ONRUST EN LUCHTBALLONNEN

We leven in een tijd, waarin voorspellingen op macroniveau nauwelijks nog lijken uit te komen. Was in in de periode van 2008 – 2010 nog met enige regelmaat en soms onverholen trots te horen, dat Nederland door snel en drastisch te reageren op de kredietcrisis had weten te voorkomen, dat een meltdown van ons financieel systeem én onze economie was voorkomen en dat reden tot al te grote zorg daarover niet gegrond was [Wouter Bos] én een wat dikkige man in een te strak pak maar bleef persisteren in de keiharde stelling, dat alle leningen aan feitelijk failliete EU-landen uit de perfide periferie van 0luchtballon1het grote Europa 100% zouden worden terugbetaald, neen zelfs met rente waardoor we er lekker aan zouden verdienen ook [Jan Kees de Jager], 3 jaar later kun je zelfs met de meest goede wil niet anders concluderen dan dat al die luchtballonnen totaal zijn doorgeprikt. En de knal daarvan dreunt nog elke maand door als er cijfers op tafel komen.
Na 2010 verscheen Rutte op het toneel, die vervolgens ook de ene luchtballon na de andere begon op te laten, die vervolgens ook razendsnel leeg liepen. Het enige verschil met  zijn voorgangers is, dat er geen dreunen klonken; Rutte’s luchtballonnen kenmerken zich per definitie door bij het leeglopen het bekende geluid van “de natte scheet” te produceren. En het is dat geluid wat die man zo vaak doet schaterlachen.
Waar staat Nederland nu, 3 jaar na het gezwets van Bos en de Jager [ondanks alles doet het me toch goed, dat mijn inschatting van de man, die ik hier te pas en te onpas ventileerde als zijnde een “sprookjesvertellende zwamnek” juist is geweest] en 3 jaar nadat Rutte met zijn luchtballonnen “the hearts and minds” van de Nederlandse schaapskudde veroverde?
Zou ik van aan de bar tot u spreken, dan zou er iets kernachtigs op u worden afgestuurd. Iets in de zin van “zwaar kloten” of “kut met peren”. Want met:
– de bijna snelst oplopende werkloosheid in de EU [8,2% inmiddels]
– een steeds meer ontoegankelijke arbeidsmarkt voor jongeren
– een nauwelijks in een diagram te vatten stijgend aantal faillissementen
– een afkalvende inkomenspositie van 3/4 van de Nederlanders
kun je nauwelijks tot een andere conclusie komen [de Boer-Zoekt-Vagina verslaafden 0luchtballon2wellicht uitgezonderd] dan dat heel veel lichten op rood staan inmiddels. Als je de sprookjes van  Bos en de Jager en de luchtballonnen van de Kin eens goed analyseert en die spiegelt aan de realiteit van nu 2013 kun je er nauwelijks omheen, dat er bij dat drietal collectief sprake is geweest van:
– volstrekt verkeerd inschatten en dus reageren op de storm, die boven de Noordzee hing;
óf
– er op grote schaal sprake is geweest van misleiding
óf
– er met een veel te grote broek aan en een te forse bolknak in de mondhoek met heel veel van ons geld een spelletje Texas Hold’m is gespeeld met inzetten, die feitelijk niet verantwoord waren.
óf
– de drie bovengenoemde zaken tegelijk.
Gevolg is in ieder geval, dat we nu zitten waar we zitrten: in de shit. En we zakken er steeds verder in weg. Zo meldt ook het CBS vandaag nog even.

