ADORATIE VOOR KUDDEGEDRAG

Het heeft zelfs voor de met het meest gestaalde karakter gezegenden onder ons toch iets vertederends. Hoewel het aangeraden is, daar vooral als man niet al te veel van te laten merken. Want voor je het weet heeft iets of iemand je zonder dat je het weet of beseft van het stempel “mogelijk pedofiele aanleg” voorzien.
Waar ik op doel was de groep meisjes van 10-14 jaar, die gisteren bij van Nieuwkerk aan tafel werden genodigd om hun onmetelijke adoratie voor een boybandje te tonen. De bedoeling was dat ze ook zouden komen vertellen waarom die adoratie er was, maar dat liep de mist in. Omdat meisjes van die leeftijd niet zo goed zijn in het begrijpelijk vertellen.
Dan vrees ik dat hun tegenpolen daar toch beter in zijn, want soms hoor ik een knulletje van 13 over voetbal praten op een manier waar de Zeiksnor en de zichzelf nog steeds almaar grappiger vindende Gijp een puntje aan kunnen zuigen.
Omdat singer/songwriter koning Beelen [die omschrijft tegenwoordig ook een band al als een groepje singer/songwriters] als side kick aan tafel zich liet ontvallen, dat het boybandje 01Richtingin kwestie [Eenrichtingsverkeer] een prima nieuw album had gemaakt mochten we het meemaken, dat al die gezichtjes, waar een opvallende variëteit in te bespeuren was, waardoor je de gedachte werd opgedrongen, dat het wel te verklaren was dat sommigen nu alles meepakken wat ze zien en horen, want als ze eenmaal groot zijn dan is die kans er niet meer, al die gezichtjes dus zowel de geluidsbarrière doorbraken als het wereldrecord stralen braken. Of je wilt of niet: je moet er om lachen. En dat deed ik ook. De jongste van het stel [10 jaar] gilde, dat ze al helemaal aan het dromen was van de 140 posters aan haar muur en van het straks weer onder haar dekbedje schuiven, waarop al haar goden zijn afgebeeld. Voor elk van de helden 1 dekbedovertrek.

Er is een periode geweest, dat ik werkelijk niets begreep van dergelijke op waanzin lijkende vereringsrituelen. Als jongetje heb ik daar nooit last van gehad. Ik ben mijn leven lang al fan [zo heette dat ooit] van Golden Earring [om maar wat te  noemen].
Maar ik heb nooit onder een dekbed met de knar van Barry Hay erop geslapen. En geen van de mannen heeft ooit levensgroot in mijn slaapkamer gestaan. De enige keer, dat ik 0hottereen handtekening bij de heren ging halen was ook nog eens omdat een vriendin mij gesmeekt had dat te doen.
Misschien ligt daar wel het antwoord: adoratie in de proporties die ik beschreef is een puur meidending, waarbij het begrip “meiden” al geruime tijd is uitgebreid tot een leeftijdscategrie 6 – 59 jaar. If you get my drift.  [Teiltjes af te halen in de kantine].

Rest de vraag waar houdt adoratie op en begint kuddegedrag? En hoe vergaat het in de huidige tijd het meisje of de jongen, die niets moeten hebben van wat de wet van de grote getallen hen voorschrijft? Want gillende keukenmeid uithangen in de huidige tijd is in mijn ogen iets heel anders dan hetzelfde doen in de jaren 60 en 70. Ik toonde daarvan laatst beelden, die lieten zien, dat puur op het oog wat nu gebeurt niet verschilt van het gedrag van nu opa’s en oma’s in die jaren 60 en 70. Het verschil zit hem specifiek in wat er anno nu achter hangt. Idolaat [ of zo u wilt idioot] gedrag kent, net als bijna alles, niet meer de veiligheid van de beslotenheid.
Beelden van die meiden bij DWDD kunnen as we speak al circuleren over de bekende kanalen. En  wellicht is er wel een werkgever, die over een paar jaar de meid tegenover zich bekijkt met die beelden in zijn achterhoofd.

Als volwassenen weten u en ik, dat er dat moment komt, waarop van je wordt verwacht, dat je aansluit bij de kudde. Waarom dwingt onze maatschappij van de 21e eeuw kinderen om op steeds jongere leeftijd in de pas van de kudde te lopen? Persoonlijk had ik me veel prettiger gevoeld als er tussen die meiden bij DWDD al was het er maar één  had gezeten, die zich anders gedroeg dan de rest. Helaas!

