DE MISSELIJKE GENERALIST

Vaker word ik gewoon boos. Maar in dit geval werd ik zelfs misselijk. Wat betekent, dat het wel heel erg moet zijn geweest,
Door het afzweren van de TV staat wat vaker dan vroeger de radio aan. Al heel snel werd mij duidelijk dat radio aan dezelfde ziekte lijdt als haar visuele broer. Er wordt enorm wat afgeluld en minimaal 8 van de 10 keer gaat het helemaal nergens over. [Voor de goede orde:ik heb het over “nieuwsradio”; bij de gedachte alleen al aan “muziekradio” word ik onpasseljk]. Enig voordeel bij radio is logischerwijs, dat je de koppen van die babbelzieke nitwits niet hoeft te zien. Maar het moet wel aan mij liggen, na enige keren luisteren begin 0Radio1je je zelfs te ergeren aan het gemaakte stemgeluid van een man of vrouw, die zichzelf de vergetelheid in probeert te lullen. Geloof me of niet,  maar er zijn er op die radio bij waar ik alleen al om het stemgeluid voor wegvlucht. Het ontbreken van inhoud is allang niet belangrijk meer voor me, als erfenis uit mijn TV-kijk tijd had ik de aangeleerde gewoonte bewaard om geluid het ene oor in en het andere oor uit te laten gaan. .
Desondanks begin ik me langzamerhad wel af te vragen of ik nog in dezelfde wereld leef als heel erg veel andere mensen. Gelukkig werd ik door iemand van nabij gerustgesteld. Het grote verschil blijkt te zijn, dat vrijwel iedereen, die onderdeel van de kudde uitmaakt en in die hoedanigheid bediend wordt met de pulp, die de radio én de TV produceren, het gros van het geluid laat filteren door oordopjes of headphones. En dus wat geruis bespeurt en nauwelijks meer. En dan maakt het niet echt uit welke egotripper of zelfverklaarde deskundige of “radiostar” dat geruis veroorzaakt.
De boodschap was mij meer dan duidelijk: radio, zelfs de “serieuze” zenders, is behang geworden en daar kijk je ook niet al te veel naar.
En daar sta je dan als erkend en herkend generalist. Mij is o.a. door mezelf aangeleerd, dat het verstandig was om een zo breed mogelijke interessespanne te hebben, zodat er altijd wel iets of iemand zou zijn, die mijn interesse zou prikkelen. Nu blijkt het dus zo te zijn, dat je het audiobehang [in mijn geval] 8 van de 10 keer [of was het nu 11 van de 10 keer?] langs je heen kunt nee hoort te laten gaan. Daar ben je mooi klaar mee als je onlangs het visuele behang al hebt afgezworen. Er doemde een “exile”- gevoel bij me op.
Maar gelukkig [of in dit geval jammer genoeg] ken ik mezelf en wist dus, dat er onverbiddelijk momenten zouden komen, waarop ik toch naar dat behang zou luisteren. Momenten van onoplettendheid [al stoeiend met de kat, bij het schillen van de piepers, het bakken van een uitsmijtertje enzovoort] die ik dus zou moeten bekopen. Zoals in dit geval van die de boosheid overstijgende misselijkheid.
0HuldigingTerwijl het medaillebehangen stardom van Nederland in Assen werd gehuldigd was er die irritante stem op de radio, die niet direct mijn oren verliet. Waardoor ik moest aanhoren wat de man in dit geval allemaal uitkraamde. Hij [ik zou bijna “het” hebben geschreven] was bezig met een vette klodder autoriteit in zijn stem aan een ander “het” voor te rekenen hoe welke schaatsstar het meeste zou kunnen verdienen aan zijn of haar bovenaardse prestatie op het ijs. Alle nekharen stonden meteen kaarsrecht overeind. Ik zei nog nog tegen mij “hou je in, denk aan behang”, maar het was te laat. En zo hoorde ik die ergerlijke stem keurig opsommen:
“Kleibeuker, uitstekend geschikt als moeder voor commercials van huishoudelijke aard en pampers bijvoorbeeld”.
en
“de tweeling Mulder, zulke prachtige blonde langharige Vikings, perfect geschikt voor cosmeticareclames, shampoo bijvoorbeeld”
en
“Wust, als koningin van de Winterspelen, die kan alleen maar voor A-merken gaan. Minder zou ik haar niet aanraden”.
Geen stoom uit mijn oren deze keer, maar een gevoel van misselijkheid overviel me.
Neem me niet kwalijk, maar waar is het respect wat we ik dacht ook nu nog voor prima prestaties van andere Mensen [inderdaad die hoofdletter] opbrengen gebleven. Ik hoorde een enorme lul, die ik als hij voor me had gestaan een linkse hoek zou hebben verkocht met een welgemikte trap in de nierstreek als toetje, praten over mensen als producten. Waar in zijn beleving, omdat ze het lekkker hebben gedaan, geld mee moet worden gemaakt. Een heleboel graag.
En nu ik het volgende stadium [woede en boosheid is nu misselijk van kwaadheid geworden] heb bereikt zit er uit pure zelfbescherming niets anders op dan me te gaan concentreren op echt behang. Tussen de momenten door waarop ik mijn zintuigen gebruik waar ik ze werkelijk voor heb gekregen, het luisteren naar iets waardevols.
Maar die vraag zoemt nog steeds om me heen: leef ik nog wel in dezelfde wereld als al die droplullen met hun one-track mind, die nu zich professional mogen noemen? Ik ga maar eens goed nadenken over het antwoord. En zoals altijd helpt muziek me daarbij. Geen ruis.

