak van is.
Aan het eind van elke “normale dag”, wat inhoudt op een tijdstip, waarin we in de kleine uurtjes zijn beland, mijn drankje uit de eigen voorraad zijn bodem begint te bereiken en het dekbed al uitnodigend opengeslagen ligt, maak ik steevast een laatste rondje “langs de velden”. Wat bestaat uit een bezoekje aan de vaste nieuwssites, sportsites en de NPO-stream. Ik doe dat haast zonder nadenken, maar wel met reden.
pauwNamelijk om up to date onder het dons te kruipen. Ik behoor niet tot de mensen, die als ze een kussen voelen door de slaap overmand worden. Ik heb altijd even nodig om te “unwinden” en dat doe ik door een deel van mijn hersencapaciteit op een niet te zwaar boek te richten, terwijl het andere deel van mijn grijze cellen begint met de informatie/infotainment, die die dag tot en met dat laatste rondje langs de velden over me is uitgestort, te ordenen. En daarbij komt verhoudingsgewijs een ruime hoeveelheid vrij snel in “my mind’s prullenbak” terecht. Niet zo opmerkelijk, want er wordt dagdagelijks een flinke hoeveelheid non-nieuws aan ons doorgesluisd, wat linea recta die prullenbak in kan. Op goede dagen blijft er echter wel wat over en dat leidt er niet zelden toe, dat een blogje mijnerzijds zich al redelijk gedetailleerd begint te vormen, voordat de echte nachtrust begint.
En de volgende morgen, na een bescheiden doch voedzaam ontbijt, de zinnen uit mijn keyboard beginnen te rollen, omdat die zich al “unwinding” reeds vormden.
Dat “rondje langs de velden” heeft zich dus tot een vaste gewoonte ontwikkeld. En toen ik daar een stukje evaluatie overheen haalde, kwam ik tot de vaststelling, dat ik de laatste weken veel meer dan verwacht blijf hangen bij “Pauw”, de solo tour de force van krullebol en “womanizer” Jeroen. Omdat er een ruime schakering van onderwerpen wordt behandeld op een wijze, die mij wel aanstaat. Onderwerpen, die mij interesseren ook. Zoals de Koerdenkwestie, de IS-kwestie, nu weer de Wilders-kwestie, de Zorgkwestie, de PvdAkwestie enzovoort. Er wordt doorgaans verstandig gepraat en daar hou ik nu eenmaal van.
Dus “Pauw” heeft bij mij wat terrein teruggewonnen, wat een jaar geleden definitief verloren leek.
En als leeftijdsgenoot van die middelbare puber in zijn overgetailleerde pak, die zoveel gehijg tussen zijn teksten stopt, heeft “Pauw” er brutaalweg voor gekozen om ook plek in te ruimen voor muziek. Zo voelde de gastheer zich gisteren prima, toen er samen ziggymet de heren Ad Visser en Buwalda tijd werd besteed aan David Bowie. Het was een beetje jammer, dat het jankorgel van Dik Hout de Bowieklassieker “Ziggy Stardust”mocht verminken. Maar de andere 3 heren haalden met glanzende oogjes mooie Bowie-schetsjes boven tafel. En dat werden 10 hele leuke minuten televisie, vond ik.
Overigens heb ik onder dat dons na rijp beraad besloten het op één punt niet met de 3 heren eens te zijn. “The Rise and Fall of Ziggy Stardust and The Spiders from Mars” is een juweel van een album vol ijzersterke songs, maar de titelsong [heerlijke riff] is wat mij betreft niet de beste. Dat blijft voor mij altijd deze!

