IN NAAM VAN DE ROOS

Een week voor de verkiezingen en de spanning stijgt: Haalt men de 40% opkomst ja of neen?. Alle registers worden opengetrokken om de kiezer over de streep te trekken  Een 0 leproospaar duizend extra bossen rode rozen worden ingevlogen om Diederik Samsom maar op straat te houden [ik ben tot in mijn ziel ontroerd hoe mooi en gevoelig Diederik kan verhalen over zijn ontmoetingen en gesprekken aan de deur met lokale kiezers; binnen mogen komen, zover is hij nog niet]. Diederik ervaart dat zulke contacten haast altijd leiden tot meer begrip voor de streken, die zijn partij ons levert. Samsom heeft niet door, dat ook kiezers best weten wat een babbeltruc is. En dat de beste manier om daar van af te komen gewoon is “vriendelijk blijven, sympathie of desnoods empathie met de babbelaar tonen”. En als de deur eenmaal weer dicht is en de kiezer op zijn bank stort de verzuchting klinkt  “wat een vreselijke ouwehoer, die vent!!! Moet ik die roos in een vaasje zetten of kan-ie in de vullisbak?”

Advertisements

37 thoughts on “IN NAAM VAN DE ROOS

  1. Het doet mij meer dan goed te merken dat er naar aanleiding van wat ik hier schreef, oke misschien wat vol emotie maar wel recht uit het hart, er mensen zijn die net als ik minimaal verontwaardigd tot pislink zijn op wat er om ons heen aan het gebeuren is en waar klaarblijkelijk de meerderheid van deze samenleving zijn ogen voor sluit.

    @Radar heeft het in zijn 2e reactie, een reactie overigens die meer dan genoeg stof tot nadenken geeft, duidelijkheid en een dieper inzicht geeft, maar net zo recht uit het hart geschreven is, over een periode van plusminus 25 jaar waarin het gezwel van het faliekant mislukte neo-liberaal/fascistische beleid onze samenleving aan het teisteren is.

    Zonder te willen mierenneuken denk ik dat het al wat langer aan de gang is, ik kom daarop omdat via een ander kanaal er enige tijd terug aandacht werd gegeven aan het overlijden van Hugo Brandt Corsius die al “als zijnde Piet Grijs” in ’84 een stuk schreef over toenmalig Minister Ruding waarin de volgende zinsnede “Vorige week kwam het onafwendbare slot aan de vervolging: de Endlösung. Ruding zegt in de Kamer dat wie niet genoeg moeite doet om uit de bijstand te raken, geen bijstand meer moet ontvangen. Verhongeren duurt te lang. Vergassen is beter. Ruding is de Eichmann van onze tijd”.dit leidde toen tot veel commotie en weerstand waardoor de PC Hooftprijs aan de neus van Hugo voorbij ging.

    Ik kan mij nog heel erg goed herinneren dat ik in die tijd behoorde tot de criticasters van de opmerkingen van Hugo, ik vond deze veel en veel te ver gaan en vond dat Hugo maar verketterd moest worden om deze uitspraak, immers was de gedachte onze overheid weet heus wel wat ze doet en zo zout als het word opgediend zal het wel niet worden gegeten.

    En zie nu ruim 30 jaar later blijken die woorden van Hugo van profetische waarde te zijn geweest en geef ik onmiddellijk toe dat ik me zelden zo heb vergist als in die tijd met mijn stellingname tegen Hugo Brandt Corsius.

    Immers daar waar ome Adolf c.s. behalve de joden ook maar gelijk zigeuners, lesbiennes, geestelijk gehandicapten, homo’s, andersdenkenden etc. etc. over de kling jaagde doet nu onze huidige regering de facto niets anders want behalve bijstandsgerechtigden in de rol van joden zijn nu ook alle andere zwakke en met een vlekje behepte groepen in de samenleving aan de beurt om geknipt en geschoren te worden, maar het liefste dienen deze te worden afgevoerd.

    Wat ik meen te merken en tussen de regels door te lezen bij @Radar is verbazing wellicht zelfs wat verbijstering over het feit dat wij het met zijn allen zover hebben laten komen in de afgelopen 2 c.q. 3 decennia waarin feitelijk een monster van een samenleving is gecreeerd.

    Een samenleving waarin de oppervlakkigheid regeert en de menselijke norm is vervaagd tot iets abstracts en waarin mensen niet meer worden beschouwd op wat zij zijn maar veel meer op wat zij zouden moeten zijn.

    Het gekke is dan ook nog dat er nog steeds heel veel mensen zijn die menen dat alles is op te lossen door te kiezen voor politiek “rechts”, “links”, “religieus” of “het midden” terwijl dat juist de allergrootste fout is die men maar kan maken, het gaat immers niet meer om je politieke kleur deze is van ondergeschikt belang bij de echte keuze’s die er dienen te worden gemaakt voor deze en andere samenlevingen.

