TALENT

In het log “Adempauze” besteedde ik er al aandacht aan. Maar helemaal kwijt was ik het onderwerp daarmee nog niet. Zoals mij wel meer overkomt was er ook nu een cumulatie van feitjes, opmerkingen en meningen, her en der gehoord en opgepikt, die mij weer  bij het onderwerp deed terugkomen.
Die “ziekelijke zucht tot overdrijving”, waar komt die toch vandaan bij die Nederlander van nu? Al geruime tijd is het niet meer voldoende om iets gewoon goed, leuk of mooi te vinden.
ADwddNeem nu een favoriet “aanstootblok” van mij, Matthijs van Nieuwkerk. Wiens snelheid van praten slechts geëvenaard wordt door de vloed aan superlatieven, die hij fanatiek uitbraakt. Elk bandje, zangeresje of zangertje wat hij op het podiumpje sleurt kwalificeert hij moeiteloos als “maakt het helemaal – stond al voor volle zalen all over Nederland én buitenland – speelde in het voorprogramma bij de puntje puntje band en dat zegt heel veel – is genomineerd voor – werd niet voor niets gekozen als 3FM Talent – stond in de studio waar de groten van deze aarde ook hun platen hebben opgenomen – enzovoort enzovoort”. Er is geen moment waarop Matthijs zijn vaste riedel niet afdraait. En vervolgens hoor je een zangeresje, die eigenlijk nooit uit haar badkamer had mogen worden losgelaten, een zangertje met een geluid met een baard van 3 meter, zo saai, zo uitgekauwd en zo matig, een soort bandje, dat wij in het verleden al na eén nummer van het podium joegen met het dringende verzoek eerst eens behoorlijk een instrument te leren bespelen. Kortom: 90% is puur puin.
En elke keer vraag ik me weer af, wat die malloot van een Matthijs er toch toe brengt zich als een puisterige puber te gedragen door zo zichtbaar en hoorbaar te blijven overdrijven. Een ziekte, waar hij snel aan moet worden geholpen. Als het al niet te laat is.
Maar Matthijs is niet de enige met die kwaal. Er zijn voorbeelden te over. Meest sprekend is wel de wijze waarop volkssport no. 1 wordt benaderd. Zodra er een jong voetballertje is, die een keer van zich doet spreken, wordt hij door de van Nieuwkerk-types in de voetbalwereld zonder enige terughoudendheid tot giga-talent gebombardeerd. Toen ene Locadia van PSV 3x scoorde tegen PEC/Zwolle was hij meteen het supertalent. Als eneAVilhena Vilhena van Feijenoord een paar aardige dingen laat zien staat voor die hijgerige types a la Matthijs meteen vast, dat “hij een hele grote gaat worden”.
Victor Fischer van Ajax is een prima voetballertje, die leuk een mannetje kan passeren, snel en behendig is; allemaal eigenschappen die standaard horen bij een profvoetballer. Dezelfde Fischer is echter ook verreweg het grootste deel van een wedstrijd volkomen afwezig, stapelt fout op fout, is te egoïstisch.
Ook allemaal eigenschappen die bij een jonge talentvolle voetballer horen, die nog nauwelijks droog achter zijn oren is. Desondanks wordt dezelfde Fischer meteen tot supertalent bestempeld.
Niemand schijnt te beseffen, dat het snel en maar al te vaak spreken van supertalenten [zonder dat daar werkelijk aanleiding toe is] er toe leidt, dat het begrip “talent” [aanleg om ergens goed in te worden] ten grave wordt gedragen. Er is in de wereld van de overdrijvers nog maar plaats voor 2 groepen: zij die er geen hout meer van kunnen en zij, die supertalent zijn.
Die laatste groep wordt met zorg aangekweekt, geheel passend in de maatschappelijk opgedrongen opdracht om te excelleren.

Inmiddels is er onvermijdelijk een categorie supertalenten aangelegd, waarvan je als je er nuchter naar kijkt nu al kunt vaststellen, dat ze gedoemd zijn hun status snel weer kwijt te raken. Tenzij ze het Beckham-traject doorlopen en zich tot een soort popster [ook daar kunnen we Matthijs dankbaar voor zijn, want hij is de architect achter een ontwikkeling, dat iedereen [schrijver, wetenschapper, modeontwerper, kok, tafelheer e.d.] een “popster” kan worden] weten om te vormen.
Al die zeker floppende “supertalenten” dreigen het risico te lopen straks bij het groot vuil terecht te komen. Zoals winnaars van die stijf van de glamour staande  talentenjachten inmiddels ook ondervinden. Velen verdienen hun brood inmiddels in het schnabbelcircuit, waar talent van geen enkel belang is, waar het om keihard werken gaat.
Een tweede risico met dat eindeloos opvoeren van supertalenten is, dat binnen die grote groep de schaarse echte supertalenten niet meer worden gezien of niet de onderscheidende waardering krijgen, die zij wel verdienen.

