EUROPEAAN? WHO THE FUCK CARES!!!!

NRC columnist Bas Heijne plaatste in het weekend zijn wekelijkse bijdrage, ditmaal getiteld “Geen Europeaan”. Liefhebbers kunnen de column hier in zijn geheel lezen http://www.nrc.nl/heijne/2014/04/20/geen-europeaan/.

Ik  werd in het bijzonder getriggerd door het volgende stukje:
“Een omstreden Europa is een zegen, geen vloek. Er zal altijd spanning zijn tussen het kleine en het grote, eigenheid en het andere, de natie en de rest van de wereld. De gedachte aan een federaal Europa is net zo onzinnig als de gedachte aan geen Europa. Wie betrokkenheid en gemeenschappelijkheid vraagt, zal altijd in een discussie belanden over hoe ver je daarin moet gaan. Maar voer die discussie dan ook gretig – ga het instituut uit en de straat op – en niet alleen om lege beloftes te verkopen op de Maidan in Kiev.”

Laat me een poging doen om uit te leggen waarom ik werd getriggerd aan de hand van wat delen uit dat stukje.
“Een omstreden Europa is een zegen, geen vloek.”
Vanaf de jaren 80 van de vorige eeuw en met het Verdrag  van Maastricht als mijlpaal werden wij vrijwel geluidloos Europa als EU binnen geloodst.
Hoewel hier en daar scepcis bestond overheerste de vreugde bij de invoering van de euro. Europa was nauwelijks omstreden, er heerste hosanna alom. Het kostte ons 3 jaar voordat we snapten, dat de euro bij invoering dan wel 2 gulden 20 vertegenwoordigde, maar al snel in de winkel veel minder waard bleek.  Dat gevoel enorm gefopt te zijn door het koppel Kok-Zalm in combinatie met het aan de macht zijn van een kabinet-Balkenende, wat ooit zoet zou brengen maar voorlopig slechts zuur op tafel bracht, die combinatie bracht ons tot het in duidelijke meerderheid tegen de Europese Grondwet stemmen in 2005. Vervolgens werd ons het referendum-wapen afgenomen en werd die Grondwet in de gedaante van het Verdrag van Lissabon toch door de strot geduwd. Vanaf dat moment is Europa/de Eu omstreden geworden en in de jaren na 2007 alleen maar meer omstreden geworden.
En met Heijne ben ik de mening toegedaan, dat zulks eerder een zegen dan een vloek is. Een zegen, omdat het duidelijk is geworden, dat de burger over Europa is gaan nadenken, zich kritischer is gaan opstellen naar Europa.
Een omstreden Europa is slechts een vloek voor partijen als D66, CDA en PvdA. Want de burger is daardoor een mogelijk blok aan het been geworden voor de van één Europa dromende politici, die zichzelf graag vertellen, dat de burger niet het vermogen blijkt te hebben om te snappen met welk mooi project de politieke natte dromers [ook Nederland kent zijn eigen Verhofstadt, hij heet Pechtold] bezig zijn. Terwijl de duidelijk waarneembare [ook op het terrein van de nationale politiek] tendens is, dat juist politici steeds minder blijken te willen snappen wat de burgers willen.
Omgekeerde bewijslast wordt door de politiek gebruikt om tegen de maatschappelijke stroom in vrolijk door te gaan met het bouwen van hun [niet ons] één Europa.


