DE VOORGEKOOKTE ONDERZOEKSDIARREE DIE ONS STEEDS ZIEKER MAAKT.

Zo niet dagelijks dan wel wekelijks denderen de onderzoeksrapporten van deskundigen over ons heen. Voor de liefhebbers: in de Volkskrant verscheen vandaag een artikel over de “participatiewet” ]

Het artikel van onderzoeker Kampen en hoogleraar Tonkens kopt met “Participatiewet-is-niet-zo-stupide-als-hij-wordt-voorgesteld”.
M.n. gaat men in op de kwestie van de tegenprestatie-eis, zoals staatssecretaris Kleinsma deze m.b.t. bijstandsuitkeringen bij wet wenst vast te leggen.

Van Kampen en Tonkens deden [zeker geen empirisch] onderzoek onder mensen, die belast worden met zinvol werk als nietjes uit papieren halen, planten via een strak schema water blijven geven tot ze volledig verzopen zijn en dood gaan. En o jee, als je dat sterven van die planten niet direct meldt. Kan je zo maar 3 maanden uitkering kosten. Meld je keurig op tijd, dan komt een andere participatiemedewerker prompt een nieuwe plantenbak plaatsen en word je geacht ook de daarin aanwezige planten te bewateren tot de verdrinkingsdood er op volgt. En wees niet zo brutaal te gaan vragen wat de zin daarvan is. Want ook dan [onwilligheid] volgt de schorsing van de uitkering.

Van Kampen en Tonkens boeren een typisch rapportartikel op, zoals van dergelijke mensen mag worden verwacht. Veel gezwets als onderbouwing van een enkele stelling en uiteraard wat statische cijfers.
Volstrekt bewust trekken zij de voor de hand liggende, voorgekookte conclusies. Bewust, omdat dergelijke onderzoekers vrijwel altijd de omgekeerde weg bewandelen.
Voor hen is de uitkomst van het onderzoek van te voren al een gegeven, omdat dit moet stroken met een op de achtergrond al vaststaand doel.
En dus interpreteren ze vastgestelde gegevens ook op die manier. Normaliter is het zo, dat eerst gegevensverzameling plaatsvindt, gegevensordening wordt uitgevoerd, waarna wordt gezocht naar herkenbare trends [analyses]. En daar kun je dan met de nodige slagen om de arm wat conclusies aan verbinden.
Het doel en tegelijk de opdracht van Kampen en Tolkens is echter kort omschreven: gegevens zodanig rangschikken, dat daaruit kan worden geconcludeerd, dat de “participatiewet” en de daaraan gerelateerde “tegenprestatie eis m.b.t. bijstandtrekkers” tot positieve ontwikkelingen leiden.
En dan met conclusies komen als bijvoorbeeld de volgende:
“‘met rust gelaten worden’ is voor de meeste bijstandsgerechtigden geen route naar een ontspannen bestaan.
Integendeel: het leidt tot negatieve spiraal van minderwaardigheidsgevoelens, onzekerheid, angst voor veroordeling, terugtrekking uit het sociale leven en isolement, en vervolgens een nog sterker minderwaardigheidsgevoel en onzekerheid enzovoorts. Vrijwilligerswerk is meestal een welkome doorbreking van deze spiraal. Eindelijk weer zinvol bezig zijn, contacten opdoen en trots zijn op wat je voor anderen kunt betekenen. Je weer op een feestje te durven vertonen, zonder angst voor de vraag ‘wat doe jij?’.”.
Zou u de film 12 years A Slave [2013] hebben gezien, dan zou u zijn opgevallen, zoals het mij deed, dat de slavenhandelaren uit de US destijds in gelijksoortige woorden hun slaven toespraken [“hard werken en niet nadenken in combinatie met een zeer strenge tucht, dat maakt jullie bruikbaar”].

