HET BREIN VAN DE BANKIER

“De wereld is in handen van 25-jarigen, die gedreven door een combinatie van angst en hebzucht en met een model in de hand wat op geen enkele wijze strookt met de werkelijkheid vrijwel ongestoord aan onze wereld vorm geven.”

“Zelfs na uitbreken van de crisis, waarvan de gevolgen nog steeds niet te overzien zijn, probeert men Europa nog steeds als een zakenbank te besturen.
En men schiet daarmee aardig op.”

“Deze eeuw wordt of onze laatste óf gaat misschien wel onze mooiste worden.”

Een drietal weinig aan de verbeelding overlatende uitspraken van Joris Luyendijk, gedaan in de Tegenlicht-uitzending van nieuwjaarsavond. Onder de titel “Het brein van de bankier” wordt daarin uit de doeken gedaan wie die mensen zijn in die dure pakken en hoe hun brein werkt.
De uitzending kan vooral worden gezien als het tussentijds opmaken van de balans van een jaar graven in en praten met “traders” in de city van Londen.
Al een jaar lang schrijft Luyendijk daar voor The Guardian een blog over. En dat is in The City niet onopgemerkt gebleven. Zo werd Luyendijk uitgenodigd om voor een onderzoekscommissie in Londen te verschijnen als getuige-deskundige.

In Tegenlicht wordt o.a. geconstateerd welk verschil er bestaat in benadering van “financial economics” tussen enerzijds economen van “de oude school” en de manier waarop men in de “financial sector” er in de praktijk uitvoering aan geeft. Het zal de gemiddeld geïnteresseerde volger van alles wat met de crisis te maken heeft nauwelijks verbazen dat het verschil in hoofdzaak te herleiden is tot testosteron.
Wie benieuwd is hoe het allemaal precies zit, wie onze wereld feitelijk werkelijk leiden en waarheen, adviseer ik “Het brein van de bankier” [mocht u daar de kans nog niet voor hebben gehad] alsnog te bekijken. Al was het maar om als een soort “manual” te kunnen gebruiken, waarmee wat er ongetwijfeld ook in 2013 meerdere malen zal gebeuren van een verklaring kan worden voorzien.

Geen zorg, Tegenlicht en Luyendijk maken er geen hijgerige pseudo-thriller van.
Zoals de kranten al maanden deden over de soap “The Fiscal Cliff”. En waarschijnlijk straks in februari ook weer gaan doen als ze in de US weer tegen hun “schuldplafond” aan zitten.
“Het brein van de bankier” is een integere poging licht te laten schijnen op die voor de meesten van ons mistige, wazige wereld van de grote gokkers. Geen overbodige opsmuk of sensationele beelden; gewoon een registratie.

Advertenties

13 thoughts on “HET BREIN VAN DE BANKIER

  1. Allereerst nog de steeds meer tot een holle frase verwordende beste wensen voor 2013 voor allen en een ieder.

    Vergeef mij dat ik gisteren me er niet toe kon zetten te gaan kijken naar de nieuwe lichting kandidaten voor de Fa. Weight Watchers tijdens hun volslagen idiote pogingen stukjes ijzer in een van geperst hout samengesteld rond bord te pleuren.

    Het enige wat mij is opgevallen aan deze volstrekt doelloze tijdsbesteding die wel lijkt te zijn uitgevonden voor heren die mij stuk voor stuk aan een mislukt medisch expiriment doen denken, is dat degene die er in verhouding tot de overige “missing link” achtige verschijningsvormen nog het meest normaal uit ziet ook het meeste schijnt te hebben gewonnen, dit zou toch te denken moeten geven maar dat vermogen is vermoed ik volledig afwezig gezien de meeste gezichtsuitdrukkingen van de overige heren.