    Kiezen wij voor de mens met al zijn onhebbelijkheden, gevoelens, ideeen, fouten, emoties enzovoort of kiezen wij voor de maakbare mens die door een beperkte elite als niets meer of minder dan een consumerend en producerend ding word beschouwd, dat is de echte fundamentele keuze waar we voor staan en dat heeft niets meer met politieke voorkeuren te maken.

    Zoals mijn goede moeder altijd zei ” Willem, er zijn nog altijd meer aardige dan onaardige mensen op de wereld” en dat is ook zo, net als dat ik nog steeds geloof blijf houden in een samenleving die kleurloos is, en waarin het geen fuck uitmaakt of je man of vrouw, homo of lesbi bent of jong of oud, gehandicapt of niet etc. en niet op een samenleving waarin egoisme, zelfverrijking, uitbuiting en rascisme de kern is, maar vooral hoop ik op een samenleving waarin het woord “mens” weer zijn ware betekenis terugkrijgt want zonder hoop is er uiteindelijk niets meer.

    • @Willem:

      Reagonomics stammen van het begin van de jaren 80. Je hebt dus gelijk met dat “antfucking”:D
      Mijn intentie was om te benoemen en onderstrepen vanaf welk moment de burger daadwerkelijk de rol van slaaf kreeg toebedeeld en dat ook aan den lijve ging ondervinden. En in mijn geheugen ligt dat moment rond 89/90, toen Wim Kok besloot de Nederlandse Tony Blair te worden en zijn verenpak te verruilen voor een neo liberaal kostuum.

      Heel goed, dat je Piet Grijs aanhaalt. Hetzelfde geldt voor het ten tonele voeren van de ook voor mij van duidelijk herkenbare Gestapo-kenmerken voorziene Ruding. Met de kanttekening mijnerzijds, dat ik bij het lezen van die naam spontaan brandend maagzuur voel opkomen.
      Troost je, met jou hebben velen, waar ik mezelf ook toe reken, in die periode onjuiste inschattingen gemaakt. Verzachtende omstandigheid is wel, dat sommigen van ons ook bijtijds alsnog tot het inzicht zijn gekomen, dat voor ons een leven werd uitgestippeld, waarin de kans slechts heel klein was dat we ons daarbij prettig zouden gaan voelen. Kort gezegd: toen al werd vrijwel met de dag duidelijker, dat:
      – collectief plaats moest maken voor individu
      – menselijk plaats moest maken voor een over lijken gaan mentaliteit.
      Ik herinner me nog altijd levendig, hoe ik mensen, die ik jarenlang had gekend als sociale, empathische, eerlijke en oprechte wezens, zag veranderen in egocentrische, egoïstische en onbetrouwbare sujetten, steeds meer gefixeerd op bezit en geld.
      Mensen waar ik tot kort in hoofdzaak of over het werk of over muziek e.d. sprak kwamen ineens met verhalen over het mooie, te dure huis wat ze wilden kopen, aandelenplannen waar ze wilden instappen en meer van dat fraais. Velen van hen heb ik in de ” mooie jaren” zien veranderen van laat ik het maar PvdA-er noemen in VVD-er. Niet alleen qua uiterlijk, maar ook qua gedachtegoed. En ze vonden de legitimiteit daarvoor in het feit, dat iemand als Wim Kok en zijn mannen hen was voorgegaan. Ik zeg soms tegen mezelf en tegen ieder die het horen wil: in die tijd werden de Schäfers in de ban gedaan en werden de Bossen en Samsoms geboren. De Ruttes zijn er altijd al geweest.

      Je mag het inderdaad verbijstering noemen, wat mij met regelmaat overvalt. En die verbijstering betreft niet zo zeer wat er om ons heen gebeurt, want daar heb ik inmiddels wel een verklaring voor. Neen, verbijstering, die uit een mix van onbegrip, woede en afkeer bestaat, betreft veel meer de koppigheid, waarmee wij met zijn allen blijven proberen door te gaan op die weg, die bewezen tot veel ellende leidt. Die koppigheid [ik wilde er wat bijvoeglijke naamwoorden als debiele, stupide e.d. aan toevoegen, maar sla dat maar over] herken je niet alleen in gedrag, maar ook in keuzes [via verkiezingen bijvoorbeeld].
      Ik verschil eigenlijk maar in een ding van jouw voortreffelijke beschouwing en dat betreft de aanhef van je laatste alinea. Wat mij betreft zijn er niet altijd nog meer aardige dan onaardige mensen. Wel dommere dan snuggere mensen.
      Maar ik onderken meteen, dat mijn beeld vertroebeld kan zijn, omdat ik de laatste jaren niet werkelijk empirisch onderzoek naar die verhoudingen heb gedaan. En wellicht de pech heb gehad teveel van die domme mensen te zijn tegengekomen. Welk proces nog in volle gang is trouwens, doordat het gevoed wordt door wat ik op fora, in de media e.d. ontmoet.