Nederland wordt dus op de harde manier met de neus op de feiten, op de werkelijkheid gedrukt. Tel daarbij nog op, dat die arme Nederlander ook nog op zijn bordje krijgt, dat voorspellingen, die eigenlijk beter kunnen worden betiteld als bewust geschapen hoge verwachtingen, op microniveau ook nauwelijks nog lijken uit te komen [Jong Oranje geen 0luchtballon 3Europees kampioen, Anouk wint niet het Songfestival, Wim-Lex en Max gooien geen Oranje-wc potten tijdens hun tournee, geen warmte record tijdens de 3 “tropische dagen”] en duidelijk zal zijn, dat de Nederlander het zwaar voor de kiezen krijgt.
Zouden we nog in een normale wereld leven, waarbij mensen niet via tattoos en een partijtje lamschoppen van een grensrechter of een toevallige passant in een uitgaansstraat hun “ballen” tonen, maar dat doen door als collectief op te komen voor de belangen van datzelfde collectief, ik zou er dan nog enigszins gerust op zijn. Maar we lijken te leven in een wereld, waarin termen als “ik heb er even de kracht niet meer voor” en daden als het rennen naar de winkel voor de nieuwste phone, box, game [jatten, niet kopen want de crisis wordt wel degelijk gevoeld] prevaleren. Handelingen die trouwens in het geheel niet stemmen met de vol enthousiasme en passie gebrachte boodschap van de  Kin.
Nee, ik ben er dus niet echt gerust op. Maar moet daar eerlijkheidshalve wel bij zeggen, dat sprookjes en luchtballonnen mij van jongsaf aan altijd al onrustig maakten.

Advertenties

33 thoughts on “ONRUST EN LUCHTBALLONNEN

  1. Geen betere manier om op een grijze zomerzaterdagmorgen [hoeveel zullen er nog volgen voor de winter weer invalt?] een beetje kleur te brengen via een bezoekje aan het het muziekhoekje van 2 heren 🙂
    Ze willen nog wel eens zeuren over het gebrek aan niveau en kwaliteit bij de Nederlandse poppetjes en knulletjes [grotendeels zeer terecht overigens] en komen vervolgens met muziek van Nederlandse bodem waar je bek bij open valt. 🙂
    Na het horen van de 3 “sirenes” , die Ayreon blijkt te hebben gebruikt [zeker niet misbruikt] ben ik weer helemaal in staat het bericht weg te steken, dat de Dijsselbloems van Europa er niet in zijn geslaagd het eens te worden hoe men banken “gecontroleerd” [zal wel betekenen “zoveel mogelijk op kosten van de belastingbetaler”] kan laten omvallen.
    Wat je zou kunnen uitleggen als dat het blijkbaar onafwendbaar is, dat wij burgers die banken 1 voor 1 gaan neerhalen. De heren in Luxemburg hadden er blijkbaar “de kracht niet meer voor”.
    En ik bedacht spontaan een ander eind aan het prachtige liedje wat Floor Jansen al even prachtig zingt:
    “My role has ended
    “I will never profit again
    “I sucked all bloodmoney there was
    “Time has come to die [hard]”

  2. Zou ik van aan de bar tot u spreken, dan zou er iets kernachtigs op u worden afgestuurd. Iets in de zin van “zwaar kloten” of “kut met peren”.

    Denk erom dat ik zulke taal niet wil horen aan mijn bar! 😀

    Wel de muziek die gewoon weer langs komt hier.

      • Wat een heerlijk liedje [voor ons simpele mainstream liefhebbers ;)]
        Ik zag dat de heren weer het nodige beton naar elkaar hebben zitten gooien. Vraag is: durf ik het aan? 🙂

      • Je kunt het rustig wagen, hoor Jeanette. Ik deed het en ontdekte, dat het erg mooie en goede “beton” blijkt te zijn. Dik genieten dit!!! 🙂

      • Jij was het die dacht ik onlangs ergens zei, dat je in een volgend leven geboren wilt worden in de straat, waar Enya ook woont. 🙂
        Kunnen we in die straat niet gewoon ook een pandje vrij maken voor Dido, waar ze heerlijke sinaasappelthee zet en cupcakes bakt? En natuurlijk onderwijl dingen neuriet als “Here with me” en “The Begin of Night”? 🙂

