HET ICARUS-SYNDROOM

Wil je als mens het gevoel blijven houden, dat je ook met het schuchter klimmen der jaren toch nog een volwaardig onderdeel van deze maatschappij uitmaakt dan staat je vooral de taak te wachten om mee te blijven groeien, met al die ontwikkelingen. Meegroeien, wat een maatschappij voor de één zo’n bruisend organisme maakt en voor de anders soms dodelijk vermoeiend kan zijn. U begrijpt, ik schets de uitersten. De grootste groep bevindt zich ergen middenin dat “grijze” gebied.
Op zijn tijd moet je echter wel even halt houden. Om voor jezelf te bepalen of de richting, waarin die samenleving zich ontwikkelt je tevreden stemt of somber.
De beste graadmeter daarvoor, zo vind ik nog steeds, zijn de mensen in die samenleving. Hun gedrag, hun smaak, hun handelen, hun denken e.d.
En als feitelijk enig bruikbaar vergelijkingsmateriaal heb je het verleden tot je beschikking.

Laat ik met een simpel voorbeeld beginnen. Het betreft smaak en om precies te zijn muzikale smaak. Muziek valt nog steeds onder de noemer cultuur en dat pleegt iets over “men” te zeggen.En er is referentiemateriaal genoeg voorhanden. [Overigens speel ik met de gedachte om “muziek” binnenkort eens wat meer in detail te bespreken, waarmee ik vooral mezelf een plezier ga doen].
Stelling is, dat muziek in de laatste decennia niet alleen nauwelijks is veranderd, maar dat ook ons daaraan gerelateerd gedrag [onthutsend genoeg  misschien] nauwelijks is gewijzigd.
Onlangs bekeek ik de beelden  van een concert van The Rolling Stones in het Ierse Dublin. Het dateert uit 1965! Ik zag 5 jonge mannen zich uitleven in het spelen van op rock&roll en blues gebaseerde muziek. Ik zag ook een zaal [geen dome of hall of stadion, waar de grootverdieners ons tegenwoordig naar toe weten te lokken] vol met volledig uitzinnige meisjes en jongens [die inmiddels bij leven “grannies” en “grampies” zullen zijn].
Het zou met een beetje fantasie zo maar om [zwart-wit] beelden kunnen zijn gegaan van een willekeurig popconcert anno nu.
Slechts in één onderdeel ervoer ik bij het kijken de sensatie van een onderscheid: waar alles bij dat Stones-concert [band, spelen, plezier, publiek, extase] heel duidelijk het predikaat “echt” verdiende heb ik tegenwoordig te vaak de indruk, dat veel helaas “fake” is of in ieder geval al snel zo overkomt.
Je zou het wellicht kunnen koppelen aan het feit, dat al sinds redelijk lange tijd iedereen een “held” of zoals ook wel wordt gebruikt “popster” moet worden gevonden. Zonder ook maar enige kwaliteit [niet alleen op muziekgebied overigens] te bezitten, die een dergelijke status verklaart.

Laat ik een heel ander voorbeeld geven. Door de omstandigheden gedwongen zag ik gisterenavond voor de eerste keer dit seizoen Pauw & Witteman.
Daarin zag ik een man, die mocht komen vertellen, dat hij zijn kinderbijslaguitkering aan een in kommervolle situatie verkerende moeder + 3 kinderen schonk, omdat hij zelf meer dan genoeg verdiende om zijn kinderen alles te geven. Laat er geen misverstand over bestaan: de daad op zich is meer dan genereus. Prachtig.
0IcarusVervolgens zou je kunnen nadenken over hoe het zo ver heeft kunnen komen in Nederland, maar dat punt wil ik helemaal niet maken [deze keer].
Veel meer drong zich de vraag op “waarom krijg ik zelfs nu het gevoel dat ik naar  “fake” zit te kijken?”. En het antwoord kwam er vrij snel in de vorm van de volgende vraag: “Waarom moet deze man dit op TV vertellen?”
Ooit zijn we gewend geweest, dat “liefdadigheid”, want dat was het immers, hand in hand ging met bescheidenheid. Als je 2x in de week boodschappen doet voor de slecht ter been zijnde buurman of -vrouw, als je de kosten voor een goede opleiding van neef of nicht mede- of geheel draagt en in al die andere situaties, waarin mensen andere mensen helpen, gold de bijna gulden stelregel:
dat hoeft verder niemand te weten.
Het kan/zal ongetwijfeld zo zijn, dat de man bij zijn blijkbaar nogal impulsieve daad zich niet meteen heeft gerealiseerd, dat er een gerede kans zou zijn op het tot “held” of “popstar” worden bestempeld. Maar de “gulden regel” goed doen is het fijnst wanneer in bescheidenheid verricht zal hem ook niet bekend zijn geweest. Want anders had hij er niet gezeten.
En dat besef mijnerzijds riep dat “fake”-gevoel bij me op. De vloek van televisie was daarvoor de hoofdverantwoordelijke.