“De gedachte aan een federaal Europa is net zo onzinnig als de gedachte aan geen Europa.”
Om met het laatste te beginnen: Europa bestaat. Sla er de atlas maar op na!
Het is een verzameling van  57 staten [incl. de dwergstaatjes] met evenzovele volkeren, waar historisch gezien verschillende verbanden in zijn aangetroffen. Die staten worden vaak in groepen samengevoegd tot Noord-, West-, Oost- en Zuid-Europeanen. Niet alleen onderscheiden die 4 groepen zich van elkaar qua cultuur en mentaliteit, maar ook binnen elke groep onderscheiden landen en volkeren zich van elkaar.
Maar Europa bestaat [geografisch], al zijn er al eeuwen stemmen, die spreken van Europa als subcontinent, onderdeel van het supercontinent Eurazië. Al eeuwen bestaat Europa en ook al eeuwen hebben de volkeren binnen Europa elkaar bevochten. Als je er nu naar kijkt kun je concluderen, dat al dat vechten vrijwel nergens goed voor is geweest.
Romeinen noch Fransen noch Duitsers slaagden er in om Europa tot één rijk te smeden. Alle pogingen daartoe hebben slechts geresulteerd in het hier en daar achterlaten van wat culturele invloeden en wat door Moeder Aarde verzwolgen badhuizen en andere gebouwen, die men al jaren lang aan het opgraven is. O ja, laat ik niet vergeten daar aan toe te voegen de prachtige begraafplaatsen overal in Europa, die getuigen van die onderlinge vechtpartijen. Zwaard, musket, mortier noch tank hebben dat vurig nagestreefde aaneengesmede Europa een stap dichterbij gebracht.
Na WOII waren het politici, ook toen al met volledige uitsluiting van de burgers, die besloten dat er in plaats van de vuurmonden langs de weg van de economische mond moest worden gewerkt aan één Europa.
Via de weg van de EGKS en vervolgens Benelux en EEG werd dat bedrijfsmodel van het ene Europa stapje voor stapje verwezenlijkt.
In de EEG-jaren [met toen al zelfs voor wakkere burgers het heel duidelijke beeld van de machtsverdeling] werden voor de politiek onontbeerlijke fundamenten voor één Europa al op de tekentafel uitgewerkt.
1 Volk [de europeaan], 1 munt [de euro], 1 regeringszetel [Brussel], geen grenzen, een open markt economie.
In Maastricht werden de contouren van het federaal Europa duidelijk, maar de burger herkende het niet, vol als hij was van de aankondiging van de komst van de euro en het verdwijnen van grenzen. Weinigen onder hen zullen in 1992 [VVM] hebben vermoed waar die ene munt en dat grenzenloos Europa toe zou gaan leiden in de 21e eeuw. En zoals politici eigen weigerden zij de burger die altijd aanwezige andere kant van de Europese medaille te tonen. Eeuwige grote welvaart, vrij reizen, geen wisselkoersen en uiteraard “alle Menschen werden Brüder” was de boodschap die men wel en maar al te graag bracht.
Toen kwam 2005, het jaar waarin naast de Fransen ook de Nederlanders “NEE” zeiden tegen de Europse Grondwet. Om diverse redenen, maar zeker ook omdat men onraad begon te ruiken.
Eigenlijk is 2005 het jaar geweest dat de politieke Europadromers, inmiddels omgedoopt tot Eurofielen, hun masker lieten vallen. De gezamenlijke Europese  politieke leiders [ook en vooral boodschappenjongen Balkenende én de walgelijk huichelachtige VVD en PvdA] besloten op de van Europa bekende democratische wijze de uitslag van het Franse en Nederlandse referendum naast zich neer te leggen en sloten in 2007 het Verdrag van Lissabon [waarover geen referendum werd gehouden] en maakten daarbij de Europese Grondwet langs een omweg alsnog tot een realiteit. Slechts het Europese volkslied verdween uit de “equation”.
Waarmee de weg vrij werd gemaakt om voor het federale Europa de meest noodzakelijke dingen te regelen. Zo kwam er een “Europese president” waar geen burger in Europa op mocht stemmen. Zo werd de expansiedrift niet langer beteugeld en groeide de EU in no time van 17 naar 26 landen. Zonder dat een burger daar een stem over mocht uitbrengen.
Het federale Europa, waar bepaalde politieke partijen alhier zo van geporteerd zijn, bleek in de praktijk niets anders dan een ondemocratisch Europa, dat de burgers het ene na het andere besluit door de strot duwde.
En toen de crisis uitbrak in 2008 bleek dat federale Europa ook nog eens incapabel om de belangen van die burgers afdoende te behartigen.
Federaal in relatie tot Europa doet in veel opzichten denken aan federaal in relatie tot bank. Enorme geldstromen werden van goed naar slecht getransporteerd om het aan alle kanten water makende schip Europa voor zinken te behoeden.
Toen de meer recente crisis rond Ukraine uitbrak bleek Europa niet veel meer dan een goedkope bluffer met Verhofstadt als pseudo Europees staatsman op een plein in Kiev.
“Maar voer die discussie dan ook gretig – ga het instituut uit en de straat op – en niet alleen om lege beloftes te verkopen op de Maidan in Kiev.”
Anno 2014 is de discussie waar  Heijne om vraagt meer nodig dan ooit. Burgers zouden moeten weten [de debielen daargelaten] dat:
– zij niet alleen in de jaren 80 en 90 van de vorige eeuw door de pro Europa-politiek op een groteske manier zijn misleid;
– zij zowel in 2005 als in 2007 op een ongelooflijke wijze door de pro Europa-politiek zijn geschoffeerd;
– Europa van diezelfde politiek meer ondemocratische dan democratische kenmerken in zich draagt [denk aan de manier, waarop Rutte c.s. de kwestie van overdracht van soevereiniteit aan Brussel afdeden];
– het Europa wat de Verhofstadt’s en de Pechtold’s zo aanbidden weinig meer voorstelt op het internationale slagveld;
– Europa steeds meer Germania aan het worden is, vooral sinds de Fransen sterk aan macht hebben ingeboet. Het enige waar Hollande nog aan vast kan blijven houden is Straatsbourg;
Er zijn er ongetwijfeld meer, maar dit lijken me meer dan voldoende punten om de discussie over aan te gaan met de vaderlandse politiek.
En ik zei het al eerder elders, maar herhaal het graag: Verhofstadt en Pechtold [wat deed die patser van een van Baalen daar op dat plein eigenlijk?] mogen best weer naar de Maidan gaan, zolang ze daar dan maar een paar jaar blijven. Zodat ze met een helm op en een geweer in de hand [loop vooruit] echt kunnen bewijzen als eurofiel van waarde te kunnen zijn.
Een mens mag blijven dromen, dus ook ik, nietwaar?

