BEURS EN BLAUW

Nu naast de coalitiepartijen VVD-PvdA en constructieve “oppositiepartijen” D66-CU-SGP ook de “zwalk” oppositiepartij Groen Links zich achter de nieuwe pensioenregels hebben geschaard, is de parlementaire steun [de steun op straat is compleet 0 lommerdonbelangrijk geworden] in beide Kamers zo breed geworden, dat weinig tot niets de invoering van die nieuwe regels nog kan tegenhouden.
Ik meen, dat er vandaag in de 2e Kamer voor de vorm nog over gedebatteerd gaat worden, maar dat is de bekende wassen neus.
Hoewel ik zeker niet “zwartgallig”wil klinken [zwart is de komende weken niet echt een modekleur, aldus een aantal BN-ers, die naarstig naar een nieuw item zochten om zichzelf in een clipje te kunnen horen zwammen] kan ik niet nalaten even te wijzen op wat er van die nieuwe regels gemerkt gaat worden.
Mochten er pensioenverzekerden zijn, die per 1-1-2015 op een hoe gering ook indexatie van hun pensioenopbouw resp. -uitkering hoopten te kunnen rekenen, dan kan dat gevoeglijk worden vergeten. Vanaf 1-1-2015 maken die nieuwe regels dat voorlopig meer dan twijfelachtig.
En inmiddels is er een 2e reden opgedoken, die dezelfde negatieve uitwerking heeft: in pakweg 2 weken hebben de beurzen een zodanige knieval gemaakt [AEX van 425 naar 380, i.c. >10%], dat de dekkingsgraad  van ook de grote fondsen te laag is geworden om indexatie serieus als mogelijkheid te mogen zien.
Op de beurzen is precies gebeurd wat het kabinet nodig had om haar nieuwe pensioenregels er door te krijgen. Regie van bovenaf noemt men dat geloof ik.
Overigens is die knieval van de beurskoersen elders in Europa ook aan de orde. Wat te denken van Griekenland, waar aandelenkoersen van de belangrijkste banken tussen 10 0prisonen 20% daalden? En u weet het vast nog wel, Griekenland is dat land met nog steeds een staatsschuld van zo’n 177%, waardoor het land onder curatele van de “trojka” IMF/ECB/EU staat. Waardoor er openlijk weer de eerder opgetreden weerstand van vooral het linkse Syriza de kop opsteekt. Terwijl wij straks alhier elkaar de tent uitvechten over een kaas- en stroopwafelknecht van een in Engelse drop uitgevoerde Sinterklaas kan het zo maar zijn, dat in Athene hele andere dingen de kop op gaan steken.
Het woord “beurs” is gevallen en laat ik het dan maar meteen gebruiken om een ander soort tuimeling te benoemen, namelijk die van ooit “boy Wonder van het CDA” tot “erg wonderlijke flop van KLM”.
Gevreesd mag worden, dat “us Camieleke Uierlings” minstens een jaartje binnen de warme moederschoot van het CDA gaat gebruiken om zijn beurse plekken te laten wegtrekken. En omdat zijn hoofd inmiddels de sporen van zijn flaters begint te tonen zal het vaker zien van dat platte rijstevlaai gezicht niet door een ieder als prettig worden ervaren.

Tot slot: wellicht overbodig, maar ik zeg het toch nog maar even: vanavond mag u weer stemmen op de “absolute top van de vaderlandse TV”. En dat betekent, dat u niet stemt op Rutte, Samsom,Pechtold en meer van die kanjers. Ik zeg het maar om verwarring te voorkomen.

