BEURS EN BLAUW

Nu naast de coalitiepartijen VVD-PvdA en constructieve “oppositiepartijen” D66-CU-SGP ook de “zwalk” oppositiepartij Groen Links zich achter de nieuwe pensioenregels hebben geschaard, is de parlementaire steun [de steun op straat is compleet 0 lommerdonbelangrijk geworden] in beide Kamers zo breed geworden, dat weinig tot niets de invoering van die nieuwe regels nog kan tegenhouden.
Ik meen, dat er vandaag in de 2e Kamer voor de vorm nog over gedebatteerd gaat worden, maar dat is de bekende wassen neus.
Hoewel ik zeker niet “zwartgallig”wil klinken [zwart is de komende weken niet echt een modekleur, aldus een aantal BN-ers, die naarstig naar een nieuw item zochten om zichzelf in een clipje te kunnen horen zwammen] kan ik niet nalaten even te wijzen op wat er van die nieuwe regels gemerkt gaat worden.
Mochten er pensioenverzekerden zijn, die per 1-1-2015 op een hoe gering ook indexatie van hun pensioenopbouw resp. -uitkering hoopten te kunnen rekenen, dan kan dat gevoeglijk worden vergeten. Vanaf 1-1-2015 maken die nieuwe regels dat voorlopig meer dan twijfelachtig.
En inmiddels is er een 2e reden opgedoken, die dezelfde negatieve uitwerking heeft: in pakweg 2 weken hebben de beurzen een zodanige knieval gemaakt [AEX van 425 naar 380, i.c. >10%], dat de dekkingsgraad  van ook de grote fondsen te laag is geworden om indexatie serieus als mogelijkheid te mogen zien.
Op de beurzen is precies gebeurd wat het kabinet nodig had om haar nieuwe pensioenregels er door te krijgen. Regie van bovenaf noemt men dat geloof ik.
Overigens is die knieval van de beurskoersen elders in Europa ook aan de orde. Wat te denken van Griekenland, waar aandelenkoersen van de belangrijkste banken tussen 10 0prisonen 20% daalden? En u weet het vast nog wel, Griekenland is dat land met nog steeds een staatsschuld van zo’n 177%, waardoor het land onder curatele van de “trojka” IMF/ECB/EU staat. Waardoor er openlijk weer de eerder opgetreden weerstand van vooral het linkse Syriza de kop opsteekt. Terwijl wij straks alhier elkaar de tent uitvechten over een kaas- en stroopwafelknecht van een in Engelse drop uitgevoerde Sinterklaas kan het zo maar zijn, dat in Athene hele andere dingen de kop op gaan steken.
Het woord “beurs” is gevallen en laat ik het dan maar meteen gebruiken om een ander soort tuimeling te benoemen, namelijk die van ooit “boy Wonder van het CDA” tot “erg wonderlijke flop van KLM”.
Gevreesd mag worden, dat “us Camieleke Uierlings” minstens een jaartje binnen de warme moederschoot van het CDA gaat gebruiken om zijn beurse plekken te laten wegtrekken. En omdat zijn hoofd inmiddels de sporen van zijn flaters begint te tonen zal het vaker zien van dat platte rijstevlaai gezicht niet door een ieder als prettig worden ervaren.

Tot slot: wellicht overbodig, maar ik zeg het toch nog maar even: vanavond mag u weer stemmen op de “absolute top van de vaderlandse TV”. En dat betekent, dat u niet stemt op Rutte, Samsom,Pechtold en meer van die kanjers. Ik zeg het maar om verwarring te voorkomen.