  3. Ik blijf consequent het uitgangspunt hanteren, dat luchtballonnen net als de soortgenoten waarmee feesten en partijen worden aangekleed niets anders zijn dan dat dunne velletje gevuld met lucht. Voetballen met een luchtballon, zo herinner ik me van vroeger, was leuk, maar leidde tot niets.
    Het lot van luchtballonnen is zeker: of ze knallen uit elkaar of als je lang genoeg wacht verschrompelen ze tot iets belachelijks, omdat de lucht er uiteindelijk uit ontsnapt.
    Zolang je je maar aan die zekerheden vasthoudt is er nauwelijks reden om onrustig te worden.
    Wel alle reden tot onrust is er als je naar de realiteit kijkt. Zelf noem je al een paar zaken, Willem en Leon voegen daar nog het nodige aan toe. Met instemming lees ik tussen alles door, dat je de samenleving via de metafoor luchtballon portretteert. En dat is niet alleen grotendeels waar maar ook zorgwekkend.
    Evenals het verhaal “2008 -2013: 6 jaar crisisbestrijding in Nederland” dat is.
    Willem’s [korte] oprisping over een verlangen naar “those good old days” [zoals hij het zelf overigens niet omschrijft] is even begrijpelijk als onhaalbaar.
    Wat ons wel te doen staat [voor zover ons die kans wordt geboden] is met menselijke waarden als uitgangspunt orde brengen in de [inderdaad] chaos, die onze samenleving is geworden.
    En onderschat het niet: er zullen dan inmiddels tot nieuwe heilige huisjes gemaakte zaken omver moeten worden getrokken. Maar wie of wat pakt die handschoen op? De huidige generatie jongeren???????

    • Zoals we al bespraken geldt in brede zin, dat een “strijd” om een weg terug of een andere weg te vinden meestal ontbrandt vanuit:
      – het bereiken van de ultieme grens qua incasseringsvermogen bij de arbeider;
      en/of
      – een uitbarsting van onvrede bij een jongere generatie, die het “systeem” niet meer accepteert, omdat het hen een toekomst biedt waar ze weinig tot geen heil in zien.
      Beide situaties zijn onvoldoende aan de orde. Uiteraard, er zijn meer dan genoeg mensen, die aan het eind van dat incasseringsvermogen zijn gekomen of daar tegenaan zitten. Natuurlijk, er zijn [zelfs verontrustend veel] jongeren, die zich “unheimisch” voelen binnen dat systeem. Willem is duidelijk over wat hij ziet als hij om zich heen kijkt en mijn eigen beeld wijkt daar nauwelijks van af.
      Het probleem is, zoals ik al aangaf, dat we te maken hebben met allemaal individuen, die hun eigen “mishap” ervaren. De onvrede [ verontwaardiging en woede mogen ook worden gebruikt] is een “eencellig organisme”; het is niet of nauwelijks gebundeld of verenigd. Er is ook niemand [maatschappelijke organisaties, politiek [ha!]] die effectieve pogingen doet om die bundeling te bereiken. Er worden zonder overdrijving miljoenen Nederlanders direct geraakt [en soms keihard] door alles wat het systeem met ze uithaalt. Toch is 10.000 mensen op het Malieveld of de Dam of het Museumplein krijgen onmogelijk. Alleen als Lex en Max langs varen, dan lukt het moeiteloos.
      Hard tijd voor eerste stappen naar een “omwenteling’? Ja zeker!!! Maar de vraag blijft onbeantwoord wie de weg zal wijzen.

      Vooralsnog hoop ik dat volgend jaar de burger partijen als VVD, PvdA, D66, CDA en PVV [maar met de eerste 2 zou ik al zeer tevreden zijn] een ongehoorde knock out zal uitdelen.
      Dan zou een basis zijn gelegd voor die andere weg.