SPRONGEN VAN DE RODE KAT IN HET NAUW

Het lijkt wel of er een niet aflatende stroom kritiek [soms bikkelhard] over de PvdA blijft uitstromen. En ik ben eerlijk: ik kan daar geen traan over laten.
Meer dan de helft van de PvdA-stemmers van 2012, wat met terugwerkende kracht een inktzwart jaar voor Samsom c.s. lijkt te zijn geworden, geeft aan de partij de rug toe te keren. Dat zou zo’n 20 zetels betekenen. En dreigend verlies vanuit andere gelederen van het electoraat schroeft dat komende echec tot apocalyptische hoogten op.
Tegen die niet te stoppen stroom in zijn er natuurlijk PvdA-ers , die proberen alvast op papier het tij te keren.  Door er op te wijzen, dat de PvdA voorafgaand aan die verkiezingen 2012 ook in een kansloze situatie verkeerde. Introductie van het plastic artikel Samsom in de verkiezingsrace bleek om naar is gebleken volstrekt onjuiste gronden de redding van de partij te zijn.
Die groep schrijvende PvdA-ers spreidt het soort naïef optimisme ten toon, die doet denken aan de wanhoop, die een man staande voor een vuurpeloton moet voelen. Een identiek soort bewegingen herken je bij [nu nog] kamerleden van de PvdA-fractie. Neem ene Bouwmeester, die dingen mag zeggen over de zorg. Velen onder ons hebben met woede vernomen van de miljardenwinsten, die zorgverzekeraars weigeren om in de vorm van een premieverlaging terug te geven aan de verzekerden.
Met als door de coalitiepartijen gesteunde verklaring, dat de verzekeraars terecht zo hoog mogelijke buffers aanleggen.
En dan verschijnt ineens die Bouwmeester in beeld, die komt vertellen, dat wat de PvdA betreft zo’n 4-5 miljard uit die buffers kunnen worden gehaald. Mochten de verzekeraars niet meewerken dan is de PvdA van plan een en ander in wettelijke vorm te regelen. Een puntgaaf voorbeeld van het komen tot inkeer, ingegeven door electorale paniek. En eens te meer het bewijs, dat onder hoge druk vrijwel alles vloeibaar wordt.
De hoop, dat via profilering van de eigen partij en haar ware, inmiddels zwaar beschadigde uitgangspunten, de val tijdig kan worden gestopt doet haast kinderlijk aan. Vooral omdat men 3 majeure zaken bewust onbenoemd laat.
a. de PvdA vertrouwt er blijkbaar op, dat de kiezer straks een identieke draai [lees: enorme fout] zal maken als hij pal voor de verkiezingen 2012 deed. Veel wijst erop, dat dit vertrouwen op niets is gebouwd;
b. het is de PvdA, die bij de decentralisatie van de zorg de hoofdrol heeft gegrepen in de persoon van Martin van Rijn. Na een aanvankelijk schuchtere aanloopperiode is het protest vanuit de burger 3 maanden voor de decentralisatie inmidddels fors aangezwollen en richt zich vanuit die hoofdrolpositie van van Rijn voornamelijk op de PvdA. Minister Schippers [VVD] blijft als eindverantwoordelijke vreemd genoeg vrijwel buiten schot;
c. de PvdA heeft in 2012 op volkomen absurde gronden Jetta Klijnsma een plaats in het kabinet gegund, die ongetwijfeld als het “sociale gezicht” van de partij dienst moest doen. Klijnsma werd naast van Rijn gezet als staatsecretaris SZ en kreeg “de pensioenregelingen” en “de bijstand” als taakgebieden.