EEN ZAAK VAN GEWICHT

In 2011 leek het al te lukken. Ik schreef zelf destijds, dat Frans [toen nog 20 kilo lichter] het Walhalla van Straatsburg zou gaan betreden, omdat hij een heel grote kans had om benoemd te worden tot commissaris voor de mensenrechten binnen de Raad van Europa.
Met zijn koffers al gepakt werd Frans tot zijn enorme teleurstelling en immense woede teruggefloten door het Gedoogbeest, wat zoveel waterstofperoxide in zijn kapsel stopt. Weg Straatsburg, een luikende internationale carrière werd keihard op de handrem gezet, er restte Frans weinig anders dan als adviseur van Job Cohen zijn zieltogende partij te gaan redden.
FransTToen een jaar later de kiezer uit de bocht schoot en Nederland opzadelde met de verschrikking van een kabinet, dat zich presenteerde als Paars 3.0. , maakte Frans zijn rentree en kreeg de portefeuille van Buitenlandse Zaken.
Goed 2 jaar verder wordt hij in de politieke wereld geprezen als een uitstekende minister van BuiZa. Wellicht zijn er onder u, die mij aan de hand van herkenbare voorbeelden kunnen aangeven waarom. Zelf kom ik niet verder dan:
– Frans spreekt zijn talen
– Frans doet het lekker op YouTube, getuige het aantal likes op het clipje, waarin zijn “toespraak” tot de Veiligheidsraad te zien is.
Een toespraak, waarin Frans eenvoudige plattelanders uit Oost Oekraïne, die bodyparts en persoonlijke eigendommen van slachtoffers van een “vliegramp” voor ons verzamelden, uitmaakte voor tuig.
Maar vul dat lijstje zo u wilt gerust verder aan. Ik ben heel benieuwd.
2 jaar ministerschap blijkt voldoende te zijn om weer helemaal mee te draaien in het Brusselse benoemingscircus. Frans wordt vrijwel zeker [tenzij die Luxemburgse voorzitter van de Europese Commissie hem ook alsnog een forse loer draait] “supercommissaris” binnen die EC. En  Frans prevelt , terwijl zijn colbertje steeds erger begint te knellen, die aloude Limburgse waarheid “de vlaai wordt nooit zo heet gegeten als hij wordt opgediend”.

koendersEen PvdA-er van gewicht [ca. 120 kilo] gaat, een andere PvdA-er van gewicht komt: Bert Koenders.  Zoek de verschillen! Ik ben op 1 blijven steken: waar bij Frans dat gewicht vooral in de omvang zit geldt voor Bert, dat het gewicht in de lengte zit.  Voor de rest is het dezelfde wijn in dezelfde zak: een volgende PvdA-er speurend naar wegen om zijn internationale carrière op te pompen.

