THE KILLING 4: TRUE DETECTIVES MEET

Ik spreek liever niet te vaak over hoogte- en of dieptepunten. Daar zijn meerdere redenen voor. Mijn echte hoogtepunten gaan jullie geen reet aan 🙂 en dieptepunten stop ik weg in het vakje “leermomenten”.
Een andere reden is, dat te vaak van hoogtepunten of dieptepunten spreken een zgn. inflatoir effect heeft. Een hoogtepunt  wordt dan net zo alledaags als een Big Mac verorberen [wat, zo besef ik terdege voor sommigen ook echt een hoogtepunt is. Dat bijten in die van kopvlees gedraaide burger met een plakje plastic toxische Poolse kaas erop.] En daar is het woord destijds niet voor uitgevonden! Daarom ga ik er prudent [geen tandpasta overigens] mee om en kies bij voorkeur voor het gebruiken van “iets bijzonders”.
Mijn week bevat iets bijzonders, omdat [ik meldde het al voorzichtig eerder] a.s. vrijdag 1-8 Netflix start met streamen van The Killing 4, de US-serie, die werd afgeleid van het Deense Forbrydelsen.
K4 posterEen 6-delige finale van de serie, waarvan elke US TV-recensent inmiddels 3x de dood al heeft aangekondigd. The Killing US blijkt een kat, met minstens 4 levens en gelukkig maar. Want de serie heeft een zeer volhardende en trouwe fanbase, waar ik mezelf graag bij reken.
Als er één opvallend verschil is met de brij  aan andere series, waar Amerika mee wordt overstroomd, dan is het dat TK constant de nadruk legt op wat het koppel Linden – Holder als [politie]mensen voor de kiezen krijgt. Met de 2 alom als topacteurs geprezen Mireille Enos [no babe at all, wat een harde klap moet zijn voor kijkende pubertjes] en Joel Kinnaman  is er ook alle gelegenheid om aan karakterverdieping te doen. En dat gebeurt zeker niet zachtzinnig. Waar je de ene keer de behoefte voelt Linden te huggen, omdat het haar in haar privéleven zo tegenzit, kun je een andere keer je woede nauwelijks bedwingen door haar schier eindeloze koppigheid. Gelukkig is daar Stephen Holder, die met een verbale kwinkslag [ze zijn inmiddels vermaard] het krabbende katje Linden weet te neutraliseren. Vrijwel altijd, maar als zelfs dat niet lukt gaat het pas goed los. Die chemie maakt Linden – Holder tot een uniek koppel detectives. Dat geen zaken langs de neus weg binnen 50 minuten oplost [dat voorrecht hebben de babes en de goedgekapte Ken’s, die via een one liner en wat rondschieten een zaak fluks “solven”], maar in een perfect geschikte omgeving [Seatle met zijn nimmer aflatende regen en de daarbij horende troosteloosheid] van een moordzaak ook echt een moordonderzoek maken. En geen stripverhaal/comic!
Wat dat betreft kan TK eerder worden beschouwd als behorend tot de categorie “True Detectives” waarmee Woody Harrelson [Marty Hart] en  Mathew McConaughey [Rust Cole] in winter 2014 een nieuwe, torenhoge standaard neerzetten. Een standaard, die je op zijn minst het label “detectives voor volwassenen” kunt meegeven. Met als belangrijkste elementen echte acteurs en een plot, wat de kijker op het puntje van zijn stoel houdt.
TK4Enos6 afleveringen TK4, maar wel in “True Detectives-format”. Dus met een duur van vrijwel een uur per episode.
Natuurlijk heb ik gezocht naar recensies van previews. Ik  vond er een http://variety.com/2014/tv/reviews/review-the-killing-the-final-season-1201259780/ hier en die is zeker niet lovend. Ik vond daar ook 25 reacties van volgers van TK,  waarbij me opviel die van “miriam 23-7 5:49”. Na lezing kreeg ik een soort “soulmate”-ervaring. En ik besloot [uiteraard met alle courtesy] die reactie integraal op te nemen. Omdat daarin in het meest brede verband hele rake dingen worden gezegd over de afstompende “serieterreur”, waaraan we allemaal bloot zouden worden gesteld als True Detectives én The Killing er niet waren geweest om ons te tonen, dat het ook heel anders kan.
Wat te denken van de zin “There are no homely women on the force, no men with miserable marriages or migraine, no out of control booze issues to blur their days, no drugs, no dregs, in short, no baggage at all. And when they age, surely they’ll be a spot for washed-up former action star detectives in the “EXPENDABLES, PART 56. it’s all so predictably boring.” waarin “miriam” haar genadeloze licht laat schijnen over de babes en Ken’s, met hun lege rollen en de toekomst die hen zeker wordt geboden.
Maar goed, laat ik de reactie maar in zijn geheel plaatsen, want hij is het lezen [al was het maar om de herkenbaarheid] meer dan waard.
“I totally agree with Kristine who posted her comments on July 22nd. VARIETY’s review is unfair as THE KILLING portrays police work as it is – grinding, often dull and too often unrewarding in leads that lead nowhere on streets filled with grime, poverty and oh the rain, the constant beating of rain on the windows of cars waiting and watching with nothing but the silence, cigarettes and stale coffee.
American crime drama is fueled by action filled minutes, hostile, but always beaten down witnesses trapped by the lies they tell so obligingly to detectives who outsmart, outwit and outrun the bad guys every time. Who needs intelligence with star detectives sorting it all out in less than fifty minutes. These guys and the lady detectives who serve in the second slot always there in their five inch heels, uplifted breasts revealed to raise the spirits of the men in command and always that fine ass in view for added viewing pleasure.
There are no homely women on the force, no men with miserable marriages or migraine, no out of control booze issues to blur their days, no drugs, no dregs, in short, no baggage at all. And when they age, surely they’ll be a spot for washed-up former action star detectives in the “EXPENDABLES, PART 56. it’s all so predictably boring.
Joel Kinneman and Mireille Enos are exceptional both as actors who are who are flawed human beings so incredibly people we recognize in ourselves. We journey with them and in this, we share as best we can, as much as we can, their wounds, the weight of the baggage they carry, their sense of needs unfulfilled and just like the rest of us, we understand the failure that is the job and as we rejoice in the occasional victory that comes with a stake-out gone-right.
THE KILLING is for mature audiences and comes without the CGI that bang, bang action boys and girls need.
I am committed to this series, to the low-keyed darkness that envelops Enos and especially to the amazing Joel Kinneman whose intelligence and wit makes that skinny frame absolutely, mind-blowingly sexy.”