ROYAAL

Het debatje van gisteren tussen de ondanks de qua intensiteit niet te missen Koerden-problematiek buitengewoon jolige en bijdehante Rutte en het Playmobil gezelschap aan de andere kant van het spreekgestoelte kan ik niet anders dan als achter de feiten aanlopen categoriseren. Niets ongewoons eigenlijk, want daar blinkt het gezelschap in Den Haag in uit.
Toen ik een maand geleden iets schreef over dat peperdure hek, wat de koning om zijn laatst aangeschafte vakantieverblijf heeft laten plaatsen, deed ik dat m.n. om de verspilling, blijkbaar royalty eigen, aan de kaak te stellen. 4 ton euro uitgeven, waar een beetje Hollandse koopman met slechts 1/10e had kunnen, nee, behoren te volstaan gaf daar alle aanleiding toe.
Het Playmobil gezelschap zat er een maand geleden niet echt mee en dus meende ik, dat verdere discussie achterwege zou blijven. Vooral omdat er zo veel andere prangende zaken op het bordje lagen. Zo had ik me goed kunnen voorstellen, dat de dames en heren van ons parlement met enorme hangsloten op alle toegangsdeuren zouden worden opgesloten om eindelijk eens een niet clowneske, maar volwassen beslissing te nemen over steun aan die Koerden, die openlijk als kanonnenvlees worden gebruikt in het conflict met IS. Want wat er rond het schilderachtige Kobani gebeurt mag men zelf dan wel als een voorbeeld van een politiek schaakspel duiden, het heeft in werkelijkheid alles weg van het terugbrengen van Koerdische “boots on the ground”, tot door de gehaktmolen te halen vlees.
Wat dat betreft werden er gisteravond bij Pauw veel menselijker en zinvoller dingen gezegd, met Karabulut [SP] in een prima rol, dan in dat parlement. En dan doel ik even niet op die militair, die 20 minuten nodig had om ons te vertellen, dat er 2[!] rood-wit-blauwe JSF’s in de weer waren geweest om 2 pickup trucks weg te bombarderen. Het zat daarbij een beetje tegen, want 1 van de bommen bleek een Ruttetje te zijn. Een losse flodder,die nu ergens in die zandbak ligt.
Waar men blijkbaar in het parlement meer waarde hechtte aan het gesmijt met [ons] geld door de koning, hield men het aldaar op een goed gesprek over een speedboot van 800.000 euro, een prijzige aanlegsteiger, een verbouwing van 35 miljoen om die koning op zijn werkpaleis met zijn laptop te kunnen laten spelen én , vers van de pers,
het plaatsen van 35 meter roestvrij staal a raison van 4 ton euro om terwijl die verbouwing van dat werkpaleis loopt, die koning een paar keer Armin van Buuren uit te laten nodigen om een Eikhorst Dance Party te verzorgen.
Rutte noemde die 35 meter grinnikend “Dance containertjes”. Wie is in de stemming om “een muurtje van 35 meter hoog” om het Torentje te komen helpen metselen?
Laat ik niet vergeten zowel mooi en leuk te eindigen. Waarvoor ik terugga naar “Pauw” [Captain Peacock is ook goed] . Want daarin verscheen Hans Dorresteijn met Zazi, een trio erg mooie meiden [was het nou Jeroen Pauw of was ik het die als eerste ineens rechtop in zijn stoel zat?]
In dit clipje zingt het trio een Dorresteijn-chanson getiteld “Lente”.

Dorresteijn is een briljante malloot, die enorm op mijn lachspieren werkt. En dat heb ik net even nodig na dat slappe gezever in het parlement. Dus de heren Dorresteijn en van Dijk, die even de staalborstel halen over de ouderdom. Waarmee mijn dag toch goed is begonnen.

HET BALLENSPEL

Het is een tragikomisch spel met een sterke tendens naar triestheid.  Het is een spel, wat we de ene keer  met onszelf, de andere keer met anderen spelen.  Maar het meest wordt het spel door anderen mèt ons gespeeld.
We praten onszelf iets aan en/of laten ons iets aanpraten. Waarmee we onszelf in een soort psychosetoestand [laten] brengen, maar merkwaardig genoeg tegelijkertijd ook er in slagen een soort “lifeline” te vinden, waar we ons aan kunnen vastklampen om dat broodnodige gevoel van geruststelling [ “u kunt rustig gaan slapen” zijn historische woorden in dat opzicht] te verkrijgen.