Advertenties

11 thoughts on “DE MISSELIJKE GENERALIST

  1. Zou je gisteren naar P&W hebben gekeken, je zou iets soortgelijks als wat je op de radio hoorde hebben ervaren. Er werd ruim bij de factor geld voor de topsporter stilgestaan. En bij de beloning voor de medailles. Waar men een Oekraïner voor had uitgenodigd, die zout in de wonde strooide door te vertellen hoeveel [aanmerkelijk] meer medaillewinnaars uit zijn land krijgen. [En ik dacht nog maar net te hebben gelezen, dat Oekraïne vrijwel failliet was 😉 ] Sport en geld, tja we leven in een Amerikaanse subcultuur of niet. In ieder geval probeert een kleine sport als het schaatsen niet voor de eerste keer aansluiting te vinden bij de grote en dus groot betaalde sporten. Ik neem het ze niet kwalijk, maar dat geld-geld-geld-gedoe komt mij ook al enige tijd de neus uit. Verkeerde focus zullen we maar denken.

  2. Onze samenleving heeft geen behoefte meer aan “generalisten” en dat weet je donders goed. Mensen, die een breed spectrum aan kennis tot een zeker niveau bezitten wil men niet meer. De voorkeur heeft de professional, ook bij ons lopen ze bij bosjes rond. De één met een Master Communicatie met toiletpotten, de ander met een Master Dadada-oligy. We hebben, jij en ik ,vaak genoeg de proef op de som genomen en altijd bleek, dat dergelijke figuren naadloos weten op te spugen wat in hun leerboekjes van het gekozen specialisme stond, maar vraag je ze iets over een ander vakgebied of puur vanuit de praktijk, dan vallen ze stil en kijken of ze water zien branden. Slim op het éne gebied, dom soms zelfs analfabeet op veel andere. Dat is de professional, die meestal ook ondergeschoold blijkt in sociale vaardigheden. Dat is het publiek, wat de media incl. de nitwits op jouw radio, geacht wordt te bereiken en niet de man of vrouw, die een minder eng wereldje beheerst. Het is de zoveelste golf in de waanzin van o.a. het onderwijssysteem [ook zo”n oogappel van de PvdJakkes]. Kijk daarom niet vreemd op als er over 10 of 20 jaar weer een tegengestelde golf komt en de “generalist” weer populair wordt. 🙂

      • De radio??? je doelt toch hopelijk niet die van den vaderlandsche bodem waar ze nu op radio 2 het allerlaatste bastion van goede smaak en soms zelfs hele echte muziek (for the record) na ruim 2 decennia eindelijk de nek hebben weten om te draaien, of dat nog veel fijnere radio 3 gevuld met allerlei “veel teveel betaald krijgend” hordes volledige malloten die menen dat hard bleren gelijk staat aan het voeren van conversatie of radio 2 waarin journalisten pure censuur uitoefenen, feitelijke onwaarheden verkondigen en het i.q. bezitten van een winterwortel (and mind you dat is een hele grove belediging voor de winterwortel)en zich verder slechts bezighouden met de door het regime goedgekeurde staatspropaganda en dat op zodanig slinkse wijze dat die ouwe Heinrich er nog van zou gaan blozen zo doortrapt als dat gebeurd.

        En uiteraard allemaal vanuit staatswege betaald, welk een zegening voor ons land.

  3. Ik heb allang al nagedacht over dat antwoord en inderdaad leven die in een andere wereld, sterker nog een volledig andere dimensie. een dimensie waarin slechts plaats is voor onverhuld narcisme, egotripperij, verspilling, wansmaak en die lijst gaat eindeloos door.

    Het enige “behang” waar ik ooit nog tegen aan hoop te lopen is dat van die zeer authentieke Behangkoning John van Zweden die is tenminste helemaal zichzelf in zijn onverholen liefde voor ADO en Swansea City en zijn gigantische afkeer voor “020”.