Advertenties

22 thoughts on “ADORATIE VOOR KUDDEGEDRAG

  1. Als kind vraag je vaak af ” waarom moet alles zo precies volgens de regeltjes van de “grote mensen”? “. Eenmaal zelf groot mens ga je zelf meedoen aan het in stand houden van die regeltjes. Zouden er meer mensen zijn, die zich regelmatig afvragen “waarom maken wij het onze kinderen zo moeilijk?”

    • 1e antwoord: omdat het een logisch gevolg is van het je onderwerpen aan een prestatie- annex consumeermaatschappij. Er zijn bijvoorbeeld ouders, die alles in het werk stellen om er voor te zorgen dat hun kinderen het beter zullen hebben dan zij het zelf in hun jeugd hebben gehad. Op zich niets mis mee. Het probleem zit hem in het gegeven, dat maar al te vaak compleet uit het oog wordt verloren of die kinderen ook gelukkig[er] zijn.

      2e antwoord: ik denk dat je niet moet onderschatten hoeveel ouders in de stellige overtuiging verkeren alles goed te doen als het om hun kind gaat.
      Helaas komen er steeds vaker cijfers naar buiten die op het tegendeel wijzen.

  2. Zit er, vooral wat die kinderen betreft , maar zeker ook in ruime mate bij hun ouders, niet vooral een element van “vluchten” in?.
    We hadden het eerder over die docu van de Maar; die maakt eens te meer duidelijk onder welke voortdurende druk [vele malen erger dan wij als kinderen hebben ervaren] kinderen vrijwel voortdurend staan. Is die druk er een keer niet van school, dan is die er wel in gezinsverband. In onze jeugd kwamen gebroken gezinnen slechts zeer in minderheid voor. Nu is een grote meerderheid van kinderen onderdeel van zo’n gebroken gezin en maken dus de spanningen die daar bij horen mee.
    Dus vlucht je naar andere “werelden”. Waar weer die andere druk geldt: die van voorgeschreven gedrag volgens de heersende code. Als je in een klas terecht komt waarin de One Direction meiden heersen dan kun je als meisje niet veel anders dan je aan de kuddediscipline onderwerpen om te voorkomen, dat je een “outcast” wordt.

    • Die kuddediscipline is er zeker, O. En die wordt op een vakkundige wijze door “maatschappijvormers” gecultiveerd en gestimuleerd. Inderdaad geldt, dat je als jeugdige de keus hebt uit meedoen [=gehoorzamen] of het risico lopen geen leven te hebben. Dat legt een soms immense druk op kinderen.

  3. Maar ik heb nooit onder een dekbed met de knar van Barry Hay erop geslapen. En geen van de mannen heeft ooit levensgroot in mijn slaapkamer gestaan.

    Dit valt me eigenlijk een beetje van je tegen 😛

  4. Ik denk dat vroeger – zo oud ben ik nog niet 😉 – de bepalende informatiebronnen veel diverser, minder gecentraliseerd en gelijkvormig waren, waardoor er vanzelf meer variatie ontstond in groepen en subculturen. Er was een grotere diversiteit, meer keuzemogelijkheden en keuzes maken leidt tot het ontdekken van persoonlijke voorkeuren en individuele ontwikkeling en onafhankelijk denkende mensen.
    De hedendaagse tieners drinken dezelfde virtuele soep en dat maakt hen hersenloze klonen, zonder idee van de echte werkelijkheid (dat is dubbelop).

    • Opvallend wat je in je 1e zin zegt, Pieter. Veel mensen hebben nl. het idee, dat met de komst van internet informatiebronnen juist fors zijn toegenomen. Ook in diversiteit. Als men wil kan men over vrijwel elk onderwerp iets vinden, vaak zelfs heel leerzame dingen. Men moet dan wel bereid zijn om dieper te graven dan de 1e schil. En daar heb je m.i. wel een goed punt. Er is een dikke schil gebouwd door de usual suspects, die jij beeldend omschrijft als “virtuele soep”. Veel mensen komen niet verder dan die soep, lijken ook niet verder te willen komen. Ze hebben niet het besef,dat ze daarmee en daardoor in een wereld worden geleid, die als enorm wordt ervaren, maar in feite smaller is dan ooit te voren.