In de afgelopen 2 jaar is de aanstellling van Klijnsma een schot in de eigen beide voeten van de PvdA gebleken. “Moedertje Jetta” bleek al snel zo uit te zijn op een glansrol in het sociaal-liberale kabinet, dat de burger in haar een stasi-achtige persoonlijkheid begon te herkennen. Met haar bekende [ en inmiddels even weerzinwekkende als huiveringwekkende] flemende stemgeluid heeft zij vooral op het gebied van de bijstandsregeling de meest kille en a-sociale wijzigingen tot wetten weten te transformeren. Nederland [het VVD-legioen uitgezonderd] geloofde zijn oren niet, reden waarom daadkrachtig, georganiseerd verzet tegen Klijnsma’s aanpassingen niet van de grond is gekomen.
Klijnsma werkt momenteel aan mutaties in de pensioenregelingen. Het verkrijgen van een beeld van waar dat op gaat uitdraaien is mogelijk door de aflevering van maandag 29-09 jl. van TROS Radar te bekijken. Daarin worden namelijk de effecten voor de drie belangrijkste groepen, t.w jongeren t/m 30 jaar, de groep t/m 50 jaar en de gepensioneerden, helder uit de doeken gedaan. Om een tipje van de sluier op te lichten: alle groepen staan na de aanpassingen van Klijnsma forse koopkrachtverliezen te wachten. Die gepensioneerden meteen zullen ondervinden, voor beide andere groepen blijven die koopkrachtverliezen nog in het vat zitten. Hoofdoorzaak: door de verplichte dekkingsgraad voor pensioenfondsen van 105% naar 110% te brengen wordt indexatie van de lopende én toekomstige pensioenen vrijwel zeker een fata morgana. En koopkrachtverliezen van 10-20% in de aankomende jaren een zekerheid. De verwachting is, dat Klijnsma binnen enkele maanden met haar aanpassingsvoorstellen gaat komen.
Zo er nog een restje begrip voor Klijnsma’s aanpak [ het is tenslotte nog steeds crisis] bij mij bestond, dan heeft Jetta dat afgelopen dinsdag wel verspeeld. In het NCRV [of heet die omroep tegenwoordig PO7?] programma “Altijd wat Monitor” werd verslag gedaan van de resultaten t.a.v. het naar de arbeidsmarkt terugbrengen van moeilijk reïntegreerbare “gevallen”, bij de Gemeenten meestal aangeduid als “de Kaartenbakkers”. Ook hier kan ik alleen maar aanbevelen dat programma van 30-9 terug te kijken.
Kort samengevat bleken die resultaten er op neer te komen, dat inderdaad een aantal langdurig werkzoekenden en bijstandsgerechtigden voor een bepaalde periode aan werk [de woorden passend en zinvol laat ik hier graag onbesproken] konden worden geholpen. Lokale overheden gebruiken daarvoor het zogenaamde aanbestedingsproces en koppelen daar de voorwaarde aan, dat bedrijven [meestal in de kleinere groepen], die werk aanbesteed krijgen verplicht zijn een aantal “kaartenbakkers” voor bepaalde tijd in dienst te nemen. En geloof het of niet, dat kan er op uitdraaien, dat een klein hoveniersbedrijfje een ex-bakker en een ex-stratenmaker krijgt “aangeboden”.
Dat is op zich al erg vervelend, maar in de praktijk, zo bleek, is het vaak nog erger. Zo’n klein bedrijfje heeft niet de kapitaalkrachtigheid om meer personeel aan te houden dan voor voorradig werk nodig is. Wat tot gevolg kan hebben [en vaak ook heeft] dat het eigen personeel moet wijken voor die verplicht af te nemen “kaartenbakkers”. Op de arbeidsmarkt noemt men dat wel het “verdringingseffect”. Door de lokale overheden opgelegd en met een grote kans, dat het met een hoge frequentie meerdere malen optreedt.  [Volgende aanbesteding – weer verplichting kaartenbakkers aan te nemen – weer ontslag bestaand personeel ….. een soort everturning wheel]

