SLIJTAGE?……WAT DAN NOG????

Ruim een uur gunde de BBC de liefhebber. Waarin we mochten meekijken naar het debuut van een bandje  op het tot zo langzamerhand monstrueuze proporties uitgegroeide  Glastonbury .
De heren Watts [1941], Richards [1943], Jagger [1943] en Wood [1947] en company [waaronder ik niet alleen oud-lid  Mick Taylor meende te herkennen] speelden het soort rock, wat eigenlijk als enige op dergelijke festivals te horen zou mogen zijn. Het soort rock met een hoofdletter R. Als we toch bezig zijn om op allerlei vlakken onszelf weer terug te brengen naar de essentie, waarin alleen echt goed ook goed is en niet de garbage, waarmee de commercie ons al decennialang hersenspoelt, laten we dan ook weer dat onderscheid aanbrengen tussen echte live performance muziek en het lopende band getingeltangel van leuke knulletjes als Ben Howard en inhaakbandjes als Mumford & Sons.
Sorry, dat effect, die gedachten krijg je als je ruim een uur zit te kijken naar die 4 mannen van bij elkaar 276 [bijna 277, want binnen een maand wordt ook Jagger 70 jaar, maar nog steeds is hij, elke keer dat ik hem zie weer magerder, nog niet bij zijn middel afgebroken],
die in ieder geval op het oog moeiteloos grote hits als Satisfaction, Start me up, Brown sugar en Sympathy for the devil eruit gooien. En geweldige uitvoeringen van Midnight Rambler en You can’t always get what you want [hoe ironisch zo’n song te brengen  tegenover een publiek, wat in overgrote mate niet beter zal weten dan dat het juist de bedoeling is om alles te krijgen wat je wilt] op weet te hoesten.
Veel jongeren, zo las ik her en der, vinden dat het er niet meer uitziet en dat de heren dus hard aan “retirement” toe zijn. Een veel zo niet alles zeggende mening, omdat daarin zo expliciet naar voren komt wat bij die jongeren de belangrijkste graadmeter is: het moet er goed uitzien.
Wel, de 4 heren en hun support tonen wat mij betreft voldoende aan, net als al die mooie knulletjes en barbiepopjes op hun manier doen, dat alleen kwaliteit en prestatie de werkelijke criteria mogen zijn.  Kijkt u zelf maar.

Advertenties

9 thoughts on “SLIJTAGE?……WAT DAN NOG????

  1. Zaterdag de Rolling Stones in Hyde Park gaan zien.. waanzinning GOED. Zie maar dat jullie op 70 dit nog kunnen, ik teken er voor. Dit was gewoon perfect. En ze kunnen het nog wel hoor!
    Ik stond goed vooraan, heb alles mooi kunnen volgen: daar is geen sleet op het enthousiasme.
    Doe het maar eens na.

    • Je wordt op een wel zeer hevige wijze benijd, Marleen. Want velen van ons zouden in Hyde Park willen zijn geweest, desnoods ten koste van heel veel.
      Bedankt dat je ons even kwam melden over jouw ervaringen. 🙂

      ik voel ineens de behoefte om even van mijn sympathie voor de duivel te getuigen. 😉

  2. Ik ben nooit een echte Stones-fan geweest en ben dus allesbehalve een “kenner”. Natuurlijk heb ook ik me destijds overgegeven aan Jumpin’Jack Flash, Brown sugar en die andere enorme hits van de heren.
    Kijkend naar de beelden zie ik in hoofdzaak erg oude mannen. En dat beeld blijft de boventoon voeren bij het luisteren. Maar, zoals gezegd, ik heb ook niet die band met wat ooit was en daarnaast niet die klik met die songs. Misschien is het goed vooral de nadruk te leggen op het enthousiasme bij het festivalpubliek. Daar konden de heren, na een aanvankelijk wat stroeve start, uiteindelijk moeilijk stuk. 🙂

  3. Vanaf plusminus mijn 10e levensjaar ben ik een Stones adept, ik weet nog als de dag van gisteren dat mijn oudere neef Karel (met wie ik later nog vele muzikale avonturen heb mogen meemaken) mij ongeveer in het midden van die o zo roemruchte jaren ’60 liet kennismaken met de glorieuze nooit meer te overtreffen combinatie van de gruizige Stones met een nu ouderwetse Pick-Up en dito stereosysteempje, ja. ja those where the days!!