      Ik denk, dat we [andere reageerders, jij, ik en onze gastheer] het op dit punt wel met elkaar eens zijn. En dat de jeugdige generatie de duidelijke exponent is van die laat ik het maar verarming noemen.

      Maar Radar stelde eigenlijk de vraag waarom dit proces plaatsvindt. Welk doel kan er mee worden nagestreefd.Tot nu toe blijkt Leon de enige die een antwoord op die vraag geeft. En met dat antwoord kan ik eigenlijk prima leven.
      Het lijkt er inderdaad op, dat “men” er naar streeft een 1-dimensionale mens te willen scheppen, waarvan het levenspatroon via een vast omlijnd scenario moet verlopen. Om het met jouw woorden te zeggen. er moeten zoveel mogelijk klonen komen, waarvan beangstigend exact vast staat wat ze doen, wat ze leuk vinden, wat ze graag [moeten] willen hebben, wat ze eten, waar ze heen gaan etc. etc. Zodat “men” op elk gewenst moment als de noodzaak zich voor doet in kan grijpen , bij kan sturen, controleren, kan diskwalificeren.
      Kortom, een groot deel van de dingen, die Orwell een kleine 70 jaar geleden schreef. Dat baart mij grote zorgen, die nog worden versterkt als ik constateer hoe vooral jonge mensen, maar zeker zij niet alleen, zich probleemloos tot verslaafdheid aan wat Leon hun oormerk c.q brandmerk noemt hebben laten leiden

    • Het kan nooit kwaad van een buitenstaander te vernemen hoe hij tegen de kwestie van het kuddegedrag aankijkt. En daarbij stoort het geheel niet, dat je dat ter onderstreping dubbelop doet. 🙂

      • Haha, sorry voor de open deur en dank voor de ruimte Radar. En Paul voor de duiding.

        Wie zijn die “men”? Welke drijvende kracht gaat er achter schuil? Is het een organisch samenspel tussen de menselijke aard en de mogelijkheden, waarbij er zijn die handig profiteren en anderen die gebruikt worden of is het een vooropgezet plan, waarbij ingespeeld wordt op primitieve menselijke eigenschappen, zoals begeerte, groepsgedrag, gemakzucht, ijdelheid?

        Ik bedoel: bedrijven hebben hebben belang bij grip op de markten, grote bedrijven zoeken invloed op het beleid en infiltreren in overheden. Kijkend naar de onthullingen over spionage, bestaat er een grote verwevenheid tussen westerse overheden, ook multinationals zijn daar nauw bij betrokken. Wat ik me dan afvraag is: zijn er, in dat grote samenspel tussen overheden en bedrijven, groepen en individuen die afzonderlijk hun positie in hun eigen voordeel aanwenden en samenwerken wanneer hun belangen overlappen of is er sprake van een dominerende partij die gestructureerd en vooropgezet bezig is om de controle te krijgen over complete samenlevingen?
        Klinkt nogal conspiracy theory, maar kijkend naar analyses van bijv. hoe rijkdom is verdeeld of hoe politieke campagnes worden gefinancierd en bepaalde kiesstelsels werken of hoe regelgeving tot stand komt onder druk van lobbygroepen, corruptie, diplomatie of in niet democratische landen door het juiste regime te steunen, lijkt er een (steeds) kleine(re) groep machtigen die zijn invloed laat gelden en bepaald wat er gebeurt, in grote lijnen of meer gedetailleerd..
        Hoe pessimistisch zien jullie de toekomst?