Klijnsma werd door “Altijd wat Monitor”naar haar mening gevraagd over dat “verdringingseffect” en waar de “winst” ligt als er om 2 kaartenbakkers aan het werk te krijgen 2 werkenden werkloos worden.
Jetta koos de aanval. “Gaat u me nu zeggen, dat volgens u mensen die al jaren buiten het arbeidsproces zijn gehouden niet de kans mag worden geboden om aan dat arbeidsproces te gaan deelnemen?”
De interviewer was perplex. Maar wist nog net te mompelen “niet als dat werkenden hun baan kost. Of vindt u van wel?”

Zelf was ik net zo perplex van Klijnsma’s  van grote visie getuigende repliek. Met zo’n “Feldwebel” op Sociale zaken is een keiharde nederlaag bij komende verkiezingen en de teloorgang van je partij gewoon een gegeven. Het is dat het “verdringingseffect”feitelijk niets ander is dan administratieve handel in mensen en in menselijke ellende waar ik me onwel bij voel, want anders had ik Jetta’s laatste woorden met een grimlach beloond. Zo’n grimlach, die betekent “jij komt nog aan de beurt, tante”.

DE VERLOEDERING

Een gevoel van onpasselijkheid schoot door mij heen. Omdat mijn oog viel op 2 vrijwel gelijktijdig in mijn blikveld opdoemende berichten.

Bericht 1 betrof de ouderen, die niet hoeven te rekenen op die 0,25% groei in koopkracht, waar ik al eerder over schreef. Integendeel zelfs, door een hogere zorgpremie + verhoging van de belastingheffing op de AOW blijven de ouderen de melkkoe bij uitstek van dit kabinet. “Blijven” ja, want vergeet niet, dat die groep door kortingen op de pensioenen in combinatie met het meerdere jaren achterwege blijven van het aanpassen van die pensioenen aan de inflatie [indexeren] een  koopkrachtverlies heeft mogen noteren, die schommelt tussen  10 en 20%. Om nog maar te zwijgen over de verhoging van de AOW-leeftijd.  Ouderen [ik hanteer graag de werkelijke “maatman” i.p.v. die ons vaak wordt voorgehouden van de “gegoede oudere”] hebben na meestal een lang en vruchtbaar arbeidsleven een grof soort schuurpapier over zich heen gehad, die dat van de baanverliezende jongere landgenoot vrijwel evenaart. En die oudere van tegenwoordig, bestempeld met het in de media en politiek vaak gebruikte “70 is het nieuwe 60”, heeft in tegenstelling tot die jongere landgenoot nauwelijks zicht op herstel van dat koopkrachtverlies.
Het lijkt mij geen pretje om in dit land nog een oudere te moeten zijn.
Capitalism1Neen, dan kun je [bericht 2] veel beter een op grote schaal malverserende bestuurder zijn als mijnheer Staal van Vestia. Die aan de parlementaire enquête commissie koeltjes heeft kunnen uitleggen hoe 1,5 miljard aan geld van Vestia huurders “down the drain” is gegaan. Staal heeft inmiddels te horen gekregen, dat hij zijn vertrek”premie” van ruim 3 miljoen mag houden!
Nu is die 3 miljoen slechts een druppel op de gloeiende plaat in verhouding tot die 10-20% koopkrachtverlies bij die ouderen. Maar u begrijpt ongetwijfeld dat het mij om het principe gaat.
Er is iets goed, fundamenteel mis in het Nederland van nu. Te vaak inmiddels is gebleken [ik zal u niet vermoeien met voorbeelden] , dat in Nederland zo niet misdaad dan toch misdrijf [oplichting en fraude] loont. En dat is te danken aan een verregaande verloedering van vrijwel alle belangrijke pijlers, waarop ons land rust.
– De politiek kent inmiddels een ellenlange en groeiende rij namen van rotzooiende lokale en  nationale politici;
indiansummer– De rechtspraak kraakt al jarenlang en steeds vaker in zijn voegen [het was bijv. een rechter, die besloot, dat Staal zijn 3,5 mj mocht houden]. Denk aan de zaak Lucia de B, denk aan het naakte feit, dat er nog altijd geen bestuurder, waar flink wat mis mee was, in de cel zit.
– De samenleving lijkt in een proces van desintegratie terecht te zijn gekomen [ het “jihaddebat” van gisteren was daar een voorbeeld van] en de wetgevende macht lijkt nauwelijks in staat dat proces te stoppen, laat staan om te keren.
Ja, lieve mensen, die “Indian summer” waarvan we genieten strookt niet echt met de stand van Nederland. Augustus deed ons meer eer aan met zijn blubber.

