ALTIJD VOOR DE BOEG, NOOIT IN DE ROOS

Met zijn terugkeer van vakantie aanstaande loste Mark Rutte, bijna gewoontegetrouw, weer zo’n schot voor de boeg. Met de ministerraad in de aanslag om zich over komende bezuinigingen 2014 te gaan buigen voelde Rutte zich geroepen van zich te laten horen.
Nederland wist niet beter, dat de man van een vakantie in de Caraïben aan het genieten was. Wat aldus niet kan uitsluiten, dat de woorden die hij sprak enigszins beïnvloed waren door een pina colada of white rum on the rocks teveel.
Rutte meldde, dat er  8 miljard i.p.v. de eerder aangekondigde 6 miljard extra zou gaan worden bezuinigd. De 2 miljard extra-extra zou moeten gaan worden besteed om “zuurstof in de naar adem happende economie te pompen.”  Ja, de man heeft immer metaforen bij de hand. Waarvan de “huisbaas” en ik van mening zijn, dat hoe meer beeldspraak iemand gebruikt des te minder inhoudelijks heeft hij te vertellen.

De woorden van Rutte waren nauwelijks uitgeëchood of daar verscheen onze minister van Financiën, Jeroen Dijsselbloem voor de camera. Jeroen en zijn collega-ministers kost het doorgaans geen enkele moeite om uit te dragen, dat het kabinet met één mond spreekt.
De term is naar ik mag aannemen genoegzaam bekend onder u. Dus was het niet onlogisch te verwachten, dat Jeroen in zijn eigen PvdA-taal met meer rozeachtige metaforen de woorden van Rutte zou gaan herhalen.
Wie schetst de verbazing toen Dijsselbloem dat niet bleek te doen. Na met het passende hypochondrische gezicht, waar politici voortdurend op trainen, de situatie van Nederland nog eens te hebben geschetst verklaarde Jeroen, dat er niet meer dan 6 miljard extra zou worden bezuinigd. En 10% daarvan zou via een stimuleringsprogramma terug worden gepompt [eigenlijk het enige woord wat overeenstemde met wat Rutte zei] in de zieltogende economie, waartoe vriend Asscher al aan het nadenken was begonnen.

Nu zijn er meerdere bespiegelingen los te laten op de discrepantie tussen Rutte’s woorden en die van Dijsselbloem. Rutte kan zoals wel meer gedacht hebben “ik zeg X [8] en reken erop in ieder geval Y[6] binnen te halen”. En wellicht had de steeds vaker erg zuur ogende Dijsselbloem geen zin om aan dat spelletje mee te doen.
Maar het is ook zeer wel mogelijk, dat we de eerste munitie aangesleept zien worden om een op handen zijnde twist te gaan uitvechten. Omdat zelfs bij de PvdA, de partij der wankelmoedigen, men er inmiddels schoon genoeg van begint te krijgen. Van dat voortdurend lossen van schoten voor de boeg van de premier. Want de man grossiert erin.
Ons tot kopen stimuleren, het zien van een “waas van groen licht in relatie tot de economie”, onverschillig welk waterig akkoord ook euforisch bejubelen.
Waar een groot deel van Nederland inmiddels doodmoe van Rutte is geworden zou het niet vreemd zijn als ook de PvdA een beetje onpasselijk begint te worden van de man, die zoals Balkenende dat deed als de geboren stumperd de geschiedenisboeken slechts kan halen als “de man, die altijd voor de boeg maar nooit in de roos schoot”.

Advertenties

10 thoughts on “ALTIJD VOOR DE BOEG, NOOIT IN DE ROOS

  1. Het wordt interessant om te zien hoe het spel om de 6 miljard zich gaat ontwikkelen. Brekebeen2 [Mark is immers de perfecte opvolger van Jean-Pierre?] zal vast nog wel iets fraais in het vat hebben om mee op de proppen te komen. Hier en daar luisterend en lezend is toch wel vast te stellen, dat de goodwill van Rutte bij de gemiddelde Nederlander het absolute nulpunt nadert.

    • Dat laatste is absoluut waar. Als je de reacties leest op een column van oud-Lovely Rita supporter en de zich nu weer de VVD-weg inklauwende Ed Sinke in de VK dan is daar erg weinig sympathie met en/of voor Rutte te vinden.
      Een beetje verontrustend vind ik daarbij ook, dat een groeiende groep mensen begint af te vragen “wie blijft er nog over om op te stemmen?”

      • Dat verbaast mij niets, P., die groeiende groep die het niet meer zou weten. Overigens vinden deze mensen, die ik grotendeels onder de “persoonsstemmers” schaar [gekscherend noem ik ze soms RTL-stemmers], altijd wel weer een nieuwe held[in] waar ze vervolgens weer hype-achtige verwachtingen aan koppelen. Ze worden nauwelijks gehinderd door enige kennis van het politieke metier. Dus ik heb er niet zo’n aardverschuivingsbeeld van. Ze zijn nauwelijks interessant, fungeren als simpel te manipuleren stemvee.
        Rutte’s verval, waar ook Leon naar verwijst, is buiten al opgesomde tekortkomingen ook te wijten aan het feit, dat het op relatief jonge leeftijd al een nogal fantasieloze man is. Vandaar ook dat voortdurende metafoor gebruik, waarmee de indruk wordt gewekt dat er iets interessants uit zijn mond komt.
        En terwijl die gedachte bij mij landde moest ik ineens ergens aan denken. Waarschijnlijk is ook wat Lottie en anna op het vorige los uitwisselden over [de smaak van] muziek van enige invloed geweest.
        Dankzij RadaR [beseffen wij wel voldoende welk een educatieve invloed die man op ons heeft? 🙂 ] kwam ik bij een man terecht, die ik vroeger heel hoog had zitten. Spencer Davis Group en Traffic kende ik hem van. Maar sinds ik begin jaren 90 mij van de populaire muziek heb afgekeerd [om moverende redenen] was ik hem compleet uit het oog verloren. Maar dankzij onze huisbaas vond ik hem terug: Steve Winwood. En wat heeft dat nu met het vorenstaande te maken?
        Wel Winwood/Traffic maakte in de jaren 70 een song getiteld “Dear Mister Fantasy”. En de link en boodschap aan de fantasieloze Rutte is afdoende verklaard. Hier is een opname uit 2007.

