KIJKVOER [2] : THE WOLF OF WALL STREET

Beschouw het maar als een aanvuling op het eerdere “Kijkvoer”-logje. Want na het bekijken van “The Wolf of Wall Street” kan ik niet weken wachten om jullie van mijn enthousiasme op de hoogte brengen. Martin Scorsese wordt niet alleen ouder en ouder, maar ook beter en beter.
The Wolf is een geweldige film, die de volle ruim 2,5 uur bekijken volledig waard is. Over het verhaal [het leven van geldmachine annex geboren oplichter Jordan Belfort] kan ik, gezien de vele publiciteit die de film al kreeg, kort zijn.
Kenwoorden zijn ultieme inhaligheid, gewetenloosheid, geldzucht, bedrog.
Ik kan er nog een aantal aan toevoegen, maar die 4 dekken de lading meer dan voldoende. Scorsese laat dat allemaal zien op de manier die we van hem kennen: in al zijn naakte bruutheid, regelmatig over the top. Maar dat werkt wel. Met mij zijn, zo merkte ik al polsend, mensen van mening, dat als 10% van wat Scorsese ons toont werkelijkheid is [maar ongetwijfeld zit dat percentage fors hoger], waar zou zijn,  we te maken hebben met een ondersoort van de mens [de broker], die op de nominatie moet worden geplaatst om zo snel mogelijk te worden uitgeroeid.
Als je een associatie zou willen maken, dan kom je uit bij de historische verhalen over de periode, waarin Keizer Caligula het vlak voor zijn definitieve ineenstorting staande Romeinse Rijk leidde. Bacchanalen, exhorbitante orgieën, cocaine met mudzakken tegelijk, ze zijn er allemaal in The Wolf.
Scorsese gebruikt ook zoveel vrouwenvlees [vaak van schitterende kwaliteit overigens], dat je wel de vergelijking met Stanley Kubrick’s Eyes wide shut moet maken. Ik houd het op wat de kwantiteit betreft een draw.

Di Caprio is fantastisch in zijn rol van Jordan. Zonder overdrijving.
The Wolf is ook doordrenkt van komische en hilarische momenten. Ik schoot letterlijk in een lachkramp, toen Jordan samen met zijn maatje Donnie [ook al een geweldige rol van Jonah Hill] , al net zo’n allessnuiver en allesslikker als Jordan, gezellig begon aan het slikken van Lemon 147. Een slaapmiddel , wat bij specifiek gebruik tot een all time high kan leiden. Bij juiste dosering zou, zo wisten de heren, na een half uur de explosie komen. Maar dat gebeurt dus niet. Dus wordt de dosering opgevoerd. Wat er dan uiteindelijk gebeurt is zo hilarisch, dat alleen de gedachte eraan me al doet lachen. Het is werkelijk absoluut geweldig. Een lachsalvo van ruim 10 minuten levert dat op. En dat is een verademing, want natuurlijk gebeuren er ook meer dan genoeg dingen [zoals het moment waarop Jordan’s  vrouw Naomi direct na een flinke beurt vertelt, dat ze een scheiding wil] waarbij het volkomen uit de hand loopt.
Die Naomi trouwens [Margot Robbie] spettert letterlijk van het scherm af.  Letterlijk buiten categorie … en geloof me, dat zeg ik zelden 🙂
Leuk was te zien, dat er ook een rolletje weggelegd bleek te zijn voor Joanna Lumley, die nog net weet te voorkomen dat ze ook uit haar panty moet voor Jordan. En dat is ook zo’n prima voorbeeld van het soort man, wat met Jordan wordt neergezet. Hij wil alles: geld, drugs in alle soorten, vrouwen in alle categorieën en liefst in zo groot mogelijke hoeveelheden.
The Wolf is één van die zeldzame films, waarbij ik serieus overweeg hem meteen weer te gaan bekijken. Want vermoedelijk heb ik bij die eerste bezichtiging ontzettend veel gemist, omdat er gewoon soms teveel gebeurt om als kijker te behappen.