Af en toe een supertalent ontdekken,  dat doet bijzonder aan. Elke week met een supertalent op de proppen komen devalueert het begrip tot iets normaals, iets alledaags. Alsof onze samenleving overstroomt van de supertalenten, alsof er een moeilijk leeg rakend reservoir ergens in Nederland staat. Naast een vele malen groter reservoir, waarin de  “misfits” van nu watertrappelen: de ongetalenteerden.

AoranjefestHet talent om te overdrijven, waar sommigen onder ons rijkelijk mee zijn gezegend, leidt in meer gevallen dan u en ik weten tot veel pijn en schaamte.
Ik hoef alleen maar in herinnering te roepen beelden van dikke, domme, narcistische, zichzelf overschattende kinderen, die te horen krijgen, dat “ze niet door zijn” bij voorrondes van talentenjachten. Levens kunnen daar al in de knop ernstige schade oplopen.
Talent om te overdrijven treffen we ook aan bij de mensen, die zijn belast met de voorbereidng van het grote Oranjefeest op 30 april. Eerder, ik zei het reeds, plaatste ik daarbij al de nodige kanttekeningen.
De reden dat ik er nu nog even op terugkom is de column, die ik tegenkwam in de Volkskrant. Waarin gelijksoortige kanttekeningen bij dat komende Oranjefeest worden geplaatst als ik zelf al deed.

Talent is er om te koesteren, om te begeleiden bij de belofte die het in zich draagt: het uitgroeien tot iets waardevols. Talent om te overdrijven is daar een uitzondering op. Dat veroorzaakt teleurstelling en niet uitgekomen [te hoge] verwachtingen.
Weinigen in mijn directe omgeving hebben [gelukkig] die door derden aangestuurde overdrijving nodig om feest te vieren. Omdat zulks de enige manier is om echt feest te vieren. Zoals het Oranjefeest nu al voor iedereen duidelijk wordt gepusht kan het bijna niet anders dan dat teleurstelling op de loer ligt. We hebben geen “fake” feeststemming nodig om onszelf vervolgens in de ook al “fake” veronderstelling te brengen, dat het eigenlijk prima gaat in en met Nederland. [Het kantelmoment waarover in de VK-column wordt gesproken.] Na 30 april zal, zelfs met de mokken en bordjes en tegeltjes met afbeeldingen van Alex en Max erop in de woonkamer of aan de muur in de gang, Nederland gewoon nog dat land in [politiek en economisch] verval blijken als voor 30 april. Het je daar bewust van zijn hoeft echter geen beletsel te zijn om spontaan feest te vieren als daar behoefte aan is. Met de nadruk op spontaan, want slim geregisseerd en aangestuurd, geloof me, dat maakt de kater na 30 april alleen maar zwaarder te dragen.

Advertenties

21 thoughts on “TALENT

  1. Geweldig, dat plaatje van Oboema. Alleen die kop al 😛
    Mooi verhaaltje gedicht, RadaR. Heb jij ooit weleens last van een schrijversblok?
    Zondagavond zaten de mutsen onder leiding van Jacqueline van Gelder al druk te kletsen over de vraag of Boëtius voor Oranje moest worden geselecteerd. De mutsen zitten zo te schreeuwen om gespreksstof, dat ze elk feit zo lang mogelijk uitrekken en zo veel mogelijk uitvergroten.
    Het resultaat is altijd oeverloos, hijgerig puberaal gelul van het kaliber Matthijs, waarbij het profileren van de eigen mutserigheid het hoofddoel is.
    Allemaal “crap” van de bovenste plank, die zodra het is uitgesproken al kan worden vergeten.
    Idem dito met een ster geldt voor wat de Wijers-club aan het uithalen is. Als ik op 30-4 een drankje neem dan zal dat sec zijn omdat ik dorst heb. 😀 Die hele kroning kan me aan mijn anaalkanaal oxideren.
    En als ik wat zing dan zal dat meezingen van een plaatje uit jouw peilloos diepe archief zijn.

