HERSENSPOELING VIA EEN PLACEBO

Olympische Winterspelen, je kunt uitstekend buiten ze. Zoveel heb ik mezelf in ieder geval wel bewezen.Ondanks het hijgerig, bijna waanzinnig gedoe rond te halen, gehaalde en net niet gehaalde medailles, wat van alle kanten op me afkwam en waar dus nauwelijks aan te ontkomen was, heb ik de poot stijf gehouden. Slechts één keer keek ik rechtstreeks en dat0termors was naar de 1500 meter van Jorien Ter Mors. Ik keek, omdat het de enige “nuchtere” prestatie was. Al dat klootjesvolk, wat zijn brood én volgers verdient door tijdens zo’n evenement als de winterspelen met een verbijsterende hardnekkigheid aan “hijgschrijf” en “hijgzwam” te doen, had namelijk die 1500 meter al in de schoot van Queen Irene gedeponeerd.
En datzelfde klootjesvolk werd mooi te kakken gezet, alle koppen konden onmiddellijk worden gewist. Ik denk dat ik dat een beetje voorvoelde en u mag gerust weten, ik heb het met voldoening aangezien.
Begrijp me niet verkeerd, ik heb absoluut niets tegen Wüst. Waarom zou ik?
Mijn afkeer heeft sec betrekking op de vanzelfsprekendheid waarmee hijgers en zwammers hun volstrekte onzin over ons kunnen blijven uitstorten. Hoeveel vlammende koppen ik niet tegenkwam in de krant met debiele titels als Wordt Wüst de koningin van Sotsji? of Hoe Wüst haar 4 gouden medailles gaat pakken of Waarom Irene wel moet winnen; ik werd er bijkans kotsmisselijk van. Dat constaterende begrijpt u wellicht dat het mij buitengewoon veel plezier deed, dat Ter Mors die 1500 meter won. En iets soortgelijks gebeurde, toen ik hoorde dat Bergsma de 10 kilometer bleek te hebben gewonnen.
En dat heeft allemaal te maken met die al genoemde vanzelfsprekendheid en de daaraan gekoppelde voorspelbaarheid, die de media gebruiken om het mogelijk plezier wat je als kijker gewoonlijk hebt bij het bekijken van een wedstrijd te vergallen.
Vandaag doen ze het ook weer. “Vandaag op de Spelen – Zou Wüst dan toch nog een medaille pakken?” schreeuwde me toe. Dat was waarschijnlijk de druppel die mijn emmer deed overlopen met dit logje als gevolg.
Ik heb niet zo’n muts nodig als die vrouwelijke hoofdredacteur van een sportredactie, die haar hijgschrijf-productie moet leveren. Als ik wil weten of Wüst iets presteert, wel dan kijk ik wel.
Olympische Winterspelen, je kunt uitstekend buiten ze, zei ik aan het begin van mijn verhaaltje. Feitelijk bedoel ik natuurlijk te zeggen “Het zielige [media]circus rond die Winterspelen, je kunt meer dan uitstekend buiten ze”.
Als u eens wist hoeveel echt leuke en soms nuttige dingen ik heb kunnen doen de afgelopen 10 dagen. En er komen er nog een paar.

Grootschalige evenementen als Olympische Spelen zijn in werkelijkheid bijna altijd gebruikt om een meervoudig doel te dienen. Denk aan 1936 Berlijn, toen OS werden gebruikt als propagandamiddel; denk aan 1948 Londen, toen de OS fungeerden als een placebo, zogenaamd om de wonden van  WOII te verzachten.
Wat me op de gedachte brengt, dat vriend Rutte en zijn maatjes wel heel erg tevreden moeten zijn over de wijze, waarop de media hun uiterste best doen om Sotsji 2014 onze 0kleintjepilshersenpan binnen te drillen. Twitterend, Facebookend, kijkend en zelfs werkend Nederland, eigenlijk driekwart van Nederland dus, is 14 dagen alleen maar bezig met het op de voet volgen van die spelen.
En een deel van dat resterende kwart maakt zich druk over een pedofiel, die in hun wijk is gelokt.
Zeg maar eens , dat wij niet weten waar onze prioriteiten liggen.En wie weet, misschien staat YMCA wel op 1 deze week in die ook al corrupte hitlijst van Nederland. YMCA in een coverversie van Kleintje Pils.

Advertisements

27 thoughts on “HERSENSPOELING VIA EEN PLACEBO

  1. Weet iemand trouwens of die Bart Swings, door de Nederlandse sportjournalistiek toch ook inmiddels tot held van de Belgische Olympus gemaakt [zelfs daar trekken ze hun idolate smoel over open], in België zelf al als de Wil Tura op schaatsen wordt vereerd?