Advertenties

21 thoughts on “EUROPEAAN? WHO THE FUCK CARES!!!!

  1. Met Koningsdag nog voor de boeg [wat ben jij toch een bofferd 😀 ] heb ik nog wat anders leuks voor je. Onderstaand de wervende woorden van onze preminkukel, waarmee hij de Europese Verkiezingen een boost wil geven. Zet je het raam wel open om de stoom die uit je oren gaat komen een weg te bieden ? 😀

    ” Premier Mark Rutte heeft vandaag in de aanloop naar de Europese Parlementsverkiezingen een lans gebroken voor Europa. ‘Als Europa niet bestond, zouden we het morgen moeten uitvinden’, zei hij.

    Hij zei zich de komende weken te gaan inzetten om mensen zo ver te krijgen te gaan stemmen op 22 mei. Naar verwachting zal de opkomst tegenvallen. De premier beschouwt dat echter niet als zijn ‘persoonlijke verantwoordelijkheid’, maar als een gedeelde verantwoordelijkheid van alle kiesgerechtigde Nederlanders. Hij zal via de media ‘de boodschap van Europa’ uitdragen.

    De verkiezingen draaien wat betreft Rutte om ‘banen en economie’. ‘Nederland is een exportland. Denk aan Rotterdam, aan Schiphol, aan onze afhankelijkheid van de Duitse groeimotor.’ Samenwerking in Europees verband is daarom volgens de premier een vanzelfsprekendheid. De verkiezingen zijn geen kwestie van voor of tegen Europa, zei hij. ‘Dat is zoiets als voor of tegen lantaarnpalen zijn’.

    Als het moest, zou hij de Europese Unie zelf uitvinden, met verscheidene regels die de EU nu kent: van afspraken over de euro tot het naleven van afspraken over het begrotingstekort.

    Van 22 tot 25 mei kiezen de 28 lidstaten van de Europese Unie de 766 leden van het Europees Parlement. Nederland heeft recht op 26 afgevaardigden. De interesse voor de Europese politiek is tanende. In 2009 ging slechts 43 procent van het electoraat naar de stembus.”

    • Mocht er nog een zultkop zijn die twijfelt aan Rutte’s attitude m.b.t. Europa dan mag toch gevoeglijk worden aangenomen, dat die het inmiddels ook snapt.
      Overigens, zou Rutte bedoeld hebben te zeggen “Europa heruitvinden” dan had ik daarmee, zij het nog steeds met enige aarzeling omdat je nu eenmaal nooit weet of die man weer uit zijn nek aan het zwetsen is, wel vrede kunnen hebben.

      Hij zal via de media de boodschap van Europa’ uitdragen.
      Dat zal dan een korte boodschap zijn: “Steun Verhofstadt” vermoed ik.