Zo’n achteloze paragraaf uit zo’n pseudo wetenschappelijk onderzoek doet mij door muren heen gaan. Ik heb van Kampen en Tolkens dan ook laten weten, dat de bedoelde conclusie klinkt alsof hij uit de mond van slavenhandelaren komt. En heb hen de in mijn ogen correcte formulering laten weten [ik heb mezelf nog net kunnen weerhouden hen wat tips te geven hoe je werkelijk onafhankelijk onderzoek zou moeten verrichten].
Mijn formulering van de bedoelde conclusie is:
Deze gevoelens zijn m.i. niet het gevolg van “met rust gelaten worden”. Een in mijn ogen bewust opgevoerde misvatting, omdat hij zo mooi in het gewenste plaatje past. Dergelijke gevoelens ontstaan in hoofdzaak, wanneer mensen in een “loser” situatie worden gedrongen, bijvoorbeeld door het verlies van een volwaardige en inspirerende, vaak al jaren naar volle tevredenheid uitgevoerde,  met positieve effecten op het sociale leven, baan.
De “tegenprestatie”eis  en de praktische vertaling daarvan werkt juist in de hand, dat mensen zich sterker “loser” en minderwaardig zullen gaan voelen.Omdat die tegenprestatie zaken, die nog maar kort geleden als heel normaal werden ervaren, zoals:
– passend werk
– interessant werk
– voldoende beloond werk
– lerend werk
– werk met doorgroeimogelijkheden
compleet van tafel vegen. Een dergelijke eis correspondeert vooral met het beeld van iemand duidelijk maken dat hij een “loser” is of in ieder geval als zodanig in de databestanden geregistreerd staat. En een “loser” wordt pas mogelijk weer een “winner” als hij strikt het pad volgt wat de overheid voor hem uitstippelt. En alle borden met voorschriften even strikt volgt.
Zolang op het pad kan de uitkering [waar in sommige gevallen 10 jaar of meer voor betaald is] worden opgehaald. Maar één stapje buiten dat pad en sirenes gaan loeien en een kortingsbrief is onderweg.
Ik ben de stellige overtuiging toegedaan, dat er zo snel mogelijk duidelijk en eenduidig grootschalig protest moet worden aangetekend tegen de steeds dichter bij voltooiing komende plannen van Kleinsma c.q. dit kabinet. Omdat , zoals ook uit het aangehaalde onderzoeksrapport  blijkt, er een fundament wordt gelegd om een situatie, die duidelijk de kenmerken heeft van een 21e eeuwse variant van slavernij en verontmenselijking, maatschappelijk geaccepteerd te krijgen. Want zo werkt het immers? Produceer maar genoeg “wetenschappelijke rapporten”, die allemaal dezelfde richting op wijzen [dat de wetenschap of wat er voor door moet gaan daarin uitblinkt hebben we de afgelopen tijd bij voortduring kennis van kunnen nemen] en je hebt voldoende munitie om tot wetgeving en [uitvoering van] beleid te geraken.
En moderne slavernij, dat moeten we de jongere generatie van nu en volgende generaties [die blijkbaar onvoldoende geëquipeerd zijn om er zelf krachtig genoeg tegen in het geweer te komen] niet laten overkomen. Als er nog een schijntje moreel besef in ons schuil gaat tenminste.

Advertenties

14 thoughts on “DE VOORGEKOOKTE ONDERZOEKSDIARREE DIE ONS STEEDS ZIEKER MAAKT.

  1. Ik ben oprecht blij, dat ik zoveel andere dingen te doen had, waardoor ik noch het VK-artikel noch Pauw heb kunnen lezen/zien. Want als ik hier lees wat het allemaal oproept !!!