      • Wel. ik zou me gemakkelijk van die toch wel zware vraag die je bij ons neerlegt, kunnen afmaken, Pieter. door simpelweg te stellen, dat mijn toekomsthorizon relatief gezien zo smal is [ik ben niet zo piep meer als ik me graag voordoe 🙂 ] dat de betekenis van een visie daarop marginaal is. Toekomstdenken is vooral het [normaliter] voorrecht van de jongeren onder ons. Omdat zij [in theorie] die toekomst in eigen hand hebben of tenminste zouden moeten hebben.
        Ik voeg niet zo maar “in theorie” toe. Daarmee probeer ik uitdrukking te geven aan het gevoel, dat veel jongeren van nu om diverse redenen nauwelijks de behoefte lijken te hebben om werkelijk aan de toekomst [niet de individuele, maar een toekomst die de grenzen van het individu overstijgt] te willen werken.
        Die gedachtegang sluit m.i. redelijk aan bij wat al eerder werd besproken: het feit, dat zij lijken te hebben geaccepteerd, dat de huidige samenleving hen vormt [het kloon-principe] in plaats van andersom.
        Misschien is dat wel één van de grootste verschillen met de periode, waarin ikzelf van adolescent tot volwassene transformeerde. Zonder daar overdreven over te doen werd in mijn jeugd getracht , ongehinderd als wij waren door internet, beïnvloeding door media [die m.i.nu sterker is dan ooit te voren, zonder dat men dit werkelijk onderkent], zonder het door mij vervloekte mobieltje, een samenleving vanuit deelnemers van die samenleving zelf op poten te zetten. Met uiteraard alle tekortkomingen van dien, want mensen die geen fouten maken worden ook nu nog niet geboren.
        Dat is mijn referentiekader als ik naar de huidige samenleving kijk. Ik had nooit verwacht, dat met mijn jeugd in gedachten, wij allemaal zouden accepteren, dat er in de 21e eeuw [maar het begin ligt eerder] een samenleving zou worden ontwikkeld als die we nu hebben. En waarvan jij de belangrijkste eigenschappen prima opsomt.
        Ik kan me over dat feit met regelmaat nogal boos maken; de neerslag daarvan is meestal hier te vinden. Als ik vanuit een dergelijke positie een visie op de toekomst zou moeten geven, er zou een inktzwart beeld ontstaan. Niet omdat ik dat graag wil, maar sec omdat er zo veel signalen zijn in de huidige tijd, die op dat inktzwart wijzen. Met milieu e.d als één van de belangrijkste. En daar direct achter aan het keiharde gegeven, dat de mens de dienst uitmaakt , wat weleens de grootste blunder in de geschiedenis van deze bol zou kunnen blijken te zijn. Maar dan begeven we ons op een gebied waar veel meer woorden nodig zijn om er iets zinnig over te zeggen.
        Afrondend: i.p.v. een visie [wat is het nut jonge mensen een deprimerend beeld voor te houden, terwijl het merendeel ervan de wereld van nu zo aanbidt?] probeer ik het vaak in een [wat vriendelijker] waarschuwing te verpakken. Wat de ene keer beter werkt dan de andere, merk ik.

        Ik hoop, dat ik op deze wijze je vraag enigszins heb beantwoord. Maar er zullen waarschijnlijk nog anderen met hun reactie komen. Het is niet iedere dag , dat zo’n vraag als de jouwe hier wordt neergelegd.

        Nog één opmerking over dat begrip conspiracy theory. Wie wat er vooral de afgelopen 5-10 jaar is gebeurd en bekend is geworden op een rij zet en doorziet kan niet langer met goed fatsoen volhouden dat er alleen conspiracy theory bestaat. Conspiracy, dat zou het juiste woord moeten zijn. Zij die desondanks zich blind blijven tonen [veelal omdat hun minimale bevattingsvermogen hen daartoe dwingt] zijn m.i. te beklagen. Want zij ontkennen de werkelijke aard van hun eigen soort. Ik ken geen dier, wat tot zoveel domheid in staat is.

      • Radar, hoewel de onderliggende betekenis van je antwoord somber stemt, vind ik het in zekere zin ook geruststellend, omdat het mij bevestigt in mijn beeld van de samenleving, wat geleidelijk vorm en samenhang krijgt. Om richting te bepalen, is het nodig de positie ten opzichte van het landschap te kennen en een bestemming te kiezen.

      • Correct en dus mee eens, Pieter. Het wordt alleen een probleem als te veel mensen [jong en oud] een laat ik het voor het gemak maar SBS- en/of RTL-landschap willen zien en als bestemming de nieuwste Apple of Samsung zien of de wereld van The Voice of Holland als het ultieme doel kiezen. Overigens, je moet gezond realisme niet met somberheid verwarren 🙂

      • Interessante gedachtewisseling. En ja zeker , het past precies bij het karakter van de huidige Goor-en-Geeriaanse samenleving. dat realisme vaak wordt weggezet als somberte. Want realisme verpest de feeststemming immers?