  4. Wouter Bos [hoe toevallig] heeft weer een nieuwe baan bij het VUMC, heb je dat gelezen?
    Direct komt dan de vraag op of het ook zijn verantwoordelijkheid wordt van “Mayhem in the OK” alsnog een doorslaand succes te maken. Misschien is het een idee om de serie dan te openen met de Jager op de operatietafel onder de titel “Castratie van een zwamnek”. 😛

  5. Een combinatie van tijdgebrek en aangeboren luiheid doen mij er voor kiezen om in een grote veeg te reageren op een aantal reacties. Begrip daarvoor graag 🙂

    Eerst maar ons Lotje. Inderdaad ken ik George’s cover van The beat goes on. Maar ik voeg er gelijk aan toe, dat ik deze clip nooit eerder gezien heb. Dus een verrassing, die in dank wordt aanvaard. Hoe je van een doorsnee popsong een rocksong maakt, dat is wat George in feite laat zien. 🙂

    @Jeanette:
    Je moet weten 😉 , dat Oh life ook meer dan mijn waardering kan wegdragen. Prachtige vocalen [guest appearance David Pace] , lekkere solo ergens halfweg en een tekst die prima past bij de schier wanhopige situatie, waarin onze samenleving [zonder dat veel mensen dat kunnen dan wel willen beseffen] is komen te verkeren. Ik las zo net nog over de brand in Cuyk en de achtergronden daarbij. Waarbij ik , alweer ongerust, slechts kan constateren, dat dergelijke gebeurtenissen misschien nog net geen regel, maar zeker geen uitzondering meer kunnen worden genoemd.
    De vrouw in Oh life kiest voor zelfmoord; het lijkt erop dat onze samenleving hard op weg is de zelfde keuze te maken. Daartoe aangemoedigd door [overal, niet alleen in de polder] schrikbarend falende bestuurders/verantwoordelijken, die ook al vrijwel elke dag wel ergens laten blijken ook niet meer te weten waar een echte oplossing zou kunnen worden gevonden. En dus als een kip zonder kop blijven rondrennen.
    Zwaar op de hand wellicht, dat Oh life, maar zo’n song zou ook kunnen oproepen om tussen Heel Nederland Bakt en De Slechtste Echtgenoot van Nederland door even wat tijd vrij te maken. Om de vraag te stellen “There must be more. Where the hell is it?”
    Gezegend zijn de simpelen van geest, die niet over de bagage beschikken om zo’n vraag helder voor zichzelf te kunnen formuleren. Zij zullen blijven dobberen in hun eigen bad der onwetendheid. En tot 5 minuten voordat de hele santekraam in elkaar lazert zullen zij gelukzaligheid blijven uitstralen.
    En als het mis gaat zijn zij de eersten, die om hulp zullen smeken, omdat ze volledig incapabel zijn om zelf echte problemen te “handlen”.

    @Leon:
    Jouw irritatie m.b.t. de debilisering van de media deel ik volledig. Ook ik speurde tot voor kort regelmatig de digitale nieuwsberichten af, maar in de praktijk komt dat inmiddels neer op een wandeling langs vooral het deprimerende niets. Net als op de platte buis trouwens, waar ik een zelfde constatering al jaren geleden deed.
    Een krantenabonnement heb ik al lang geleden afgezworen. Steeds vaker vraag ik me af, waarom ik nog wel een abonnement voor digitale TV heb. Het antwoord daarop dringt zich steeds sterker aan mij op. 🙂

  6. Bij lezing en herlezing van dit fraaie blog (alweer!!) werd ik steeds opnieuw besprongen door een vlaag van nostalgie, niet dat “vroeger” nu synoniem staat met ” beter” god nee, verre van dat maar toch.

    De uiterst deplorabele staat van onze samenleving in velerlei opzichten valt gewoon niet meer te ontkennen, degene die dat wel doen hebben dan ook de laatste jaren onder een stoeptegel geleefd.