  2. Bij mij bestaat het sterke vermoeden, dat veel mensen niet werkelijk begrijpen wat er aan het gebeuren is [of het niet willen begrijpen, omdat het hen zelf [nog] niet direct raakt]. Eenzelfde fenomeen zag je ook in 2008 en 2009. toen het financiële systeem compleet dreigde om te vallen en er geluiden werden gehoord [zelfs rechtstreeks uit de bron van het kwaad Amerika], dat het licht definitief zou kunnen uitgaan voor de wereld zoals wij die kenden.
    In eerste instantie werd hier weggedoken onder het motto “wat ik niet kan zien is er ook niet”, vervolgens werd er niet gekozen voor de kracht van de collectiviteit, maar ging men individueel proberen te boedel te redden. Zonder het geheel te kunnen/willen zien. En geloofde men maar al te graag alles wat door Bos werd gezegd [uw spaargeld is veilig, [SNS-ers weten beter inmiddels], het Nederlandse bankwezen is dermate sterk dat het niet zwaar door de crisis zal worden getroffen en meer van die mooie uitspraken] , die vervolgens binnen een jaar de benen nam. Door de Jager [o, wat zou ik graag een docu willen zien, waarin alle leugens van die man op een rij worden afgedraaid. Het zou meer dan avondvullend zijn!]. Maar Nederland geloofde hem op zijn troebele ogen en koos hem tot haar held.
    Men vindt altijd wel een of andere politieke sprookjesverteller om te kunnen geloven. Waardoor men alleen maar hoeft te begrijpen wat men wil begrijpen.
    Waarschijnlijk is dat het Colijn-syndroom [gaat u maar rustig slapen] wat zich in de genen van de Nederlander heeft genesteld. En wat zich pas laat overrulen als de keiharde realiteit niet meer kan worden ontweken.

  3. Ik heb gisteren zitten kijken naar de 3 zelfgenoegzame koppen van de heren Smits, de Vries en Middelkoop, die bij zo’n andere narcist Pauw gezellig door namen of hun voorspellingen van 5 jaar geleden enigszins bewaarheid waren geworden. Over dat laatste verder geen woord van mij.
    Want het werd overduidelijk hoe ver deze “diknekken” van onze realiteit af staan. Ik vraag me niet zonder enige ergernis af wat de zin van dit soort door onszelf gefinancierde programma’s eigenlijk is. Moeten we ons vergapen aan die mannen, die zich moeiteloos niet alleen door de crises heen sloegen, maar er ook nog een aardig zakcentje aan verdienden? Het betere soort lijkenpikkers dus!
    Terwijl onze buurman van de overkant vecht om het hoofd boven water te houden en de buurvrouw 2 huizen verderop haar kinderen nauwelijks meer behoorlijk kan kleden.
    Hoe lang pikken we dit soort zelfgenoegzaam leedvermaak [want dat is het, verpakt in narcisme] nog?
    Dezelfde vraag kunnen we stellen [daarom kwam ik er ook op] aangaande de hooghartigheid van kamergeleerden als die van Kampen en Tolkens, die ons de les menen te kunnen lezen via wat niet meer dan een compleet lulverhaal is?

    • Blasé, zo mag je die 3 heren zeker omschrijven. Past goed bij de presentator trouwens:).
      Wat Pauw met zijn serie doet [ik heb in het verleden meer van zijn gesprekken gezien met uiteraard de onvermijdelijke BN’ers, die blijkbaar echt als ons rolmodel moeten fungeren] is het “versoapen” van de actualiteit. Ik zeg “versoapen”, omdat Pauw acteert alsof hij diepgravend bezig is, waar dat in werkelijkheid verre van het geval is. Er wordt van voorspelling naar voorspelling gewipt, waarbij achteloos over complete flaters wordt heen gepraat. Van het oorspronkelijke doel van het programma blijft zodoende weinig over. Wat mij betreft hoeft niet over 5 jaar weer een rondje langs inderdaad die vijver vol narcisten te worden gemaakt.

  4. bewust wordt toegewerkt naar situaties, die wij nog maar 3-4 jaar geleden als “Griekse of Portugese toestanden” kenden?