        En die uitwisseling tussen Lottie en anna? Wel, op dat videokanaal viel mijn oog toevallig op een reactie van een bezoeker en die luidde:
        “You poor kids of today….You have Gaga and Bieber and more crap and we had Traffic, Cream, Zeppelin, The Stones, The Eagles, and a hundred more……”
        En mij is inmiddels meer dan duidelijk dat het begrip “kids” tegenwoordig heel ruim moet worden genomen. Ze blijken voor te komen in vrijwel alle leeftijdklassen, tot 50 aan toe. 🙂

      • Ik weet niet of ik nu moet blozen van genoegen of van iets anders, maar dat doet niets af aan hoe je de honneurs waarneemt, Paul. De meer losse Paul bevalt mij in ieder geval prima 🙂
        En dan dat clipje…… vet, man. In die duisternis blijkt ook nog een stukje van een senior-rocker verborgen te zitten. Heerlijk hoor vind ook dit “kid” 😛
        Ik zie jou over een paar maanden best wel een lijstje voor de T888 insturen. 😉

      • Lekker wakker worden achter het bureau met de clip van Winwood. Je verrast me er zeer mee, maar bewijst tegelijk dat je de vervangersrol serieus invult. 🙂
        Ik ken de man van zijn album Arc of a diver. Eens te meer wordt duidelijk, dat het slim en nuttig is om van veteranen in de “echte muziek” het spoor terug te volgen. Zijn verleden [Traffic, Spencer Davis en [zo vertelde Wiki me nog] Blind Faith] was me compleet onbekend. Maar RadaR zal me straks daar ongetwijfeld een handje kunnen gaan helpen.
        Prima song, fantastisch live gebracht, met weer zo’n heerlijke gitaarsolo. Zo wakker worden is heel weinig mis mee.

      • Laat ik maar beginnen met een bekentenis: het uit het geheugen opdiepen van liedjes [die ik zeker ken] verloopt minder soepel dan wat jaren geleden 🙂
        Steve Winwood, Spencer Davis en Traffic, ik ken ze en weet hoe goed ze waren/zijn. Met in mijn geval ook Wiki als onmisbare hulp vond ik wat ik zocht.
        Nee, niet een lijst met metaforen van Rutte. Wel de plaatjes waarmee die bands ooit hoog in de hitlijsten verbleven.
        I’m a man, Keep on running [Davis met Winwood er nog bij] en de flower- power song, die me bij de gedachten eraan zelfs nu weer kriebels bezorgt :Time seller met dat heerlijke cello-geluid.
        Paper sun, Hole in my shoe en een van de beste en dus meest in het naar wierook e.d. ruikende hokje van de jonge Optimist [ 😉 ] gedraaide albums uit die tijd: John Barleycorn must die.
        Het is toch heerlijk om dat allemaal terug te voelen komen dankzij het bezoeken van dit blog. Dank je Paul. Je bezorgt me een heerlijke start van deze ook al mooie zomerdag.
        Ik heb trouwens zeer hard moeten lachen om dat door jou geciteerde commentaar. Heel soms, tussen het aardappels schillen door, vraag ik me ook af op welke muziek de jongere generatie straks kan terugkijken op de wijze zoals wij doen. Nou ja, niet echt mijn probleem. Tijd voor koffie 🙂

      • Geheel mijn plezier, Optimist. Muziek heeft nu eenmaal, vooral ook hier, een bindende werking.
        Mijn platen uit die tijd werden overigens beluisterd op een kamer, die meer naar bier en de wat bedompte geur van macaroni- en spaghettikruiden rook.
        Ter geruststelling en om misverstanden te voorkomen: tegenwoordig is dat heel anders. En als Rutte zo door gaat zal het uiteindelijk weleens kunnen uitdraaien op de geur van oud brood, bruine bonen en peen en uien.

  2. Men zegt, dat Rutte op het dartbord ook nooit de rode en groene vakjes raakt. Gewon middelmaat, die man. Met een irritant lachje ook nog. Voor Bull’s eye moet je echt goed kunnen mikken en Nederland is er zo langzamerhand wel van overtuigd, dat Rutte’s scoresheet daar maagdelijk blank is 🙂

  3. Hear, hear ……. eerder dan verwacht zijn de eerste beschietingen uit Paul’s kanon daar!
    Met meer dan gewone instemming gelezen. Het decor lijkt te worden opgebouwd met extra-aandacht voor de coulissen. Waarlangs dit beroerde monstrum van een kabinet zijn laatste stappen zal gaan doen. Gebeurt het niet rond Prinsjesdag dan zeker na de GV straks.

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s