      • Soms ga je sommige dingen ineens begrijpen, dat zullen jullie ook wel hebben. Ik had het genoegen eerder deze week met RadaR naar “The Fightclub” te kijken. Met Brad Pitt, dus inderdaad een genoegen 😀
        Maar even serieus, in die film wordt die woede of boosheid, waarover in de reactie wordt gesproken, natuurlijk op een nauwelijks verkeerd uit te leggen wijze in beeld gebracht.
        ” Wees wie jij wilt zijn en verzet je met alle macht tegen wat anderen willen dat je bent” is, als ik het goed weergeef de boodschap die wordt uitgedragen.
        En dat is in een tijd, waarin juist het tegengestelde aan de gang is zonder dat men het door lijkt te hebben [” wees wat wij willen dat je moet zijn], een heel waardevolle boodschap.

        Lekker muziekje, Jurgen. Kwam heel prettig binnen op deze zaterdagmorgen 😉

    • Jullie, heren, nemen geen blad voor de mond bij deze retrospectieve beschouwingen. En wat jullie daarbij siert is, dat jullie jezelf niet vrij pleiten.
      Als vrijwel ieder ander hebben julllie ook je fouten gemaakt en er is karakter voor nodig om dat te kunnen toegeven.
      Hoe anders ligt dat bij het gros van ons. Daar wordt liever gekozen voor het ophouden van de oogkleppen, waardoor alleen de sprookjeswereld die voor ons wordt geschetst helder zichtbaar blijft. Alle ellende die vanaf de zijkanten op ons afstormt zie we niet en willen we niet zien.
      Bruce Hornsby zong het al in 1980:

      • “zieN we niet en willen we niet zien” .. excuus 🙂
        Trouwens, als Bruce klaar is kun je als het goed is doorklikken op één van mijn favoos: Betty Davis Eyes 🙂

      • Prima keuze, Jurgen. Die piano is wel heel lekker om te horen en de tekst past prima bij de galavoorstelling, die Willem en onze gastheer hier weggeven 🙂
        Aan beider verhaal heb ik weinig toe te voegen anders dan dat de herkenbaarheid reuze groot is en het aantal instemmende knikjes legio. 😉
        Ik verwacht min of meer nog wel een logje van onze gastheer over de “clash” tussen de twee snelste kletsers van Nederland [even P&W terugkijken, RadaR], de heren Pechtold en Samsom.

  2. Zelfredzaamheid, Participeren, Eigen verantwoordelijkheid. Drie kernwoorden, drie pijlers onder de filosofie van het neo liberale denken en handelen. Niet omdat ik dat vind, maar wel omdat ons dat in deze 21e eeuw werd ingepeperd. We zouden er betere en vooral zelfstandiger mensen door worden, die de wereld onverschrokken en zelfbewust tegemoet zouden treden, geëquipeerd als wij waren om onze kans op [eeuwige] welvaart en geluk te grijpen. Nee, niet voor ons allemaal, maar elk voor zichzelf. Want het individu was de heilige graal. De enige echte neo liberaal is de op zichzelf gerichte individuele neo liberaal.
    Nu , zo’n 25 jaren onder het genot van de neo liberale leer te hebben mogen leven, weten we inmiddels hoe zoiets in de praktijk uitpakt. Omdat bewust is nagelaten oog te hebben voor de bijzonder vele enorme risico’s, die op de loer lagen, risico’s die van nature aan de oppervlakte komen als je van kuddedieren als de mens er een is roofdieren maakt. De omslag van het gewend zijn aan het kiezen van de veiligheid van de kudde [er is geen roofdier, dat de kudde aanvalt, slechts zwakkeren die van de kudde afdwalen fungeren meestal als prooi] naar het als loslopend dier door de jungle van onze neo liberale samenleving dwalen, maakte elk van ons tot potentiële prooi.