Nu onze “leiders” hebben besloten om [ uiteraard onder de altijd weer uit dat “land of tulips, windmills and wooden shoes” komende randvoorwaarden] mee te gaan doen aan die “coalition of the willing” [ ik laat het graag aan een ieder persoonlijk om daar zijn eigen mening over te vormen] is vrijwel meteen dat tragikomische spel op de wagen.
In natuurlijk de media is direct begonnen met ons duidelijk te maken, dat u en ik een potentieel slachtoffer kunnen worden van “the hand of terror”, die IS heet. Er wordt als het ware gepoogd om een deken van angst over ons te leggen.  Nog even en in mijn toearegstraat bulkt het van de beveiligingscamera’s om scherp in de gaten te kunnen houden of er soms Toearegs op kamelen of omgebouwde karretjes met artillerie in de laadbak te zien zijn.
En laat het maar aan talkshows, mediapanels en meer van dergelijke plekken, waar de eeuwige babbelaars samenkomen, over om die “deken van angst” keurig over ons uit te spreiden.
We zijn daar heel gevoelig en ontvankelijk voor. Vooral in 2014, het jaar waarin meer dan ooit tevoren WO III als realistische optie werd uitgesproken. Kortom, het spel  in al zijn verschijningsvormen is op de wagen. We zijn onrustig en in sommige gevallen zelfs bang.

Hoe zit het dan met die “lifeline”?, zult u wellicht vragen. Wel, die is gevonden. Want lifelinevrijwel tegelijk met de discussies over die deken van angst berichten de media over een bij de Nederlander sterk gestegen vertrouwen in de politiek ?!?!? En die stijging wordt vrijwel geheel op het conto geschreven van het “managen van de MH17 catastrofe”. Men kan het mij moeilijk kwalijk nemen dat ik de afvraging doe “waarom dan?” Heeft dat management:

– het ergste kunnen voorkomen?
– levens weten te redden?
– inmiddels achterhaald hoe de vork aan de steel zit?
Een driewerf neen is daarop het antwoord. Waarom dan toch dat gestegen vertrouwen? Is het dan toch een uiting van dank voor de inderdaad prachtig geregisseerde uitvoering van de Rouw Fase 1? En omdat Nederland hoopt op een even mooie fase 2 straks op 10-11?

Angst aangejaagd krijgen kan verschillende reacties veroorzaken. Bijvoorbeeld een reactie van allesoverheersende achterdocht, waarbij niets en niemand meer op zijn blauwe ogen wordt vertrouwd. En er vertekening van het beeld optreedt, waardoor je kameeleen paard in de wei voor een kameel kan gaan aanzien.
De andere vaak voorkomende reactie is die van de”lifeline”, je vastklampen aan iets of iemand, waarvan je verwacht, dat hij/zij/het je zal behoeden voor de risico’s, die anderen in je hersens implanteren.
Beide varianten zijn allesbehalve bevorderlijk voor de gemoedsrust. Persoonlijk vind ik de “lifeline”-optie de minst aantrekkelijke, omdat het de verschaffer van die lifeline alle gelegenheid biedt om heerlijk met jouw ballen te gaan spelen. Door fake veiligheid te bieden.

Misschien is dat laatste wel hét probleem van de Nederlander van nu. Die keer op keer door slimme jongens met zijn ballen laat spelen.
Terwijl we toch zouden moeten kunnen weten, dat spelen met je ballen pas als prettig wordt ervaren, wanneer dat in beslotenheid door een aantrekkelijke partner wordt gedaan. En u moet het mij maar niet kwalijk nemen, maar Rutte en aantrekkelijke partner ……waar is het teiltje?