Verder zag ik nog bij P&W:
– ene Tinkerbel [fake]
– ene Pechtold [faker dan fake]
– ene Stellinga, die haar eigen versie van Inside Job kwam vertellen [fake]
– de kommervolle moeder [heldin of popstar]
– dat de heggeschaar Pauw wel had geraakt, maar niet afdoende.
En werd ook meteen duidelijk waarom ik, zoals ik eerder al aangaf, voortdurend dat gevoel heb naar fake “all over the place” te kijken. Het wordt ons met scheepsladingen tegelijk geserveerd. Dat zou nog niet eens zo erg zijn, ware het niet dat de meerderheid fake en real niet meer uit elkaar kunnen houden.
Laat ik afsluiten met waar ik mee begon: muziek. Er blijkt, zo werd me verteld, flink wat commotie te zijn over een clipje van een zangeresje, wat in haar blote kont met slechts fraaie boots aan haar voeten te zien is. U moet me geloven als ik zeg geen idee te hebben waar het over gaat. Maar hysterisch werd gemeld, dat clip per uur zo vaak bekeken werd, dat er sprake is van een sensa..  o nee, dat heet tegenwoordig hype.
Ruimdenkend als ik ben heb ik er geen moeite mee en verbaas ik me er dus niet over, dat miljoenen 12-jarigen hun kans grijpen en YouTube bestormen. Zoals 12-jarigen lang geleden zich de krampen kochten aan kauwgum, omdat er in het pakje plaatjes van “starlets” [ouwe lullen taal voor “popstars”] zaten.
Maar ik hoop wel, dat onze puistekopjes door hebben, dat wat ze zien fake is.
En dat ze ondanks de immense berg fake, die de ze dagelijks over zich krijgen uitgestort toch erin zullen slagen om echt van fake te gaan onderscheiden.
“Love like a man” is per saldo te verkiezen boven “pose like a puppet”.

Advertisements

21 thoughts on “HET ICARUS-SYNDROOM

  1. Icarus nadert het moment, waarop hij zo dicht bij zijn zon komt, dat zijn vleugels zullen verbranden. Zou er al bekend zijn in welke oceaan hij gaat neerstorten; misschien kunnen we het dan live zien onder begeleiding van deskundig commentaar uiteraard van een kudde analisten. 😉

  2. Nu de CPB cijfers zijn “gelekt” wordt het overuren draaien voor onze frisse vrinden in Duh Haag. En dan te weten, dat het CPB er 10 van de 9 keer fors naast zit 🙂

    • En meestal in negatieve zin ook nog, Arno. Ik begin me eigenlijk een beetje te verheugen op wat komen gaat. Want wie pikt er van een kabinet , wat haar steun voor haar beleid tot ver onder het kritieke punt heeft zien afkalven, nog een jaar van genadeloos slopen???

      • Het antwoord op die vraag @P. is doodeenvoudig namelijk WIJ.

        Het domme volk staat zich morgen weer te vergapen aan een stukje folklore en poppenkast waarbij ongetwijfeld de prangende vraag wat onze Maximale doos I voor jurkje aan haar fascistische lijfje heeft aangetrokken de goegemeente meer zal bezighouden dan het doodsimpele feit dat van al die smerige hufters, idioten en zakkenvullende hypocrieten die beleid maken, beleid volgen, volksvertegenwoordiger of analist zijn of welke functie dan ook in die hele poppenkast hebben 99,99% van dat geteisem wat morgen met hun akelige smoelwerk en dito gebazel de treurbuis en buizenradio vervuilen word riant uit de staatsruif betaald, een gedeelte direct omdat zij onder de staat vallen en indirect via allerlei subsidiewegen.

        Maar liever dan om daar over na te denken staat de brave familie Janssen uit Surhuisterkutjeveen al vanaf 22.00 achter een hek om zich te vergapen aan al die zogenaamde pracht en praal en niet te vergeten eendracht uit te dragen middels het vendelzwaaien met een fascistisch oranje dundoek hun welwillend gratis ter beschikking gesteld door de vertegenwoordigers van die poppenkast.

        En wanneer het allemaal weer “done and dusted” is gaan ze allemaal gezellig met oogjes toe en snaveltje dicht onder hun Ikeadekbedje liggen en doen daarvoor ook nog allemaal een plas en jawel alles is weer blijvend zoals het altijd al was.