    Even hierop inhakend en verwijzend naar de Europese verkiezingen: Nieuwsuur had gisteren de 1e aflevering van een 5-deligen reportageserie van vrouwtje Dekkers. Zij is in verschillende EU-landen geweest [gisteren was Zweden de opener] om de anti-Europa stemming te peilen. Mischien wel nuttig om te bekijken. 2e aflevering zaterdag in Nieuwsuur,

    • Ik heb de aflevering van gisteren gezien, Arno. En de volgende in mijn agenda gezet. Griekenland komt dacht ik ook aan de beurt. Er moet wel in ogenschouw worden genomen, dat Dekkers zeker niet de echte zwarte kanten zal laten zien. Want anders loopt ze straks ook ergens planten te verzuipen 🙂

  5. Hoe snel kunnen dingen veranderen? Of: hoe snel en zonder enige moeite kunnen verworvenheden, waar generaties voor hebben gevochten, worden afgenomen.
    Dat waren mijn gedachten bij het lezen van het log en daarna de reacties van Willem en Paul. [Ik had dus even tijd nodig om dat allemaal op me te laten inwerken. 😉 ]
    En toen ik de clip van de film bekeek viel bij mij het muntje. Toen hoorde ik een tegenpresterende slaaf zeggen “I just followed the instructions. There must be someting wrong with the instructions.” En de vrouw van DWI zegt vanaf haar balkon: “You’re here to work. Anything else gets you a hundred lashes”.
    Ik denk niet dat het veel moeite kost om die woorden naar het 2013 van de participatiewet te vertalen 😦

    • Je pikt er feilloos het meest sprekende fragment uit, O. Vervang de slaaf door een tegenpresterende bijstandstrekker, “the instructions” door Kleinsma’s waanzinnige plannen en en “the southern lady on the balcony” door een DWI-toezichthouder en je hoort de woorden al:
      “ik deed gewoon wat u zei dat ik moest doen; dat er planten doodgaan komt omdat ze verzopen werden is logisch. Het klopt niet dat ik maar water moet blijven geven” Toezichthouder:”U bent hier om water te geven en dus is dat wat u doet. Als u er moeite mee heeft om als “volwaardig” mens deel te nemen aan onze participatiemaatschappij dan zegt u het maar. 3 maanden schorsing van uw uitkering is zo geregeld”.

  6. Ik denk zeker te weten of heb althans het zeer sterke vermoeden, dat er mensen zijn, die na lezing van het log en vooral Willem’s aanvulling daarop het onaangename gevoel zullen hebben gekregen, dat ze een niet al te best horrorverhaal is voorgeschoteld.
    Hoe verkeerd zou die interpretatie zijn.Veel van wat Willem in inktzwart schetst in zijn laatste stukje gebeurde al eerder, in sommige gevallen nog niet eens zo lang geleden. Andere hoofdrolspelers, vrijwel identieke aanpak.
    Zijn lange aanloop naar die verschrikkelijke voorspelling aan het eind is hoe hard dat ook mag overkomen feitelijk niets anders dan een schets van wat mensen al is overkomen of zal overkomen.
    Ik heb uitvoerig de tijd genomen om alles wat ik over het rapport kon vinden én over zich in de praktijk voor doende situaties kon achterhalen bij elkaar te schrapen en tot me te nemen.
    Op mijn beurt trek ik daar wat conclusies uit, die ik graag met jullie deel.
    1 Zowel dat geval m.b.t. de nietjes als het geval van de planten deed/doet zich in de praktijk van de participatiesamenleving voor.
    2. Het is op een zieke manier ironisch dat er in Amsterdam bij de Dienst Werk & Inkomen een afdeling bestaat , belast met het aansturen en vooral controleren van mensen, die de tegenprestatie verplicht moeten leveren, die de naam “De Heling” heeft gekregen. Wat er bij “De Heling” gebeurt [en bij gelijksoortige DWI-afdelingen in den lande maar vooral de grote steden] heeft niets met het “helen” van mensen te maken maar alles van doen met het downgraden van mensen. Noem het hersenspoelen, het herprogrammeren, in ieder geval is er sprake van het moedwillig afnemen bij mensen van het restje menselijke waardigheid wat hen nog overbleef.
    3. Ook ik herken, met RadaR, de overeenkomsten met de slavernij van vroeger; allerlei kenmerken overlappen elkaar. Zinloos werk zonder protest, slecht beloond, mensonterend. Wat dat betreft kan de clip van 12 years a slave niet anders dan als zeer treffend worden gezien.
    4. Het getuigt van de meest schandalige vorm van hooghartigheid, dat van Kampen en Tolkens durven te concluderen, dat de “tucht” van zinloos werk en daaraan verbonden strenge regels beter voor mensen zou zijn dan hen menselijk te behandelen via het begrip opbrengen voor wat hen is overkomen. De arrogantie gekoppeld aan het volledig ontbreken van enige werkelijke empathische gevoelens jagen mij werkelijk schrik aan.
    Zouden van Kampen en Tolkens dergelijke schandelijke dingen pakweg 20 jaar geleden in de openbaarheid hebben gebracht, ik heb het sterke vermoeden dat ze meteen hadden moeten vluchten. Nu kunnen dergelijke dingen wel worden gezegd, omdat ze van overheidswege worden “gedekt”.
    Van Kampen en Tolkens [op instigatie van diezelfde overheid] zeggen feitelijk, dat heropvoeding van burgers via zinloos werk en tucht waardevoller is dan het recht doen aan de menselijkheid en de menselijke waardigheid.
    Lees die laatste alinea een paar keer en er zullen vrijwel zeker mensen zijn, die met mij [RadaR en Willem] zullen denken “Waar heb ik zulke woorden ooit in soortgelijke vorm eerder gehoord of gelezen?”.
    a. in de Negerhut van Oom Tom c.q. de film 12 years a slave.
    b. in 1984 van George Orwell
    c. in de jaren 30 en 40 van de afgelopen eeuw, toen weerzinwekkende uitvindingen als werkkampen, heropvoedingskampen e.d. praktijk werden.