DE GROTE LIJNEN VAN DE VRIJHEID BLIJHEID LEER

Misschien is domineren een te sterk aangezette woordkeus, maar het is zeker niet overdreven te zeggen, dat berichten m.b.t. de over 3 maanden plaatsvindende transitie c.q. decentralisatie c.q. monsterbezuiniging op de zorg de media steeds meer beginnen te beheersen.
Niet zo vreemd natuurlijk, want al maanden wordt er door onafhankelijke deskundigen, pubieke en commerciële partijen gewaarschuwd voor een dreigende naderende chaos vanaf januari 2015. En nu ook de verantwoordelijke politiek via de Algemene beschouwingen de “nieuwe zorg” duidelijker dan voorheen heeft geschetst is er een situatie aan het ontstaan, waarin de directe slachtoffers van straks meer en meer er in slagen om de gevolgen helder op het netvlies te krijgen.
Met als gevolg, dat de onrust, verontwaardiging en het verzet [eindelijk] echte vorm beginnen aan te nemen. Vooral omdat uit veel blijkt, dat Martin van Rijn en zijn ambtenaren en adviesorganen niet de zorgvuldigheid  in acht lijken te hebben genomen, die bij een onderwerp als de zorg vereist is.
Wie maandag de nieuwsrubrieken volgde zal met mij hebben kunnen constateren, dat er bij meerdere deelgebieden grote gaten dreigen te ontstaan, die voor specifieke groepen verregaande gevolgen zullen hebben.
zorgZZPMijn indruk is, dat van Rijn c.s. de grote deelgebieden, zoals jeugdzorg, ouderenzorg, langdurige zorg, thuiszorg e.d. best in het vizier hebben, maar om duistere redenen niet of onvoldoende hebben onderkend dat zich binnen al die deelgebieden meerdere subdeelgebieden bevinden met ook hun eigen kenmerken en behoeften en zorgbehoeftigen [zie ZZP-ers, die niet langer toestemming hebben om terminale zorg te verstrekken, want de fiscus, hoe vreemd het wellicht zal klinken de ideale Cerberus voor de VVD, weerhoudt de zorgZZP-er om te doen wat als hoogst noodzakelijk moet worden beschouwd: terminale zorg verlenen aan MENSEN in de allerlaatste fase van hun leven].
Zo werd inmiddels ook onthutsend duidelijk, dat de Jeugdzorg nieuwe stijl een krakend vehikel wordt als er niet tijdig aanvullende plannen komen. Over de problemen t.a.v. de thuiszorg werd eerder al genoeg kritiek gespuid.
Ik vertel nieuws noch onwaarheid als ik zeg, dat sinds jaar en dag de VVD de partij is, die het “in grote lijnen” denken aanhangt en praktiseert. Het past perfect bij de liberale leer, die vrijheid blijheid predikt en er niet tegen op ziet om tegenstanders van die leer afhankelijk van de situatie met snoepjes te verleiden [ hypotheekaftrek] dan wel met de Zijlstrazweep te dwingen [sloop sociale stelsel] de route van “vrijheid blijheid” te volgen.
In dat opzicht past de even laconieke als schofterige uitlating van de kilste Fries van Nederland, Halfje Zijlstra [moge hij bij de eerstvolgende 11 Stedentocht in een wak rijden, waar hij nooit meer uit komt], perfect in het plaatje. Zijlstra liet weten te beseffen, dat er bij en na de zorgtransitie per 1-1-2015 best “het een en ander mis zal gaan”. Maar, zo zei hij daar meteen bij, “dan lossen we dat gewoon op”. En voor een systeemdenker [het spiegelbeeld van de MENSdenker] als Halfje betekent dat vrijwel altijd, dat wat wórdt gemist blijkbaar ook gemist kán worden. Want dat systeem laat er immers geen ruimte voor toe? MENSEN willen nu eenmaal altijd maar meer, maar zo werkt het niet in de VVD-wereld van vrijheid en blijheid. En je moet de VVD nageven, dat zij [veel beter en slimmer dan welke andere politieke partij ook, hoewel D66 het ook begint te leren als VVD “light”] door de decenia heen altijd de juiste mensen in voorraad hadden en hebben, die het verhaal op de meest succesvolle manier [voor de partij, zeker niet voor de samenleving] kunnen brengen. Nu is dat Rutte, hij werd voorafgegaan door “iconen” als Wiegel, Bolkestein en Zalm. En inmiddels is in de media Halfje Zijlstra tot opvolger van Rutte gebombardeerd. Dus als de kiezer het wil [en uiteraard wil hij dat, zo wijzen cijfers uit] kan hij nog 25 jaar door blijven genieten van het “grote lijnen denken” van de VVD.
En onderhand zal er best wel een instantie worden gevonden, die ondertussen keurig tabelletjes vult met aantallen slachtoffers van de vrijheid-blijheid leer.
Zoals een andere “hard liner” van de VVD, Fredje Teeven, het een na het ander onzinnig voorstel verzint om het gevangeniswezen te ontmantelen en daarmee klaar te maken voor privatisering, zo mag niet worden uitgesloten, dat Halfje Zijlstra, kijkend naar de tabellen met groeiende aantallen slachtoffers van zijn vrijheid blijheid leer, op pijphet idee komt te laten onderzoeken of de uitvaartbranche aan een transmissie kan worden onderworpen, waardoor zij de groeiende markt op de meest winstgevende wijze zal kunnen bedienen. En de mantra kan probleemloos hetzelfde blijven: “er gaan dingen mis, maar die lossen we dan gewoon op”. En de VVD-pijp zal meer rook spuwen dan ooit te voren.