  3. Verre van aan mij om je prettige gevoel te verstoren. Maar ik mag je wel wijzen op Buitenhof straks, waarin:
    – een aantal analisten, zo neem ik aan, zullen gaan uitleggen waarom ze meer dan een week lang dagelijks te horen waren met volledig verkeerde analyses over de aanpak van het probleem Syrië,
    – het CDA wordt gepresenteerd als de mogelijk reddende engel van Rutte’s pandjeswinkel;
    – de Lehman-affaire, na de werkelijk verbijsterende beschouwing van Marijke Stellinga bij Pauw, nog eens dunnetjes wordt ontleed.
    Er zit wel interessante stof bij, vind je niet? Buma, die de Icarus-rol op zich zou willen nemen?

    • Wat ik zag, Paul is het volgende:
      – een oude man, die 10 minuten nodig had en ook kreeg om tot de conclusie te komen, dat diplomatie soms gewoon een rommeltje is, waarbij de uitkomst ver een in dit geval niet onbelangrijke kwestie van toeval aan elkaar blijkt te zitten en met de nodige ironie kan worden beschouwd. Vertel me, wist jij dat al niet voordat die oude man aan zijn verhaal begon?
      – twee jongere mannen, waarvan de één zei dat banken nu eenmaal altijd meer schuld dan bezit moeten hebben. Pieter-Jan vroeg maar niet waarom. De andere man, goed in het pak, fraai gecoiffeerd, had naar mijn mening teveel woorden nodig om duidelijk te maken, dat het toezicht op de financiële sector nog altijd nergens op lijkt. Maar, tegen een riante vergoeding ongetwijfeld, stuurt hij wel eens in de zoveel tijd een “waarschuwende” notitie aan iedereen, die op zijn verzendlijst staat.
      – een “watcher”, die mij aan een lid van de Stasi deed denken en na jarenlange ervaring de kunst van de cirkelredenering volledig onder de knie heeft [rubbish, die man] met tegenover hem het type bestuurder, wat Nederland in de situatie heeft gebracht waarin het nu verkeert: Smit [CNV]. Die draaide zijn oeuvre af [niet voor, maar wel begrip voor; niet tegen, maar wel mijn kanttekeningen].
      Kortom:2 persona’s, waar Nederland van walgt en zeer boos op is. En de ironie wil, dat het nog steeds dergelijke figuren zijn die voor ons de beslissingen nemen [zelf noemen ze dat “de bereidheid tonen om barricades te slechten, hobbels te nemen, de handen ineen te slaan………geeeeeeeeuuuw ……….”. Terwijl Nederland eigenlijk alleen maar een kans heeft op herstel, als deze oude “elite” wordt kaltgestellt.

      Samenvattend een zeer teleurstellende aflevering van Buitenhof; men had de deur aan de Javastraat open gezet en de woorden van vrijwel alle gasten, het wekt geen verbazing, “went blowin’ in the wind”. Waar ook ergens, herinner ik me uit de tekst van old Bob, ook “the answer” rond hangt.

      • NEC-Feijenoord, ongelooflijk slechte wedstrijd, maar wel 6 goals. Na een halfuurtje geruis had ik bij Buitenhof wel door, dat er daar zeker geen goals zouden vallen 🙂 Dus werd het voetbal kijken. Kun je je ook bij opwinden, maar dat is na 1,5 uur weer over.

  4. Die naakte babe in een clip heet Myley Cyrus. Mag je gelijk weer vergeten 🙂 En het was een andere [selfmade] babe, Sylvana, die stuiterend bij “de Ratelaar” aanschoof om het wereldnieuws te brengen: 83 miljoen hits and rising. Vooral zo’n Sylvana, toch ook 40 inmiddels, komt dan heel armzalig en zielig over.
    Ik heb er nog één vers van de pers trouwens. Toen ik mijn eitje tikte pakweg een half uur geleden hoorde ik hem op de radio. “Dinsdag is Radio 1 erbij: de Troonrede met Koning Willem-Alexander!!!! Heet van de naald, vers van de pers, met alle achtergronden en meningen. Dit mag u niet missen”. Alsof het om een extra-PinkPop ging. Of Gay-parade 😛 Gelukkig was Zus ook al wakker, dus kon ze even op mijn rug timmeren, want ik verslikte me op een grandioze manier. Wim-Alex is ook toegetreden tot de orde van de “popstars”. Bij de media in ieder geval. Nu wij nog 😦

    • Wat ene Sylvana te melden heeft kan me absoluut aan mijn anaalkanaal oxyderen. Net zo goed als wat de eerste koninklijke voorleeswedstrijd oplevert trouwens. 🙂 De veel te vroege intrede van de echte herfst, dat houdt me bezig. Het bokbier komt er weer aan!!! Dat feit én het gegeven, dat ADO gisteren niet verloren heeft moet onze gastheer ook in goede stemming hebben gebracht.
      Zo en nu ga ik aan mijn Omelette Maxima met ronkend sterke koffie. Even niet storen dus, 😉