Advertenties

18 thoughts on “KIJKVOER [2] : THE WOLF OF WALL STREET

    • Ik heb de moeite genomen om dit interview rond de release van de film te bekijken. De Amerikanen kunnen dit veel beter dan wij. Films pushen onder het mom van een diepte-interview. Maar eerlijk is eerlijk, in dit geval is het veel beter te bekijken dan het gemiddelde praatje voor de vaak van iemand als van Nieuwkerk.
      Nauwelijks verbazing wekt ook, dat de heren er van overtuigd zijn, dat er in de financiële wereld eigenlijk nauwelijks iets veranderd is sinds de crash van 2007. Business as usual, zo constateren ook zij.
      Enig opmerkelijk maar tegelijk erg zwak punt van de heren vond ik het poneren van de stelling, dat de boel bedonderen zonder weerga en zonder enige compassie met de slachtoffers in ieder mens’ genen zou zitten. Wat zou betekenen, dat ieder van ons in potentie een roofdier, een wolf zou zijn. Zou dat waar zijn dan zouden er nu aanmerkelijk minder mensen op de aardbol rondlopen. Want wolven maken bij gebrek aan andere mogelijkheden ook elkaar af als dat nodig mocht zijn.
      Er was en is nog steeds inderdaad een enorme roedel wolven in onze wereld. Maar er is ook een vele malen grotere kudde schapen; en zij zijn het waar de wolven vooral op jagen. Tot op de dag van vandaag en in de jaren die komen.
      Die schapen hebben niet dat extreme jachtinstinct, zij willen niet meer dan links en rechts wat grazen, zodat ze blij blatend kunnen laten merken, dat ze ook hun “polletje” hebben kunnen meepikken. Dergelijke schapen worden nooit wolven, hun rol zal altijd blijven neerkomen op het wachten op het moment, dat een wolf zijn tanden in hun nek zet.
      RadaR stelt in het log, dat we m.b.t. die “wolven” feitelijk te maken hebben met een ondersoort mens, wat op grond van zijn verziekte karakter en het ontbreken van een geweten en de voor een mens [zo werd ooit gepreekt en onderwezen] onmisbare emotie/eigenschap als empathie en compassie in aanmerking zou moeten komen voor “uitroeiing”. Fors aangezet, maar in wezen is dat ook werkelijk de enige manier om er van af te komen. Zoals wij wilde dieren, die onze leefomgeving bedreigen, afschieten. Of insectenplagen met insecticiden bestrijden.
      Wordt een dergelijke, in grond angstaanjagende, gedachte vol weerzin terzijde geschoven, dan rest ons, zoveel moet inmiddels wel duidelijk zijn geworden, niet anders dan dat andere niet minder afschrikwekkende en destructieve alternatief: een wereld met heel veel wolven, die continu die meerderheid aan schapen zal blijven opvreten.
      Veel andere keuzes zie ik niet. En blijkbaar de heren Di Caprio en Scorsese c.s. ook niet.

      • Wow, goede reactie, Paul.
        En je hebt 100% gelijk als je stelt, dat er in feite slechts 2 alternatieven zijn.
        1. Het fors uitdunnen van de roedel wolven en het overblijvende restant in een stevig ommuurd reservaat opsluiten. Waar soms schapen nog wel in wolven veranderen is de tegengestelde mutatie nooit ergens waargenomen.
        Wolven hebben, uitgezonderd hun natuurlijke rol van gezond houden van kuddes [ wat mij betreft kunnen er dus op zijn tijd wat terminaal zieke schapen over die muur worden gegooid [met euthanasie doen we feitelijk al lang niets anders, even het aspect van “menselijke waardigheid” negerend] om de wolven te voeden [opvoeden gaat nooit lukken], verder geen nuttige functie. Het zijn eigenlijk opvreters, vandalen.
        Schapen hebben daarentegen wel een nuttige rol te vervullen [wol, melk, vlees, kaas] en ze zijn nog aaibaar ook. Die verdienen dus die “menselijke” behandeling.
        2. De wolven hun gang laten gaan, maar dat leidt tot een forse uitdunning van de kudde schapen + het feit, dat de schapen in voortdurende angst moeten grazen. Wat niet bevorderlijk is voor de melk en kaas productie, zelfs de vacht kan er door gaan uitvallen.
        En we krijgen een wereld van de wolven, wat nooit de bedoeling van onze “maker” kan zijn geweest.

        Een derde optie [de wolven een beetje hun gang laten gaan] zal niet werken.

