KIJKVOER & DENKWERK

Voor mensen, die niet ophouden met denken als er wat winters ijs de Hollandse vaarten en plassen bedekt en de kans om onder het ijs te schuiven niet als het op dat moment hoogste en dus enige doel zien, voor die mensen was het gisteravond een interessante TV-avond. Als je op Ned. 2 afstemde tenminste.
Allereerst werd ons in De Slag om Nederland op de voor het programma zo eigen wijze keurig uit de doeken gedaan, hoe de geldwolven hun ontdekking, dat het in  Nederland zo actuele kinderopvangverhaal vrij eenvoudig kon worden gebruikt om het vele geld wat in die business omgaat en zelfs meer dan dat naar hun als altijd gapende zakken kon worden getransporteerd, op de in de financiële sector gebruikelijke manier in de praktijk weten te brengen.
Via een voor 90% door banken gefinancierde miljoeneninvestering [500 miljoen om precies te zijn] een groot aantal kinderopvangverblijven overnemen, via een altijd werkende boekhoudkundige truc [de financieringsschuld + de rentelasten daarover over de individuele opvangverblijven verdelen en het evenwicht op de balans herstellen door de goodwillwaarde met een factor 100 of meer op te pompen] het financiële risico volledig bij die kinderopvangverblijven leggen en vervolgens wat psychopaten met de vereiste managersopleiding aanstellen, die alleen kunnen denken in zaken als targets, rendement, opties, bonussen en winstmarges.
Én zonder een spier te vertrekken kinderen niet langer als menselijke wezens kunnen zien maar slechts als commodities.
Mocht u de uitzending hebben gemist, hier kunt u die alsnog bekijken. U zou er zich, zo waarschuw ik even, enigszins ongemakkelijk bij kunnen gaan voelen.

Direct daarna bood Tegenlicht ons een blik op de agenda voor 2013. De agenda waar het de programma’s voor dit jaar betreft. En die agenda ziet er zeer veelbelovend uit. Ik voelde het mijn plicht jullie daarover te berichten, omdat jullie dan tijdig op de hoogte zijn van wat er te zien en te horen valt.
Hier kunnen jullie een en ander op het gemak doornemen. En de agenda-uitzending zelfs bekijken. Echt de moeite waard, geloof me.

Tot slot nog even een felicitatie richting Jeroen. Die meteen ook aardig aan de bak kan, want er ligt een eerste probleem voor Jeroen en zijn Eurogroepje.
Dat probleem heet Cyprus. Waar een aantal grootheidsdwazen naar goed voorbeeld een  financieel waterhoofd schiepen in de vorm van een meer dan volwassen bankensector. Met ook al het motto “we nemen het niet zo nauw”.
Vervolgens kwamen wat Russen ingevlogen, die nog wat zwart geld te stallen hadden. En inmiddels hebben bemerkt, dat ook zwart geld kan verdampen.
Gevolg: het Cypriotische banken-Walhalla ligt op zijn gat. En nu heeft Cyprus, als Zuid-Europees lid van de Eurozone, op de deur geklopt in Brussel met het verzoek om in aanmerking te komen voor een euro-transfusie.
En staat Jeroen met zijn clubje voor de taak een goed verhaal te verzinnen, waarmee kan worden verklaard waarom geld uit het ESM aan Cyprus gaat worden “geleend”. Of in andere woorden: waarom miljarden aan door de Europese belastingbetaler opgehoeste euro’s gaan worden gebruikt om het verlies aan zwart geld van een aantal Russen te compenseren.
Ik wacht nieuwsgierig af waar Jeroen mee gaat komen.

Advertenties

23 thoughts on “KIJKVOER & DENKWERK

  1. @radar

    Wederom dank voor de zeer uitgebreide reactie een reactie waaruit mijns inzien overduidelijk is dat onze denkwijze steeds meer op een lijn begint te komen en dat is vind ik zeer verheugend gezien onze verschillende politieke persoonlijke uitgangspunten, wellicht dat de echte politiek hier ooit eens wat van op zal steken er zijn nu eenmaal vele zaken waarbij je de mens en niet je overtuiging centraal moet en dient te stellen behoudens natuurlijk als dat toevalligerwijs samenvalt.

    Overigens via een andere en zeer betrouwbare bron bereikten mij enige cijfers, cijfers waaruit wederom blijkt dat het in dit land niet eens zozeer gaat om de hoeveelheid beschikbaar geld maar veel meer om de besteding daarvan.

    Neem bijvoorbeeld het onderwijs daarin spendeert de overheid de lieve som van 7100 euro per leerling per jaar, bij een leerlingenaantal van 200 zijn dus de inkomsten gegarandeerd 14,4 miljoen per jaar!!!

    Neem bijvoorbeeld de zorg waarin bijvoorbeeld voor een autist die 24/7 zorg behoeftig is door de overheid per dag de som van 230 euro word neergelegd, maak zelf maar de rekensom.

    Nou wil ik niet al te veel zeggen maar laat ik nu eens zeer bescheiden denken dat ik met 14.2 miljoen op meer dan uitstekende wijze onderwijs zou kunnen verzorgen en dat is dan ook nog inclusief enige overhead.

    Idem voor het zorg voorbeeld , immers met zo een bedrag per dag moet het niet al te moeilijk zijn kleinschalige paradijsjes te creeren waarin meer dan uitstekende verpleging en verzorging en meer dan uitstekend eten en overige dingen mogelijk moeten zijn.