APPELMOES VOOR DE ONNOZELEN

Ruwweg 1/3 van ons zal in lichtelijk opgewonden staat zijn ontwaakt vanochtend. Want tijdens de nachtelijke uurtjes is het beeld van die buitenaards spectaculaire vondst, die van de appelboom gaat vallen, niet van het geestesoog af geweest. Nog even en men kan zijn hartslag meten, apps gebruiken,liken of dissen, kijken hoe laat het is, de iwatchcreditcard gebruiken via de  I-Watch. Als men in het bezit is van een I-Phone 5 of nieuwer tenminste. En wel heel bijzonder is, dat de I-W kan worden voorzien van een bandje in een kleur naar wens.
Ja, als ik zeg buitenaards dan bedoel ik ook buitenaards. Een horloge van Appel, it almost makes your brains explode. Met digitale klok! En de gadget-boomgaard van Appel blijft maar nieuwe vruchten produceren om ons buiten de dampkring te houden. Hadden die duizenden parels der mensheid, die de Appel-meet&greet meemaakten, geweten dat heer Tim Cook hard werkt om rond de feestdagen de I-Vibrator in de markt te zetten, de “roar” zou nog oorverdovender zijn geweest.
En eerlijk is eerlijk, Appel had ook voor mij nog een cadeautje in petto. De meet&greet werd namelijk opgeluisterd door de Ierse band I2, welk gezelschap net het nieuwe album Songs of Innocence gereed had gekregen. En op kosten van Appel [lucratieve business, die I-handel] en tot groot genoegen van Bono, kon het I-volk voor een korte periode dat nagelnieuwe album gratis via I-Tunes opslurpen. En wie heeft er geen I-junkie in familie of kennissenkring? Dus pronken er nu in een vers mapje 11 nieuwe songs van I2 en op de eerste die ik beluisterd heb [Song for someone] ben ik spontaan deeply in love gevallen. Dank, Appeltje!
Ruwweg 1/2 van ons zal een slechte nacht hebben gehad, geplaagd als ze zullen zijnguus door de herinnering aan een Nederlandstalig plaatje wat zo goed past bij het beeld van gisteren van een duivelse coach Hiddink na de zeperd van Oranje in Tsjechië. Hoe heette dat plaatje ook alweer?
Ruwweg 1/6 van ons zal lekker geslapen hebben, wat ik ze van harte gun. Want zo groot is de groep onder ons bij benadering, die echt gelooft wat via RTL4 Nieuws is doorgelekt vanuit de Miljardennota 2015.
“Bijna iedereen gaat erop vooruit in 2015” kopten de kranten gisteren.
Emile Roemer meldde vanochtend niet zonder reden, dat wat er “gelekt”
is sec het goede nieuws is. En we kennen vriend Rutte en kaalkopje Samsom goed genoeg om te weten, dat het echte aapje pas uit de mouw komt op een moment, dat hen het beste uitkomt.
rijtoerMaar als 16% van ons rust in het hoofd wil houden tot de knollen weer schijtend van Noordeinde naar Ridderzaal galopperen, ik gun hen dat.
Ik heb zojuist genoten van een bewonderenswaardig betoog van zo’n 2 uur van Renske Leyten [SP] tijdens het debat over [het genadeloos hakken in] de langdurige zorg. Fleur Agema [PVV] doet nu haar best het niveau van Leyten te halen, maar dat trek ik niet.
Dus haast ik me om de 10 resterende appeltjes van I2 te gaan beluisteren. Er zit een song met de titel Volcano bij; zou na de “troonrede” zo maar een hit kunnen worden.