      • Je hebt uitstekend begrepen langs welke weg en met gebruikmaking van welke afwegingen ik tot mijn “uitroeiing”-oplossing ben gekomen, Paul. Kanker is niet alleen de ziekte, die helaas mensen treft, kanker woedt ook in een maatschappij en vernietigt cel voor cel de waarde van zo’n samenleving. Mijn punt is, dat ik denk dat er een medicijn/therapie voor handen is, die tot vruchtbaar resultaat kan en zal leiden. Zo nieuw is dat medicijn niet, want in 1914-1918 en 1940-1945 werd het al gebruikt, zij het op onmenselijke en dus foute wijze.
        Ingrijpen in de uitspattingen van de steeds vraatzuchtiger wordende wolven heeft noch etnische noch racistische achtergronden. Sterker nog, de volledig verziekte samenleving vraagt er als het ware om. En met de blik op de geschiedenis kan ik slechts toevoegen, dat het m.i. verre de voorkeur verdient om de kankercellen via een vakkundige selectieve chemotherapie te bestrijden. Want als dat niet gebeurt woekert de ziekte gewoon door en beslissen anderen [Willem noemde ze elders de Adolfjes] straks voor ons welke behandeling gaat plaatsvinden. En die geschiedenis wijst uit, dat er dan ook erg veel gezonde cellen het hoekje om gaan.

        @Arno: bedankt voor het plaatsen van dat interview. The Wolf of Wall Street maakt, zo merkte ik, veel tongen los en zet mensen opnieuw aan het denken. De impact ervan zou wel eens groter kunnen zijn dan Inside Job had.

      • Je noemde de naam en toen schoot het mij ineens in mijn gedachten, Paul. Van Nieuwkerk besteedde op zijn manier ook aandacht aan de film.
        Die bal van een Jort Kelder, uitgedost als verwijfde wolf, kwam even een “magistrale” verkooptruc van die Jordan Belfort uitbeelden: hoe verkoop je iets van weinig waarde [een pen] aan iemand, die niets nodig heeft, voor een belachelijk hoge prijs.
        Beide heren moesten er erg om giechelen.

      • Als je een associatie zou willen maken, dan kom je uit bij de historische verhalen over de periode, waarin Keizer Caligula het vlak voor zijn definitieve ineenstorting staande Romeinse Rijk leidde. Bacchanalen, exhorbitante orgieën, cocaine met mudzakken tegelijk, ze zijn er allemaal in The Wolf.

        De heren halen in het interview ook Caligula aan als vergelijkingsmateriaal. Je staat dus niet alleen in je oordeel 🙂

      • @O: Dat heb ik ook een stukje gezien. Had echter niet door dat het over deze film ging. Krijg je van dat “multitasken”, je mist eigenlijk waar je wel naar zu moeten kijken. 🙂 Maar ja, ik kijk altijd weg als die engerd met de bretels in beeld komt.

  1. Jammer, maar ook een film die ik waarschijnlijk nooit zal bekijken. Of mijn dochter moet er mee komen 🙂 Die docu waar Willem mee komt lijkt me wel heel interessant!

    • Er bestaat al enige tijd video on demand, hoor O. 🙂
      Afhankelijk van je provider kun je dan kiezen uit een redelijk aanbod aan films. Daarbij zeg ik er meteen bij, dat de echt goede films [blijft een kwestie van smaak natuurlijk] zelden in het pakket zitten. Maar per film ligt de prijs aanmerkelijk onder dat van een bioscoopkaartje.

    • @Optimist

      Dat is die docu ook !! Ook al is die dan gemaakt door een dwerg die volgens de huidige Klijnsma doctrine allang al ausradiert was geweest.

      Hier een klein voorbeeld over wat te verwachten!!

      • Heel herkenbaar wat Reich opsomt. In feite is het in 7 forse halen de boom, die beleid Rutte II heet, omhakken.
        Ik heb inmiddels de hand kunnen leggen op de docu. Wordt morgen niet alleen een informatief dagje, maar ook een leerzaam dagje. 🙂

  2. Ik moet de film nog zien maar verheug me er nu al reeds zeer feestelijk op!!

    Of het 10% of meer is ach?? wat dacht je zelf???

    Wat dat betreft heb ik de volgende tip namelijk de briljante documentaire van een al even briljant man namelijk;

    Inequality for All van en door Robert Reich voormalig minister of labor onder Bill Clinton en laat je ogen openen zou ik zo zeggen!!

    • For sure dat je je gaat vermaken, Jurgen. Misschien doe je er nog wel ideetjes op. Zoals de invoering van ‘the fuck free office”. wat Jordan doet omdat het een beetje uit de hand ging lopen 😀 Overigens lukte dat niet helemaal 😛

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s