    De grote hamvraag c.q. million dollar question is dan ook waarom doen we dat niet??

    Ik ben serieus aan het nadenken of het niet zinvol is om op een van deze gebieden eens iets te gaan beginnen maar dan wel zonder alle sprinkhanen die nu het grootste gedeelte van de budgetten leegstelen en roven.

  2. Ontkennen wat RadaR stelt ten aanzien van de rol van de overheid lijkt me onbegonnen werk. Er worden maatregelen getroffen, waarbij veel burgers [en dan vooral ouderen lijkt het] keihard in hun inkomen worden geraakt , waarvan de ratio velen [en daarbij ik] volledig ontgaat.
    En de overheid scheert daarbij steeds vaker vlak langs het randje van het onbetamelijke of gaat daar zelfs overheen. Steeds vaker worden [bezuinigings-]maatregelen genomen waar sterk de geur van rechtsongelijkheid, ja zelfs discriminatie omheen hangt.
    2 voorbeelden:
    het Aow-gat, ontstaan door de versnelde verhoging van de AOW-leeftijd. Dat leidt er toe, dat duizenden vroeg-gepensioneerden, die overigens net als elk ander hun aandeel in de premie meer dan hebben opgebracht, een aantal maanden zonder inkomsten komt te zitten. De overheid gaat er rucksichtlos van uit, dat elke oudere een potje geld heeft klaar staan om die periode op eigen kosten te kunnen doorkomen. Laat ik Klijnsma c.s uit de droom helpen: dat is niet zo. Net zo min als de aanname dat elke oudere een eigen woning zou hebben.
    Veel ouderen hebben de afgelopen jaren bijvoorbeeld een handje toe moeten steken om hun in financiële problemen gekomen kinderen te helpen. En dat doet een klein potje heel snel leeg lopen.
    de eigen bijdrage voor verzorging in een verpleeg- of verzorgingstehuis. Op TV [ik meen in 1Vandaag] was deze week nog te zien tot welke enorme gevolgen de beslissing om ouderen met enig vermogen en/of een eigen huis een daarop afgestemde bijdrage te moeten laten betalen ging leiden. Oude en meestal zieke mensen komen voor het feit te staan, dat de bijdrage soms met 1000 euro per maand wordt verhoogd. Terwijl dat “vermogen” blijkt te zitten in een eigen huis, waarvoor soms 50 jaar of meer keihard is gewerkt. Een huis, wat niet verkoopbaar is [tenzij tegen een weggeefprijs], een huis wat feitelijk bedoeld is als een erfenis voor kinderen.
    Desondanks wordt het huis getaxeerd en de uitkomst daarvan wordt vertaald naar een buitengewoon forse premieverhoging.

    Beide voorbeelden hebben een kenmerk gemeen: ze doen met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid vermoeden, dat kabinet én 2e kamer toen die beslissingen werden genomen en gesteund nul komma nul besef kunnen hebben gehad van de ronduit affreuze effecten ervan. Omdat men volledig verblind was door de tabelletjes en diagrammen, waarin de opbrengsten van die maatregelen werden aangegeven.
    En dat laatste [anderen zeiden het ook al in hun woorden] is de politiek én de overheid ten voeten uit. De kloof met de burger, waar men zich vaak zo zorgelijk over uit laat, kon niet duidelijker worden onderstreept door dergelijke maatregelen. Men staat zo ver van die burger af en klampt zich zo stevig vast aan tabelletjes, prognoses, projecties en al die dingen meer, waar papiervreters als er in ons parlement bij bosjes rondlopen zo gek op zijn, dat men volledig is losgezongen van de realiteit van de burger.
    En het trieste is, dat vorenstaande constatering net zo goed geldt voor de rechtse ballen van de VVD als voor de pseudo-linkse rakkers van de PvdA.
    Om over clubjes als D66 en het CDA nog maar te zwijgen.

    • Wat betreft je 2e voorbeeld blijkt men in het Glazen Paleis bij het Binnenhof wakker geschrokken te zijn. Althans, iets wat op wakker lijkt. Men zou aan het proberen zijn niet voor de eerste keer een klusje nog eens te gaan doen om de “ongewenste” effecten [politiek jargon voor “stommiteiten”] af te zwakken of te corrigeren. Ik ben benieuwd met welk windei ze nu weer zullen komen.
      Voorbeeld 1[AOW-gat] blijkt men nota bene op te willen lossen [Klijnsma schijnt daar het kwade genius achter te zijn] door de maatregel nog meer op rechtsongelijkheid te doen lijken. Mooi is, dat men in Den Haag inmiddels door heeft, dat er mensen zijn met een relatief lage Vut- of PP-uitkering. Die 3 maanden zonder niet kunnen bolwerken. Daar schijnt de manke Neelie van de Nederlandse politiek [die zo fraai in woord het sociale gezicht van de PvdA kan uithangen] iets aan te willen doen. Maarrrrr …… alleen als ze geen potje hebben of toevallig een eigen huis. In dat geval kunnen ze het schudden. Dan moet er maar 3 maanden baksteen worden gegeten.

      • Het moet je [net als mij trouwens] goed doen, dat 50Plus zich zo inspant voor het leveren van sterk verweer en dat het FNV ‘bondenbreed” heeft besloten het dagen van de staat door te zetten. Het zijn m.i. tekenen van een ontwakend verzet waar we al zo lang op wachten.