    Mijn overigens prima nieuwjaarsavond was gevuld met een uitstekend menu, allereerst een meer dan uitstekende “pilot” aflevering over de jonge Morse genaamd Endeavour waarvan ik las dat er inmiddels een viervoudige vervolgserie van is gemaakt, een echte aanrader en verre te preferen boven “Shrek cum suis”, waarna ik mij stortte op de nieuwe film van “Brad Pitt” genaamd “killing them softly” die ik helaas maar als zeer matig kan beoordelen, een soort van Tarantino kloon echter zonder de humor en scherpe dialogen en snelheid van actie.
    Als toetje was er de film “Game Change” en deze is weer wel een echte aanrader met een schitterende hoofdrol voor Woody Harrelson die hoe kaler die word steeds beter gaat acteren daarmee een aloude mythe ontkrachtend, het geeft een onthutsend beeld over hoe de campagne voor de presidentsverkiezingen in de USA word gevoerd en vooral langs welke lijnen er word gedacht en gehandeld.

    Het grappige van “tegenlicht” vond en vind ik dat er feitelijk gezien niets nieuws onder de zon is, zeker niet als je dit ook vanuit een historisch perspectief bekijkt.

    Het enige verschil is dat het “slagveld” zich heeft verplaatst van de glooiende velden en akkers naar gebouwen van glas, beton en staal en dat de legers waarover die zogenaamd briljante Generaals nu beschikken ieders voorstellingsvermogen te boven gaan.

    Maar net als in die goede oude tijd die overigens nog niet al te lang achter ons ligt vergeten ook hier de Generaals hoe briljant ook verder, dat zij ook slechts pionnen zijn op het slagveld waarover de Koningen en Maarschalken uiteindelijk beslissen welke Generaalspion zij nu naar voren gaan schuiven om opgeofferd te worden in het grote totaal.

    Uiteindelijk zijn er namelijk in ieder groot leger vele Generaals maar bijzonder weinig Maarschalken en Koningen en deze bepalen uiteindelijk het spel, de regels en de uitkomst en die mannen die bijna altijd in de schaduw bivakkeren blijven dat ook nu in deze uitzending van “tegenlicht” en dat is weer een gemiste kans.

    Want juist die de “Rommels, Eisenhouwers, Lee’s van deze wereld trekken aan alle touwtjes en de Generaals zijn daarbij slechts ieder ogenblik te vervangen figuren maar vooral inwisselbaar.

    • Uiteraard ook voor jou en iedereen die je dierbaar is de beste wensen voor ’13, Willem. Dat het in veel opzichten, dus ook muzikaal, maar een puik jaar moge worden.
      Je mening over de “edele” dartsport deel ik. In een eerder logje noemde ik ook niet voor niets de 2 “walk-on girls” als het enige kijkgenot 🙂 Het enige wat de PDC van de BDO onderscheidt is dat er duidelijk betere pijltjesgooiers bij rondlopen. Ik heb veel avonden gekeken en me kostelijk vermaakt bij de wijze, waarop de ook daar voet aan vaste grond gekregen hebbende analytici zich van eenvoudige boerenlul blijken te hebben getransformeerd tot psycholoog. Je gelooft je oren niet als je hoort wat daar voor een bull wordt uitgekraamd. 🙂
      Die Endeavour-pilot zag ik eerder deze zomer bij de Belg. Meer dan veelbelovend, de jonge Morse die een zaak oplost de oude Morse eer aandoend. Bedankt voor de tip Game Change. Ga ik zeker eens bekijken. Zelf heb ik tussen de bedrijven door de film FLIGHT bekeken met Denzel Washington alweer in een prima rol. Eerder zag ik hem schitteren in Safe House [een aanrader]. Op de stapel ligt nu klaar de nieuwste Spielberg: LINCOLN. De sneakpeek was veelbelovend.
      Tja, je verhaal inzake Tegenlicht zal ik niet tegenspreken. Maar rook die lui “in the shadows” [vrij naar M. in Skyfall 🙂 ] maar eens uit. Wat ook Tegenlicht laat zien is over welk leger zij de beschikking hebben. En dat “leger” is uit te schakelen. Maar ja, wanneer snappen de “uilskuikens” dat zij het zullen moeten doen. De luitenants, die her en der aan de papieren macht zijn gekomen, zullen dat zeker niet doen.
      Het was opvallend een toch wel gisse jongen als Luyendijk duidelijk te horen uitspreken, dat hij de kans dat het helemaal fout loopt net zo hoog inschat als de kans, dat er een grote reiniging gaat plaatsvinden, die ons een gouden toekomst kan brengen.