    Of het nu in het Zuiderpark, Paradiso, Nijmegen, de Kuip en waar al niet meer was talloos vele malen heb ik mogen genieten van deze heren.

    Ouderdom en verval, we krijgen er allemaal mee te maken en dus ook de eens greatest rock and roll band en dus begrijp ik niet waarom ze nog steeds doorgaan, laten we wel zijn voor de poen hoeven ze het niet meer te doen, wat dan is het de verslaving en de kick voor massa’s op te treden??

    Wat ook de reden moge zijn men had mijns inzien al jaren geleden moeten stoppen want dit kan dus echt niet meer, het is bijna een parodie op een eens grote band, zelfs de aanwezigheid van Mick Taylor, zonder wiens inbreng de meest creatieve periode van the Stones met daarin het beste album van de band ooit namelijk “Exile on Main Street”, zelfs die man kan niet verhullen wat er eigenlijk voor een vrij armoedig geheel iets staat te doen wat slechts een fractie was van wat ooit is geweest.

    Het is gewoon genant om te zien hoe Richards nog slechts een schaduw is van wat die ooit was en bij Mick is de sleet toch ook wel aardig hard aan het toeslaan, de nummers blijven ijzersterk en dat is maar goed ook want o o o wat maakt de band er af en toe een zooitje van.

    Respect zal ik altijd blijven houden en de heren moeten vooral maar doorgaan met whatever het is waarmee ze nog willen doorgaan maar naar mijn bescheiden mening hadden ze al jaren en jaren geleden moeten stoppen en zich beseffen dat er een tijd is van komen en een tijd van gaan.

    Nee mensen ik koester wel mijn herinneringen aan sommige magische Stones momenten en optredens maar dit wat hier tijdens Glastonbury gebeurd is alsof er een soort van coverband uit de laagste divisie iets werkelijk groots staat na te apen en dat doet zeer en is eigenlijk een schande voor de ooit beste en grootste band van de wereld.

    • Vooropgesteld: je mening, je argumenten en de gevoelens, die daar de basis voor zijn zijn zonder twijfel valide en ik begrijp ze voor de volle 100%. Maar ik ben het er wel mee oneens 🙂 Wat weer niet betekent, dat ik een poging zou gaan wagen om je tot andere gedachten te brengen. Enerzijds omdat ik die mening e.d teveel respecteer, anderzijds omdat ik terdege besef, dat het onbegonnen werk zou zijn.
      Jouw opmerking over “een soort coverband” snijdt volledig hout; hetzelfde gevoel overviel mij bij het kijken naar de eerste minuten van de registratie. Richards, die ergens achteraf op het podium iets aan het doen was, waar geen touw aan vast te knopen was. Watts, die als een zombie op zijn drumkit zat te tikken. Zelfs Wood was opmerkelijk afwezig [ toch één van “jonge jongens”:) ]. Wat in positieve zin al jaren blijft opvallen is, dat het stemgeluid van Jagger moeiteloos de herinneringen aan vroeger weet warm te houden.
      De omslag kwam bij mij, toen ik overschakelde van kijken naar voornamelijk luisteren. Toen hoorde ik een prima Midnight Rambler, een alleszins verrassende 2000 lightyears from home, 4 major hits in een alleszins acceptabele uitvoering [vooral Brown sugar kon er prima mee door] en toen die song, die mij 30+ jaar geleden bij de ballen greep en nooit meer heeft losgelaten: You can’t always get what you want klonk voor mij nog net zo beklijvend als destijds toen ik Love you Live voor het eerst [ook al via de draaitafel] hoorde.
      Conclusie: de Stones klonken zaterdag gewoon zoals de Stones horen te klinken. Alle motorieke problemen ten spijt [ik kan er ook nauwelijks mee zitten als ik BB King gedrapeerd over een kruk of stoel zijn kunstje zie flikken, maar realiseer me tegelijk dat Ilse de Lange in haar 70-ties of Anouk op haar 65e naar alle waarschijnlijkheid een enorme deceptie voor de fans zouden opleveren], zelfs met alle gebreken op muziektechnisch gebied in het achterhoofd, telt voor mij maar één ding: hoorde ik The Stones of hoorde ik ze niet. En het antwoord daarop is simpelweg “ja”. En daar ligt voor mij het zwaartepunt. Niet op de visuele omkleding, wat mede toe te schrijven is aan het feit, dat ik Jagger en Richards altijd al 2 enorme rotkoppen heb vinden hebben.
      Vergelijken met wat ooit was is unfair. Wie daarin blijft hangen [goed recht natuurlijk] heeft zat beeldmateriaal uit die tijd om naar de kijken. En net als jij zijn de concerten, die ik mocht meemaken, voor altijd in mijn herinnering gebeiteld. En hoewel Glastonbury niet in de major league van Stones-concerten kan worden geplaatst [nogmaals, het zou unfair en onrealistisch zijn dat te verwachten] was het alleszins de moeite waard, vooral om te beluisteren.