    • En het trieste is, dat vorenstaande constatering net zo goed geldt voor de rechtse ballen van de VVD als voor de pseudo-linkse rakkers van de PvdA.
      Om over clubjes als D66 en het CDA nog maar te zwijgen.

      Vooropgesteld, je hebt uiteraard volkomen gelijk. Maar ik kon niet voorkomen dat, nadat ik de namen van de partijen die je wel noemde had weggestreept, even de gedachte bij me opkwam “zou Paul naar uiterst links of uiterst rechts aan het opschuiven zijn?” 😛

      • Als je me goed kende dan zou je weten, dat ik me niet laat leiden door welke richting dan ook. Jarenlang was leven “in het midden” voor mij voldoende. Inmiddels is zelfs het midden veranderd in een garantie op verpaupering, verarming, gestraft worden voor fouten die je zelf niet hebt gemaakt.
        Beschouw mij maar als richtingloos boos :D.

  3. Tegenlicht heeft veel interessants te bieden dit seizoen. Van mijn kant ben ik benieuwd [net als Paul] naar de aflevering met oud-corruptiejaagster Eva Joly en het verslag van de wijze waarop Ricardo Semler zijn visie op o.a. het nieuwe werken in de praktijk brengt.
    Hoewel ik zeker niet wars ben van technologische ontwikkelingen word ik huiverig van verhalen als van Bostrom. Geknoei met de mens doet mij teveel denken aan de “gloriejaren” van Herr Doctor Mengele. Mij is ook totaal niet duidelijk waarom het nodig zou zijn een soort “cyborg” of “androide” in elkaar te sleutelen door wat te rommelen met genen e.d. Ik ben bang dat daar alleen maar ellende van komt. Ik begrijp wel overigens wat de achterliggende gedachte is: zo’n AI-wezen kun je dingen laten doen die de mens dan kan laten. Zoals oorlogje voeren en meer van dat moois.
    Met het verhaal [en boek] van Peter Diamandis heb ik helemaal niets. In wezen klopt wat hij zegt over bijvoorbeeld de “abundance”-gedachte. Alleen schurkt die mij teveel aan tegen de “hebzucht” filosofie, waarvan we de laatste 20 jaar fraaie praktijkvoorbeelden hebben kunnen zien. Diamandis’ stelling, dat er een wereld kan ontstaan waarin iedereen i.p.v. in schaarste in overvloed kan leven is in theorie wellicht juist, maar in de praktijk een utopie. Tenzij hij gaat samenwerken met Bostrom om een mens te componeren, waarbij hebzucht en egoisme uit de genen zijn gesloopt.

    • Hebben we hier al niet vele malen geconstateerd, dat men al heel ver op weg is van de mondiale mens een eenheidsproduct te maken? Van Japan via Ecuador tot Spanje kijken ze naar de zelfde bagger. Van Ivoorkust via Kazachstan tot Engeland adoreert men plastic pop-, voetbal- en filmsterren, van Indonesië via Ijsland tot Nederland is men er van overtuigd, dat werken het belangrijkste levensdoel is. We zijn al voor 75% andriode en we lopen allemaal ook nog eens met een “Android” aan ons oor. Om zonder het zelf te beseffen de orders van boven op te vangen.
      Bostroms’ visie is zoals ik tegenaan kijk simpel het willen afmaken wat al heel lang geleden in gang is gezet. En ik wens de volgende generaties daar het beste mee.

  4. Het bijzonder trieste is ook nog dat dit gedoe niet beperkt blijft tot kinderopvang maar dat de tentakels van de snelle moneymakers zich ook tot de senioren uitstrekken.

    Ga maar eens kijken in lommerrijke lanen van grote en middelgrote steden, bepaalde landelijk gelegen locaties etc. etc. en verbaas je over het toenemende aantal privehuizen voor ouderen en eventueel hun zorg meestentijds grote riante huizen en villa’s met prachtige namen als Villa der Rustico etc. etc.

    Wat er gebeurd is het volgende, een locatiemanager gaat op zoek naar een eventueel geschikte locatie uiteraard in opdracht van de financiers welke meestentijds particuliere beleggingsfondsen met slechts een oog voor snelle winsten zijn, gekeken word er naar twee dingen namelijk de locatie en het pand, het liefste heeft men een pand in enigzins vervallen staat (om de prijs van aankoop te drukken) gelegen op een groot perceel met mogelijkheden voor nieuwbouw.
    Na de aanschaf word het pand in recordtijd verbouwd met het maximaal mogelijke aan luxe kleine appartementen, deze worden te koop aangeboden aan de specifieke doelgroep (de liefst alleenstaande senioren met meer dan genoeg poen dus c.q. met familie met poen genoeg) deze schaffen het appartement aan (tel uit je winst) en betalen daar bovenop uiteraard servicekosten (waardoor de exploitatie van het pand ten alle tijde kostendekkend zo niet winstgevend blijft) en eventuele zorg word dan per uur ingehuurd middels het gebruik van zogenaamde ZZP zorggevenden alles met slechts het doel de kosten te minimaliseren en de opbrengsten te maximaliseren want natuurlijk huurt de residence de ZZP’r in voor een x-bedrag en word er een hoger bedrag aan de inwonder(s) berekend.
    Vergunningen worden altijd blijmoedig door de respectievelijke overheden afgegeven want die zien slechts een win/win situatie, enerzijds een vervallen locatie die weer fraai word oopgeknapt en dus de o zo zogenaamd belangrijke uitstraling verzorgd en anderzijds een groep ouderen waar niet meer naar hoeft te worden omgekeken.

