CATFOOD

Gisteren, met de onafgebroken toevoer van afkoelvocht via een lijntje naar de koelkast in deskundige handen, zag ik een aflevering uit de Beagle-Darwin-serie, die ik eerder gemist had. Een onschuldig gesprekje over genetische modellering, gezeten onder een kanjer van een parasol, die wel bescherming bood tegen die verzengende zon zelf, maar niets af deed aan de verzengende hitte [de thermometer wees 35,8 graden aan, dus verzon ik het weldadige gevoel van 2 chocolade bruine dames, die denkbeeldige koelte mijn richting op waaierden er maar bij] was de oorzaak, dat ik op zo’n bloedhete dag middenin een tuin met een schier onvervulbaar verlangen naar “cool long tasteful drinks” werd gevraagd naar een snel aangerukt scherm te kijken. En de puf om weg te lopen ontbrak me dus ik liet mezelf onderwerpen.
En eerlijk gezegd heb ik daar geen spijt van gehad.
De achterkleindochter van Darwin ging op bezoek in Australische laboratoria, gespecialiseerd in genetische manipulatie, wat ze zelf dus modellering noemen. We mochten een blik werpen in een koeltank met daarin een variëteit aan bakjes vol 0genkoeienverschillend gekleurde “strootjes”. Elk kleurtje strootje stond voor een verschillend soort koe. Blauw was bijvoorbeeld de koe, die proteïne rijke melk geeft; rood de koe, die extra veel melk produceert, groen de koe wiens melk ideaal is om melkpoeder van te maken.
Er waren er meer, vergeef me dat ik ze niet allemaal heb onthouden. Via getoonde brochures werd ons verteld, dat een boer zijn koe op maat kan laten maken. Of er een DVD-speler wordt ingebouwd en welke apps je bij welke koe kunt gebruiken werd niet duidelijk.
Nu weet ik nog, dat de melk van een koe het eindproduct is van het passeren van flink wat enthousiast door het beest verorberd gras langs een trio magen en andere organen. Een deel daarvan komt in de vorm van melk in die uier, een ander deel slaat rechtsaf om via het koeienriool in prachtige plakkaten weer tussen dat gras en/of in de gierput te verdwijnen.
Blijkbaar heeft de Australische Vakbond van elitekoeien geklaagd, dat lang niet al dat gras lekker te verorberen is. Er zitten af en toe wat taaie stukjes tussen, zo is de klacht. Rijdt u langs een weiland en ziet u daar een steeds schaarser wordende Nederlandse koe staan loeien, inderdaad, teveel taaie stukjes in het gras.
Met een trotse, ietwat superieure glimlach vertelde de Aussie manipulator, dat zij natuurlijk al veel langer  dat “taaie-gras-syndroom” hadden onderkend. En troonde miss Darwin mee naar bakken met “minder taai even lekker”-gras, “halftaai-proteïnerijk”-gras, “taai-light-met omega 3-6”-gras enzovoort. Koe op maat, gras op maat, zo werkt dat.
0genappelEenmaal uitgekeken en met “koeldrank-alcoholrijk-vers geperst fruit”-gras binnen handbereik waren we het er over eens, dat ons allemaal dagelijks 3,5 kilo voedsel naar binnen laten schuiven [die 3,5 kilo is een getoetst gemiddelde, wat men in een “all inclusive” Turks vakantieresort aanhoudt voor elke toeristenpens, die dagelijks volgestort moet worden] alleen maar mogelijk is als de natuurlijke voedselproductie en -producenten een genetisch manipulerend handje wordt geholpen. Een van de aanwezigen [zij dronk “citroenkwast”-gras] merkte somber op, dat desondanks de “vreetrace” toch ooit zal worden verloren. En helemaal ongelijk had zij niet, meen ik.
Maar ik was ondertussen aan het peinzen geraakt. Neen, niet over dat genetisch gemanipuleerde voedsel [zie “Catfood”], wat we met zijn allen met bakken tegelijk naar binnen schuiven. Mijn gedachten, de zo bekende kronkel die mij met grote regelmaat overvalt, gingen naar de mens zelf.