    De bijkans hysterische wijze van berichtgeving zoals die zich de laatste jaren in al zijn oppervlakkigheid openbaart houd gelijke tred met het totale gebrek aan visie en moreel besef van onze zogenaamde leiders en kan dan ook niet daar los van worden gezien.

    Wat dat betreft is het ook nog altijd zo dat sterke leiders een sterk volk en samenleving maken en laten we wel wezen het laatste decennium zijn we nou niet bepaald verwend met die hele berg slappe theedoeken en watjes die onze leiders moesten voorstellen, het is me toch een bende a-sociale criminele lafbekken, werkelijk ongekend en daarvoor ook nooit gezien.

    Maar en mede daardoor is dit een volk van angsthazen, schijterds en lafbekken geworden want net als onze leiders te bang zijn om ergens tegen te ageren en dit land volledig uit handen aan het geven zijn, zo is dit volk nog te beroerd en te laf om daartegen te protesteren en ik kan niet anders dan concluderen dat het een overduidelijk met het andere te maken heeft.

    En vroeger o ja vroeger…………..

    I often dream about the old days
    Playing hide-and-seek within the caves
    But a memory

    • Als je Ayreon opvoert verdien je aparte aandacht, Willem, en die krijg je dus. 🙂
      Kun je er in meegaan, dat ik eigenlijk meen te lezen [en de clip van Beneath the waves bevordert dat] dat er een hang naar een verantwoorde vereenvoudiging van onze wereld wordt bepleit. Vereenvoudiging in combinatie met onbezorgdheid.
      Men noemt onze wereld anno nu vele malen complexer dan die van bijvoorbeeld de jaren 80 van de vorige eeuw. Met mij zijn er echter genoeg mensen, die de term “complexer” de lading niet vinden dekken. Chaotischer is meer op zijn plaats. Of , zoals ik me met steeds groter frequentie laat ontvallen: de wereld is eigenlijk een grote teringbende :).
      Je hoeft slechts jezelf in de helicopterview-mode te zetten en je ziet het.
      Ayreon mijmert in Beneath the waves over die eenvoudiger wereld van ooit, op dat fraaie album “Why?”. Nostalgie inderdaad en wie ontzegt ons het recht om dat gevoel te willen hebben, ervaren?
      Op 01011001 doet Ayreon echter ook nog iets anders. Hij kijkt, net als wij hier met onze beperkte mogelijkheden ook proberen te doen, naar de mens van de 21e eeuw. En komt tot de conclusie, dat de [vooral westerse] mens zich in een soort coma heeft gewerkt. Waarbij het ernstig de vraag is of er nog een ontwaken zal volgen.
      Hoe dat precies zit laat Ayreon vertellen door o.a The Beauty of Oss. En verdomme, wat is het lekker om Anneke weer eens op het podium te kunnen zetten.

      • @Radar

        Wat je meent te lezen is “zoals vaker btw” exact de spijker op de of zijn/haar kop het is zo langzamerhand een onbegrijpelijke chaotische teringwereld geworden.

        Op nostalgie kun je geen toekomst bouwen dat weet en realiseer ik zeer maar tegelijk krijg ik een steeds ernstiger wantrouwen en totale afkeer van deze samenleving.

        En ja, dat uit zich in een zwaar terugverlangen naar een andere tijd een tijd waarin mensen en menselijke waarden nog hoog in het vaandel stonden maar ook begin ik me juist daardoor steeds meer en steeds vaker recalcitranter op te stellen naar de huidige samenleving en dan vooral haar overheids vertegenwoordigers, noem het burgerlijke ongehoorzaamheid.

        Want ik wil niet meer in een samenleving wonen en leven waarin regels die er ooit zijn gemaakt ter bescherming van mensen nu worden gebruikt door een feodaal zogenaamd neo-liberaal fascistisch regime tegen dezelfde mensen als waarvoor de regels ooit ter bescherming voor waren gemaakt.