    Steeds meer en meer verword de zorg tot een instituut van de have’s en de have’s not en of dit nu om kinderopvang of ouderenzorg gaat het is in mijn optiek al reeds lang tijd om dit te veranderen en om te draaien.

    Duidelijk is wel dat we het daarin niet van de overheid zullen moeten hebben gevuld als die is met zogenaamd pragmatische politici die slechts uitblinken in het verraad van hun eigen politieke principes en die nog alleen maar kunnen loeren op functies met dusdanige astronomische salarissen en emolumenten dat ieders fantasie voor die realiteit tekort schiet.

    Wat rest is slechts het maar zelf te gaan doen en dat kan daar ben ik van overtuigd, alleen zal men daar anders in moeten gaan staan, maar wat is er eigenlijk tegen om met bijvoorbeeld 15 families die allen een of beide opa’s ende oma’s in de zorg hebben zelf een groot pand te huren c.q. te kopen en met alle families samen die zorg op je te nemen?? en desnoods in te kopen.
    Voor mijn part ga je er met zijn allen wonen. ja dan zal je wat wooncomfort inleveren nou en?? Bedenk eens wat je ervoor terugkrijgt, geen gezeur van allerlei instanties en directeurtjes/managers meer enzovoort enzovoort.

    Hetzelfde met de kinderopvang, onbegrijpelijk dat mensen het zover laten komen zonder zelf ook maar een centimeter aan eigen initiatief en durf te tonen en het lot in eigen handen te nemen, want ook hier waarom huren ouders niet zelf een ruimte en zorgen zij zelf niet voor de opvang?? met 25 a 30 families lijkt het mij sterk dat dit niet kan, dus waarom gebeurd dit nog steeds niet??

    Breek maar af al die instituten met hun tot waanzin drfijvende regel en wetgeving waarin slechts plaats is voor de eurogedachte en mensen alleen nog maar in geld worden uitgemeten in plaats van gezien te worden als mensen van vleesch ende bloed!!.

    Kijk en zie wat uw toekomst is, men neme alleen maar het advies gisteren van het CVZ dat in zijn almachtigheid heeft geadviseer om psychische problematiek voortkomende uit lichamelijke klachten niet meer te laten vergoeden.

    Laat dit even goed tot een ieder doordringen wat hier nu feitelijk staat en trek dan je eigen conclusies!!

    Er word niet geadviseerd om te komen tot hulp via een ander systeem waardoor een en ander wellicht goedkoper kan of welk ander alternatief plan dan ook, welnee de almachtige heren die zelf verzekerd zijn van riante vergoedingen uit belastinggelden adviseren schaf maar af!!

    Die trend zal moeten worden doorbroken wil er ook nog maar iets overblijven aan mededogen voor de zieke en zwakke mens die er ook niets aan kan doen dat hij een dodelijke spierziekte heeft, in een rolstoel met een rietje zit omdat een of andere doorgesnoven doorgespoten doorgeslikte en straalbezopen idioot deze heeft aangereden, of dat meisje van 8 maanden die de rest van haar leven een traumatisch leven tegemoet gaat dankzij de welwillende handjes van Robert M., of dat arme kind van dertien die moedwillig in een gangbang van 14 man is verkracht op de meest gruwelijke wijze en nu een leven vol met ansten en psychoses tegemoet gaat.

    Voor al deze mensen en nog veel meer heeft het college aanbevolen de deur naar behandeling dicht te gooien, dat maakt mij niet teleurgesteld , dat maakt mij niet kwaad, dat maakt mij niet boos, dat maakt mij moordlustig.

    We zullen allen het veel meer zelf moeten gaan oplossen zonder de hulp en dus ook meestentijds goddank bemoeienissen van de overheid, dat is een keuze die al reeds lang is gemaakt door de overheid welnu pak die handschoen maar op zou ik zo zeggen en laat niet meer alles wegvloeien en afbreken zonder daarbij het gevecht aan te gaan.

    Voor de liefhebbers hier een linkje van een aflevering van andere tijden over de jaren 70, kijk en verbaas jezelf zou ik zeggen, maar ik werd er een beetje triest van heel diep van binnen want wat toen mogelijk leek en was daar is in de huidige tijd slechts overheidsfascisme en voorzieningenafbraak voor terug gekomen en dat is meer dan jammer.

    http://www.geschiedenis24.nl/andere-tijden/afleveringen/2012-2013/jaren-zeventig.html

    • Met veel begrip en sympathie je reactie gelezen, Willem. Ik heb even de tijd genomen om na te denken over het antwoord erop. En ik denk een vorm gevonden te hebben.
      1. wat je feilloos blootlegt is één van de grootste manco’s van deze tijd én 1 van de grootste tekortkomingen van de overheid. Jij beschrijft een aantal practische situaties vanuit o.a. de [ouderen]zorg, waar het ontstellend mis gaat. En waar de grijpgrage handjes van de snelle verdieners hun [zoveelste] kans krijgen.
      De overheid en haar adviserende instanties [als die CvZ, maar ook vele anderen] denken niet in praktische en dus realistische situaties, maar slechts in cijfers en diagrammen.
      De zoveelste kloof tussen de theoretici en de praktijkmensen. En die laatsten zijn niet in staat [of krijgen gewoon de kans niet] om aan te tonen welke discrepantie er tussen de tabelletjes en cijfertjes aan de ene kant en die praktijk aan de andere kant bestaat.
      Even terzijde: ik hoorde eerder deze week een mooi voorbeeld van hoe de cijferdictatuur leidt tot het volkomen vervagen van het nadenken er over.
      Een nieuwslezer had het over die verkrachtingszaak in India, die terecht zoveel stof deed opwaaien. Hij sloot af met de opmerking, dat verkrachtingen in India zeer veel voor komen. Letterlijk eindigde hij met: “Elke 20 seconden wordt er in India een vrouw verkracht.” Laat de absurditeit en stupiditeit van zo’n opmerking eens tot je doordringen.