    • Ik heb het nu al tig keer tegen je gezegd, maar je verdomt het om te luisteren 😛
      Dat “gebep” van Jaqueline met zijn ook al daar vaste tafelheer het fossiel Mulder [eigenlijk moet je er je petje voor afnemen hoe die man elke keer weer erin slaagt zijn kont ergens in te draaien] is voor een voetballiefhebber in het geheel niet interessant. Je kunt net zo goed naar Koffietijd of Tijd voor Max gaan zitten kijken 😀

    • Nou, daar zeg je wat, Jurgen. Bij dat Max-programma maak je ook hele vermakelijke dingen mee. Een presentator, die Jan Akkerman voorstelt als Harry Sacksioni en Akkerman vervolgens vraagt of hij een stukje “winkelcentrum-muzak” wil spelen. 😛
      Het scheelde maar dat of Akkerman had die gozer achter zijn desk vandaan getrokken. Spannende TV hoor, dat moet je niet onderschatten. 😀

    • Matthijs was maandag al druk doende om “Kamper” Frans Bauer te pushen om een aandeel te leveren in het Kroningslied. Dus de kans is groot, dat je wel gedwongen zult worden om een alternatief te zoeken om naar te luisteren. 😀

      • Begrijp ik het nu goed dat het risico concreet is, dat op 30 april a.s over Nederland een lied heen raast met teksten als:
        “Het duurt maar even dus wees blij
        “Voor je het weet is het feest voorbij
        “Misschien legt Lex nog een mooi ei
        “in de schoot van Max
        “En krijgen we er nog een bonus-prinsje bij

        En dan natuurlijk het onvermijdelijke “ALLEMAAAAAAAAAAL!!!!!”

      • Hahahahaha ………… die tekst zou zo maar uit de bus kunnen komen. Insturen, RadaR! Misschien win je dan een oranje I-pad 🙂

      • Bauer is ook wel Neerlands Supertalent onder de “Kampers”. Goeie actie van Matthijs. Altijd al gezegd dat die man er een neusje voor heeft 😀

        @RadaR: die tekst loopt als een koninklijke tiet 😛

  2. Kortom: 90% is puur puin. Wat ben je gematigd in je oordeel. Heb je iets gehoord wat die 10% rechtvaardigt? Betty Boop met haar nieuwste hit misschien? 😛

    • @Jeanette

      Mag ik hierop even reageren??

      Ik weet niet hoe het in haagse kringen was maar ongetwijfeld heerste daar toen dezelfde sfeer als in mijn geboortestad.

      Ik kan me bijvoorbeeld nog meer dan uitstekend voor de geest halen dat Deep Purple een optreden zou geven in de “oude Rai” te Amsterdam, het zal rond 70,71,72 zijn geweest en de heren niet alleen te veel te laat maar ook nog eens net zo lammetjeslam als het publiek op het podium verschenen, na slechts enige vermetele pogingen tot het doen beginnen van een song was de ontevredenheid bij de geachte bezoeker zodanig dat het geboe en gefluit al gauw overging in het gooien met fruit waarna het podium werd bestormd en de band als dieven in de nacht vertrokken, daarna alsnog een leuke avond gehad hoor!!

      Iets minder bekende bands die voornamelijk in het lokale circuit optraden daar werd vaak uit onvrede over het gebodene gewoon de stekker uit de installatie getrokken, iets wat mij ook wel eens is overkomen in die woeste dagen dat ik me beter dacht te voelen en te zijn als John Entwhistle en meende met mijn bass het publiek te kunnen vermaken en nog goed te zijn ook, ach ja jeugdige arrogantie.

    • Heerlijk, dat stukje nostalgia waar Willem ons vanuit zijn ongetwijfeld uitgebreide oeuvre op vergast. Those were the days 😛
      Ik wil er nog iets aan toevoegen. Voor het goede begrip: bandjes, die Matthijs met zijn hijgerig gedoe in zijn programma haalt traden in de periode dat Duh Haagh nog dé popstad was overal op. Zo ook in muziekcafé’s als daar was De Kabouter, maar ook bijvoorbeeld in een soort buurtclubs, die zich destijds ook in de kelders van buurtkerken bevonden. zoals in de Fatimakerk en de kerk op de Apeldoornselaan. [moet je iets zeggen me dunkt 🙂 ]. Soms zaten er hele aardige bandjes bij, maar een enkel keer puur puin. En hoewel we in die dagen niet al te kieskeurig waren [alles was nog zo nieuw destijds, begrijp je] kwam het toch een enkele keer voor, dat we als publiek de knapen vriendelijk doch dringend verzochten hun biezen te pakken. Vergeet niet: in die tijd was de “klant” nog echt koning 😛
      Maar ik moet ruiterlijk toegeven, dat ik het nooit zo bont gemaakt heb als Willem. Deep Purple wegjagen …… dat is een soort heiligschennis.