    Beseft de Nederlander wel voldoende wat een deel van hun landgenoten ondergaat? Dat er niet langer in theorie maar inmiddels in de praktijk ook achter de dijken bewust wordt toegewerkt naar situaties, die wij nog maar 3-4 jaar geleden als “Griekse of Portugese toestanden” kenden? Beseft men wel, dat er in het 2e decennium van de 21e eeuw vrijheden worden afgepakt, die tot voor kort als vanzelfsprekendheden werden beschouwd?
    En dat hoe langer men daar met gebogen hoofd in mee gaat er geen keer ten goede zal zijn te verwachten maar juist alleen maar verdere verslechtering.
    De overheid is er voor ons en handelt namens ons [voor zover u dat zou zijn vergeten]. En dan is het onvermijdelijk, dat men brutaalweg komt met stellingen als “zinloos werk en tucht werken in het voordeel van de mensen, die er aan worden onderworpen” [vrije vertaling van de conclusie van v. Kampen en Tolkens’s]. Omdat mensen die het treft en zij die het nog zal treffen zich zonder noemenswaardig protest laten onderwerpen. Zo wordt willoosheid en apathie simpel verdraaid tot een bereidheid om zich naar de regels te schikken.

    Ik sta volledig achter RadaR’s oproep om duidelijk en eenduidig protest. Waarbij ik de onderbouwing met verwijzing naar het lot wat volgende generaties zou kunnen wachten, 100% onderschrijf.

    • @Paul

      Volledig helder en duidelijk verhaal waar ik het niet anders dan mee eens kan zijn.

      Het gezegde “in tijden van grote nood leert men zijn vrienden kennen” is wel heel wrang van toepassing, want was het niet zo dat “de Volksrant” tot voor kort het overwegend “linkse” geweten vertegenwoordigde??

      Overduidelijk heeft men daar het zogenaamde “sociale” gezicht waarin het verheffen van de werkende klasse de hoofdlijn was verlaten en laat men overduidelijk zien waar de heersende linkse elite nu echt voor staat, niks verheffen, slechts uitbuiten en eigen positie beschermen telt, hiermee is dit blad afgedaald tot het nivo van partijmagazine voor en door de neofascistische hordes en is zelfs je reet ermee afvegen nog teveel eer voor een dagblad wat zulke godvergeten fascisten de ruimte geeft om hun gore denkbeelden te ventileren.