      2. wat steeds duidelijker wordt en daarmee tegelijk ook verontrustender is, dat de taakverdeling tussen overheid en burger aan ernstige betonrot onderhevig is. Laten we het eens heel duidelijk benoemen, die rolverdeling. De burger is verreweg de grootste financier van die overheid; het grote bedrijfsleven is zodanig vertroeteld met fiscale douceurtjes, dat hun rol duidelijk in de schaduw staat bij die van de burger.
      Kijk nu eens naar hoe die overheid zich gedraagt naar haar belangrijkste financier? Zij wendt zich waar het haar dienende taken betreft steeds verder van de burger af. Het aantal voorbeelden daarvan is onthutsend groot. Waar de overheid wel goed in is betreft het schetsen van toekomstige vergezichten, waarmee burger-onvriendelijke maatregelen vrijwel altijd worden overgoten met kretologie als “nu even doorbijten, straks profiteren” of zoals Balkenende het zo fraai zei “eerst het zuur, daarna het zoet”. Ik hoef jou er niet aan te herinneren, dat dat zoet er nooit is gekomen. Slechts een potje met het label “zoet” waarvan proeven erg duidelijk maakte dat het om zoetzuur bleek te gaan.

      3 Het echte manco is, dat de overheid nooit door de burger wordt afgerekend op haar wanprestaties. De overheid kan zonder daarbij noemenswaardig te worden gestoord doorgaan met blijven wanpresteren. Waarschijnlijk omdat zij er telkenmale weer in slaagt om haar wanprestaties in een mooie verpakking van loze beloften aan die burger aan te bieden.
      De overheid gebruikt in verreweg de meeste gevallen 2 verkoopargumenten.
      Het eerste benoemde ik al: men beweert keihard, dat een maatregel of een project goed voor de burger zal zijn. Vooral “in the long run”. Dat daar in de praktijk weinig van terecht komt is geen probleem, want de burger toont om de paar jaar via o.a. de stembus aan geen langetermijngeheugen te bezitten.
      Het 2e verkoopargument is “het is belangrijk voor onze economie”. Dat argument wordt meestal onderbouwd met allerlei cijfermatige projecties, die de burger boven de pet gaan.
      In alweer de praktijk komen deze cijfermatige projekties niet af en toe , maar nooit uit. Geen probleem, want eenmaal in gang wordt er aan alle kanten aan de cijfers gesleuteld, worden verwachtingen/ beloftes bijgesteld en wordt nog meer geld op tafel gelegd om het uiteindelijke doel, waarvan meestal weinig mensen meer weten wat het ook al weer was, te bereiken.
      Beeldschoon voorbeeld uit een lange lange rij is [daar komt-ie weer] de Fyra.
      Er was een prima functionerende Beneluxlijn, die vanuit A’dam via Den Haag en R’dam en Antwerpen ons naar Brussel bracht. Omdat er nauwelijks een burger/reiziger te vinden was die behoefte had aan de Fyra werd het economische argument weer op tafel gebracht. Het was voor de Nederlandse economie van levensbelang, dat die verbinding [met uitsluiting van Den Haag] over het hoge snelheidstraject zou gaan lopen. Dus werd besloten:
      – een HS-traject aan te leggen [kosten 4-6 miljard]
      – de Fyra zou vanaf 2004 gaan rijden.
      Gevolg was, dat dat peperdure HS-traject jaren ongebruikt heeft gelegen [zie ook Betuwelijn; ja, de overheid is een lerend monster, net zoals zij van haar burgers verwacht] omdat de 1e Fyra nog net in 2012 begon met zich een weg te ploegen door de Nederlandse sneeuw om er vervolgens binnen een maand de brui aan te geven.
      Een investering van miljarden in [overbodig] spoor + een investering van 200 miljoen in 9 treinstellen die niet rijden.
      Hoewel je dat normaliter zou mogen [moeten?] verwachten is er opnieuw niemand die de overheid ter verantwoording roept. Ja, binnen het parlement voert men het bekende toneelstukje op “Hoe verberg ik mijn eigen ongelooflijke incompetentie” en staat een staatssecretaris een volstrekt idioot verhaal op te hangen waar de onmacht aan alle kanten vanaf druipt. Maar er is niemand die de voor mij toch zo voor de hand ligende vraag stelt: Hoe zit het met dat economisch belang, wat al eind jaren 90 als hoofdargument werd gebruikt? Of met andere woorden hoe groot is door dat volstrekte falen van alweer die overheid het economisch verlies? Hadden die miljarden niet veel beter voor nuttiger zaken wel in het belang van de burger kunnen worden gebruikt?