        Neem nu de ID plicht als voorbeeld, een in principe redelijk middel tegen allerlei gajes en would be terroristen, maar niet bedoeld om een zwangere 29 jarige vrouw na het krijgen van een auto ongeval nota bene buiten haar schuld door 3 aspirant kampbewaarders te zien worden gearresteerd omdat zij geen id kon tonen.

        Gauw naar de schitterende Anneke, ik had het geluk een paar maanden geleden een mag ik wel zeggen intiem concertje van haar te mogen bijwonen “waarbij en dat is een zeer ruime schatting” er naast mij nog ongeveer 74 aanwezigen waren
        en ik weet nu dat lieve mens kan niet alleen vreselijk mooi zingen maar het is ook nog eens een verdomd aardige meid die na afloop voor een ieder alle tijd had, die keuze van Arjan L. begrijp ik dan ook steeds beter.

        Arjan vraagt zich nog af of de huidige mens ooit nog uit die comateuze toestand zal ontwaken, die vraag is voor mij allang al beantwoord je hoeft slechts om je heen te kijken in je straat, je wijk, je dorp of stad, je land ja zelfs de rest van de wereld om het antwoord grijnzend in je bek te zien staren.

      • Al de keren eerder dat Ayreon hier verscheen kwam dezelfde aandrang bij me boven en elke keer onderdrukte ik die weer. Maar nu lukt me dat niet meer 🙂
        Even een blokje albums, met onderscheidende “sirenes” die hij voor de vocalen gebruikte.
        In alle gevallen om hun eigen redenen masterpieces, dus er vooral naar luisteren.

        Ik begin met een track van het dubbelalbum Into the Electric Castle [2000], die op het album zelf door Anneke wordt gezongen. Voor de afwisseling koos ik voor een prachtige live-uitvoering met Floor Jansen [After Forever] aan de mike.

        Het 2e betreft iets bijzonders. In meerdere opzichten . Komt van een album wat Arjen J. maakte als side project [Ambeon] en het album heet Fate of a dreamer. Via YT in zijn geheel te beluisteren. Arjen maakte dat album samen met zijn ontdekking, de toen 15-jarige Astrid v.d.Veen. Het meiske klinkt niet alleen als een nachtegaaltje, ze schreef ook alle teksten voor het Ambeon- album.
        Luister naar het prachtige, wanhopig mooie Estranged.
        Van Astrid wordt al jaren niets meer vernomen. Het schijnt te maken te hebben met haar gezondheid, las ik ergens. Doodzonde, want hier lijkt iets groots verloren te zijn gegaan.

        3e stem die ik voor je heb is te beluisteren op het album The Dreamsequencer [2002] en behoort aan de Amerikaanse Lana Lane [zie Wiki voor belangwekkende info].
        Je hoort het epische “Dragon on the sea”.

        Op je reactie kom ik z.s.m. nog terug. Moet even inzinken. 🙂

    • Wat een hemeltergend mooie muziek weet die Ayreon toch steeds keer op keer te produceren (overigens Meneer is bezig met een nieuw album dit voor de liefhebbers) en zoals wel met meer dingen van zeer hoge kwaliteit in dit land word dit natuurlijk amper gewaardeerd, want middelmaat en pulpafval zijn nu eenmaal de norm geworden, hersenloze emotieloze muziek voert de boventoon helaas, maar er is en blijft altijd hoop zoals uit dit internethoekje en haar bezoekers blijkt.

      Muzikaal gezien kun je dus ook al de deplorabele stand van dit landje aflezen immers schreeuwbavianen als Giel en de volkomen infantiele muzikale beledigingen die uit een niet nader te benoemen Noord-Hollands dorpje komen waarvan de voorletter een V. is, inderdaad de V. van Vreselijke Vullismuziek voeren de boventoon, de treffende gelijkenis met de politieke apenrots in het Haagse is bijna ongelooflijk maar wel helder voor al diegene die dit willen zien.