      Protest??? Ja prima maar hoe en wie dan ????

      • @Willem: de Volkskrant doet al een aantal jaren, wat voor velen gemeengoed is geworden. Men biedt een platform aan het volk, wat de dienst uitmaakt. Simpelweg een overlevingsstrategie.
        Het soort redacteuren, waar jij aan appelleert lopen er al tijden niet meer rond. Wel veel representanten van de nieuwe lichting, die nadrukkelijk de indruk wekken, dat de huidige wereld en wijze waarop die wordt bestuurd ook voor hen de enig mogelijke en dus juiste is.
        In de afgelopen tijd zijn oudere columnisten van het toneel verdwenen en vervangen door new school exemplaren, die zoals het hoort de diepgang van een babybadje hebben. Onafhankelijkheid van pers, van media is tegen een forse beloning ten grave gedragen.
        Er wordt zonder enig commentaar van de redactie alle ruimte geboden om waanzinnige stellingen [bedoeld als een slecht soort propaganda, zoals in het onderhavige geval van v Kampen en Tolkens bedrijven t.b.v. Stasi Jetta’s plannen rond de bijstand] te presenteren.
        Waarbij het me wel verheugt, dat zo’n column een groot aantal reacties oproept, in meerderheid met een afwijzend karakter.

        Wat betreft jouw naar twijfel riekende reactie m.b.t. het laten horen van een protest nog het volgende. In meerdere opzichten geldt hier het principe van de gestage druppel.
        Waar tijdens het kamerdebat over de plannen van Frau Kleinsma in december vorig jaar nauwelijks van een substantieel geluid sprake was, is ruim een maand verder, waarin praktijkeffecten optraden vanuit gemeentelijke activiteiten, die vooruit lopen op de wetgeving in wording, inmiddels een gewaarwordingsproces op gang gekomen. Steeds meer burgers én potentiële slachtoffers krijgen een duidelijker beeld van wat staat te gebeuren. En hoe hen dat mogelijkerwijs rechtstreeks kan gaan raken. Waardoor de proteststem aan volume blijkt te winnen.
        En hoe vaker over die plannen van Kleinsma wordt geschreven en gesproken, hoe meer de verontwaardiging zal toenemen. Wat mij doet vermoeden, dat straks als de wetgeving door de kamers moet, het protest duidelijk hoorbaar en zichtbaar zal zijn.
        Mocht dat onvoldoende zijn om te voorkomen dat de wetgeving wordt afgeschoten, dan zal het daaruit voortkomende gevoel van verontwaardiging worden meegenomen naar de Europese verkiezingen. En juist die Europese Verkiezingen zijn de weg naar het vallen van dat verdoemde kabinet.

  7. Zoals inmiddels al tragisch genoeg voor tien zo niet honderdduizenden Nederlanders realiteit is hoop ik voor dit duo neofascistische wetenschappers dat ook zij binnen afzienbare tijd te maken krijgen met;

    Verlies van baan door inkrimping/bezuiniging welke dan de oorzaak gaat worden voor een uiteindelijk enorm inkomensverlies, immers spaargeld raakt op, kans op nieuwe baan is minder dan nul, huis is opgegeten, de familie en vrienden kunnen ook niets meer lenen, de schulden stapelen zich op en plots is de altijd zo vriendelijke hypotheekverstrekker ineens een stuk minder vriendelijk waardoor de kans op verlies van het enige van financiële waarde wel heel erg dichtbij komt.

    Deze situatie leidt tot spanningen in de relatiesfeer, ineens zijn de begrippen “houden van” en “tot de dood ons scheid” herleid tot niets meer dan wat ze altijd al waren namelijk slechts “dode woorden” en uiteindelijk word besloten tot scheiding, omdat ook de “privé” gemaakte schulden niet kunnen worden afgelost is daar ook ineens het fraaie spook van het “sociale isolement” aan den horizon verschenen en ooit zo leuke “werk” contacten en collega’s nemen geen telefoon meer aan en reageren enigszins besmuikt en soms verontwaardigd wanneer er met hun contact word opgenomen.