      Zolang wij blijven weigeren de overheid echt ter verantwoording te roepen zal zij blijven doorgaan met het nemen van slechte beslissingen, het smijten met miljarden gemeenschapsgeld. En dat geldt voor dat zoveelste drama wat Fyra heet maar net zo goed voor beslissingen, die het effect hebben op groepen burgers waar jij het over hebt.
      Een parlementaire enquête over de Fyra? De slager voor de zoveelste keer vragen zijn eigen vlees te keuren, terwijl hij donders goed weet dat het bedorven is? Een burger enquête lijkt me een veel beter middel. Omdat dan de kern van de zaak kan worden geraakt: die onwelriekende rol van de overheid in legio situaties. En alle cijfers, tabellen, diagrammen en projecties kunnen dan terzijde worden geschoven. De overheid zoals de burger die wil zien is dan de toetssteen.

      • Zou je niet haast moeten constateren, dat we maar heel weinig van de jaren 70 hebben meegenomen resp. overgehouden? De sociale maatschappij van toen is verworden tot een individuele samenleving. De helden van toen [rockstars, charismatische leiders, echt creatieve mensen vanuit kunst, cultuur en mode] zijn vervangen door het kaliber mensen als van Nieuwkerk, Pauw e.d. die zich anno nu kiplekker voelen en in de jaren 70 nauwelijks interessant zouden zijn gevonden. Komt er nog ooit een omslag? Of staat ons ’n wereld te wachten a la The Matrix, waarin we allemaal als een bitje rondzwerven in een virtuele wereld en het erg druk hebben met in feite niets?
        Ik bedenk me ineens, dat mensen van de generatie jaren 70 zich bevoorrecht mogen voelen, omdat zij gevrijwaard zijn gebleven van internet en zijn digitale en in hoofdzaak toch wel afstompende virtuele wereld. Wij zullen er wel altijd mee moeten blijven leven, in steeds toenemende mate.

      • @leon:
        het zou ook wel gek zijn als we nog in soultruitjes en -broeken zouden lopen, vind je ook niet? 😛
        Zou RadaR nog foto’s uit die tijd hebben??? 😀

      • Zoals veel van de onderwerpen op dit blog raakt ook dit mij niet persoonlijk, (want gezond, begin 30 (dus nog lang niet aan pensioen toe), geen kinderen, vaste baan bij een bedrijf wat het (nog) goed doet in een krimpende branche) maar lees ik nog steeds met interesse mee. Om de kritische blik op ontwikkelingen in de maatschappij en om de visies en ideeën in de reacties.
        Maar wat mij bezig houdt: De laatste alinea van bovenstaande reactie (Zolang wij blijven weigeren de overheid e.v.) refereert aan een fenomeen wat hier al veel vaker is besproken: de gelatenheid/desinteresse waarmee de meeste burgers alle misstanden en inperkingen over zich heen laat komen en dat wij, burgers, er niet meer op kunnen vertrouwen dat de ons vertegenwoordigende instituten en instanties onze belangen behartigen, dus door ons zelf actie ondernomen dient te worden.
        Mijn vraag is dan: Hoe zien jullie een dergelijke weerstand vorm krijgen? Hoe bereik je mensen en krijg je genoeg mensen bij elkaar en daarmee voldoende invloed om een stok te steken in het raderwerk van politiek en grote bedrijven. Gezien ook het ‘succes’ van Occupy en de indruk die (online) petities en burgerinitiatieven over het algemeen maken; elk willekeurig gehypet incident doet meestal meer stof opwaaien.
        Nu denk ik wel dat er steeds meer mensen geraakt worden door de (gevolgen van) maatregelen van overheden en praktijken van machtige bedrijven en daarmee meer draagvlak ontstaat voor actie, maar zolang enkel via internet misstanden gesignaleerd en onvrede geuit worden, verandert er weinig.

      • @Pieter:
        het is sowieso prettig een reactie te krijgen van iemand, die [nog?] niet geraakt is door wat er alom in Nederland door anderen wordt ervaren.
        Dat je hier regelmatig meeleest is niet alleen prettig voor mij als blogger, maar geeft ook aan dat je je tenminste bij bepaalde zaken betrokken voelt. En dat is [zonder enige ironie] gewoon winst.
        Dan je vraag, die ik graag probeer vanuit mijn zienswijze te beantwoorden. Laat ik daarbij eerst even inhaken op jouw terechte opmerking over het falen van Occupy in Nederland.
        Ik heb me destijds toen Occupy ontstond trachten een beeld te krijgen van de wijze waarop Occupy meende het “verzet” vorm te kunnen gaan geven.
        Al heel snel werd duidelijk, dat men 2 essentiële fouten maakte. De eerste was, dat men [gewild dan wel ongewild] rond zichzelf een sfeer liet ontstaan, waar de geur van de 70-er en 80-er jaren hing. Gekscherend zou het een soort “Love & Peace, brother” met de daarbij behorende vrijheid en gelijkheid kunnen worden genoemd. De club was drukker bezig met het opzetten van pseudo-culturele zaken dan met het werken aan het verkrijgen van een substantiële achterban. Toen men begon door te krijgen, dat “de Woodstock-aanpak” niet werkte schakelde men over op een meer eigentijds fenomeen, de sociale media. Waarmee de 2e fout werd gemaakt, maar daarover verderop meer.
        Pluspunt daarvan was zeker, dat er kanalen werden geopend, waardoor je als je dat wilde live kon meekijken wat er her en der in Europa gebeurde waar het verzet tegen de politieke aanpak van de crisis betrof. Dingen die je in de Nederlandse media nooit zag kon je live bekijken in Athene, Madrid e.d.
        Die 2e fout was echter, dat men zich blijkbaar niet realiseerde, dat m.n. in Nederland de gemiddelde sociale media addict Facebook e.d. niet gebruikt om inhoudelijk over zware onderwerpen te discussiëren. Men prefereert luchtigheid, onzin, plaatjes en filmpjes daarvan en over.
        Occupy ontbeerde ook structuur, organisatie en duidelijke plannen [doelstellingen of targets zoals we dat tegenwoordig in hoofdzaak noemen]
        Op dit blog heb ik in de afgelopen anderhalf jaar met regelmaat aangegeven van mening te zijn, dat Occupy The Dutch Way nooit zou slagen. Het lijkt er sterk op, dat zulks ook de realiteit van 2013 is. Wat ik overigens zonder enig genoegen vaststel.