      • En daar zit ik dan met mijn 2 crackers met “magere” jam 😛
        @Jurgen: nooit vroeg in de morgen de radio aan zetten en tegelijk ontbijten. Veroorzaakt wisselende maar vervelende reacties bij het darmkanaal [Sylvana: diarree, Wim-Alex: constipatie.] 😉

    • Ik ben de naam nu al vergeten, Jurgen 🙂 En de “encounter” tussen Silly Vana en de Ratelaar …… ik heb net een pagina vol geschreven met mijn gevoelens bij fake-people. Wat de Radio betreft kan ik natuurlijk Vroege Vogels aanraden. Terwijl ik mijn zoete ontbijt verorberde ving ik op, dat er een item was over constant scheten latende paarden. Vooral de natte scheten kregen veel aandacht :D. Heel inspirerend allemaal. Maar de enige manier om de zondag goed te beginnen blijft voor mij Vrije Geluiden. Net nog zag ik een 100% natural familiebandje [pa gitaar, ma een knoert van een bas, zoon gitaar en vocals, dochter 1 o.a. vette mouthharp en dochter 2 o.a. met haar kont op een drumstel, lekker handdrumming]. En ze speelden de oude Wilson-song [ooit in de jaren 60 top10 in Nederland dankzij Canned Heat] Going up the country. En daardoor begin ik mijn zondag met een lekker vet warm gevoel 😉 Kijken hoe lang dat het redt.
      @P.: ik ben in het bezit van de Live at the Marquee DVD van TYA/Alvin Lee. Daar staat dus Slow blues in C inderdaad op. Genieten. 100%

  5. Ik moest meteen aan jouw “fake” verhaal denken bij het kijken naar Twente – PSV . Het is nog maar 8 maanden geleden, dat de KNVB, scheidsrechters én clubs met trainers en voetballers de “respect” campagne uitdroegen als ware het een nieuw evangelie. Wel, je zou hebben moeten zien hoe de Twente- en PSV-spelers elkaar hun `respect` toonden. Met zoveel poeha en de wildste plannen gepresenteerd ……. na nog geen jaar is iedereen het al vergeten. Omdat het de zoveelste fake c.q. schijnvertoning blijkt. Het is altijd al zo geweest; vroeger dacht men als ik maar genoeg bid en het vaak genoeg hardop zeg kom ik zeker in de hemel. Hetzelfde kom je in de meest walgelijke varianten nu nog steeds tegen. Overal, zonder uitzondering. En soms volsta je met je schouders op te halen [zoals bij dat juffertje in haar blote kont, waar jij naar verwijst], maar soms word je er letterlijk kotsmisselijk van.

    Iets anders nog. Mijn dank voor de clip van Alvin Lee, zo echt als het maar kan en een echt geweldige gitarist. Da’s andere koek dan de ” popstars” van nu, he? 😉 Ik zag en hoorde de man [volgens mij toen ook nog met TYA in zijn zoveelste bezetting] jaren geleden ooit op een bluesfestivalletje.En toen ik wat door rommelde in die clipjes vond ik verdraaid het nummer, wat toen op mij een geweldige indruk heeft gemaakt. Slow blues in C …..je zult het ongetwijfeld kennen. Heerlijk.
    Deze dus 🙂

    • De band heette eerst The Ten Years Before, Arno. En nu je het toch zegt, ook ik had die beelden uit de oertijd wel willen zien. Kon op de tube niets vinden een Stones in Ireland-tour.
      BTW , echt en fake vermengen zich steeds meer met elkaar, RadaR. Men schijnt het iets mooiers en beters te vinden opleveren dan eerder. Daarom is het m.i. handig om bij voorbaat maar uit te gaan van fake. Kan het alleen maar meevallen.

  6. Het is inherent aan de tijd waarin we leven en de aard van veel mensen. Voor velen is “in the spotlight” geraken één van de belangrijkste doelen van hun leven. Of dat voor die “barmhartige Sameritaan” geldt weet ik niet zo zeker. Zou hij van de gelegenheid gebruik maken om een Stichting Huppelepup op te richten om kinderbijslag bij de niet-behoeftigen in te zamelen dan moeten we gaan opletten.
    Waar ik het helemaal mee eens ben is, dat net als barmhartigheid ook bescheidenheid elk mens siert. Maar P&W zijn, als hun collega’s, voortdurend op jacht naar “scoops”. Om het hongerige en hijgerige volk te voeden.

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s