      De verkiezingen draaien wat betreft Rutte om ‘banen en economie’.
      Hij zegt het niet in zoveel woorden, maar als notoir sloper van zowel banen als economie [en niet te vergeten onze welvaart] kan Rutte moeilijk bedoelen dat de Europese Verkiezingen er zijn om ons als burger aan banen te helpen. Hij moet ons als burgers wel verwarren met die baantjesjagers, die op een plek in het Europese parlement [inmiddels ook bekend als het declaratie Walhalla] uit zijn.

      De verkiezingen zijn geen kwestie van voor of tegen Europa, zei hij. ‘Dat is zoiets als voor of tegen lantaarnpalen zijn’
      Een dergelijke simplificatie doet de bek ver openvallen. Het is sowieso al onthullend te vernemen, dat Europa dus ook over lantaarnpalen lijkt te gaan.
      Maar Rutte is duidelijk naar zowel voor als tegenstanders: voor of tegen Europa zijn is niet aan de orde en zelfs lichtelijk debiel.
      Welnu, als het per se moet dan ben ik maar tegen lantaarnpalen.

      Als het moest, zou hij de Europese Unie zelf uitvinden, met verscheidene regels die de EU nu kent: van afspraken over de euro tot het naleven van afspraken over het begrotingstekort.
      Het lijkt me, dat ons slechts één ding te doen staat: allemaal naar de Dam en een mooie krans neerleggen. Om onze dankbaarheid te tonen voor het feit, dat Rutte nooit de kans heeft gekregen “zelf de Europese Unie uit te vinden”.
      Want veel verder dan een vreemd soort uit Legoblokken bestaand bouwsel zou hij niet zijn gekomen. En Europa in zijn huidige vorm is al erg genoeg.

      @Jeanette:
      Het was vooral druk op “the life I live” [voorheen “de Nach”]. Opvallend was, dat mensen zich minder agressief gedragen, maar tegelijkertijd zich steeds vreemder gaan uitdossen. Soms had je de indruk op een Romeinse orgie te zijn beland. Maar met Jet Rebel [kidpop] en Darryl Ann [zonder “e” ]was het muzikaal wel in orde.
      Op het moment dat ik dit schrijf komt de jaarlijkse Vrijmarkt in mijn straat op gang. Maarrrrrr ….. de pamfletten die ik sinds enkele jaren ophang [“leuk hé, andermans ellende kopen” is het dit jaar] blijken toch wel te werken. Want de toeloop is de laatste jaren merkbaar minder en als ik het aantal uitgestalde tafels met junk zie op dit moment, dan zet die tendens zich door.

      • Door deze opstelling en keuze van onze geliefde gouwleider is in ieder geval duidelijk dat het sociale liberalisme ten grave is gedragen, door zijn keuze om te kiezen voor een rampzalig financieel-economisch beleid welke slechts ten voordele van multinationals en financieele conglomeraten is en tegelijkertijd te weigeren afstand te nemen van de zeer gevaarlijke politieke eenwording van “ein Europa” is in ieder geval wel duidelijk dat Rutte niets meer of minder is dan een loopjongen van de bruinhemden in Straatsburg en Brussel en dus feitelijk niet meer is dan een moderne variant van Seyss-Inquart.

      • En dan hebben we het nog niets eens over de nauwelijks verborgen geilheid waarmee Rutte pleit voor een vrijhandelsverdrag met de US. Er zou zo’n 4 miljard te verdienen zijn voor de Hollandse kooplieden. En dat is Rutte ten voeten uit. De malloot denkt alleen maar in geld en dan liefst miljarden. Het ene bosje snijdt hij van de ruggen van de minder gesitueerden in Nederland en een ander bosje haalt hij waar het maar te halen is. Zonder enige vorm van scrupule. Als je de geluiden hoort uit diverse branches [vooral voedsel en vleesindustrie] dan zou vrijhandel met de Yanks naast financiële voordelen ook grote risico’s met zich gaan brengen. Maar daar heeft het VVD-monster geen oor voor. Verdienen zullen we en [niet te vergeten] betalen natuurlijk. In geld dan wel natura. 😦

      • Je hebt toch wel meegekregen, Leon, dat de nieuwe roepnaam voor het huidige kabinet “Rutte & Co” is? Dat Co staat voor Constructieve Oppositie, die hem alle ruimte geeft om zijn verderfelijke plannen steeds opnieuw op tafel te brengen. Eigenlijk kun je Rutte nauwelijks kwalijk nemen [het is nu eenmaal een VVD-veelvraat] dat hij de hem geboden zee aan ruimte en vrijheid pakt. Want er is immers niemand die hem tegenhoudt? Ook die slappe lul van een Samsom met zijn New Energy Sprookje niet.
        .