VOORSPEL TOT EEN WOLKBREUK

Onlogisch noch onverwacht kun je het echt noemen. Waar me bij de overstap naar en installatie van Windows 8.1. , nu alweer een 6 maanden geleden [nog geen blauw, bruin of groen scherm gezien in die periode] in die daarna verstreken maanden met een geestdodende vastberadenheid vrijwel continu wordt gevraagd om een voor mij vrij gehouden plekje op een “cloud” in te nemen, ben ik dat even vastberaden blijven weigeren.
Weigeren hield ooit in, dat ik keurig de moeite nam om de uitnodigende partij via een kort berichtje te laten weten, dat ik er niet de persoon naar ben om in de wolken te lopen, zitten of hangen. Dat waren de tijden, dat je als virtuele gedaanten over het algemeen nog correct met elkaar communiceerde. Lichtelijk beschaamd moet ik toegeven, dat ik na die voortdurende inslagen van “cloud-uitnodigingen” inmiddels ben gestopt met het verzenden van die korte afwijzingsberichtjes. Popt er nu iets op met donderwolkbijv. de boodschap “Parkeer jouw foto’s in de cloud en deel ze met je “vrienden” [kennissen bestaan niet meer, iedereen is tegenwoordig je vriend, zelfs je grootste vijand] dan volsta ik door vanuit mijn persoonlijke “little thundercloud” de vinger te geven. Het helpt niet echt want de uitnodigingen blijven komen, maar de vinger lucht wel op.
Nu ben ik niet zo onnozel aan te nemen, dat mijn weigering om te cloudparticiperen ook zou betekenen, dat mijn bewegingen op het web niet ergens in een cloudje of wat zouden worden opgeslagen. Maar men wil blijkbaar meer van me en dat probeer ik op mijn manier tegen te houden. Ooit was ik zo ambitieus te trachten anderen zover te krijgen mijn voorbeeld te volgen, maar dat is water naar de zee dragen gebleken.
En dus kun je het nauwelijks onlogisch en onverwacht noemen, dat inmiddels krachtiger dan tevoren geluiden te horen zijn over de komst van het zogenaamde “iHouse”. Je volledig verpersonificeerde penthouse in een immense cloud vol tuinhuizen, flatjes, campers, bungalows e.d. En zo’n “iHouse” kent je beter dan jezelf. Waardoor er 5 wcpapierminuten voor je thuis arriveert al een maaltijd in de magnetron wordt geschoven, 2 minuten voor je binnenkomt een nieuwe rol WC-papier uit de muur komt en op de ijskastdeur een message verschijnt “Bril omhoog, sukkel”.
Stel je voor, dat je in zo’n “i-House”woont met een partner. Het leven wordt dan een hel. Vooral als de één zacht en de ander ruw toiletpapier wil.
De vraag, die bij mij blijft rondzweven [neen, niet in een cloud, gewoon los door de kamer] is of mensen wellicht wat huiverig zouden staan tegenover zo’n iHouse, wat precies weet waar bijvoorbeeld die wrat of karbonkel zich bij hen bevindt.
Die vraag heeft natuurlijk alles te maken met dat recente hacken van “privé” naaktselfies van B nog watjes. Waar ik trouwens nog iets van heb opgestoken. Waar de “old school” mij al jaren geleden heeft geleerd, dat voorspel iets was waarbij via fysieke aanrakingen en live getoonde andere uitingen van een combinatie van genegenheid en jesusopwinding men in de gewenste mood komt, kwam een blond “kanon” van BNN vertellen [niet mij maar mijn infobron] dat het naaktselfie tegenwoordig als het nieuwe voorspel wordt beschouwd. Weg die “old school” definitie, voorspel is, aldus het blonde kanon, gewoon keuren van de waar geworden.
[Zou de ontvanger van zo’n naaktselfie zo’n geavanceerd touchscreen hebben, dat keuren van de waar via die selfie ook werkelijk mogelijk is? Dat roept opeens hele vermakelijke beelden bij me op.]
Mijn pogingen om mijn “lucht” wolkeloos te houden blijf ik trouwens onverdroten volhouden. Zelfs al betekent dat uitsluiting van de wereld van de naaktselfie. Sterker nog, zelfs als het betekent dat ik bij de toewijzing van een “ïHouse” helemaal achteraan de rij kom te staan.
Ik zou bijna een “feelgoodselfie” maken.