    Zelfredzaamheid? Lang niet iedereen is dat gegeven. Kinderen, ouderen, fysiek zwakkeren, geestelijk zwakkeren. Opgeteld een niet te onderschatten populatie.
    Participeren? Verreweg de meesten van ons doen dat vanuit hun principes vrijwel automatisch. Zelfs een niet te onderschatten deel van de hierboven genoemde groepen. Naar de mogelijkheden uiteraard en veel meer eisen is de bereidwilligheid tot participeren onder oneigenlijke druk plaatsen.
    Een van de meest sprekende vormen van participatie is wel, dat de grote meerderheid van ons jaar in jaar uit een fors aantal financiële bijdragen levert om de BV Nederland draaiende te houden. Bijdragen, die de managers van dit land in staat stellen te doen wat voor alle burgers van dit land aantoonbaar het beste moet zijn. Participeren wordt desondanks steeds meer van een dwingend karakter gemaakt. Wat vreemd genoeg nogal strijdig is met bijvoorbeeld die zelfredzaamheid. Als ook een neo liberale overheid simpelweg zou doen wat van haar verwacht mag worden en het de aan haar afgedragen gelden gebruiken als ware zij een verstandig [huis]moeder dan zou participatiedwang en -plicht niet aan de orde hoeven zijn.
    De participatiewet is namelijk niet geboren uit de behoefte om een zich louter aan wangedrag schuldig makende burger in het gareel te dwingen. Veel eerder ligt de oorzaak bij het feit, dat een jaren geleden ontspoorde en van haar taken en verantwoordelijkheden steeds verder weglopende en wegkijkende overheid niet in het gareel is te krijgen, omdat zij dat botweg verdomt.
    In de wereld van de overheid komt participeren op haar level neer op meespelen op grote speelvelden als Europa en de EU, Afghanistan, Irak, Joegoslavië en de speelvelden met betekenis in opkomst Mali, Oekraïne.
    Die vorm van participatie moet coûte que coûte in stand blijven. Omdat de buitenwereld dat van onze overheid verwacht, soms eist zelfs.
    En die participatiedwang projecteert onze overheid nu 1 op 1 op ons t.a.v. nationale aangelegenheden die zich daarvoor lenen. Met uitsluiting van elke andere optie. Waarmee men de boel wel zo overzichtelijk denkt te maken. Want besef wel, participatiedwang biedt voor de partij die hem oplegt het niet te onderschatten voordeel van het verkrijgen van een steeds ruimere mate van bewegingsvrijheid. En waar het Europa betreft hebben we daar de m.i. sprekende voorbeelden al van gezien [overdracht soevereiniteit].
    Participatie was ooit niets anders dan deelnemen.En droeg de kenmerken van vrijwilligheid en maken van een keuze in zich. Participatie in de definitie van nu lijkt niets anders te zijn dan wat je als rekrutering kunt omschrijven. Aanschuiven in het leger en luister naar de bevelen. Ook als je tot kanonnenvoer lijkt te worden gemaakt. Waarbij er dan wel geen kogels om je oren vliegen, maar wel wetten en regels, die slechts tot doel lijken te hebben om de zwakkeren in onze samenleving naar een snelle dood of op zijn minst verlies van vitale ledematen te leiden.
    En zonder twijfel zal er dan weer zo’n sprekend hoofd op de buis verschijnen, die komt uitleggen dat participeren in de wereld van zijn partij ook opofferingsgezindheid betekent. Waarmee eigenlijk wordt gezegd “waarom oud worden? U zou eens moeten uitrekenen hoeveel uw voortijdige vertrek uit dit neo liberale paradijs dit land aan voordeel oplevert!”

    Het woord samenleving viel en helaas, ook daar wil ik nog even iets over zeggen. Want daar is ook wel het een en ander mee fout gelopen. Wat als je je realiseert, dat het individu daarin prevaleert [ als hij maar wel participeert; met zichzelf hoogstwaarschijnlijk] niet zo vreemd is. Want onze “samenleving” kenmerkt zich door “living apart together”. Wij zijn allemaal bij elkaar dat zandkasteel, wat zodra het fel beschenen wordt uiteenvalt in die individuele zandkorreltjes. Zelfs participatiespeeksel houdt het niet bij elkaar.
    We leven samen, maar ondertussen is een deel van ons voortdurend bezig in de gaten te houden wat het andere deel doet. Met als enig criterium als bespieder het belang van het eigen doel na te streven. Nauwelijks tot geen aandacht is er voor de gevolgen, die het nastreven van het eigen doel voor het bespiede deel met zich brengt.
    Er zijn mensen, die dat ook als een vorm van participatie aanmerken. Waarbij de een alle vrijheid krijgt en neemt de rol van bespieder te spelen en de ander wordt verplicht die van de bespiedene te spelen.

    Verantwoording:
    hoewel mijn uitvoerige reactie wellicht moeilijk is te plaatsen in relatie tot Willem’s verhaal uit de praktijk van een slachtoffer van Nederland anno nu, is er wel degelijk een relatie. De 3 kernwoorden, die ik als de pijlers onder het neo liberalisme noem, zijn in mijn perceptie direct te projecteren op Willem’s verhaal. En zelfs als oorzaak van de gevolgen, die beide vrouwen hebben moeten ervaren [en als ik het goed begrijp tot op de dag van vandaag nog ervaren] aan te merken. Gevolgen, die vrijwel zeker door meer Nederlanders zijn ervaren. Elk op zijn eigen manier.
    En omdat het ene woord nu eenmaal altijd het andere met zich meebrengt volgde er wat jullie vrij staat te lezen en waar gewenst van jullie kanttekeningen kunnen voorzien. Waar ik zoals altijd bijzonder nieuwsgierig naar ben. 😉

