EEN LEERZAAM HALF UURTJE

Een Oud-Hollands weetje is, dat wanneer je wilt weten hoe het met iets of iemand gaat je gewoon je vinger in de stront moet steken.
Dus hees ik me voor mijn doen vroeg met mijn bord havermoutpap [het is tenslotte winter] in de juiste houding om 1 van de 4 halve uurtjes WNL te bekijken. 1 van de  4 volstaat, zoals onder u zullen weten.
Mijn verwachting kwam uit. Naast een fanaticus, die van plan is ooit aan de 200 km lange “Badwater 135” hardloopwedstrijd in de USA mee te doen en daarvoor zijn garage tot sportschool ombouwde [“ik ga die badwater [de man sprak het hilarisch op zijn oerhollands uit] zeker een  keer lopen” stamelde de hevig transpirerende doorzetter, wiens hollebolle Gijsberta voor de gelegenheid en de camera even een flaconnetje water kwam aanreiken [mooi, die beelden van dat leven van zo’n gemiddeld Hollands koppel];  naast die fanaticus dus verscheen de man, die ik hoopte te zullen zien om iets te zeggen over het onderwerp waar ik op hoopte: de eeuwig grimlachende economisch deskundige van WNL Willem Vermeend en Willem ging iets zeggen over, jawel, de bijna in de bus ploffende loonstrook van januari 2014. Nu is dat inhoudelijk niet zo belangrijk; Vermeend verliest zich vrijwel altijd in wat chaotisch gebrabbel, waarmee hij voor de vaste WNL-kijker en Telegraaflezer het begrip economie en alles wat daar op WNL-niveau bij komt kijken begrijpelijk probeert te maken.
Na Willem’s geneuzel, waar de presentatrice [ze heette Christel dit keer] met zichtbaar stijgende verwarring naar luisterde, komt er steevast de mening van “de Nederlander”. Omdat het over meer geld [op de loonstrook] ging werd louter de mening van vrouwen gevraagd.
Vrouwen van allerlei leeftijds- en welvaartsgroepen. Bijvoorbeeld een wat wij een “kakmadam”noemen, die aangaf dat zij en haar partner gek zijn op reizen en dat mazzeltje van de loonstrook dus gewoon aan nog meer reizen zouden uitgeven. Met wat je niet anders dan een stupide uitdrukking op haar gezicht kon noemen voegde ze er nog aan toe “we hebben het goed en we krijgen het gewoon nog een beetje beter”. Dat zal het grootste deel van de WNL-kijkers met gemengde gevoelens hebben aangehoord, vermoed ik.
Bijvoorbeeld een vrouw op leeftijd, waarvan niemand en dus ook zij niet door bleek te hebben, dat het “mazzeltje” aan haar voorbij zou gaan. omdat zij niet tot de bevoorrechte groep behoort. Die haar spaarzame karakter ten toon spreidde en zei het mazzeltje[ wat ze niet krijgt] opzij te gaan leggen voor [nog] slechtere tijden.
En nog wat andere vrouwen, die simpelweg aangaven dat wat er ook extra binnen zou komen het gewoon in de grote pot verdwijnt.
Het geheel deed me denken aan een kinderspelletje getiteld “Wat zou jij doen als ……”. Werd ooit veel gespeeld, omdat je er zo lekker kon bij wegdromen.
Geen verrassend, maar toch wel een leerzaam half uurtje. Dat leren zit hem er in, dat ik er steeds beter in slaag om de waarde van de mening van de Nederlander op straat te bepalen. Daar heeft Wakker Nederland kijken toch maar mooi bij geholpen.
En nu ga ik daar verder over liggen nadenken. Dat charmante gesnurk naast me neem ik gewoon voor lief

Advertisements

11 thoughts on “EEN LEERZAAM HALF UURTJE

  1. wiens hollebolle Gijsberta voor de gelegenheid en de camera even een flaconnetje water kwam aanreiken [mooi, die beelden van dat leven van zo’n gemiddeld Hollands koppel

    Weer twee BN-ers erbij 😛

  2. Misschien zou ik, zeg ik met enige twijfel in mijn stem, zoals jij ook af en toe eens bij programma’s als WNL moeten binnen prikken. Als een soort vinger aan de pols houden. Andersdenkenden zijn immers ook denkenden, nietwaar?
    Maar het complete gebrek aan diepgang en de soms onverholen tendentieuze manier waarmee men daar aan berichtgeving doet vormt een hoge barrière.
    Wat daarentegen veel minder geldt voor bijvoorbeeld het programma Altijd Wat, waar ik dankzij de tip van Optimist van onlangs inmiddels wel regelmatig naar kijk.

      • Bijna goed, Leon 🙂 Dit keer ging het om een voormalig CDA-kamerlid, die voorzitter van een vastgoedbedrijf en blijkbaar ook banden met een bedrijf, wat in Nederland veel van die serviceflats onderhoudt en/of runt. Stuitende reportage!

      • Ja. ik heb het gezien. Gesjoemel met energierekeningen, een valse facturen circuit, eigenlijk de voor de vastgoedwereld gebruikelijke trucjes. Met als volgens mij enig doel die gegoede oudjes zo ver te krijgen, dat ze hun flats onder de prijs verkopen.
        En uiteraard duikt er bij zo’n setup altijd een gesjeesde politicus op, ditmaal een CDA-er, die de weg in allerlei financiële regelingen kent en precies weet hoever er kan worden gegaan zonder dat Justitie wakker schrikt. Oudjes pesten en uitkleden heet dat spel, wat door bepaalde figuren vol overgave wordt gespeeld, waarbij ze zelf de spelregels opstellen.
        Ook interessant vond ik het item over “waar voelen oudjes zich het gelukkigst: in de grote stad of op het platteland”. Waarbij door die snelle jongen die er “wetenschappelijk onderzoek” naar had gedaan zonder terughoudendheid het argument van “de oudjes als economische factor” werd opgevoerd. Geen moment hoorde ik die walgelijke kerel iets zeggen over de menselijke kant van de kwestie.
        Resumerend: interessant, verontwaardiging opwekkend [de oplichting] en heel bevestigend [de wijze waarop die gladde jongen over ouderen sprak].

  3. Ach, als je toch vroeg wakker bent kan de TV als een soort radio fungeren. Achtergrondgeruis noem ik dat en het stoort nauwelijks. Dat is pas aan de orde als je er bewust naar gaat kijken en luisteren 🙂

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s