  2. Steeds duidelijker is het aan het worden, althans voor diegene die het willen zien, dat de E.U. niks meer of minder dan afstevent op de invoering van het zoveelste totalitaire en fascistische regime in onze geschiedenis.

    Ga maar na,ook de E.U. word door zijn leiders en volgelingen boven het individu gesteld en “hoe vreemd” alle propaganda-middelen worden en zijn daarvoor ingezet, net als dat censuur inmiddels “gewoon” is geworden en uiteraard word door de fascistische E.U. ook de economie en de sociale cohesie van bovenaf gecontroleerd en van de geijkte wetgeving voorzien, waarbij deze keer niet de Natie of het Land als zodanig worden omhelst maar in dit geval de gehele E.U.als vervanger van het zo kenmerkende “nationalisme” wat typerend voor fascisme mag heten.

    Ook beginnen langzaam maar zeker de contouren van persoonsverheerlijking zichtbaarder te worden, we hebben inmiddels (zonder dat iemand daarover wat te zeggen heeft gehad) een echte E.U. President en het wachten daarbij is nog slechts op een aimabel en charismatisch figuur die deze rol met verve kan vervullen zodat het volk in aanbidding kan gaan buigen, zeg maar een soort Europese Kim.

    Wat ook al zo kenmerkend is voor de geboorte van deze fascistische E.U. is de vorm van geweld die word losgelaten en gebruikt tegen haar eigen burgers zowel verbaal als fysiek waarbij het laatste door miljoenen Grieken en Spanjaarden kan worden bevestigd en over het verbale geweld kunnen we hier wel een aardig woordje meespreken.

    De stap van de vorming van een zogenaamd 1 Europa naar een 1 partij systeem is ook al niet zo groot als menigeen wellicht nu denkt,, kijk daarvoor alleen maar naar de rol van het zogenaamde Europese parlement wat zich steeds meer profileert als 1 geheel i.p.v. als individuen die middels een grote diversiteit van politieke partijen onze belangen vertegenwoordigen.

    Ook de politieke structuur van de E.U. riekt steeds meer naar die kant van een totalitair en fascistisch politiek systeem, ga maar na er is al 1 president, de eurocommissarissen krijgen en nemen steeds meer politieke macht en opereren steeds vaker vanuit een machtspositie dan vanuit een overlegpositie, en tenslotte is het parlement steeds meer aan het opschuiven naar niet zijnde kritieke volgers maar meer als een applausmachine, en de nationale parlementen en regeringen worden in deze steeds meer kaltgestellt, zodat uiteindelijk niets deze nieuwe fascistische structuur in de weg staat..

    Maar het meest ergerlijke en meest verschrikkelijke van dit hele gebeuren is in mijn optiek dat wij met zijn allen weer toestaan dat er een regime aan het opstaan is wat nu al verantwoordelijk kan worden gesteld voor deportaties binnen de E.U. van miljoenen mensen die zogenaamd “vrijwillig” maar meer gedwongen door de economische situatie huis en haard verlaten om in andere E.U. landen hun geluk te vinden zoals o.a. vele Spanjaarden, Fransen en Grieken kunnen getuigen.

    En zoals het de ware totalitaire fascistische dictatuur kenmerkt gaat de omvorming eerst met kleine stapjes en dan zoals we in deze tijd kunnen zien met grote stappen, om te eindigen aan het einde van de spoorlijn, met dit verschil wij hebben het wel kunnen weten!! maar we wilden het niet weten!!!

    Het wachten is nog slechts op een soort Alexander Pechtold die luide verkondigt ;

    Ein Volk, Ein Land, Ein Fuhrer
    .