DE REKENING VOOR EEN FRISSE GROENTEMIX

Het CBS meldt dinsdag wat de schade is [of althans waar die op wordt geraamd] van de tegensancties,  die Rusland inmiddels heeft ingesteld.
Honderden miljoen in geld en duizenden aan verlies aan banen zou de dreun zijn, die Nederland economisch en aan werkgelegenheid te verwerken zou gaan krijgen.
Op voorhand moet bij dat bericht de opmerking worden geplaatst, dat het prima past bij en correleert met het gegeven, dat het kabinet zich, teruggetrokken in een vossenhol op de heide, buigt over de begroting voor 2015. En bij zo’n begrotings brainstormsessie kan er niet genoeg slecht nieuws beschikbaar zijn. Want je moet wel wat te vertellen hebben als de vraag op tafel komt “waarom opnieuw die Zeeuwse gierigheid?”
Aan de andere kant mag niet onvermeld blijven, dat een aanzienlijk deel van de komkommerNederlanders desgevraagd eerder al aangaf voorstander te zijn van sancties tegen Rusland. En verstandig als zij zijn zullen Nederlanders best hebben aangevoeld, dat er ’n Russisch sanctieantwoord zou komen. Toch?
Dus zal het protest tegen het verlies van de baan en tegen mogelijke bezuinigingen om het economisch verlies ten gevolge van de Russische tegensancties op te vangen waarschijnlijk minimaal zijn. Toch?
En laten we ook niet vergeten, dat één van de groeibriljantjes van dit kabinet Sharon Dijksma al heeft laten weten, dat de tuinbouwsector als hardst geraakte sector op compensatie van 125 miljoen mag rekenen. [ Ja, inderdaad., wij betalen met zijn allen al mee aan die schade.]
Wat ik me verder nog afvroeg na lezing van dat bericht van de [meestal krakkemikkige cijfers poepende] CBS-club was of al die exporterende tuinders  bij het afsluiten van exportcontracten totaal geen garantiebepalingen hebben afgedwongen. Ik kwam daarop, omdat de afgelopen weken met regelmaat berichten verschenen over dalende paprikaprijzen, die echter niet in de winkelprijzen terug te vinden zijn, omdat leveranciers en afnemers de [hinderlijke] gewoonte hebben om contracten voor langere periodes af te sluiten voor vaste prijzen. Die niet door schommelingen in de markt worden geraakt. En onder verwijzing naar vooral de energieprijzen weten we inmiddels, dat daardoor vrijwel standaard de consumentenprijs hoger uitvalt dan de werkelijke prijs. Er moet immers [extra] verdiend blijven worden? Toch?
In het verkeer met ons, kaaskopjes, dekken producenten/of leveranciers wel het risico af. En dat zouden ze dus op die externe markten niet doen? Beetje merkwaardig, toch?
Evenzo kun je denken aan het verzekeren van verliesrisico’s door onvoorziene omstandigheden. Nederlandse banken en verzekeraars zijn daar briljant in. Die stellen in een mum van tijd een premie vast, die dan wel enerzijds de prijs voor ons in de winkel opjaagt maar wie zijn wij in het grote geheel, maar die het verzekeren van het risico op door exportverlies geleden schade dekken.
tomaatHeel jammer, dat het CBS over met name die laatste twee zaken [garantiebepalingen, risicodekking] een volledige zenderstilte aanhoudt.
Dat geeft me het gevoel, dat de nadruk vooral ligt op het aandragen van minder vrolijk nieuws voor ons, passend bij wat ons in september over 2015 gaat worden wijsgemaakt.
Het is dan ook niet moeilijk te raden, wat de uitkomst zal zijn van een zo rond oktober/november te houden peiling [het 1Vandaagpanel zit al klaar] over het ja/neen handhaven van de sancties tegen Rusland. De Nederlander zal zich heel vergevingsgezind tonen. Of  het tot een Stille tocht voor het terugkrijgen van de baan gaat komen is nog ongewis.