    • Je houdt ons als het ware een spiegel voor, RadaR. Een spiegel van een gespleten en dus niet consistente samenleving, met daarin hoofdzakelijk schizofrene burgers. Die aan de ene kant door de neoliberale doctrine worden verplicht zich als individu [en de daaruit altijd weer opkomende kwalijke varianten als de egoïst en de narcist en de hedonist] te ontwikkelen en te gedragen. Aan de andere kant zijn er de hoge priesters van het neo liberalisme, die als het hun uitkomt, met hun leer strijdige taal spreken.
      Want hoe je het ook wendt of keer: een participerende individualist annex narcist, daar is van bekend dat niemand daar ooit wijzer is van geworden.
      Een samenleving vol schizofrenen, dat kan niet goed gaan.
      En dat ondervinden we allemaal, ieder op zijn eigen wijze, aan den lijve inmiddels.
      En weet je, zelfs al zou het sprookje van die opkrabbelende economie alsnog bewaarheid worden de aankomende jaren, dan nog is dat niet de redding. Want, om maar eens een oudje van stal te halen, een land floreert pas als haar samenleving floreert, Een land met een immer groeiende economie zonder fatsoenlijke samenleving is bezig met zelfvernietiging.
      Mijn complimenten trouwens voor je heldere verhaal, waar zeker op geschoten kan worden. Maar ik beoordeel het als zuiver en dat is een groot goed.

      • Ik vergat nog even om je te adviseren om, als de tijd het toelaat, te kijken en luisteren naar het interview op RTLZ met Jim Rickardson.Onderwerp: zijn boek Death of money, waarin hij ontvouwt waarom het totale monetaire stelsel op termijn zal instorten. 🙂

    • Het is even terecht als netjes, dat het verhaal uit de pet van Willem leidt tot dit soort onlogse beschouwingen. Je afkeer uitspreken over de kant waar het in dit land heen blijkt te gaan, gebeurt al veel te weinig. En je doet het in keurige bewoordingen.
      Nederland zelf heeft het voorlopig te druk met de miskraam van Ieltje en Nylon. Ongelooflijk [zie de Volkskrant en stel je eens voor hoe het dan in de buurt van de Telekots e.d. moet zijn] hoeveel niets beter te doen hebbende leeghoofden dit land toch bevat.

      • Ik denk niet, dat RadaR een logje gaat wijden aan dat liedje van Iel en Nyl, dus haak ik er hier maar even op in. Het is niet de eerste keer, maar het blijft absoluut onbegrijpelijk dat er aan zoiets compleet onbelangrijks zoveel aandacht wordt geschonken. Laat die gladde donkere jongen en dat suikerzoete blonde vrouwtje toch gewoon hun ding kwelen.
        Komt de clip op de site, RadaR? 😛

    • Keurig hoe je de namen VVD en PvdA hebt weten te vermijden 😀 Wist je trouwens dat de koers van de rode roos op de veiling keihard onderuit is gegaan 🙂

      • Nu jij toch de VVD boven water brengt, is het niet opmerkelijk dat Zijlstra heeft afgezegd voor het 1Vandaag debat komende maandag?

      • De VVD wil niet over de zorg”operatie” praten, P. Te pijnlijk onderwerp, waar het gevoelige zieltje van Zijlstra niet mee kan omgaan. En omdat Wilders ook al niet aanwezig is mag je zeggen dat VVD 1.0 en VVD 2.0 beiden op het appèl ontbreken.
        En ik heb begrepen, dat het wel nog haar hebben deel van de PvdA-kopstukken [Asscher] inmiddels een dringend stemadvies heeft afgegeven. Weet trouwens iemand waar ons “lachebekje” uithangt?

  3. Aangrijpend verhaal, wat Willem hier brengt. Elk beetje mens moet daar toch iets van afschuw bij voelen? Zelfs een politicus, zoals bijvoorbeeld die steenkoude Zijlstra. Of lachebekje Rutte.
    Maar die halen liever de VVD sponsorende ondernemers naar zich toe om ons vervolgens toe te joelen “zie je wel, moed en ondernemingszin werkt, als je maar durft en aanpakt”. Daar hebben die mensen in Willems verhaal echt veel aan 😦
    Ik hoorde net bij de koffie, dat die Zijlstra gisteren op soortgelijke wijze de nieuwe bijstand + de nieuwe zorg [de gemeente variant zal ik het maar noemen] koud en kil verdedigde.Je kunt niet zeggen, dat ze niet koppig zijn. Waarmee de toekomstige situaties als in het verhaal van Willem al opdoemen.
    En de PvdA komt elke dag inmiddels met nieuwe heel snel en halfslachtig in elkaar gezette sprookjes, omdat men wanhopig blijft zoeken naar een reddingsboei. Die alleen de goedgelovigen onder ons hen kan toewerpen. Gratis advies: ik zou het niet doen. 😉

    • Helemaal mee eens, Leon. Ik moest, toch wel wat gewend inmiddels, even flink slikken. In alle bescheidenheid, ik weet dat het voor mij niet nodig zou hoeven zijn, maar toch voel ik een soort schaamte. Om deel uit te maken van een samenleving, die zo schandalig met haar mensen omgaat. Terwijl het echt best anders, beter en menselijker kan. Want ook daar zijn praktijkvoorbeelden van te vinden.