    • Natuurlijk mag jij altijd “even” reageren, Willem. Bedankt 🙂

      @RadaR: je verbaast me steeds meer. Ik wist niet dat jij in je wilde jaren ook nog kerkbezoeker was 😛

  3. En meer dan uitstekend blog waarvoor alle hulde, prima geschreven, messcherpe observaties en bovenal helemaal waar.

    Over Boereetplus, Villadrama, Fischermanssfriend, en al die andere nu al mislukte sterren op de gladde ijsvloer van het mondiale voetbal zijn we na vanavond helemaal vanzelf wel klaar denk ik tenminste als ieder met gezond verstand hedenavond minimaal Manchester U – Real Madrid gaat zien om zelfs nog maar te zwijgen over Barca – Bayern M. van volgende week, in beide wedstrijden zouden al onze “talenten” nog niet eens als ballen-jongetje mogen figureren om maar helemaal te zwijgen over een eventueel meedoen van deze koorknaapjes.

    Wat jij zoal in dit blog zo fraai weet te typeren brengt mij als vanzelf tot een andere kwaal waaraan de moderne Nederlander blijkt te leiden in zijn nimmer aflatende zucht tot ernstige zelfbevlekking en dat is de kwaal van zelfverheerlijking.

    Hoe vaak lezen wij wel niet in wat voor een soort van aards paradijs we wel niet leven, wat voor een prachtig mooi gidsland dit wel niet is voor andere landen in donkere en sombere tijden er is waarlijk op heel de aardbol, sterker in gans het universum, geen beter land om te vertoeven dan Nederland.

    Toch vertrekken er iedere dag “en met achterlating van de befaamde Fuck You vinger” een kleine 400 mensen per dag uit dit wonderbaarlijk mooie land, meestal goed en hoog opgeleiden, (ex) zelfstandigen en mensen die daadwerkelijk iets kunnen presteren behoudens een strontemmer vol blabladiebla over de rest van het volk te verspreiden, niet alleen zijn dat er 350 a 400 die daadwerkelijk vertrekken er zijn er nog vele meer die er over denken en nog veel meer die wel zouden willen maar die door priveomstandigheden niet kunnen, b.v. mensen die hun ouders/kinderen niet willen of kunnen achterlaten. door ziekte, door onwil van hun partner etc..

    Al deze mensen zijn opgevoed in het (waan)idee dat ‘overal wel wat is” maar “het is nergens beter dan in Nederland” enzovoort, toch weerhoud ze dat niet ervan om desnoods met stille trom Abel Tasman te spelen en op zoek te gaan naar verre verten en nieuwe horizonten.

    Wat deze “massa” emigratie voor gevolgen heeft is nu al bijna dagelijks te merken en is mijns inzien een van de oorzaken waarom en waardoor de huidige crisis pas aan het begin staat en nog veel ingrijpender zal gaan worden dan de meeste mensen nu nog denken, deze “work” en “brain” drain kan geen enkele maatschappij/samenleving zich veroorloven en al helemaal niet als we daar de andere kant van die medaille bij gaan optellen namelijk de massale immigratie van redelijk kanslozen.

    Voeg daar dan maar bij het groeiende aantal ontevreden zijnde medeburgers die de patriarchale wijze van besturen en de zelfverrijking van puur op egoisme en corruptie levende figuren plus de bijna volmaakte wijze waarop de algemene debilisering van dit land gestalte aan het krijgen is helemaal zat zijn en voorwaar iedere regering zou zich grote zorgen gaan maken.

    Echter niet onze huidige bestuurlijke elite die ondersteund door haar welgevallige media
    het volk voorhoud dat dit land een oase is in de ons omringende roerige woestijn die vol zit met al het kwaad van de wereld en verdomd het grootste gedeelte van dit volk blijkt daar dankzij haar geloof in absolute zelfverheerlijking nog in te blijven geloven ook!!!

    De scheuren in dit bastion van zelfverheerlijking zoals door mij al geschetst zijn echter al meer dan zichtbaar en bereiken langzaam maar o zo zeker het punt dat reparatie niet alleen ondoenlijk meer is maar zelfs onmogelijk en dan valt dit moderne sprookje als vanzelf in elkaar.