LOON VAN HET LEED

Helemaal onverwacht kwam dat bericht niet. Ik had al een voorgevoel dat er iets dergelijks aan zat te komen. En, zonder valse bescheidenheid, ik meen mijn mede-Nederlander inmiddels wel te kennen en weet dus waar die op aanslaat. “Reality” en “emo” zijn de “magic words” en als die op een aan de markteisen voldoende wijze worden gebracht door man of vrouw dan zit hij/zij wel snor bij Harry en Inge.
peilwijzerHet bericht in kwestie kwam van “De Peilingwijzer” en bevatte de boodschap, dat in recente peilingen de VVD zich heeft losgemaakt van dat ruim een jaar bestaande middenveld van politieke partijen, die allemaal rond de 20-25 peilzetels hebben gezeten. De VVD scoort weer boven de 30; als belangrijkste reden bleek de gepeilde kudde [allemaal een peilstokje in hun aars gehad] te hebben aangegeven de bewonderenswaardige wijze waarop VVD-leider en ons aller Eerste minister Rutte de MH17-case heeft gehandled.
Reality en emo, daar valt ook “leed” onder. Je zou dus kunnen en mogen zeggen, dat voor Rutte leed blijkt te hebben uitbetaald. Ik hoor Andries Knevel al knarsetanden, want die probeert op zijn manier leed ook te doen uitbetalen [in kijkcijfers], maar dat lukt hem niet erg.
Rutte daarentegen liet zien hoe het wel moet. Hij trok de rol van Nationale Uitvaartverzorger naar zich toe en raakte de Nederlandse peilkudde recht in het hart. Katsjing…..+ 10 zetels, kassa!!!
Nu weet ik wel, een peilstem is vrijwel congruent aan een “like” en heeft dus geen lange levensduur. Maar hij mag soms wat dommig om zich heen kijken, achterlijk is Rutte niet. Er is een halfjaar te gaan naar de eerstvolgende verkiezingen [PS+EK]; de kunst zal dus zijn om ergens in december en februari [ prima periodiciteit] nieuw vers leed te scheppen. Want de Nederlandse peilkudde is momenteel zo zacht als boter en dan botermoet je flink smeren.  Rutte heeft natuurlijk een kans voor open doel klaar liggen. Die Nationale Herdenking en dat zou eind november of medio december mooi kunnen. Somber, druilerig, donker weer, wat media inschakelen om de kudde weer dat leed te laten voelen. En Rutte deze keer als herdenkingsfrontman. Katsjing, die +10 worden er op zeker +15.
Voor februari zijn er ook wel wat opties. Rutte zou kunnen kiezen voor intens leed [trein ontspoort , veerpontje zinkt, felle brand in de 2eKamer]; er zijn lieden genoeg die zo’n rampenpakket tegen een zacht prijsje leveren. En Rutte zat net in het veilige deel van de trein, Rutte was net te laat om dat veerpontje te halen, Rutte was toevallig net naar de pot in het torentje, maar op die pot kon hij de brandlucht in de 2e Kamer ruiken. Dus hij was in alle gevallen bijna mede-slachtoffer, maar het land kan gerust ademhalen. Hij ontsprong de dans. Een cha-cha-cha, zoals later zal blijken, als hij zijn ervaringen aan den volke komt melden.
Maar Rutte kan ook kiezen voor “medegevoel”of compassie waarvan de golven huizenhoog over Nederland spoelden in 2014. Compassie met onszelf welteverstaan. sloopMaar iets zegt me, dat het toch “intens leed”zal gaan worden pal voor die verkiezingen. Want politiek, dat is toch immers het synoniem voor leed? Daar zullen een hoop mensen vanaf 1-1-2015 al zijn achtergekomen. En dan is het fijn om te weten, dat er een oor zal zijn voor dat leed. Het oor van de man, die rampen zo goed handlet, vooral als hij ze zelf veroorzaakt voor Nederland.Iemand al gedacht aan een Nationale Sloopdag? Na 4 jaar Rutte zouden we daar toch ook aan toe moeten zijn?

WEER FOUT?