      • @Jeanette

        Natuurlijk heb je volkomen gelijk wanneer je stelt dat er ook voldoende voorbeelden zijn te vinden dat het wel goed gaat, waar de menselijke maat nog wel geldig is in plaats van de cijfers en robotachtige wijze van communiceren en dat is maar gelukkig ook want anders zou ik en vele met mij helemaal knettergek worden.

        Het meest bizarre eigenlijk is natuurlijk dat als je een en ander gaat vragen aan de mensen van die sociale dienst zij allen ongetwijfeld betrokken zullen lijken en ook menen hun uiterste best te hebben gedaan.

        Maar vergeten word dan wel dat zij allen lijden aan wat ik maar voor het gemak de hedendaagse zwarte pest noem, het verschuilen achter regels, het niet durven nemen van verantwoordelijkheid, het tonen van geen enkel respect voor de menselijke waarden en normen, het weigeren van iedere vorm van initiatief, het niet durven verlaten van de gebaande paden en nog zo veel meer, zelfs als dat ten koste gaat van een ander mens en daarvoor zijn de smeerlappen die zich namens ons bezig zouden en hadden moeten houden met het maken van een menselijke samenleving in plaats van slechts de mammon en hun eigen belang te dienen meer dan verantwoordelijk.

        Zij hebben deze omgeving gecreeerd waarin dit soort walgelijke misstanden hebben kunnen ontstaan in dat opzicht zijn zij geen haar beter dan welke misdadiger tegen de menselijkheid dan ook, sterker gezegd zijn zij in principe nog veel erger dan de hordes onder Adolf ooit waren want daarvan wist je of had je kunnen weten dat er geen redding meer mogelijk was, de huidige kliek geeft je wel die illusie van er is redding mogelijk en dan net als je denkt dat er een reddingsboei word toegeworpen krijg je alsnog de zwart gelaarsde voet verpletterend in je bakkes gezet en word je alsnog afgevoerd.

        Ik heb altijd geloofd in rede en redelijkheid alleen begin ik steeds meer het vermoeden te krijgen dat dat niet meer voldoende is om dit alsmaar groeiende gezwel aan de wortel aan te pakken, ik denk dat er wat meer rigoureuze maatregelen voor nodig zullen blijken te zijn dan rede en redelijkheid.

  4. Ik heb zo maar het vermoeden dat als die kale neet bij mij aan de deur was verschenen deze gelijk kon worden afgevoerd naar de lokale E.H.B.O. wegens het in ontvangst nemen van een dusdanige dreun met een impact waar op zeker beroemde pugilisten uit de U.S.A. jaloers op zouden zijn geweest.

    Maar ja dat durft die smerige bloedhond natuurlijk niet zoveel “cojones” is teveel gevraagd voor die lamlul met in zijn kielzog die verzameling hufterige baantjesjagers, hielenlikkers, leugenaars fraudeurs, dieven, belastinggeld verkwisters,koningen en koninginnen van de wachtgeldfraude, fascisten etc. etc. die allen een fijne schuilplaats onder die zogenaamde rode paraplu hebben gevonden.

    Ook verscheen hij niet aan die deur van die met een ongebreideld optimisme, levenslust, opofferingsgezindheid en maatschappelijke betrokkenheid gezegende 44 jarige dame die ondanks al meer dan 20 jaar zichzelf voortslepende op krukken dankzij 3 soorten reuma, beenmergoedeem, hersenbloedingen etc.etc. plus een psychotische autistische maar toch o zo prachtige dochter van inmiddels 21 jaar al jaren en jaren in de steek word gelaten door die zogenaamd voor de zwakkeren in de maatschappij opkomende verzameling beesten, die mij nog het meest doen denken aan datgene wat onder een ernstig vervuilde stoeptegel krioelt, die met die mooie slogan “sterk & sociaal” wat mij betreft regelrecht het ravijn in mogen flikkeren, en dat zijn onze vrienden & vriendinnen van de ooit echt sociale PvdAsociale hufters.

    Immers deze zijn nu al decennialang tesaam met hun “alte kameraden” van Groen Links verantwoordelijk voor het zogenaamde sociale beleid van de gemeente waar die dame woont en hebben nu al meer dan 10 jaar een vaste greep op het zogenaamde sociale beleid van deze gemeente.

    Nog nooit heeft iemand van die dienst haar gewezen/geholpen te zoeken naar mogelijkheden om het leven voor haar en haar dochter financieel/materieel wat te verbeteren, de vernederingen die deze vrouw heeft ondergaan in de laatste 20 jaar zijn echt beyond belief, nooit werd haar gewezen op bijvoorbeeld het recht op taxivervoer (overigens haar vader is dankzij een zeer agressieve vorm van kanker deze dagen aan het overlijden) waardoor zij bijvoorbeeld de eerste paar weken door haar moeder heen en weer werd gereden om naar haar zieke vader te gaan, gelukkig was er een verpleegster die haar op de mogelijkheid wees van dit taxivervoer zodat zij nu iedere dag afscheid van haar vader kan nemen, maar al die jaren ervoor deed ze alles met het gewone openbare vervoer en niemand helemaal niemand van die fijne asociale dienst die haar erop wees dat dit ook anders kon.