      • Het is, zo heb ik na enig denkwerk geconcludeerd, zoals RadaR zegt. Het is best valide om als minder jonge generatie een visie te hebben op de toekomst. Maar die al te openlijk uitdragen, dat ligt toch iets anders.Het is het mooiste wat er is om jonge mensen idealistisch over de toekomst te horen praten. Ik kan daar van genieten, waarschijnlijk ook omdat ik mezelf er in terug zie . Regelmatig moet ik lachen, soms mijn hoofd schudden.
        Is niet juist de taak of misschien wel plicht van de oudere generatie om de jongere de ruimte te geven om zijn niet beïnvloede eigen beeld te vormen? Waarbij hoogstens wat “afremwerk” nodig is om de koppeling met de realiteit niet te verliezen..Net als RadaR zie ik veel meer heil in het van commentaar voorzien van de actualiteit en het proberen te doorgronden van de gevolgen voor de korte termijn. Daar zit dat waarschuwende element in.
        Natuurlijk denk ik en praat ik ook over de lange termijn, maar met generatiegenoten en dus in beperkte kring. De rol van partypooper, i.c. de verjager van de dromen die jonge mensen moeten hebben ligt mij niet.
        Af en toe op de rem trappen, daar blijft het bij 🙂

  5. Er moet maar eens grondig worden onderzocht wat er nu precies in 25 jaar is gebeurd, waardoor mensen, incl. de jeugdigen, zijn geworden tot wat ze nu zijn. Waarom gezonder en beter opgeleid hand in hand moest gaan met voorspelbaar en1-dimensionaal, met egoïstischer en narcistischer. Waarom dat met de generatie daarvoor, die toch ook stormachtige ontwikkelingen heeft meegemaakt, niet is gebeurd.
    Kinderen als waar RadaR het over heeft, ze maken me aan de ene kant aan het lachen maar aan de andere een beetje droevig. Je zult maar gedrild worden op die leeftijd om van het ene hoogtepunt naar het andere te leven. Wat blijft er over voor straks, als ze ouder zijn.

  6. Jonge meiden komen al enige tijd ook gewoon van de lopende band RadaR. Je denkt toch niet dat ze nog steeds bestaan in de uitvoering en met het karakter, waar jij gezellig mee scrabbelde?

    • OKÉ Arno, je onderschrijft dus mijn bevinding. Maar daarmee geef je nog geen antwoord op de vraag “waarom”.

      Overigens was scrabble iets wat ik bij voorkeur op familiebijeenkomsten speelde. 😉

      • En daar zaten zeker Tante Corrie van 83 en Tante Annie van 87 bij? 🙂
        Dat waren types [ ik had ze ook in mijn familie] die echt niet van de lopende band kwamen. Die heeft men uit mijnen gehakt 😀 Maar scrabbelen konden ze als de beste.

  7. Waarom dwingt onze maatschappij van de 21e eeuw kinderen om op steeds jongere leeftijd in de pas van de kudde te lopen?

    Het is de kernvraag, die m.i. niet zo moeilijk te beantwoorden is. Een kudde is sowieso eenvoudiger te voederen dan een trosje loslopende “dieren”. Een kudde is ook veel makkelijker te volgen, een simpel oormerk of brandmerk volstaat. En vrijwel iedereen heeft dat “oormerk” dagelijks continu aan staan. En last but not least: hoe sneller je lammetjes en kalveren leert in die kudde te verkeren hoe makkelijker wordt het later om ze naar het slachthuis te transporteren.

    • BTW dat “lammetje” op de foto naast hoe heet ie ook alweer is volgens mij eerder 69 dan 59. Zit wel veel vlees aan, maar dat is alleen geschikt om frikandellen van te draaien. Het bijbehorende geurtje zit er al aan. 😀

  8. Soms ontkom je daar niet aan, Jeanette. Het was weer eens een leerzame ervaring. 12 doorgedraaide aanstaande cassiéres en van Nieuwkerks troetelkind Alexander, die zich opwerpt als revolutionair. Matthijs was compleet van slag. En die klotekop van Beelen weer eens zien is een prima reminder voor mezelf waarom ik die gozer niet kan verdragen 😀

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s