    • Toen Ferry “A Song for Europe” schreef [te vinden op Stranded uit 1973] bracht hij o.a. een ode aan het Europa zoals het toen was en, als je de mensen even elimineert, nu nog steeds is. Een continent van verschillen, vol met specifieke prachtige plekjes en plekken, allen zo kenmerkend voor het deel van Europa, waar je je bevindt of aan denkt.
      Jullie horen hem o.a. de Seine en La Notre Dame noemen evenals de Brug der Zuchten in Venetië. [ Blijkbaar is Ferry of nooit in Amsterdam geweest of nooit onder de indruk gekomen van die stad :)]
      Verschillen, passend bij de verschillen in de mensen per regio of land. Toen voor velen volstrekt logisch en herkenbaar en acceptabel.
      40 jaar later staat de song nog steeds als een huis, zij het dat de titel wellicht beter kan worden veranderd in “Song of a stolen identity” of iets dergelijks.
      Het maakt niet zo gek veel uit, vooral als het om de grote steden gaat, waar je je bevindt. De monumenten , die Ferry in ’73 beschrijft staan er nog wel [dat is nu zo’n voordeel van al bijna 70 jaar geen oorlog meer!], maar ze worden vrijwel overal overschaduwd door die afzichtelijke glazen torens van banken en andere financiële instellingen. Het is alsof een groep katten overal hun pisgeur heeft achtergelaten. In werkelijkheid staan die torens er om uit te drukken “we rule the world so Europe too”.
      En of je nu in Spanje, Italië, Frankrijk, Duitsland etc bent, je kunt van één ding verzekerd zijn: je hoort er dezelfde eenheidsworst aan muziek en je ziet er dezelfde eenheidsworst aan televisieprogramma’s. Dat is de even smerige als geslaagde manier, waarop je dat zo gewenste ene volk schept: The Voice, Idols en al die andere eenheidsworstpulp zijn de werkelijke uitdragers van de 1 Europa gedachte. Op die verwerpelijke manier wordt ons in de kop geramd, dat we “cultureel” niet echt verschillen van elkaar.

      Maar voor ik het vergeet: in 1974 eerde Robin Trower en zijn band al de Brug der Zuchten met de song “Bridge of sighs”. Hier is een live-uitvoering uit 2005. Enjoy!

      • Weer zo’n inmiddels oude rot uit het vak, die gewoon echte muziek maakt. Prima, hoor. Leidt de gedachten even af van het gedrocht Europa. 😉

      • Het is alsof een groep katten overal zijn pisgeur heeft achtergelaten. In werkelijkheid staan die torens er om uit te drukken “we rule the world so Europe too”.

        Meer dan treffend gesproken.!

        PS: ben je mentaal al voorbereid op het toiletbrillen steken morgen?

  3. Ik vergelijk het “bouwen” van Europa gemakshalve maar met het bouwen van een huis. Waar in het laatste geval het aanleggen van fundamenten erg belangrijk is en de architect het wooncomfort voor de toekomstige bewoners de nodige prioriteit geeft is het in het geval Europa “iets anders” gelopen.
    Fundamenten [draagvlak bij de burger] zijn er niet aangelegd, men heeft de gunst van de burger gewoon gekocht via welvaartsplaatjes.
    Tweede probleem was en is, dat er in feite een kleine 30 architecten op het project zitten en alle 30 hebben hun specifieke wensen m.b.t. dat wooncomfort. En of aan die wensen wordt voldaan wordt bepaald door een select groepje superarchitecten, die het meest van hun vermogen in het project steken [uiteraard in de verwachting dat na voltooiing dubbel en dwars terug te zullen verdienen.
    Europa is dus die woning, waarover de eurofielen verlekkerd praten en dromen, maar de vervanger voor de bewust vergeten fundamenten, die munt die als welvaartsbrenger werd geïntroduceerd, heeft in de afgelopen 5 jaar zoveel betonrot over zich heen gekregen, dat het draagvermogen lang niet meer zo stevig is als de Europese “Bobben the Builder” willen doen geloven.
    Nog steeds zijn er genoeg gezaghebbende mensen met kennis van zaken, die zeggen, dat de euro het op termijn niet zal redden. Ik deel die mening met ze. Het wachten is gewoon op de volgende crisis van enige omvang, waardoor Europa en haar euro in de flank zal worden geraakt.