    Overigens mijn oplossing om onder al dat bezeken behang uit te komen zijn fraaie films en dito series (overigens voor ik het vergeet nog een dank u voor het verwijzen naar het prachtige “true detectives”) en qua muziek zorgen voor genoeg terrabytes met alle muziek die je maar mooi of lelijk vind en deze dan volledig “at random” af te laten spelen waardoor je je eigen muzikale wereld aan het scheppen bent en dat dan ook nog eens indien gewenst 24/7

    • Mijn oplossing verschilt, los van wat details, nauwelijks van de jouwe, Willem. Zoeken naar dat beetje kwaliteit, wat verborgen zit tussen al die smurrie. Wat, zo is mijn constatering, niet alleen voor materiële zaken [muziek, movies en series, maar zelfs ons dagelijks eten] betreft, maar in verontrustend toenemende mate ook voor mensen geldt. 🙂
      Wat echter niet wegneemt, dat die vraag steeds vaker bovendrijft: waarom ontstaat dat gevoel van die verschillende werelden? Zelf kan ik heel goed uitleggen waarom mijn wereld mijn habitat is. Tot nu toe is niemand in staat mij uit te leggen [verklaringen zijn er uiteraard genoeg, maar dat is wat anders dan redenen] wat het doel van die andere wereld zou kunnen zijn. Het lijkt maar door te racen [snelheid is voor de goede orde niet het probleem] in de richting van een massieve muur, waar straks met een enorme knal tegenaan wordt geknald. Soms denk ik, dat men op weg lijkt naar een wereld zoals Ridley Scott ons in een vooruitblik op 2018 schetste.
      Belangrijk punt wat mij dwars zit is waar dat immense kuddegedrag [in feite een prehistorische eigenschap] vandaan komt. Met de daarbij behorende honger naar adoratie en idolisering. Wellicht moet ik dat zien als een alternatieve vorm van religie, wie weet. Het heeft er wel de trekken van. Moest je daar vroeger voor naar de kerk, tegenwoordig heeft elke onbenul zo hij/zij dat wil een rechtstreeks “lijntje” met het idool, de afgod. En waar je een kudde volgers hebt komen uiteraard mensen bovendrijven, die zich als gevolgde zo’n afgod wanen en zich daarnaar gaan gedragen [narcisten].
      Je komt het vrijwel overal tegen. Een voorbeeld is de wetenschap, die zich bezig houdt met de “exploratie” van de ruimte. Steeds meer word je het gevoel opgedrongen, dat men zich een positie heeft aangemeten alsof het allemaal om onze bol en ons als mens draait. Het aantal aannames, die men hanteert om zaken soepeltjes te verklaren is stuitend. En worden vervolgens zonder enig probleem vervangen door andere, als blijkt dat men er een eentje naast heeft gezeten. Waar nederigheid op zijn plaats zou zijn [we zijn immers niet anders dan een met de beste microscoop in het grotere heel al niet waar te nemen korreltje, wat meedraait in de chaos van de univers. Maar we zijn inmiddels zo’n enorme narcist geworden, dat we onszelf als zo uniek beschouwen, dat feitelijk alles om ons draait.Op microniveau zie je hetzelfde terug in die wereld, die ik weiger als vervanger van de mijne te accepteren.
      Maar het zijn in het huidig stadium niets anders dan een bundeltje gedachten en gevoelens, die me fascineren. En dat blijft als het goed is voorlopig nog wel even zo.

      True Detectives, laat ik oppassen me niet als de kudde te gaan gedragen :), is m.i. een superbe serie. Om vele redenen die jij tot mijn genoegen inmiddels ook hebt ervaren. Eenzame hoogte!!!

      • Zware kost hier op de “vroege” morgen 🙂 Maar laat ik duidelijk zijn, jezelf op zijn tijd vragen als jij doet stellen, is dan wel in de huidige tijd “not done” , maar daarom niet minder verstandig. Mensen doen dat over het algemeen veel te weinig en de gevolgen zijn maar al te bekend. Depressiviteit, eenzaamheid, verwrongen mensbeelden, ratrace-mentaliteit, verval van maatschappelijke waarden en ga zo maar door. Ooit was “going with the flow” een vrij risicoloze keus voor minder assertieve mensen. Je dreef vanzelf mee een goede kant op. Anno nu is meedrijven een riskante keuze geworden. Want drijfhout zou zo maar brandhout kunnen worden.

  4. LOL, Spellbound dat is een goed gekozen titel, want het begint er verdraaid veel op te lijken dat we dat ook zijn. Nog een paar jaar en iedereen hangt onder de “spell” van Zuckerberg of één van die andere voormalige whizzkids.
    Ennuh … er is maar één radio, die mijn aandacht krijgt. En daar kom ik geen autoritaire “professionals” bij tegen maar Mensen. 😉

  5. Lieve jongen, ik weet dat de winter relatief veel tijd om te verdoen met zich brengt. Maar luister nou eens naar een advies, wat je gratis wordt aangeboden. Behang is om langs te lopen en zeker niet om het patroon te bestuderen. Dat verveelt vrijwel meteen. Accepteer het behang of scheur het desnoods van de muur en gooi er een mooi kleurtje tegenaan. Waarom denk je dat je kat regelmatig zijn nagels langs dat behang haalt? Dat doet dat dier echt niet zo maar 😀

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s