        Hoe kun je mensen bewegen in “opstand” te komen tegen politiek en hun bazen, de grote multinationals?
        Het allerbelangrijkste wat er eerst moet gebeuren is, dat mensen de positie van zichzelf en die van de bestuurders van dit land aan herijking onderwerpen.
        Om het kort samen te vatten: men moet zich er weer bewust van worden, dat de overheid er voor ons dient te zijn en niet omgekeerd. Vervolgens zal de burger zich veel meer vanuit een actieve dan reactieve houding naar die overheid moeten opstellen.
        Laat ik een voorbeeld geven wat ik daarmee bedoel.
        Alles wat nu over hem heen komt [verzwaring lasten, afpakken rechten, snijden in de pensioenen, toegang zorg bemoeilijken, verlies baan] heeft zich al ruim van tevoren aangekondigd. De burger heeft het destijds langs horen komen, haalde zijn schouders op, deed een plas en dacht dat alles bleef zoals het was.
        Nu de geseling van de bezuinigingsdoctrine effectief over hem neergedaald is en voorlopig nog zal blijven komen, schiet die burger wakker. Want hij voelt aan den lijve wat er aan het gebeuren is. Dat noem ik reactief gedrag; en iedere beetje slimme jongen of ieder beetje intelligent meisje zou moeten snappen, dat je dan te laat bent. Zaken zijn al volledig voorgekookt en vervolgens uitgewerkt, ministeries en/of onder staatsparaplu werkende instanties hebben de tijd gehad om alle benodigde cijfertjes op te hoesten, die gebruikt gaan worden om het verhaal te kunnen onderbouwen. De gemiddelde burger heeft geen enkele mogelijkheid om te controleren of die onderbouwing wel klopt. Kabinet- en Kamerbreed worden ze geaccepteerd, voldoende verklaren doet niemand ze. Zoals toetsing achteraf ook vrijwel nooit werkelijk plaatsvindt.
        Als de burger één ding zal hebben geleerd in de afgelopen 5 jaar dan moet dat wel zijn, dat politici en bestuurders niet de meest betrouwbare aanhangers van de waarheid zijn.
        Dat wantrouwen zou hij kunnen gebruiken bij het aannemen van dat meer actieve gedrag. Zegt Opstelten, dat Nederland veiliger is geworden, terwijl Jan met de Pet het gevoel heeft dat er meer kogels dan ooit door zijn buurt vliegen, wantrouw Opstelten en zijn cijfers. Zegt Schippers dat de zorg op bepaalde deelterreinen onbetaalbaar dreigt te worden, wantrouw haar meteen en niet pas nadat ze op basis van haar al of niet gefingeerde cijfertjes maatregelen heeft genomen.
        Zo’n soort mentaliteitsverandering, gekoppeld aan die andere attitude zou een prima begin zijn. Als wantrouwen en onvrede [beiden op terechte want bewijsbare gronden] groeien leert de praktijk, dat ook ook de collectiviteit en solidariteit in dat verzet groeit.
        Er zijn in die richting al voorzichtige aanwijzingen. Zoals ouderen, die zich via 50Plus verzamelen, ouderen, die zich via het FNV verzamelen [AOW-gat].
        De burger wordt al actiever; denk aan de mensen, die het Medisch Centrum Twente voor de rechter slepen in het verlengde van de Jansen-Steur kwestie.
        Ik wil niet zeggen, dat men al bloed ruikt, maar grommen doet men zeker wel.

        Er is dus hoop. Hoop op het ontstaan van substantieel verzet tegen instanties die niet doen wat wij van ze verwachten. De volgende stap moet worden grootschalig verzet tegen een overheid die niet doet wat wij van haar verwachten, tegen een parlement wat zich in haar huidige gedaante en opstelling niet langer onze volksvertegenwoordiging zou mogen noemen.
        De “zwarte tijd” die velen van ons de komende jaren te wachten staat zal moeten leren in hoeverre de burger zijn lesje heeft geleerd en daarnaar zal handelen.