    Op de dag dat haar dochter 18 jaar werd werd ze gelijk volgens de heersende regels en sociale oekazes gekort en aldus levend van een minimale 1 persoonsuitkering moest zij dus voor 2 personen eten verzorgen waarbij zij als echte moeder haar zieke dochter voorop zette zelfs zodanig dat na ruim een jaar door pure ondervoeding en gebrek aan vitamines haar prachtige tanden begonnen uit vallen en ze eruit begon te zien als een concentratiekampbewoonster inclusief het weinige gewicht, en greep de sociale dienst in?? NEEN, veel te druk met formuliertjes en wachtgeld en feestjes, het enige wat die hufters schriftelijk aan Moeder meedeelden was dat haar dochter nu eenmaal als 18 jarige maar moest gaan werken, een autistisch kind!!!!!

    Pas na bijna 2 jaar was er een arts die vaststelde dat haar dochter behalve als autistisch ook als zijnde psychopatisch door het leven mocht gaan.waardoor er weer een beetje geld binnenkwam in ieder geval voldoende om de hoge zorgpremie van haar dochter te betalen zodat zij beide iets meer ruimte kregen,

    De voorbeelden rijgen zich aaneen en ik kan pagina’s doorgaan alleen al over dit schrijnende geval laat ik nog twee dingen toevoegen.

    Door de ziektes die deze vrouw heeft ( en laten we vooral het maar niet eens hebben over haar volledige medische dossier) heeft haar behandelend specialist een behandeling voorgeschreven waardoor zij met 95% kans de eerste minimaal 5 jaar uit een rolstoel kan blijven echter die behandeling zou ze iedere week moeten krijgen, helaas word er maar een maximum van 12 behandelingen vergoed en dan praten we hier dus over een DAME die op 2 hoog woont en die als ze thuis komt tree voor tree op der reet zittend omhoog gaat, die een slaapkamer heeft met een stenen vloer, want al meer dan 15 jaar geen geld voor ook maar het minste van het minste om op die vloer te leggen, en uiteraard gaat dat omhoog kruipen heerlijk soepeltjes en volledig pijnvrij (god als dat eens waar zou zijn).

    Haar buurman die dus op de begane grond woont en wel in volledige gezondheid verkeerd werkt nota bene bij de sociale dienst sterker hij is haar begeleider geweest, en wat denken we??
    Heeft hij ooit woningruil voorgesteld?? neen natuurlijk, heeft hij haar ooit ergens heengebracht?? neen natuurlijk behoudens af en toe meesjokken naar de bushalte, heeft hij ooit boodschappen gedaan??? heeft hij soms ooit iets gedaan door middel van extra vreten te kopen of dat kerstpakket eens aan haar te geven??? heeft hij haar soms geholpen met het oerwoud aan regels zodat haar leven iets makkelijker had kunnen zijn???

    Neen, neen, neen maar wel als prominent PvdAsocialen lid met een heel vet salaris in een bijzonder goedkope sociale huurwoning zitten en uiteraard drie keer per jaar op vakantie en natuurlijk geen ene kloten voor wie dan ook waar dan ook doen, het enige wat die deed de ware maatschappelijk betrokken sociale dienst medewerker is opbellen naar oom Agent toen een aantal jaren geleden haar dochter door haar ziekte wat overlast bezorgde en dat terwijl de dame in kwestie op haar krukken en met haar doodzieke lijf nog vrijwilligster in een verzorgingstehuis is en voor twee zeer bejaarde buurtbewoners allerlei dingen als boodschappen etc. haalt.

    Dit is Nederland 2014 en eigenlijk om je kapot voor te schamen, schrijnend is het minimaal, hufterig en hypocriet is het zeker en precies daarom had die lul van een Samson hem rechtstreeks van mij voor zijn koker gekregen.

    • Laat ik beginnen [heel bescheiden maar even oprecht] mijn bewondering uit te spreken voor de enorme betrokkenheid, die uit je recht voor zijn raap gepresenteerde , ik zou bijna zeggen “story of decay of a society” spreekt.
      Je gooit hiermee nogal wat op mijn bordje en dat van de anderen.
      Ik heb wel even nodig, het spijt me, om het weg te kunnen slikken. Steeds vaker [en hoe wrang ook, gelukkig maar] komen verhalen uit de rauwe realiteit van het Nederland van nu vrij en even zovele malen doet het fysiek pijn ze te horen of te lezen. Maar ze moeten blijven komen. Want die rauwe werkelijkheid [ik zag net een verpleegkundige op TV, die op haar wijze eigenlijk hetzelfde deed. Een rauwe realiteit verhaal brengen, in haar geval over een oudere in een verzorgtehuis] maakt duidelijk hoe al die Samsoms in de afgelopen minimaal 2 decennia hebben gefaald, hoe al die Ruttes met hun geilheid voor het neo liberalisme onze samenleving naar de kloten hebben geholpen en daar tot op de dag van vandaag nog mee doorgaan.
      Zij verdienen niets minder dan verketterd te worden.
      Ik ga het verhaal pogen te verwerken [wat iets anders is dan het wegsteken] en daarvoor zal meermalen lezen nodig zijn. Zodat ik wellicht slaag om een niet alleen door emoties geleide voldragen reactie te dichten.