DE BUMA-KIP ZONDER KOP

Hoewel we het allemaal [zouden moeten] weten op basis van jarenlange ervaringen, blijft het elke keer weer ook bij mij verbazing wekken hoe dik de plaat voor de kop van vooral politici blijkt te kunnen zijn.
bumaHet bewijs daarvan levert CDA-nerd Sybrand Buma in een opiniestuk in de Volkskrant van 28-08 jl. , getiteld “Word eindelijk wakker voor de dreiging van buitenaf”. Ja, dat is even schrikken!
Het roept het beeld op van [om er maar een paar te noemen] de kleine Bush en zijn puppet Colin Powell, die de As van het Kwaad voor ons uittekenden. Andere”puppets”, waaronder de momenteel zakken tekort komende om te vullen Balkenende deden dat ook door op de Tony Blair-manier Nederland de Irak-oorlog in te loodsen en Afghanistan deed leren kennen en proeven.
Het “toeval” wil, dat Balkenende van dezelfde politieke religie was als Buma  is. In dat opzicht is het nauwelijks verrassend, dat Buma een verhaal afsteekt wat in grote lijnen past op dat van Jan-Peter Onbenul. Je zou het iets als “oude kogels in nieuwe lopen” kunnen noemen.
Er is, zo viel mij op, zowel bij politiek als journalistiek een trend ontstaan, waarin krijgshaftig Nederlands wordt gesproken en geschreven. Net alsof we langzaam doch gestaag op iets worden voorbereid. Op die manier wordt het spel al heel lang gespeeld.
Wat Buma uiteraard niet aan de orde stelt is wie hoe en waarom verantwoordelijk zijn voor die dreiging van buitenaf. Zeker is in ieder geval, dat u en ik dat niet zijn. Want het is noch mijn noch uw [ben ik zo vrij aan te nemen] levensdoel  om anderen onder dreiging te plaatsen. Wij worden slechts gebruikt om die dreiging in de praktijk van meestal een grote zandbak in op bevelen gebaseerde daden om te zetten.
Die bevelen komen vrijwel altijd van mensen als Balkenende en dus ook Buma. Zij creëren het benodigde beeld, zoals Buma ook nu weer doet in zijn “opiniestuk”. En daar zijn vele kritische opmerkingen bij te plaatsen, waarvan ik er twee wil uitpikken.
1. Wat is er overgebleven van de mantra, dat een EU[ropa] de garantie was voor vrede en voorspoed? Hoe kan onder een dergelijke garantie toch een situatie ontstaan van significante dreiging van buitenaf? Wie heeft er zitten slapen? Of misschien nog beter: wie heeft er over EU[ropa] gelogen?
2. Buma’s verhaal eindigt nauwelijks onverwacht met een pleidooi voor versterking van onze defensiecapaciteit. Zinloos uiteraard, maar Buma zegt ook maar wat hem van hogerhand wordt opgedragen. Zoals Jan-Peter Onbenul deed.
Veel opvallender is echter, dat het CDA als partner in de As van het Kwaad die Rutte 1 heette, in de persoon van drankorgel Hans Hillen [minister van Defensie] maar liefst 1 miljard bezuinigingen op Defensie doorvoerde.
En dan nu pleiten voor extra-inspanningen ter opvoering van het defensiebudget? Dan lijk je wat mij betreft de weg kwijt.
Nu is algemeen bekend, dat politici collectief lijden aan een chronische ziekte, die “voortschrijdend inzicht” heet. Balkenende was de eerste, die dat in de Irak-kwestie openlijk toegaf [en begrip bij zijn collega’s ontmoette… een kwestie van herkenning].
kipkopDoor de jaren heen wijzer geworden ben ik inmiddels van mening, dat “voortschrijdend inzicht” feitelijk niets anders is dan grootschalig lullen als die bekende kip zonder kop. En dat doet Buma in de Volkskrant gewoon ook.  En als u niet oppast [zelf sta ik al op scherp; het eerste wat ik doe als ik een stembiljet ontvang is altijd meteen een groot vet kruis zetten over de CDA-kandidaten] stinkt u er gewoon weer in.