    • Het gerucht gaat, dat Swings [goede schaatser trouwens] in ieder geval in het Heineken House stiekem een medaille van salmiakdrop in ontvangst heeft mogen nemen. 😀

    • Geen medailles weer voor onze Belgische vrienden. Maar straks begint het schaatsen op de fiets en regent het Belgische klassiekermedailles. En dan is het de beurt aan ons om toe te kijken. Wat overigens ons journaille er niet van zal weerhouden ons er indringend op te wijzen hoe goed onze Mollema’s, Geesinks, Lau’s etc. eigenlijk zijn 😀 De stukjes proza liggen al klaar.

  2. Idolisering en heldenverering, dat is waar het om handelt. Of ik wil of niet, het wordt er in gebeukt, speciaal door de media.
    Laten we wel zijn, in het dagelijks leven zal ik al die meiden, die nu als diva’s worden gepresenteerd, geen 2e blik waardig achten. En dan moet ik nu ademloos en amechtig naar het scherm staren? Flikker op zeg!
    Ze kunnen goed schaatsen en da’s mooi. Ik ken zat andere vrouwen die absolute top zijn in andere dingen. So what?
    En de media maar voeden. Nu las ik weer een column, waarin wordt geconstateerd, dat wij onze sporters te weinig eer geven.
    Ik kijk daar heel anders tegenaan. Als je ziet hoeveel geld er in die sport wordt gestoken. wat wij grotendeels ophoesten [sponsors halen het eerst bij ons weg immers?] dan vind ik, dat die sporters gewoon de verplichting hebben om te presteren. En dat doen ze, laat daar geen misverstand over bestaan.
    Maar meedoen aan die complete opgefokte gekte, vergeet het maar. Ik erken maar 2 heldinnen en dat zijn geen schaatssters. Aan helden doe ik uit principe al niets. 🙂

    • Ik heb die column waar je op doelt even nageslagen. Die stelling kan alleen maar komen van een journalist, die onderdeel uit maakt van een groter geheel, dat ons als het ware voorkauwt wie we geweldig moeten vinden en waarom niet 🙂 En nu er een groep mensen blijkt te zijn, die niet de “vereiste” hoeveelheid adoratie tonen en niet de verwachte merchandise afnemen, die zijn krant in de markt heeft gezet, is dat journalistje verontwaardigd. Een draai om zijn oren verdient die zwamneus.

  3. Die afkeer van je herken ik uiteraard wel, maar ik voel hem wel minder. Niet omdat hij minder zou zijn, maar gewoon omdat ik geruime tijd geleden mijn aandacht van de gekte van de sport heb afgewend.
    Wat de media betreft, misschien niet in zulke bewoordingen, maar al eerder hebben we ons uitgesproken over de goed merkbare verlegging van het spoor, waar langs nieuws [als je het zo mag noemen] wordt gemaakt. De gevolgen daarvan worden steeds duidelijker merkbaar En het wordt er herkenbaar niet beter op.

    • Ik doel inderdaad op iets dergelijks, Jurgen. Wat ik zelf zou willen omschrijven als een verlegging naar veel meer prospectief “nieuws” brengen dan retrospectief nieuws. 🙂 Een accentverlegging, die volledig spoort met en dus is geïnitialiseerd door de sociale media. Waarmee ik meteen richting Optimist aangeef, dat haar constatering 100% juist is.
      Schermpjes van smartphones en tablets hebben een onstilbare honger en dienen dus constant gevoederd te worden. En er is gewoon niet genoeg echt nieuws om ze te voeren, dus wordt er steeds meer “toekomstig” nieuws [Haalt Wust 4x goud” e.d ] gefabriceerd. Waarvan het grootste deel van nul en generlei waarde is. Maar als junkfood voor de schermpjes voldoen ze uitstekend.

      • Helemaal met je eens, Paul. En ongetwijfeld zul jij met mij onderkennen, dat wanneer je er in slaagt om “prospectief nieuws” [in feite niets anders dan een verzinsel] geaccepteerd te krijgen er als media zich een goudmijn voor je opent. Want prospectief wordt altijd [daar heb je weer zo’n natuurwet] actueel en vervolgens retrospectief. De media hebben op die manier voor zichzelf een weg gevonden om:
        – een clubje redacteuren dagelijks verzinsels of ongefundeerde verhalen te laten produceren. Door deze op een vragende maar wel sterk suggestieve manier te publiceren weten ze er zich van verzekerd, dat de smartphone-apen en de tablet-ezels het als voer zullen accepteren en opvreten;
        – een andere clubje redacteuren hetzelfde nieuws, maar dan aangepast naar de werkelijkheid te laten duiden.
        Een win-win situatie heet dat 😀

      • Je hebt het zoals gewoonlijk helemaal begrepen, RadaR. 😀 Een constatering, die we waarschijnlijk nooit zullen maken waar het die “smartphone-apen & tablet-ezels” betreft. 😉

  4. Alle eer hoor, voor onze medaillewinnaars. Maar net als RadaR ontbreekt bij mij de behoefte om er al te veel woorden aan te besteden. Elke prestatie is al in de media dood geanalyseerd.