      Als troost voor de loop der dingen nog maar effe Anneke dan maar een van de weinige echte diva’s die dit land rijk is, werkelijk waar hoe men in godsnaam nog naar de zus van ene J. Smit kan luisteren als je weet dat dit bestaat is werkelijk ver, heel erg ver beyond me, Anneke dus…….

      • Nederland is gek op inteelt, ondanks dat elke geneticus zal blijven herhalen, dat daar wanproducten van komen. Ik neem zo maar van je aan, dat de zus van Jan Smit [heet zeker Mandy neem ik aan?] daar een levend bewijs van zal zijn.
        Aan ons de taak om houvast te blijven bieden en zonder enige valse trots meen ik mogen zeggen dat we daar aardig in slagen. Ook nu weer, Willem.
        Wel een kritische noot deze keer: volgens de regels van mijn spel ben ik verplicht om bij clipje 2 een negatief “klikadvies” te geven. Wie aan de rechterkant van het beeldje kijkt zal onmiddellijk begrijpen waarom. 🙂

  7. Klein kadootje voor je om je ongerustheid wat te temperen 😀 Je zult het ongetwijfeld kennen ;), maar de titel kan met een beetje goede wil ook bij je verhaaltje aansluiten. Want hoe dan ook: The beat goes on 🙂 [tot hij stopt]

      • In die paar seconden dat die lange dood van pierlala in beeld verschijnt weet ik ineens weer wat voor een ongelooflijke pesthekel ik aan dat vreselijke zelfingenomen kwalletje had, die rotkop alleen al pfff, echt zo een harses die als die de kroeg binnen loopt je gelijk de neiging krijgt om een barkruk op die rotkop neer te laten dalen en dan dat denigrerende toontje van dar lulletje rozenwater, eigenlijk ongelooflijk, in retrospectief, dat Ome George die kwal niet gelijk neer haalde.

      • George Kooymens, riding the airwaves ……..ik denk dat George dat zo mooi vond, dat hij even van dat gratenpakhuis moest houden. Toen hij alsnog dacht “waarom geef ik hem geen hoek” realiseerde hij zich meteen “dan breekt hij bij zijn middel af”.

  8. Het is [afhankelijk hoe je er tegenaan kijkt] vermakelijk dan wel irritant om te volgen hoe met name de kranten te werk gaan. Vanaf vorige week werd er al melding gemaakt van het feit, dat het snoeiheet zou worden en een mogelijk hitterecord er in zat. Vervolgens ging het kraantje pas goed open, want er volgden waarschuwingen en tips hoe met die hitte om te gaan.
    Vervolgens kwamen alle historische hitte dagen langs.
    En toen die “tropische tijden” aanbraken en veel mensen vooral in de kustgebieden zich verwonderd begonnen af te vragen waar die hitte toch bleef begonnen de kranten zich uit te putten in verklaringen waarom wat ze eerder voorspelden [en alle mogelijke onzin over schreven] niet helemaal was uitgekomen.
    Zo houden die zielige redacties zichzelf aan het werk is de enige verklaring.
    Ik erger me al langer aan vooral sommige internetkranten. Daar zitten volgens mij een kleine kudde vlegels, gespeend van enig journalistiek talent,
    Een vinding van de laatste tijd is ook een soort artikels, met de titel “Zo ging het fout met…, Zo werd een aardappel een zakje friet, Zo kwam het dat …”, waarin er vrolijk op los wordt geleuterd.
    In dezelfde categorie vallen ook de veelvuldig gebruikte “Waarom het mis ging met ….., Waarom Obama……, Waarom NSA ons in de gaten houdt, Waarom Nick het deed met Simon” ; pretentieloze prut, zonder enige diepgang.
    De kranten, een enkel uitzondering daar gelaten, zijn de visuele media achterna gegaan.
    En in die vorm is het geen enkel probleem meer om te voorspellen wat je maar wilt. Omdat je later lekker mag schrijven over waarom zo’n voorspelling niet is uitgekomen. Bezigheidstherapie! En veel lezers malen er niet om. Zolang ze maar wat te kauwen wordt toegeworpen.