DE REKENING VOOR EEN FRISSE GROENTEMIX

Het CBS meldt dinsdag wat de schade is [of althans waar die op wordt geraamd] van de tegensancties,  die Rusland inmiddels heeft ingesteld.
Honderden miljoen in geld en duizenden aan verlies aan banen zou de dreun zijn, die Nederland economisch en aan werkgelegenheid te verwerken zou gaan krijgen.
Op voorhand moet bij dat bericht de opmerking worden geplaatst, dat het prima past bij en correleert met het gegeven, dat het kabinet zich, teruggetrokken in een vossenhol op de heide, buigt over de begroting voor 2015. En bij zo’n begrotings brainstormsessie kan er niet genoeg slecht nieuws beschikbaar zijn. Want je moet wel wat te vertellen hebben als de vraag op tafel komt “waarom opnieuw die Zeeuwse gierigheid?”
Aan de andere kant mag niet onvermeld blijven, dat een aanzienlijk deel van de komkommerNederlanders desgevraagd eerder al aangaf voorstander te zijn van sancties tegen Rusland. En verstandig als zij zijn zullen Nederlanders best hebben aangevoeld, dat er ’n Russisch sanctieantwoord zou komen. Toch?
Dus zal het protest tegen het verlies van de baan en tegen mogelijke bezuinigingen om het economisch verlies ten gevolge van de Russische tegensancties op te vangen waarschijnlijk minimaal zijn. Toch?
En laten we ook niet vergeten, dat één van de groeibriljantjes van dit kabinet Sharon Dijksma al heeft laten weten, dat de tuinbouwsector als hardst geraakte sector op compensatie van 125 miljoen mag rekenen. [ Ja, inderdaad., wij betalen met zijn allen al mee aan die schade.]
Wat ik me verder nog afvroeg na lezing van dat bericht van de [meestal krakkemikkige cijfers poepende] CBS-club was of al die exporterende tuinders  bij het afsluiten van exportcontracten totaal geen garantiebepalingen hebben afgedwongen. Ik kwam daarop, omdat de afgelopen weken met regelmaat berichten verschenen over dalende paprikaprijzen, die echter niet in de winkelprijzen terug te vinden zijn, omdat leveranciers en afnemers de [hinderlijke] gewoonte hebben om contracten voor langere periodes af te sluiten voor vaste prijzen. Die niet door schommelingen in de markt worden geraakt. En onder verwijzing naar vooral de energieprijzen weten we inmiddels, dat daardoor vrijwel standaard de consumentenprijs hoger uitvalt dan de werkelijke prijs. Er moet immers [extra] verdiend blijven worden? Toch?
In het verkeer met ons, kaaskopjes, dekken producenten/of leveranciers wel het risico af. En dat zouden ze dus op die externe markten niet doen? Beetje merkwaardig, toch?
Evenzo kun je denken aan het verzekeren van verliesrisico’s door onvoorziene omstandigheden. Nederlandse banken en verzekeraars zijn daar briljant in. Die stellen in een mum van tijd een premie vast, die dan wel enerzijds de prijs voor ons in de winkel opjaagt maar wie zijn wij in het grote geheel, maar die het verzekeren van het risico op door exportverlies geleden schade dekken.
tomaatHeel jammer, dat het CBS over met name die laatste twee zaken [garantiebepalingen, risicodekking] een volledige zenderstilte aanhoudt.
Dat geeft me het gevoel, dat de nadruk vooral ligt op het aandragen van minder vrolijk nieuws voor ons, passend bij wat ons in september over 2015 gaat worden wijsgemaakt.
Het is dan ook niet moeilijk te raden, wat de uitkomst zal zijn van een zo rond oktober/november te houden peiling [het 1Vandaagpanel zit al klaar] over het ja/neen handhaven van de sancties tegen Rusland. De Nederlander zal zich heel vergevingsgezind tonen. Of  het tot een Stille tocht voor het terugkrijgen van de baan gaat komen is nog ongewis.

TO STOP OR NOT TO STOP……THAT’S THE QUESTION

Het zet je als eenvoudige burger toch aan het denken, zo’n merkwaardige haast cryptische uitspraak van onze wereldleider Mark Rutte. Die zei “we stoppen, maar we stoppen niet”. Bijna briljant in zijn eenvoud naar de mening van de bewonderaars van Rutte, idioot naar de mening van de rest.
Stel je voor, je vraagt aan zo’n petdragende Kenau van de NS “Stopt deze trein in Delft?” en de Kenau antwoordt “We stoppen, maar we stoppen niet”. Dan voel je je toch nogal belazerd? Dan schiet je toch geen meter op?
Wat zou die Rutte nu eigenlijk met zijn cryptische uitspraak bedoeld hebben? Ik heb het van alle kanten bekeken en kon tenslotte maar één passend antwoord produceren.
Met “we stoppen” moet Rutte wel bedoeld hebben “we kappen er mee die te grote broek aan te houden, want hij slobbert aan onze kont. Die schuldvraag? Daar zijn PS4anderen dan wij beter in als het om een leuk verhaal fabriceren gaat. En we stoppen ook met die PlayStation-challenge van de marechaussee, want onze jongens blijken er geen reet van te kunnen. En intense telefoongesprekken, u kunt het verder wel vergeten.Geen zin meer an!”
En met dat “maar we stoppen niet” was ik er al heel snel uit, want daarmee bereed Rutte zijn overbekende stokpaardje. Hij zei eigenlijk “maar met bezuinigen stoppen we zeker niet”. Dat ligt eigenlijk erg voor de hand, want Mark heeft flink wat uitgegeven de afgelopen weken. Vooral om die te grote broek toch op te kunnen houden. En die rekening moet ook gewoon worden betaald. Naast een flink aantal anderen, die al in de maak zijn.