      • Ach, weet je misschien is het ook wel ergens heel mooi om net als je sommige sporters heb zien doen na de toppen ook het totale verval te zien ondergaan.

        En begrijp me niet verkeerd want de Stones staan op Glastonbury natuurlijk wel 95% van de overige bands met de neus op de feiten te drukken want zo is het nog wel natuurlijk!!

        En het blijft natuurlijk gewoon helemaal uniek dat de heren Jagger c.s. inmiddels meer dan 4 generaties weten te vermaken en te boeien.

        En dat ik toevallig op een bepaald punt ben gestopt omdat herinneringen het glansrijk begonnen te winnen van de harde Stones realiteit, wil natuurlijk ook niet zeggen dat anderen er niet meer met volle teugen van mogen genieten wat dat betreft doet mijn mening dan ook niet ter zake want wie ben ik om de lol en het genieten van anderen te ontzeggen.

  4. Totaal aan me voorbijgegaan, dat Glastonbury. Dus de clip komt prima uit 🙂 Net een goudgele rakker opengetrokken, dus slaat die senioren maar komen. Begrijp ik het nou goed dat Madonna special guest was??? 😛

  5. Tussen de regels door, zoals je ongetwijfeld beseft, geef je ook een verklaring voor het feit waarom een oma als Madonna, die inmiddels in het bejaardentehuis lijkt te zitten zo zou je haast denken, het verhoudingsgewijs met een bulk aan totaal oninteressante liedjes het toch nog zo lang heeft volgehouden. Zij had op tijd door dat ze moest zorgen, dat alles voor het oog keurig op zijn plaats werd gehouden. Leuk pakje aan, wat hitsig gedoe op de bühne en de kinderen bleven komen.
    Voor de Stones is dat inmiddels onmogelijk. Zo’n buik als Richards inmiddels heeft is zelfs met een wijd T-shirt en een slobberjasje niet te verbergen. Maar natuurlijk zou het ook wel heel van de dwaze zijn als mannen van rond de 70 nog de nadruk op het uiterlijk zouden leggen.
    Trouwens, het publiek vrat ze gisteravond zonder problemen. En ik van mijn kant heb vet respect voor wat de heren nog presteren. Dus met genoegen dit uurtje bekeken.

    • Nu je het zegt: wat zou er met Madonna aan de hand zijn? Ondergaat ze een nieuwe spoedverbouwing of vindt ze het wel mooi geweest inmiddels?
      @RadaR: vanavond kijk ik evennaar die oude mannen. Alleen om jou een plezier te doen 😛

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s