  4. Ik zeg hier alleen maar “Wowwwww” bij. Voortreffelijk onder woorden gebracht aan welke ziekte Nederland chronisch lijdt. Een welverdiende schouderklop, RadaR!!!!

  5. Die laatste groep wordt met zorg aangekweekt, geheel passend in de maatschappelijk opgedrongen opdracht om te excelleren.

    Dit blog loopt werkelijk over van de messcherpe observaties. 5 sterren krijgt de bovenstaande, omdat je daar niet alleen de kern van de zaak maar ook de kern van alle kwaad in de roos raakt.
    Want hoe vaak hebben we onze premier, gevolgd door andere politici, dat woord excelleren niet horen gebruiken? Hij doet dat te pas en te onpas nog steeds. Dat verklaart ook de ontwikkeling, die zich o.a. in het amusement en de sport, maar ook in andere maatschappelijke velden heeft voorgedaan.
    Om op alle belangrijke terreinen te kunnen excelleren [aan te tonen via die brij aan statistische gegevens] heb je excellenten nodig. En dus produceer je die simpel zelf door links en rechts die status rond te strooien. Waardoor op zich misschien best wel getalenteerde [maar talent moet zich, zoals je terecht opmerkt, in de praktijk wel bewijzen, waarmee enige tijd gemoeid is] mensen de status van supertalent wordt opgeplakt.
    Op die manier houdt “Nederland Muziekland” zichzelf in de waan, dat we muzikaal iets voorstellen; op dezelfde manier houdt “Nederland Voetballand” zichzelf in waan, dat we nog steeds kansrijk zijn in internationale competities.
    Dit land is aangeleerd zichzelf te bedotten door te geloven, dat we overmatig getalenteerd zijn. We hebben ook best talenten, maar lang niet zoveel en zo goed als we onszelf wijsmaken. Maar we zijn maar al te bereid dat toch te geloven. Op die in principe on-Hollandse volksaard anno 21e eeuw speelt ook dat Wijers-gezelschap in. Men zegt zonder enige gêne, dat het feest een geweldig feest wordt, wat bol zal staan van optimisme, vertrouwen en saamhorigheid en blijft dat erin pompen tot de laatste dag. En onvermijdelijk zal er een niet geringe groep mensen zijn. die dat nu al geloven en zich nooit meer van dat geloof zullen laten afbrengen. Het soort mensen wat wel de taal van “Zij gelooft in mij” verstaat, maar geen idee heeft wat een “reality check” is.

  6. Een tweede risico met dat eindeloos opvoeren van supertalenten is, dat binnen die grote groep de schaarse echte supertalenten niet meer worden gezien of niet de onderscheidende waardering krijgen, die zij wel verdienen.

    Laat me gokken: doel je hier op het enige supertalent wat je haast welbewust niet noemt? Feijenoord’s Jean-Paul Boetius?

    Ik ben het zó ontzettend eens met wat je allemaal stelt, dat ik het bijna eng begin te vinden. 🙂

    • Zolang er geen sprake is van meningsbeïnvloeding, maar er overeenkomst in meningen en standpunten aan de orde is kan er nauwelijks reden zijn om iets “eng” te vinden. 🙂
      Overigens sla je de spijker knalhard op zijn kop: Boëtius is in mijn ogen op dit moment het enige echte [super]talent, wat op de Nederlandse velden rondloopt. Een speler die zou [let wel: zou maar nog lang niet is!] kunnen doorgroeien naar de categorie Robben. Waarmee ik zeker niet wil zeggen, dat de anderen jongeren geen mogelijkheden zouden hebben. Maar bijvoorbeeld Fischer haalt het niet bij Feijenoord’s nieuwste pareltje en Locadia kan ik niets extra-speciaals aan ontdekken anders dan dat hij tegen verdedigers van het abominabele niveau als in de eredivisie makkelijk scoort. Wat m.i. elke middenklasse spits zou moeten kunnen [zie “Mikey” van ADO 🙂 ]

  7. En elke keer vraag ik me weer af, wat die malloot van een Matthijs er toch toe brengt zich als een puisterige puber te gedragen door zo zichtbaar en hoorbaar te blijven overdrijven.

    Misschien heeft zijn salaris van ruim 5 ton daar iets mee te maken??????
    Voortreffelijk stuk overigens, knul, wat meerdere kerenlezing vergt. Maar deze reactie kwam zo spontaan op als poepen en dus moest ik die meteen kwijt. 🙂

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s