DE LUCHTBALLON-METHODE

Het gevoel van Jurgen, zoals hij dat enige dagen terug beschreef in zijn spontane bijdrage “Mourning star”, blijkt hem niet te hebben bedrogen. Via via werd ik er gisteren op geattendeerd, dat de moeder in kwestie inmiddels is toegetreden tot het selecte gezelschap van 1Vandaag sidekicks. Het is werkelijk verbazend, waar mensen tegenwoordig een mening over willen hebben en ook willen én kunnen geven, voor een camera.
Voor het grootste deel ging haar koffietafelpraatje langs me heen; ik spitste mijn oren echter toen ze reageerde op de actuele problemen met de bereikbaarheid van de rampplek. De moeder, die nationale bekendheid kreeg door haar oproep “Putin, geef me mijn kinderen terug” had nu iets anders te melden. “Als het levensgevaarlijk is om mijn kind[eren] daar weg te krijgen, dan moet hij daar maar blijven.”
Of hier mogelijk een rol speelt, dat 1Vandaag al heeft toegezegd, dat zodra de situatie ter plekke het mogelijk maakt een reportage wordt gemaakt van een bezoek van de moeder “on the spot” , ik weet het echt niet. Maar ik herinner me beelden van een Australisch echtpaar wat zo maar ineens opdook, net als een toevallige camera, om naar hun dochter te zoeken [!]. Met alle media aandacht vandien.
hotline1Even opvallend is, dat die moeder vrijwel naadloos de methode Rutte toepaste. Ik noem dat het tot bijna knappen opblazen van een luchtballon, die vervolgens stukje voor stukje begint leeg te lopen. Ik heb wel een willekeurig aantal voorbeelden van de methode Rutte:
– de repratriëring van alle stoffelijke overschotten had hoogste prioriteit;
– de mogelijkheden voor een militaire missie worden serieus onderzocht;
– 40 marechaussees + rampdeskundigen worden naar Oekraine gestuurd en dienen vrijelijk toegang te krijgen tot de rampplek.
Rutte meldde dat via zijn “bijpraatsessies”met het volk en baseerde zijn mededelingen op zijn continue telefoonnades met de “hot shots” her en der op de wereld.
De realiteit zo’n 2 weken na de ramp [“aanslag” blijft voorlopig nog een vies woord] is, dat het aantal bijpraatsessies met het volk drastisch is afgenomen. Niet moeilijk te raden waarom. Verrassend is ook, dat Rutte nog steeds niet in persoon in Kiev is opgedoken. Alles blijft per telefoon lopen. Of aan Dikkertje Dap Timmermans hotline2overgelaten. En:
– de repratriëring van alle stoffelijke overschotten nog niet is gelukt. En met de dag lijkt de kans daarop kleiner;
– een militaire missie even snel werd afgeblazen als hij in Mark’s hoofd was opgekomen;
– de marechaussees in Donetz zijn al 4 dagen bezig met fitness, koffie drinken en de Playstation. Af en toe maken ze een ritje om al rap te worden tegengehouden en teruggestuurd naar het keurig ingerichte commandocentrum. Terwijl Rutte toch minstens 6x de toezegging van zijn Oekrainsche evenknie had gekregen, dat toegang tot de rampplek zou worden gegarandeerd.
De luchtballon van Rutte, hij lijkt zo langzamerhand leeg te raken en onze premier heeft geen idee meer wat te verzinnen om er weer lucht in te krijgen.

