DAVID GILMOUR DOODT DE TIJD

‘Teen brengt vaak ‘Tander met zich mee. Zo ook nu. Vaste gast William [niet Shakespear] plaatste een paar dagen terug een video van de alom bekend geachte “amateur-gitarist” David Gilmour. De track kwam van Gilmour’s laatste studioalbum On an island, waarmee hij ik meen in 2006 zowel in de US als de UK de top van de salesllijsten haalde.
Veel minder bekend [ om voor mij geheel onbegrijpelijke redenen overigens] is eerder solowerk van deze Pink Floyd-grootheid. Zo is er bijvoorbeeld een registratie [staat in mijn kast] van een aantal officiële acoustische liveconcerten, die Gilmour in 2001 en 2002 gaf. Op DVD kwam dat uit onder de titel In Concert; Gilmour speelt daarop hoofdzakelijk Pink Floyd werk, afgewisseld met wat minder bekende covers. Bijzonderheid is, dat hij het magische Comfortably numb 2x uitvoert, akoestisch zowel als semi-elektrisch.
Op You Tube is niets te vinden van In Concert; ik ga eens kijken of er zelf nog wat te snijden is in de DVD.
Maarrrr…….van dat eerdere studio werk [Gilmour uit 1978 en About Face uit 1984] heeft de Tube wel gehoord. En nu we toch toegroeien naar vrijdag de 13e en het nieuws beheerst  zal worden door de lies van  RVP of de hamstring van de Guzman, nu we nog nagenieten van zowel de huppelkutjes als de huppellullen, die beiden de halve finale van het WK hebben bereikt [Lowie is stikjaloers], is het om die paar dagen door te komen wel aardig [dacht ik] om wat van dat oudere, maar aan alle David’s standaarden voldoende, werk van Gilmour hier te plaatsen.
“For starter’s” begin ik met een track van About Face [1984], die eens te meer duidelijk maakt, dat David [al heel lang eigenlijk] een niet al te positieve kijk heeft op “human life”. De track heet Near the end, bekijk rustig de tekst maar vergeet vooral niet goed te luisteren hoe de song afsluit met fenomenaal gitaarwerk, van akoestisch overgaand in het bekende messcherpe Gilmour-geluid. There will be some more!!

And when you fell you’re near the end
Will you just turn it over and start again
Is there a stirring in your heart
As the time comes when we will have to part?

And when you fell you’re near the end
And there’s a stranger where once was a friend
And you are left without a word
Only the whispers that you’ve overheard

Standing in silence, holding my breath
Disconnected and dry
And though I’m certain that there’s nothing left
To hold on to, to give or to try
Some things never change, no don’t ever change
And I’m feeling the cold
Thinking that we’re getting older and wiser
When we’re just getting old

And when you feel you’re near the end
And what once burned so bright is growing dim
And when you see what’s been acheived
Is there a feeling that you’ve been deceived?

Advertisements

7 thoughts on “DAVID GILMOUR DOODT DE TIJD

  1. Ik hoorde net op Radio Rijnmond de presentator een gang maken langs alle “Oranjeliederen”, die voor het WK zijn uitgebracht. Je kunt begrijpen hoe groot mijn opluchting was toen ik hier dit moois van David Gilmour aantrof. Het heeft me weer mezelf gemaakt. Een duidelijker verschil tussen Oranje-afval en prachtige MUZIEK is nauwelijks te vinden.

  2. Alles in deze man staat me aan. Hij straalt een zeldzaam soort rust, gelijkmoedigheid en sympathie uit. Kom daar nog maar eens om in deze tijd 🙂 Hij heeft [terecht] de status van “gitaargod” zonder daar ook maar een moment iets van te willen laten blijken.
    Het liedje is prachtig, je kunt het lezen als [vanuit eng perspectief] het versleten zijn van een [liefdes]relatie, maar net zo goed als een veel verder gaande blik op inderdaad “human live”. Dat laatste is redelijk confronterend.

  3. Wat is en blijft het toch een genot om een echt muzikaal genie aan het werk te zien en vooral te horen, ik krijg overigens de indruk dat het plaatsen van ene Meneer Molina met zijn ook al even fris en fruitige kijk op de dingen van het leven de keuze voor deze track wellicht heeft beinvloed.

    • Molina speelde niet alleen door mijn hoofd , Willem, maar na het voor de eerste keer beluisteren van Lioness in zijn geheel en het lezen van zijn te korte biografie was de link naar “Near the end” een overduidelijke.

  4. Prachtig hoor!! Krijg nooit genoeg van Mister Gilmour and friends. Dus kom maar op de komende dagen 🙂
    BTW zowel de huppelkutjes als de huppellullen De mannen dragen een tok, dus dat huppelen zal wel meevallen 😀

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s