      • Ik vind je uiteenzetting helder en doordacht. En daardoor in principe ook toepasbaar en uitvoerbaar. Maar de kern van het probleem blijft toch telkenmale dezelfde: is de burger bereid [in staat] om die omslag die nodig is te maken? En beseft hij wel, dat het de enige werkelijke weg is om de “elite” te dwingen in die omslag mee te gaan, omdat ze in tegengesteld geval wel kan vertrekken?
        In ieder geval stof tot nadenken, dat verhaal van je. Hopelijk wordt dat ook gedaan.
        Nog even over het laatste stukje van het verhaal. Volkomen terecht zeg je in je eigen woorden, dat er van het dualisme in de politiek niets meer over is.
        Als je nu naar “Den Haag” kijkt dan zie je feitelijk een tot een smurrie samengesmolten kabinet en 2e Kamer, die meer functioneren [nee, dat is niet het juiste woord. Ik moet zeggen “zich gedragen”] als een collectief managementteam van een multinational met een omzet van zo’n kleine 700 miljard, maar met jaarlijks enorme verliescijfers.
        En ik ben het er volkomen mee eens, dat een dergelijk MT, inclusief de CEO en de CFO, het al jaren verdienen om op straat te worden gezet. Maar tot nu toe hebben de “aandeelhouders” ondanks het uitblijven van “dividend” en ondanks immer dalende “aandelenkoersen” het niet aangedurfd tot die actie over te gaan.

      • @Radar: Dank voor de verhelderende reactie. De voorbeelden die je noemt had ik nog niet als zodanig geïnterpreteerd, maar het zijn inderdaad concrete aanzetten tot georganiseerd protest.

    • Je kunt van alles zeggen over die jaren 70, Willem. Goeds maar ook minder goeds. Maar als een kind van die tijd hou ik het er op, dat het vooral de eerste helft van het decennium een periode van mensen was. Veelal zich vrij voelende mensen op zoek naar ……… ja naar wat? We hebben het nooit echt gevonden, denk ik, maar wel veel pret gehad tijdens dat zoeken. Een ding staat voor mij wel als een paal boven water: we hebben zeker niet gezocht naar een wereld zoals die thans is.

  5. De tijd is niet ver meer weg, dat kille cyborgtypes als die vrouw van Estro voor hun leven zullen moeten vluchten. Om de doodeenvoudige reden, dat haar manier van denken en praten, volkomen gespeend van enige vorm van menselijkheid, straks door mensen niet meer getolereerd zal worden.

    • Of het zo ver komt, weet ik niet, hoor, Leon. Maar een ding is zeker: het is wel een hele enge dame: bijna emotieloos, zielloos voor zover ze over haar werk praat tenminste. [Misschien is ze privé wel een beest :P] Persoonlijk moet ook ik helemaal niets van zo’n dame hebben.
      Overigens heeft dat Estor inmiddels al haar klanten een brief gestuurd, waarin ze stellen dat de VPRO wel een erg negatief beeld heeft geschetst van de wijze waarop Estor kinderopvang verzorgt.

      • Meestal duidt dat er op, dat er wel degelijk iets niet in orde is. Damage control is vooral bedoeld om de waarde van de aandelen niet te laten kelderen.
        Wat mij betreft is het toelaten van een hedge fund op de kinderopvang”markt” het zoveelste bewijs, dat men net zolang doorgaat met alles verzieken tot er niets meer te verzieken valt. En daarna draait Jan met de Pet voor de ellende op. Wanneer schoppen we die echte “parasieten” er eens uit? Er zijn inmiddels steeds meer economen e.d., die voluit uitspreken, dat de burger zo ver is dat hij met de “markt” de strijd gaat aanbinden. Spoorwegen, Zorg, Kinderopvang, Woonmarkt …….. er is zat te doen.

  6. Nederland wordt onder de ogen van de Nederlanders nog gewoon steeds verder tot winstgevend object voor snelle jongens met grote graaihanden gemaakt.
    Blijkbaar ontbreekt elk toezicht; uit het verslag van de VPRO is in ieder geval niet op te maken, dat er bij de activiteiten van het hedge fund iemand of iets heeft meegekeken.
    Maar voor mij persoonlijk is het meest sprekend het type vrouw wat wordt opgevoerd. Aan de ene kant de eigenares van ik meen Het Elfenbankje en een medewerkster van een naschoolse opvang verblijf. Twee vrouwen, die zich in hoofdzaak bekommeren om hun werk en de kinderen, twee vrouwen ook waaraan je aan hun fysiek al kunt zien, dat ze nog wel degelijk een hart en een ziel hebben.
    Daartegenover die vrouw van Estro, het type wat van de lopende band komt bij de Nijenrode’s van deze wereld. Kil, zielloos, pratend over bedrijfsmodel, aandelen, rendement. Aan zo’n vrouw c.q. haar bedrijf zou ik mijn kind nooit afgeven, laat staan blootstellen.

    @Tegenlicht: het belooft een zeer interessant jaar te worden. Zouden er maar eens meer mensen naar kijken. Ik ben vooral geïnteresseerd in de aflevering met Eva Joly en die met Douglas Rushkoff.
    Daar gaan wij vast nog een forse boom over opzetten. 🙂

    @Jeroen: natuurlijk ben ik ook benieuwd welk sprookje er wordt verzonnen om de eurotransfusie voor Cyprus [lees: de Russische oligarchen] recht te praten.
    Ik vrees, dat Jeroen en zijn clubje nog wel enige tijd nodig zullen hebben om daar uit te komen.

  7. Ik ben nogal geschrokken van dat item over de kinderopvang. Hoe denken ouders erover, dat hun kinderen als commodity dienen voor snelverdieners?
    Beseffen ouders wel voldoende, dat hun kind als handelswaar wordt gezien?
    Hoe kan het dat zo grootschalig een coupe kan plaatsvinden, waarmee kinderopvang tot een winstobject wordt gemaakt?
    Kijkt daar echt niemand meer naar?

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s