    Ik zag en hoorde gisterenavond Samsom, die gehoord werd over zijn column in de Volkskrant, waarin hij met de gebruikelijke veel woorden stelt, dat Europa moet gaan werken aan “A New Energy Deal”. [Pechtold, Slob en v.d. Staar in de Verte lopen al warm om een concept energieakkoord voor te bereiden op nationaal niveau; ze denken aan de werktitel The Windmills of your Fucking Crazy Mind].
    Op de vraag waarom Samsom juist nu met zijn “idee” komt was het briljante antwoord “de fossiele grondstoffen raken op”.
    Wel godverdegodver, dat weten we al 50 jaar!!!!!!!
    Wil je een schoner bewijs, dat Europa altijd achter de feiten aanloopt? En pas in gang schiet, nadat iemand of iets van boven het teken heeft gegeven, dat iemand zijn mond mag opendoen?
    Dead in the water ………Europa in deze vorm en met deze politieke leiders.

  4. Mooi en wat mij betreft helder verhaal over Europa en hoe het allemaal zo is gekomen. Knap, dat je nog steeds de moeite neemt voor het voetlicht te brengen welke fouten wanneer zijn gemaakt. Als ik puur vanuit mijzelf kijk, dan heb ik het ook heel lang maar op zijn beloop gelaten. Omdat, zoals anderen met jou ook aangeven, de EEG van toen niet als een bedreiging werd gezien en/of ervaren. Nu is de situatie drastisch anders en als je mij zou vragen hoe ik die situatie in een paar woorden zou schetsen dan kom ik tot het volgende.
    Europa [of voor mijn part de EU] is van een kans tot een bedreiging gemaakt. En de schuldigen zijn niet verrassend de politici, die halsstarrig bleven doorgaan om ons als onmondige achterlijken te behandelen. Of het ooit nog wat wordt met die EU? Als het aan de relatie burger-politiek ligt denk ik niet. Waarschijnlijk is het gewoon rustig wachten op die zeker komende volgende crisis en waarschijnlijk klapt de boel dan toch uit elkaar.

    • Eerst Nederland vol bouwen met die draaiorgels, zodat investeerders van het slag Rijkman G. er een flinke duit aan kunnen verdienen. Dan constateren, dat we het met die draaiorgels zeker niet gaan redden en op de proppen komen met een Europabreed New Energy Deal. Ik vermoed, dat er al wordt nagedacht over welke heffingen in het kader van dat N.E.D. kunnen worden opgelegd. Ter compensatie kunnen wij straks onze eigen windmill voor een zacht prijsje kopen 😦

  5. De mate van democratie, waarmee de Nederlandse politici de Nederlandse burger bij het proces van het ontwikkelen en bouwen van één Europa hebben betrokken is omgekeerd evenredig met de macht, die multinationals hebben over diezelfde politici.

  6. Om met het laatste deel van je blog te beginnen : natuurlijk is de burger misleid en geschoffeerd door de politiek. Natuurlijk heeft de elitaire opstelling van de politiek er in bestaan, dat men de burger te dom vond om de impact van Europa te kunnen doorgronden. De politiek koos er voor in 1992 [Maastricht] prachtige verhalen over “altijd welvaart, altijd vrede” op te hangen om de euro-introductieplannen te verfraaien. En het werkte want de gemiddelde burger, hij dutte rustig verder dromend van de euro.
    Toen in 2005 het sentiment rond de euro al gekeerd was [de euro, waar Zalm 2,20 gulden voor had betaald en de burger had wijs gemaakt, dat hij in de winkel ook 2,20 gulden waard zou zijn, bleek niet alleen minder waard eenmaal in onze portemonnee, maar meer nog bleek het probleem, dat de consumptieprijzen merkbaar stegen] koos de politiek voor pure bangmakerij om de burger op het gewenste pad te houden.
    Wie van ons herinnert zich niet Laurens Jan Brinckhorst [D66]. die in een vlaag van woede om zoveel onwil bij de burger zelfs dreigende oorlogen als pro-Europese propaganda gebruikte. Jan-Hein Donner [CDA] bakte het net zo bruin door te komen met het realistische risico, dat bij verwerpen van de Europese Grondwet “het licht zou kunnen uitgaan”. En ook Frans Timmermans [in 2005 veel meer eurofiel van de PvdA dan hij op dit moment durft te laten blijken] deed zijn duit in het zakje. De politiek in 2005 was niets minder dan een scherts- of zo je wilt een wanvertoning.