    • Voor te veel mensen inmiddels is de realiteit een soort horror geworden. Niet omdat ze daar zelf voor kozen, maar omdat die keuze over hun hoofd heen is gemaakt. “Decay of a society” jazeker, een juiste typering. Met name als je weet dat het heel anders kan, neen anders hoort te zijn. Ongetwijfeld zullen er in de jaren 80 van de vorige eeuw ook schrijnende situaties aan de orde zijn geweest.
      Maar het is geenszins een kwestie van overvraging als je stelt, dat 30 jaar later de wereld “a better place” voor iedereen zou moeten zijn geworden. En dan is het niet anders dan bijzonder pijnlijk, dat wanneer de beerput open gaat eerder het tegenovergestelde blijkt te zijn bereikt. Natuurlijk, voor een relatief kleine groep [ik kan ze met mijn kont aanwijzen] is die wereld ook die better place geworden. Maar voor een groeiende meerderheid is dat totaal niet het geval. Met het ontdoen van de samenleving van elke vorm van menselijkheid en nu de vermeende “rijkdom” blijkt af te kalven begint de fraaie maar slechts dunne bovenlaag forse barsten te vertonen en komt de stank vrij. De stank van de lijken van de slachtoffers. En dat duurt nog wel even, voordat die stank zal zijn verdwenen. Maar wat naar ik vrees zal blijven is die andere stank. Die afkomt van de lieden, die nu dagelijks op de buis hun mooi weer verhaal ophangen, terwijl op dat zelfde moment nieuwe slachtoffers blijven vallen. En zolang mensen [al of niet gedwongen door hun eigen onmacht] zich tot slachtoffer blijven laten maken blijft die stank hangen en gaan we er steeds meer aan wennen. Waardoor die van stank vergeven samenleving zo gewoon wordt, dat we hem als de ideale accepteren. Als het eenmaal zo ver is, dan duurt het niet veel langer meer. 😦

      • Ik vind die metafoor van de beerput goed gekozen. Hij doet me denken aan een log, wat Radar inmiddels al weer enige tijd terug schreef onder de titel Windowdressing.
        https://radaroligy.wordpress.com/2013/02/18/window-dressing/
        Vooral de zin “Windowdressing” , we zijn er in verzopen, waardoor we wat er achter dat “window” schuil gaat niet meer zien.” bewijst zijn actualiteitswaarde, want hij kan zo maar worden losgelaten op het diep treurige praktijkgeval, waar Willem over schrijft.
        We zijn immers zo gefascineerd door de mooi glimmende dunne bovenlaag, dat we alle voeling met wat er onder zit hebben verloren. Of om het plompverloren te zeggen:
        – je vergapen aan de uitstalling in de Applestore is veel plezieriger dan iemand achteruit de trap zien beklimmen;
        – de uitreiking van de Award voor de beste zanger van Vroomshoop is veel vetter dan en veel meer verdiend dan de uitreiking van een beetje hulp aan mensen die daar hard behoefte aan hebben.

  5. Met de zeer realistische kans, dat de PvdA haar “greep” op de grote steden zal gaan verliezen [en ik zie niet hoe welk PvdA-kopstuk [Samsom, Asscher, Dijsselbloem] daar een halt aan kan toeroepen] verliest de partij in feite haar “machtsbasis”. Ik kan het dus prima begrijpen, dat die roos er treurig bijhangt. Het is overigens al heel lang tijd, dat de roos afscheid neemt van de PvdA en haar plaats afstaat aan een giftige paddenstoel of een cactus.

  6. Bij die verkiezingen en de boeven die daarvoor onder hun steen vandaan komen gekropen past in het geheel niet het mooie lenteweer. Dat is een regiefout. Het moet zeiken van de regen op 19 maart. Zodat we een volkomen verzopen Samsom te zien krijgen, zijn armen vol met triest druipende rozen.

    • Als het inderdaad echt Hollands voorjaarsweer wordt dan kunnen ze die 40% vast en zeker ook vergeten.
      Valt me trouwens op, Leon, dat in je lijstje richting vullisbak een folder met daarop een breed lachende Rutte ontbreekt.

      • Op de deur zit een sticker, P., met de tekst “Dit is een Rutteloos huis en wij geven ons maar nemen ook levens van anderen om dat zo te houden” . Op de sticker staat een afbeelding van een “shotgun” 😀
        En dat werkt prima, Rutte’s ponum is al meer dan een jaar niet meer de brievenbus doorgekomen.

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s