Als we de berichten mogen geloven gaat het weer goed in en met Nederland. Vooral de huizenprijzen en de huizenverkoop wordt met meer dan gewone regelmaat onder onze aandacht gebracht. Bijkomende positieve punten zijn de explosie aan advertentiecampagnes en commercials over auto’s [we worden er werkelijk mee murw citroëngebeukt, auto’s lijken wel Lego of gratis apps] en, dat vond ik vooral opvallend, indringende reclames om ons te bewegen onze webaankopen vooral met onze creditcard te doen.
Je hoeft geen superintellect te zijn om te ontdekken waar de overeenkomst tussen die 3 positieve pointers zit. Alle drie handelen voor  meer dan 90% om zaken, die te maken hebben met “je in de schuld steken”. De meeste huizen en auto’s worden op basis van financiering gekocht. En kopen met je creditcard is feitelijk ook al niets anders dan lenen, toch?
Zoiets zet mij aan het denken. Is er echt iets gebeurd, waardoor kopers van die goederen er overtuigd van zijn, dat zij die prijs in “the long run” zullen kunnen betalen, zelfs met rente? En denken creditcardgebruikers er idem over? Dat zou heel mooi zijn!opel Hoewel ik moet opmerken, dat ik niet direct zou weten waar die overtuiging vandaan zou moeten komen.
Zou er sprake zijn van een gevoel i.p.v. een overtuiging dan kan ik er in komen. Hoewel gevoel net zo vaak bedriegt als geruststelt. Er zit dus wel een risico aan.
Moeten wij allemaal achter het gevoel of die overtuiging van die anderen aan gaan lopen? De economie zou er wel bij varen, al was het maar tijdelijk.
Of moeten we even een stapje achteruit doen? creditcardEven diep ademhalen en dat vreemde gevoel in de maagstreek ons oor lenen? Want uit die maagstreek borrelt iets op als “Gaan we niet gewoon dezelfde fout maken als we eerder deden? Ons in de diverse malls begeven om onze te lang onbeantwoorde honger te stillen, om over een paar jaar in de identieke problemen te komen als we net nauwelijks achter de rug hebben?” Ik zou de moeite nemen om er minstens over na te denken, ondanks al die opnieuw aangejaagde verleidingen. Een mens wordt immers geacht van zijn fouten te leren? En het is een alom bekende uitdrukking, dat ten tweede male dezelfde fout maken dubbel zo hard aankomt.

NB:  Omdat onze gastheer zijn “break” o.a. in het land van “the green pastures” gaat doorbrengen maak ik graag van de gelegenheid gebruik om dat  te omlijsten met misschien wel de mooiste vocalen van Erin. Mary Black bezingt vol passie haar mooie vaderland. Ik beschouw dat als een mooi welkom. Voor onze gastheer welteverstaan 🙂

DRIE NIEUWE KANSEN

In januari 2014 vroeg ik me hier  af of de Nederlander een keer wakker zou schieten. En wanneer!!! Terugkijkend op het tweetal verkiezingen, dat we achter de rug hebben, mag je gerust stellen, dat van wakker nog weinig sprake is. Met 1 uitzondering: de pijnlijke combinatie Oranje+Brasil.
Maar daar gaan we het dus niet over hebben.

Niet voor de eerste keer moet ik vaststellen, dat na 6 jaar crises [zoekt u maar zelf uit, welke uw voorkeur heeft: schulden, financiële, euro, landen, banken, vastgoed ………. het boeket aan crises is rijk geschakeerd] er nog steeds moet worden gewacht op de eerste snelle jongen of meid [u kent ze als CEO, CFO, commissaris, voorzittters van Raden van Bestuur of Raden van Toezicht en de andere prachtige functienamen, met bijbehorend aantrekkelijke vergoeding, die ze als bestuurders bezaten en nog steeds bezitten] uit die verzameling “Bloemen van Nederland”, die na bewezen , overduidelijke malversaties in de gevangenis is beland om daar een paar jaar over zijn zonden na te denken. Mocht u er wel één weten dan hoor ik dat graag. [Sjoerd Kuipers [SNS] zal het niet zijn].