    Kan de burger slechts als slachtoffer van de politieke manipulatie worden gezien? Ik denk het niet, ook de burger treft blaam die met name is te vinden in het feit, dat men, verblind als men was door de fraaie verhalen van Kok en Zalm, zonder aarzeling heeft aangenomen, dat het project Europa tot een “paradijs op Aarde” zou leiden.
    De eerste wake up call kwam via de introductie van de euro. De tweede wake up call was inderdaad het VVL en vooral de wijze, waarop dat op nauwelijks eerder vertoonde ondemocratische wijze er door werd geramd. En de derde wake up call kwam in 2008, toen bleek dat wat de heren politici hadden geconstrueerd nauwelijks bestand was tegen non-militaire aanvallen van buitenaf.
    Ondanks die drie alarmsignalen kent Nederland nog meer dan genoeg burgers, die verder willen met het aan ernstige mechanische mankementen lijdende Europa. Het grootste deel daarvan is simpelweg bang voor de gevolgen van een pas op de plaats van Europa, gevolgd door een heroriëntatie op het nauwelijks gedragen streven om te komen tot de VS van Europa. Ook m.i een streven wat slechts een scenario tot rampspoed en onheil betekent, omdat schier onverenigbare entiteiten worden getracht geforceerd in elkaar te passen.
    En dan is er nog die kleinere groep, die voldoet aan de beschrijving, die de politiek op alle burgers loslaat, nl. zij die nooit iets hebben begrepen van Europa en het ook nooit zullen kunnen. En hun vertrouwen leggen in handen van openlijk eurofiele partijen als D66.

    Tot slot nog even iets over de beginperiode, waarin die Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal werd gevormd, als de baarmoeder voor aanvankelijk EEG en uiteindelijk het federaal Europa.
    We praten dan over de jaren vlak na WOII en in het licht daarvan is het niet zo gek, dat enige interactie tussen politiek en burger over activiteiten op het Europese toneel nauwelijks aan de orde was. Je kunt het de politiek op dat moment niet werkelijk verwijten; immers, Nederlandse burgers waren bezig met de heropbouw van het land en Europa was geen issue.
    Uit dat missen van het begin, waartoe ik ook de eerste EEG-configuratie reken, heeft de politiek echter de volkomen onjuiste conclusie getrokken, dat het voor het verder opbouwen van Europa verstandig zou zijn de burger zoveel mogelijk “in the dark” te houden. Ergo, in de volgende decennia, feitelijk tot op het huidige 2e decennium van de 21e eeuw, heeft de politiek niets anders gedaan dan de burger op een zijspoor houden. Wat ons heeft gebracht waar we zijn: een groeiend wantrouwen t.o.v. het in constructie zijnde Europa, wat niet langer een monitaire unie sec is, maar inmiddels ook een door de politiek niet langer ontkende politieke unie in progress blijkt te worden.
    Ik persoonlijk zal nooit mijn stem geven aan een partij of partijen [D66, PvdA, Groen Links, CDA, VVD], die een Europa voorstaat wat op een dergelijke verwerpelijke en misleidende wijze tot stand zou moeten komen.
    Dan laat ik nog onbesproken, dat voor mij wel vaststaat, dat het nagestreefde [federale] Europa nooit zal slagen langs politieke weg. Omdat het democratisch gehalte van zo’n Europa in te veel opzichten het nulpunt nadert.

    • Met de huidige machtsverdeling in de EU [RadaR is daar voldoende duidelijk over] hebben we ongevraagd en voor een aanzienlijk deel ook ongewild te maken gekregen met een EU met twee gezichten. Aan de ene kant zijn er de baasjes, die in werkelijkheid de plannen [laten] ontwikkelen en daarover de benodigde besluiten nemen. Aan de andere kant zijn er de knechtjes, die geen keus hebben dan die plannen van hun fiat te voorzien en de bijkomende taak hebben om de essentie van die plannen, met zoveel mogelijk mist omgeven [Rutte], in hun homeland te verkopen. Wat dat betreft heeft mannetje Pechtold het eigenlijk het gemakkelijkst van allemaal. Door D66 in feite een one issue partij te maken, die hoe dan ook en ondanks alles altijd voor Europa zal zijn kan hij fris en vrolijk zijn verhaal brengen. Als je dat projecteert op de huidige situatie, waarin Pechtold door de kudde is aangewezen als de nieuwe politieke redder des vaderlands zal het zelfs nauwelijks verbazen als het aantal pro-EU stemmers op 22 mei hoger gaat uitvallen dan we allemaal denken/hopen.

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s