      • Selectief lezen betekent in 9 van de 10 gevallen heel snel pagina’s omslaan, O. Net als TV kijken tegenwoordig grotendeels neerkomt op zappen tot het moment waarop je vinger bij de “Off”-knop van de remote is gekomen. 🙂

    • Voorspellingen, zo hebben we inmiddels toch wel geleerd, hebben slechts als hoofddoel om niet alleen alles [weer, voetbaluitslagen, beurskoersen e.d] maar vooral ook ons zo voorspelbaar mogelijk te maken.
      Voorspel hitte en iedereen rent naar de super om vocht in te slaan. Voorspel dat Nederland ergens kampioen in wordt en we zijn binnen de kortste overtuigd van het feit, dat we de beste zijn. En we verkeren inmiddels in het stadium dat we nog steeds de beste zijn [Anouk] als we niet winnen.
      Zijn we werkelijk vergeten dat voorspelbaar ook staat voor “saai”?
      En dat een saai leven eén van de dingen is, die je zo lang en zo ver mogelijk van je weg moet houden?
      “Oh life …….. there must be someting more”.

      • LOL ….. begrijpelijke vergissing, want nee hoor 😛 Pffffff …. zal het effe uitleggen.
        Toen ik dit verhaal over luchtballonnen las moest ik ineens zo maar denken aan een album wat “On air” heet. En een uurtje later zat ik heerlijk met de deuren open naar een ander album van APP te luisteren: Try anything once heet dat.
        En toen dacht ik “wel leuk natuurlijk en ik ben het er zeker mee eens dat je zoveel mogelijk alles moet proberen minstens 1 keer te doen”. Maar dan moet je van tevoren niet tot in detail willen weten wat er allemaal gebeurt.
        En toen schalde “Oh life” door de kamer en tja, toen was 1+1+1 toch weer drie, hoe voorspelbaar dat ook klinkt. 😀
        BTW … dat mogelijke relti-tintje is vooral van de hand van de maker van het clipje. Ik hoor alleen maar een prachtig lied!

        @RadaR: als het wat minder plakkerig is zal ik nog wel even op de inhoud reageren. Want ik heb regelmatig smakelijk gelachen om omschrijvingen als “sprookjes vertellende zwamnek”. 🙂

    • Leon, vandaag kopt de Volkskrant met “Waarom [!!!!] een nieuwe Griekse crisis niet voor de hand ligt” 😛
      Binnenkort volgt “Zo werd een nieuwe crisis in Griekenland voorkomen”.
      Om vervolgens af te sluiten met “Wat als er wel een nieuwe Griekse crisis zou zijn ontstaan”.
      Tenzij natuurlijk de Weerradar weer met tropische voorspellingen op de proppen komt, want dan wordt alle mankracht daar op gezet. 🙂

  9. In de huidige periode lijkt het land verdeeld in eeuwige optimisten [waar ik soms wel heel moe van word, want als je probeert te achterhalen waar dat haast ongebreidelde optimisme vandaan komt ontdek je een gapende leegte, die wordt getracht te verhullen door een ontstellende hoeveelheid dooddoeners] en al of niet geboren pessimisten. De hamvraag is welke van de 2 groepen het dichtst in de buurt komen van wat we allemaal eigenlijk zouden moeten zijn: de realist.

  10. Het probleem is, dat politici alleen maar sprookjes kunnen vertellen en luchtballonnen kunnen oplaten. Dus je onrust moet wel structureel zijn 🙂
    Goed stuk trouwens,!!!

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s