    Maar het is ontegenzeggelijk waar, dat de Winterspelen het ideale middel blijken om de al niet zo scherpe aandacht van Nederland af te wenden van de echte wereld. Zoals bijvoorbeeld dat referendum in Zwitserland over de quotering van immigrerende MOE-ers. Er blijkt in de pers en in de andere media nauwelijks aandacht voor. Terwijl er toch wel degelijk iets van betekenis is gebeurd. Zowel in Zwitserland zelf als in reactie daarop in Brussel.
    Weer wel stroomt het mediale kwijl fors bij de thriller rond de dood [hé, dat woord komt vaak terug vandaag] van Els Borst en het oproer over de pedofiel in Leiden. Blijkbaar wel “crispy” genoeg. 😦

  5. Het aloude adagium geeft het volk brood en spelen doet voor de zoveelste maal opgeld en echt verbazingwekkend is het allang al niet meer, en dat al dit soort grootschalige evenementen zoals deze O.S. of het aankomende W.K. voornamelijk met bloedgeld is en word betaald maakt ook allemaal niets meer uit.

    De Himmleriaanse spindoctors in de reichskanselarij van Rutte c.s. kunnen tevreden achterover leunen, mission acclompished na het collectieve schaatsorgasme wat ons de afgelopen dagen heeft overspoeld als de overvloedige waterval dat met het zuiden van Engeland heeft gedaan.

    Je moet er toch werkelijk niet aan denken dat er ooit nog eens in dit land een elfdorpentocht zal worden georganiseerd met al die miljoenen twitterende, facebookende, instagramgeile idioten die allemaal tegelijk hijgend op de Bonkevaart willen feesten.

    Wel is de vraag relevant (hoewel retorisch van aard) wat hadden “we” in godsnaam moeten doen zonder al die capriolen op het bevroren water van Sven, Ireen, Gerard, Jorien, Michel en al die andere in goud en zilver gegoten helden??

    Wat was er dan uit de Reichskanselarij gekomen???

  6. Zowel spraak als schrift zijn ontstaan vanuit de behoefte om te kunnen communiceren en in het verlengde daarvan te kunnen informeren [onze voorvaders waren het beuken op boomstammen en schedels en het maken van tekeningen in grotten gewoon zat]. Nu waren ze wel zo stom om niet allemaal dezelfde geluiden te maken, maar daar hebben we mooie dingen als InHolland en Ibn Gharouz aan te danken.]
    Nu zijn we aangeland in de periode, waarin spraak slechts nog de betekenis heeft van geluid maken, zodat men weet dat je er bent. Inhoud is content geworden, wat in feite niets anders betekent, dat je kunt lullen wat je wilt zolang je maar geluid maakt.
    Schrift op het niveau van het voetvolk [de hooggeleerden hebben zich het recht van overschrijven van elkaar of zichzelf toegeëigend] is verworden tot wat tekentjes op een schermpje intikken. Het mooie daarvan is, dat mensen die per definitie al niet in staat waren een behoorlijke zin te fabriceren van die last verlost zijn. Het maakt niet uit wat je schrijft zolang je maar schrijft.
    Geluid maken en schrijven [no matter what] zijn bewijzen dat je bestaat. En verplichten om constant te blijven schrijven en geluiden te blijven maken. Want voor je het weet ben je mediaal dood. Zie Facebook, zie Twitter, zie al die andere sociale media.
    Het zou mij niet verbazen, RadaR, dat jij gezien je afwijkende frequentie van logjes produceren al meerdere malen dood bent verklaard. Of tenminste ernstig ziek. Besef je dat wel?
    Vooral jouw “nare eigenschap” om nooit iets te vertellen over je gezondheid voedt dergelijke speculaties, vooral als je een dag overslaat. De communiceer-doctrine kent zijn bikkelharde spelregels. Het gaat al lang niet meer om “het wat” maar simpel om “het dat”.

    • Helder betoog, Jurgen. Waarbij ik één kanttekening wil plaatsen. Om dood te gaan moet je volgens een aloude en volgens mij nog steeds geldende natuurwet eerst geboren worden. En laat het geval nu zijn, dat ik op Facebook nooit geboren ben 🙂
      Overigens herken ik me prima in wat jij “de communiceer-doctrine” noemt. En je laatste opmerking over “het wat” en “het dat” is meer dan treffend.

    • Over je gezondheid vertellen, dat doe je toch vooral tegen je dokter????
      Wel een heel sterke analyse van je, Jurgen. over die verwoording van de spraak en het schrift en de nieuwe “betekenis” die ze hebben gekregen 😉

  7. Ik begrijp en onderschrijf exact wat je bedoelt. Ooit liep ik af en toe weg bij het kijken als er zo’n hinderlijk reclameblok verscheen. Nu doe ik het ook, maar dan als er zo’n hinderlijk analistenblok verschijnt. Je begrijpt, ik loop aardig wat af 🙂

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s