Ik kom op het vorenstaande om de volgende reden. Vanaf vandaag doen zich maar liefst 3 [DRIE] nieuwe mogelijkheden voor om wat leden uit dat keurkorps “Bloemen van Nederland” in het spinhuis te doen belanden. Laat me ze even heel kort met u doornemen.
1. de parlementaire enquete “Wooncorporaties”.
Wie naast die onafzienbare horde realityshows de afgelopen jaren het nieuws nog een beetje heeft gevolgd zal namen als Rochdale, Woonbron en Vestia zijn tegengekomen. 1vinexEr zijn er meer dan genoemde drie, maar die spannen vooral de kroon als “vermarkte”, ooit semi-publieke organisaties. Met elk een narcistische hedonistische autist aan de leiding. De één reed in een bolide van een half miljoen, de ander kocht de SS Rotterdam en weer een ander bezorgde zijn corporatie een miljardenverlies.
Onder leiding van v. Vliet [die dikke PVV-er die liever VVD-er zou zijn] gaat de PE-commissie graven in die stinkende hoop, die is achtergelaten door die autisten. En waar u en ik elk ons deel van de prijs voor betalen in de vorm van huurverhoging of schier onbetaalbare huurwoning.
2. het faillissement van thuiszorg kolos Meavita.
Daar kan ik kort over zijn. In het log waar ik eerder hierboven naar linkte heb ik de kernpunten van “het dossier Meavita” al benoemd. Wilt u meer details weten dan kunt u bij Nieuwsuur terecht.
0HermansVandaag en morgen behandelt de Ondernemingskamer [geen rechtbank] een aanklacht wegens wanbestuur tegen één van dé baantjesverzamelaars van Nederland, Loek Hermans. Indien die klacht wordt toegewezen zou de logische volgende stap moeten zijn een strafrechtelijk proces tegen diezelfde Hermans. Want de 80 miljoen schade en de uit het faillissement voorkomende schade én de persoonlijke schade van personeel [verlies van baan en inkomen] zal Hermans nooit hoeven voldoen. Het hek om hem heen is daarvoor hoog genoeg. Maar strafrechtelijk liggen er wel degelijk mogelijkheden.
3. het immer voortwoekerende Libor-schandaal bij de Rabobank.
Na een boete van 790 miljoen vanuit de US en nog geen 100 miljoen vanuit Nederland [in die periode werd de naam Sipko Schat trending topic] leek de kous af voor die bank. 0 lommerdMaar dat is niet zo. Diverse banken hebben in die “mooie jaren” van de “bonusincentives” een deel van klein ondernemend Nederland volgepropt met de zgn. rente-swaps, behorend tot het mooie maar tegelijk dodelijk ras van de derivaten. [Een woord, wat we sinds Inside Job en de grootschalige bankensteun aan o.a. ING niet veel meer hoorden]. En via bewust selectieve voorlichting van de zijde van de banken is klein ondernemend Nederland er flink ingestonken. Die rente-swaps, verkocht als een bescherming tegen onverwachte stijging van de rente op gesloten leningen, blijken op zich gezonde bedrijven tienduizenden euro’s aan boetes te hebben gekost. Omdat de rente op hun leningen onder dat van de swaprente dook, wat naar inmiddels is gebleken is veroorzaakt door het manipuleren van die rente door de banken [Libor resp. Euribor].
Eigenaardig, niet? De sector, waarvan Dijsselbloem blijft vohouden dat zij bestaat o.a. om ondernemingen van geld te voorzien en zo de motor van de economie tot het gewenste toerental op te voeren, diezelfde sector heeft, overigens nauwelijks verrassend,  ondernemend Nederland niet alleen genaaid maar ook als belangrijk onderdeel van het verdienmodel …..neen, graaimodel gebruikt.
Veel ondernemers ten lande hebben inmiddels ontdekt hoe ze zijn genaaid. En hebben zich verenigd in een collectief en inmiddels een klacht bij de rechtbank ingediend. Het is zeer interessant te  volgen hoe dat verder gaat verlopen.

Tot slot nog dit. Ik ben geen dromer, eerder een realist. En dat doet me beseffen [de ons kent ons cultuur in dit corrupte landje kennende], dat in de aangevoerde 3 gevallen de kans groot is, dat er wel een financiële en geen  strafrechtelijke oplossing zal volgen.
Het is daarom dat ik voorstel, dat elke uitkeringsfraudeur bij wet geregeld zal worden ontslagen van elke vorm van rechtsvervolging. Gelijke monniken etc. Waarom wel Hermien of Gerrit dubbel pakken [terugbetalen én zitten] als Loek, Sipko en dat zooitje andere laaielichters per definitie de dans ontspringen.
Maar ergens in een klein hoekje schemert wel degelijk de hoop, dat de Staal’n en Hermans’ van deze wereld toch hun straf niet zullen ontlopen. Al was het maar om te voorkomen, dat we straks zelf het schandblok of het vierendelen weer moeten invoeren via een burgerinitiatief.