Is er niet de op maat gemaakte mens geschapen, het consumeerbeest wat op maat gemaakt “voedsel” nodig heeft? De juiste auto, het juiste huis, de juiste vakanties, de juiste geestelijke stimulans, het juiste aantal TV’s, telefoons, media, kinderen, hersens, enzovoort. Zijn wij niet een schakel in de keten van een genetisch gemanipuleerde wereld?
Vrijwel direct al vond ik één argument, wat voor die zo maar ineens opgeboerde gedachte pleit. Want het kan toch niet anders, dat wij volkomen 1-dimensionaal, dus plat vermaak, wat in een niet aflatende stroom over ons wordt uitgestort, gretig tot ons blijven nemen, omdat het nu eenmaal genetisch zo [voor ons] is bepaald? Het is het van zijn taaiheid [we hoeven er zo weinig mogelijk op te kauwen] ontdane “gras” wat ons tevreden moet houden en onze productiecapaciteit zo optimaal mogelijk houdt.
Meer argumenten? Begrip a.u.b., de gedachte is nog maar vers bij me opgeboerd. Gun me de tijd om een rijpingsproces te doorlopen. Denk desnoods even met me mee.

Advertenties

16 thoughts on “CATFOOD

  1. Daar waar Paul na lezing van dit blog moest denken aan “Brave new World” van Huxley kreeg ik de gedachte aan de inmiddels bejaarde film “Soylent Green” niet uit mijn hoofd.

    Zoals wel vaker lijkt het wel of sommige mensen uit het (verre) verleden een feilloos diep inzicht hebben gehad in de tomeloze mens en zijn drang tot controle en uiteindelijke zelfvernietiging door zijn walgelijke arrogantie om te denken dat alles “maakbaar” is.

    • Exact, Willem. Waar Harrison in zijn boek de kwestie vanuit het individu schetst [de politiefunctionaris die iets te weten komt wat hij niet mag weten en daardoor wordt aangewezen als slachtoffer] is de analogie met Huxley niet ver weg. 🙂

      • klinkt een beetje raadselachtig 🙂 Viel het tegen? Of was de oplossing zo ingewikkeld, dat je wat tijd nodig hebt om het uit te vogelen? 🙂

      • Laat ik er nog dit over zeggen, O.
        De ontknoping van de The Killing 1/2 was zo knap in elkaar gezet, dat hij voor 95% van de kijkers [inclusief mezelf] als een volslagen verrassing kwam.
        Als typische Amerikanen voelden de kijkers zich bedrogen, want hoe kon het dat zij het mis hadden? Men had de gewone straight forward ontknoping willen zien.
        Op de diverse fora gerelateerd aan The Killling werd ook zonder enige terughoudendheid uiting gegeven aan de teleurstelling over die ontknoping. Teleurstelling die eigenlijk veel meer gerelateerd was aan het worden geconfronteerd met het feit, dat men ondanks de in bijna boekwerken gegoten eigen oplossingen er volledig naast bleek te zitten dan aan de vakkundige wijze, waarop de werkelijke ontknoping werd geschreven.
        Tussen TK1/2 en het besluit om ook TK3 te maken zat een jaar waarin aanvankelijk het besluit er lag om niet door te gaan. Een door de fanbase opgestarte “Save The Killing”-actie had echter succes; mede omdat er al een bruikbaar scenario voor 3 lag en omdat er andere US-netwerken werden gevonden, die de serie mede wilden financieren.
        TK3 werd gereformatteerd [van 2 seasons naar 1, van 26 afleveringen naar 12], omdat de wet van de Amerikaanse TV-kijker dat voorschrijft. 2 van de 3 Amerikaanse seriekijkers blijken namelijk af te haken als er aan het eind van één seizoen geen all over conclusion is. De ADHD-yank heeft geen geduld, kan het niet aan een pauzeperiode te moeten overbruggen. Series als Dexter [ook hier bekend en populair] zijn een mooi voorbeeld hoe dat werkt.
        TK3 is dus gemaakt vanuit wat ik pleeg te noemen het straight forward principe.
        De kijker vindt het prima als 11 afleveringen lang de meest bijzondere wendingen in het plot voorkomen, zolang de oplossing maar straight forward is.
        [Om even snel te linken naar het eigenlijke onderwerp van dit log: men vindt het prima dat er een stamcel hamburger wordt gemaakt in Maastricht, maar het ding moet eenmaal op de BBQ gelegd er uit zien als een hamburger en ruiken als een hamburger. Want gooi er wat Calvé saus over heen en gegarandeerd kan de eter zich gerust weten, dat het ding hetzelfde zal smaken als de hamburger, waar hij zich al jaren aan vergrijpt.]
        TK3 heeft dus zo’n straight forward ontknoping gekregen. En nu zijn de liefhebbers [een minderheid] van de echte detective teleurgesteld. Want heel veel wat zich in die voorgaande 10 episodes heeft voorgedaan blijkt nauwelijks van enige betekenis te zijn geweest. En dat ervaart men [niet geheel ten onrechte overigens] als “laten zien welke speciale ingrediënten men zal gebruiken om een geheel nieuwe hamburger te maken, maar uiteindelijk gewoon met zo’n McDonalds ding op de proppen te komen”.
        Eigenlijk verraad ik geloof ik al teveel. Dus laat ik het hier maar bij houden. 🙂