    Deze scheiding mond dan onherroepelijk uit in wat dan zo fraai heet een “vechtscheiding” immers de “provider” kan niet meer of onvoldoende nog “providen” en de vrouw gaat de kinderen in stelling brengen, want er is voor de vrouw niets anders meer, immers de financiële basis is weggevallen, zij heeft daardoor geen enkele andere keuze meer tot het “bestraffen” van het falen van de “provider”, en daar waar de vrouw alle steun verkrijgt de wenselijk is staat de ex-provider er tot zijn verbazing (want ja, sociale omgangsvormen had deze nooit nodig, nog ooit gebruikt of was daartoe zelfs maar in staat toe)gans alleen voor.

    En binnen anderhalf a twee jaar (soms iets sneller, soms iets trager) is de ooit zo gevierde neofascistische wetenschapper afgedaald tot de krochten der samenleving want, huis is verkocht met een dik verlies welk verlies bovenop de al bestaande schuldenberg komt, recht op een sociale huurwoning is er niet waardoor de gewaardeerde wetenschapper aangewezen is op de veel te dure “particuliere” kamer/woningmarkt en daarbij tot de ontdekking komt dat hij dit niet kan betalen want de afgrijselijke vol met allerhande profiteurs zittende bijstand lonkt en is nakende waardoor slechts de optie van een achteraf kamertje (indien hij gelukkig genoeg is daarvoor) nog rest, maar ja een kamertje vind zijn bijna vergeten ex-eega geen goede omgeving voor zijn kinderen en deze holt daarom naar de rechter om hem de omgang verder te verbieden wat ook negen van de tien keer door de rechters word gesteund.

    En dus is binnen maximaal 2 jaar de neofascistische wetenschapper verworden van een gevierd man in een hopeloos geval met enorme gigaschulden waar hij nooit meer afkomt, een ex-relatie waar slechts hogere machten van weten of daar ooit nog iets goeds uit komt, van een vrijstaand huis met dikke leasebak op de oprijlaan tot zesdehand fiets en een schamel kamertje, en van een inkomen van tig maal modaal tot iets meer dan 600 euro, en geen enkel uitzicht op het verkrijgen van een baan want A. deze zijn er niet en B. meneer is al te oud en in bezit van een merkwaardige (voor)opleiding die 30 jaar terug razend interessant was maar die in de huidige marktconforme participatiesamenleving slechts leid tot opgetrokken wenkbrauwen.

    Maar na al deze rampspoed en diepe ellende wist de ooit zo gevierde neofascistische wetenschapper dat de situatie weliswaar hopeloos was maar niet verloren want had hij ooit niet een zinvolle bijdrage geleverd middels een pseudorapport aan de “participatiemaatschappij?

    Jazeker, had hij dat en goed ook dus hij wist dat zinvolle slavenarbeid op hem wachtte, helaas had hij buiten de waard gerekend, deze waard in de vorm van enkele wetenschappelijke ook al fascistische ex-collega’s hadden in de periode dat hij bezig was te overleven een nieuw zeer gefundeerd rapport gepubliceerd waarin men nog een klein stapje verder ging, daar waar onze neofascistische pseudo wetenschapper slechts pleitte voor dwangarbeid en de invoering van een moderne vorm van uitbuiting en slavernij pleitten zijn ex-collega’s ervoor om niet alleen maar iedere bijstandstrekker als wanstaltige profiteur te zien neen deze smerige bijstandtrekkers waren niet alleen schuldig aan alle misstanden zij waren ook de oorzaak ervan en dus vond men in het nieuwe wetenschappelijk zeer verantwoorde rapport dat het wellicht een goed idee was om enige zogenaamde werkkampen in het oosten van het land in te richten waar een aantal select geselecteerde en opgeleide overheidsdienaren door het gebruiken van Zyclon B voor een definitieve Endlösung indachtig het fraaie gedachtegoed van ene A. Eichmann voor het bijstandsvraagstuk zou gaan verzorgen.

    .

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s