Heeft Rutte het dan slecht gedaan als het om crisimanagement gaat? Moeilijk om daar een oordeel over te geven. Zijn luchtballon gaf het volk bijvoorbeeld hoop [terugkeer slachtoffers]; maar tegelijk ook verwachtingen, die veel te hoog gegrepen bleken.
Zijn [of was het Big Ivo’s] idee voor de dag van nationale rouw was een schot in de roos bij een groot deel van Nederland. Saamhorigheid, eendracht, groot zijn in het lijden en de rouw is juist wat de Nederlander nodig heeft om de komkommertijd door te komen. We zagen een heropleving van het bermtoerisme, we werden vergast op een in gepaste uitvoering gebracht real life-drama docu. En dat meerdere dagen na elkaar!
Alles werd uit de kast gehaald om de aandacht af te leiden van wat er rond de rampplek gebeurde. Of juist niet gebeurde.
Big Ivo zou  niet de trouwste secondant zijn als hij niet wegen zoekt om Mark aan nieuwe lucht voor zijn ballon te helpen. Ivo hanteert het standpunt, dat je mensen [goede of slechte tijden] altijd moet geven, waar ze zich het best bij voelen en het best in zijn. Dus is zijn nieuwste idee om een officiële herdenking voor de slachtoffers van van de ramp/aanslag in te voeren. Waarbij de essentiële vraag zou moeten zijn: gaat het om de herdenking van 195 dode landgenoten sec of moet het een herdenking zijn van 195 landgenoten, die slachtoffer werden van een aanslag, die te duiden is als een oorlogsmisdaad?
foonVraag is of Rutte wel tijd zal hebben om zich over die gevoelige kwestie te buigen. Berichten circuleren steeds sterker, dat zijn tante Angela [bijna een 2e moeder voor hem] Mark als opvolger voor v. Rompuy wil hebben in Brussel. En dat managen vergt heel erg veel bellen.

HALFSTOK

298 mensen, met daaronder minstens 154 Nederlanders, begonnen gisteren om 12.15 uur aan hun reis richting Kuala Lumpur.
Zo’n 4 uur verder, boven de chaos die Oost-Oekraïne heet, besloten door complete waanzin gedreven “untermenschen” om een van een “suikeroom” gekregen Buk1-installatie [de Russische equivalent van ons eigen “speelgoed” SA6] te gebruiken om het vliegtuig, waarin die 298 mensen hun reis maakten, neer te halen.
Wat ons rest is slechts grote afschuw, aan familie en vrienden van de slachtoffers de loodzware taak om hun verlies, veroorzaakt door die volkomen zinloze en op geen enkele manier te verklaren onmenselijke daad van in mijn ogen beesten, te verwerken.
halfstokNatuurlijk hoort de vlag halfstok vandaag, want Nederland is in de rug geschoten en verliest 154 landgenoten. Zonder daar een negatieve lading aan te willen geven, is het gebaar van die vlag halfstok ook te duiden als de gazelle, die zich in het gras laat zakken als teken van overgave aan de naderende tanden van het roofdier.
Wat mij betreft had de reactie van de HH Willem-Alexander,Rutte e.d. best wat “mannelijker” kunnen zijn. Omdat boosheid  en woede alleszins op zijn plaats zijn.
Hoewel alles uit de kast zal worden gehaald om steun aan familie  en verlenen van laatste eer aan slachtoffers op de vereiste zorgvuldige manier te doen verlopen zou dat niet hoeven te betekenen, dat het daarbij behorende grote verdriet geen ruimte meer zou laten voor een tenminste even grote woede.
Anders lopen we het concrete risico [in andere situaties werd hier al vaker op gewezen], dat 298 mensen w.o. 154 Nederlanders gaan functioneren als “collateral damage” c.q. kanonnenvoer voor een politiek spelletje tussen als gewetenloos te duiden aan machtshonger lijdende monsters.