      • Geen zorg, Sjaantje. Zodra ik klaar ben met het maken van een stamcel frikandel mag jij de inmiddels complete TK3 kijken. 🙂

  2. Terecht hoor, dat je de gekte rond voedselkweek en voedselproductie aan de kaak stelt. Uitgaande van de huidige parameters mag worden gevreesd, dat het alleen maar meer en meer morbide gaat worden. En uiteindelijk zou het er op kunnen gaan uitdraaien, dat 90% van ons voedsel straks in de ruimtevaartvorm beschikbaar zal zijn. Enorme voordelen, zoals daar zijn winstmaximalisatie, maar ook terugdringing van de enorme afvalberg. Maar het grootste “voordeel” zal wellicht zijn het precies weten wat iedereen eet en drinkt. Dan is het namelijk niet alleen mogelijk om ziektes terug te dringen of te onderdrukken, maar ook om als de situatie daartoe noopt een benodigd aantal verstervingen te regisseren. Want het immer groeiend aantal camera’s zal ook in het oog houden of we eten wat we moeten eten. En eten kan, zoals nu ook al geldt, fungeren als onfeilbaar middel om controle over de [omvang van] populaties te houden. Al zo’n 500 jaar eerder dan Huxley schetste in zijn klassieke boek vertoont onze wereld al voor een ieder duidelijk waarneembare trekjes van zijn Brave New World. Community/Gemeenschappelijkheid, Identity/Gelijkvormigheid en Stability/Gelijkmatigheid waren in Huxley’s SF-werk de 3 pijlers, waarop de gevestigde totalitaire Wereldstaat was gebouwd. Need I say more? Het klinkt egoïstisch, vooral naar de jongere generaties. Maar ik ben blij, dat ik slechts het wordingsproces hoef mee te maken. De uiteindelijke voltooiing [een relatief begrip uiteraard, want is in onze wereld ooit iets af?] zal nog lang genoeg gaan duren om mij de zekerheid te geven,, dat ik het niet meer zal hoeven mee te maken. 🙂

  3. Gisteren was er een herhaling van De Slag om Nederland met daarin een onderwerp, verwant aan het onderwerp van dit log: de machtsgreep naar de varkensteelt in Roemenië van bijv. Amerikaanse megastallen. Die niet wensen mee te werken aan het nemen van een kijkje in zo’n megastal.
    Als je behoefte hebt om even te lachen moet je de Koefnoen-compilatie bekijken met daarin “The Zorg of Holland”. Doen! Want lachen hoort er ook bij 🙂

    • Ik denk, dat je tegen dovemansoren praat, Jeanette. RadaR zal waarschijnlijk slechts 2 dingen aan zijn hoofd hebben vandaag. A hoe verwerk ik de nederlaag van ADO? B De “final” van The Kiling 3, want die wordt vanavond US time uitgezonden. Ik zorg wat dat laatste betreft in ieder geval, dat ik morgen onbereikbaar ben. Want anders komt-ie weer met zijn verhalen over Mireille Enos en Joel Kinnaman en hoe geweldig die serie wel niet is 🙂 En daar heb ik geen trek in, want ik wil die serie straks zo “schoon” mogelijk gaan zien 😉

      • Wat The Killing betreft Bullseye, Leon. Wat ADO betreft mis je het bord 🙂 Lekkere pot gezien. En 3-2 verliezen in Den Haag van PSV is bijna reden voor het uitroepen van een lokale feestdag 😉
        Overigens hoef je geen zorgen te maken, ik zal jou ontzien over de afloop van The Final Episode. Ik ga daar morgen eens rustig zelf uitgebreid voor zitten. 3x kijken betekent toch al gauw 4,5 uur werken.
        Als je wilt mag je vocht komen langs brengen 😛

        @Jeanette: beiden heb ik gezien.Koefnoen was treurig hilarisch. 🙂

  4. Is dit “fact or fiction”?

    [die 3,5 kilo is een getoetst gemiddelde, wat men in een “all inclusive” Turks vakantieresort aanhoudt voor elke toeristenpens, die dagelijks volgestort moet worden]

  5. Of er een DVD-speler wordt ingebouwd en welke apps je bij welke koe kunt gebruiken werd niet duidelijk.

    Komt nog. Apple en Samsung maken er nu nog ruzie over 🙂

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s