Niet vergeten: vanaf 1-8 The Killing 4!!! And of course many thanks to “miriam”.

Advertisements

12 thoughts on “THE KILLING 4: TRUE DETECTIVES MEET

  1. “The Killing was good, sometimes very good, but never as good as it could’ve been.”

    Dit pikte ik op aan het eind van een over all positieve recensie. Ik geef geen link, want in de recensie wordt alles over TK4 verklapt. En dat kunnen we niet hebben 🙂

    • Na TK4 in zijn geheel te hebben bekeken kan ik het wel eens zijn met de mening van die recensent. Zou TK4 zo goed zijn geweest als het had gekund dan zou het niveau van True Detectives zijn gehaald. En dat is slechts weinigen gegeven!
      Maar met “very good” kan ik prima leven. En voeg daar nog aan toe “vele malen beter dan de Deense serie, waar het een spin off van was met TK1+2”.
      Het kostte nergens moeite om vanaf minuut 1 weer net zo hooked te zijn als bij de voorgangers. Mijn oordeel blijft dan ook “een onderscheidende crimeserie van zeldzame klasse”. Het is hard te beseffen, dat een gouden koppel als Holder& Linden [ of zo je wilt Kinnaman & Enos] definitief tot het einde behoort. Wat een verspilling, vooral als je bedenkt wat er verder aan series over de kanalen wordt geslingerd.

    • Mijn dochter wees me op die aanbieding 1 maand gratis kijken bij Netflix. Zal ik die dan toch maar gaan gebruiken om The Killing 4 te gaan zien? 🙂
      Want ik word doodziek van het ontlopen van zomerprogramma’s, waarin BN-ers met elkaar in Nederland op vakantie gaan.
      Voor ik zelf ga nog The Killing meepakken lijkt me wel wat:)

  2. Met wat tijd over heb ik me eens meer verdiept in The Killing US, daartoe aangespoord door die recensent. Die schreef o.a. dat de makers zich al bij serie1 [ de remake van het Deense origineel] in de voet hadden geschoten, door bij de zomerbreak [tussen E10 en E11] het toen nog aanzienlijke kijkerspubliek met teveel onbeantwoorde vragen op te zadelen. Veel kijkers hadden niet het geduld [ waar kennen we die eigenschap toch van?] tot season 2 te moeten wachten en haakten prompt af. En ratings, daar gaat het allemaal om nietwaar?
    En The Killing leek een snelle dood te sterven. Maar toen zetten kijkers als “miriam” een succesvolle actie op en kwam er toch een TK3. Ook toen al dankzij een externe zender. En de ratings zakten niet meer, er waren zelfs pieken naar boven. Maar niet hoog genoeg om tot de toppers qua ratings te kunnen behoren. En de recensenten bleven in meerderheid de boot afhouden. The Killing had het met serie 1 verpest door tegen de keiharde wetten van Amerikaanse TV te zondigen, dat stempel was geplaatst en hield de serie. Over een conservatieve, bekrompen wereld gesproken. De kwaliteit van acteurs, verhaallijnen, ze werden erkend. Maar het is zoals elders al gezegd: de keuze voor verdieping van karakters betekent, dat kijkers tijd moeten willen investeren in het echt en inhoudelijk volgen van de serie. En daarmee plaatst The Killing zich in de categorie “bedoeld voor volwassen kijkers zonder verslavingen”. Die nog rustig en geconcentreerd een uur lang naar een episode van een serie kunnen kijken, die altijd tot nadenken verplicht.
    Ik begrijp in die zin de vergelijking met True Detectives, waarvoor idem geldt. Naar geldende criteria voor TV-shows nogal trage opbouw, veel gesprekken, veel autoritten door het landschap van Louisiana, barstensvol interessante karakters, of het nou de hoeren zijn of de rednecks, de corrupte kerkbestuurders of The Riders of the Mardi Gras.
    Wist je trouwens, dat de recensent van de Volkskrant destijds als specifiek bijzonder aan TD aanmerkte, dat er in de serie “geen bloed en geen bovenmatig geweld” te zien was!?!? Die nitwit is waarschijnlijk nooit verder gekomen dan bekijken van episode 1.
    Met via 1,5 naar uiteindelijk ruim 3 miljoen kijkers [episode 8 in Carcosa] scoort TD beter maar niet opmerkelijk beter dan TK. Wel zijn de recensies veel positiever, wat vooral is veroorzaakt door het koppel Harrelson en McConauhey.
    Kortom, er zijn duidelijke overeenkomsten tussen de twee series, TD heeft het voordeel gehad het met serie 1 direct naar de wens van de kijker en recensenten te doen: een afgerond verhaal. De aanpak van het genre crimeserie, die de kwaliteit in beide series ten goede is gekomen, heeft ook bij TD niet geleid tot echte topratings. Echte flutseries als The Falling [met een opgewarmd lijk Kevin Bacon] scoorden probleemloos het zelfde niveau.
    Zolang wij als kijker ons laten leiden door de grote gemene deler krijgen we wagonladingen pulp over ons heen. Kunnen we het opbrengen om zelf te oordelen dan hebben we regelmatig het geluk aan te lopen tegen series als TK en TD.

    • Ik meen, dat je spijkers op de koppen slaat, Jurgen. Die grootste gemene deler is te omschrijven als: snel willen zien, niet teveel hoeven denken, mooie [relatief begrip natuurlijk] poppen die altijd raak schieten en altijd winnen. Inderdaad een soort stripverhaal!

      • Ongetwijfeld zullen mensen denken “wordt de snelheid van deze tijd, die je in alles en dus ook TV-series én niet te vergeten bioscoopfilms terugvindt, O. nu echt teveel?” 😀

      • @P.
        Snelheid gaat hand in hand met verlies aan kwaliteit, zoals Jurgen ook keurig aangeeft. Niet voor niets haalt RadaR in het log de Big Mac als voorbeeld aan. Een niet te overtreffen voorbeeld van het inleveren van waardevolle dingen als smaak en kwaliteit om sneller de pens te kunnen volgooien. Een soortgelijk voorbeeld is de koffiegekte van deze tijd. Je wordt vreemd aangekeken als je [dat mooie voorbeeld wat er via US-TV bij ons is ingestampt] niet met Starbucks-beker + een papieren zak met iets onbestemds van deeg over straat schicht. Niemand vraagt zich meer af of die koffie wel echt nodig is en of het gezond is. Het is gewoon deel van het plaatje, wat men moet tonen.
        Als mijn lot is langzamer te moeten leven om zoveel mogelijk kwaliteit te kunnen behouden dan zij dat maar zo 🙂

  3. always there in their five inch heels, uplifted breasts revealed to raise the spirits of the men in command and always that fine ass in view for added viewing pleasure.
    Ze draait er niet omheen, waarvoor bravo!!!!!

  4. De posters zijn fraai [en dreigend genoeg]. Zou het echt de laatste serie worden? Ook als de kijkers deze keer in hordes gaan toehappen? Ik begrijp ook niet, dat die Amerikaanse zenders zoveel stripverhaalachtige series blijven maken. Kijk naar Game of Thrones, dat heeft met de laatste serie het niveau van kleuterkijkers vrijwel gehaald. Is de echte liefhebber geen markt meer of zo?

    • Ik vermoed, dat er veel via “de app” wordt gekeken , Lot. En dan krijg je het bekende effect [Jannie naar Astrid, Astrid naar Jo, Jo naar Marian, die weer naar Naat en Naat weer ilse en ilse weer naar Anouk enz enz] dat ze elkaar naar een bepaalde serie leiden. Maakt niet uit goed of slecht, als er maar over gebept kan worden.[Jo die vraagt aan Naat “snap jij nou waarom die Peter [wat een snoepje, ik glij bijna van de bank] gips aan zijn linkerbeen heeft terwijl hij toch zijn rechterarm had gebroken! Of ben ik nu gek?”]
      Er zijn helaas een paar series, waarover eerst moet worden nagedacht en dat spoort niet met de “bep behoefte”. Dus trekken die minder kijkers, da’s de harde wet van de markt 🙂

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s