      • Heb het op mijn gemak zitten bekijken. Vreemd volk, dat bankiersras. Vooral ook enge mensen, die strak staan van de stress. Maar ze worden blijkbaar gedreven door iets wat door hun lijf heen raast en hun hersens bestuurt. Ik vroeg me af of dit de mens is, zoals we die met ons allen hebben gemaakt. Of laten ontstaan.
        Hoe kijk jij daar tegenaan? Geld, geld en nog eens geld, daar draait het alleen maar om.
        Grappig was dat er eerder vanavond een Debat op 2 was, waarin de kinderopvang het punt van discussie was. En je raadt het misschien al: de meerderheid van de aanwezige moeders redeneerden ook alleen maar vanuit geld. Wat is er toch in mensen gevaren? Geld komt op de eerste plaats, werk en carriere op de tweede en om die 2 idealen na te streven moet er nog wel even een oplossing voor de kids worden gevonden. Het is om te huiveren, dat je een jonge vrouw zonder een spier te vertrekken hoort vertellen, dat alvorens zij met haar partner over een kind besloten er eerst grondig is nagegaan hoeveel dat kind hen zou gaan KOSTEN. En dan hoor je een andere werkende vrouw zeggen, dat zij als werkende vrouw een betere moeder voor haar kinderen kan zijn omdat zij nu tenminste QUALITY TIME met die kinderen kan hebben.
        Daarvoor heeft ze wel een huishoudster en een tuinman nodig, zodat zij na haar werk daar niets meer aan hoeft te doen. Het is werkelijk ongelooflijk.
        Sorry hoor, dat ik dat er zo maar bijsleep, maar ik moest het even kwijt. 🙂

      • Wat je in Debat op 2 zag was één van de uitingen van de homo calculatus, de calculerende mens. Ik heb een kwartier naar die kwebbelende legbatterijen zitten kijken en toen had ik het al door: daar heb je weer zo’n wonderschoon voorbeeld van de mens van nu.
        In zekere zin hadden ze wel wat van die bankiers van Luyendijk. Omdat ze net als die zombies alles in cijfertjes [lees geld] uitdrukken. Wat mij persoonlijk aan de ene kant stoort maar aan de andere kant ook verontrust is, dat er inmiddels zoveel van die mensen zijn, dat ze vrijwel de maatschappelijke norm zijn geworden. Ben je zelf iemand, die alleen maar aan geld denkt als een handig middel om de rekeningen te kunnen betalen voor alle dingen die noodzakelijk zijn om in leven te blijven en laat je per ongeluk merken, dat je geen idee hebt hoeveel het je kost als een kind naar de opvang of BSO moet of in tegengesteld geval geen benul hebt hoeveel het je minder oplevert als je je kind niet naar de opvang doet, dan loop je het grote risico als een nerd, een buitenbeentje e.d. te worden aangemerkt.
        Alsof het afgesproken was werd er ook fanatiek geapplaudisseerd toen werd vastgesteld hoe goed de kinderopvang in Nederland wel niet is. Alsof er nooit een Hofnarretje en soortgelijke zaken zijn geweest.
        Ik hoorde tot mijn verwondering zelfs één kip zeggen, dat naar haar mening haar kind via de kinderopvang beter werd voorbereid op de maatschappij dan zij als moeder zou kunnen! Wat de domme hen uiteraard niet door had was, dat zij zichzelf daarmee als moeder flink diskwalificeerde.
        Maar om de ergernis met een laatste woord [en slok] weg te spoelen:dit is de mens/moeder van nu en langs de weg van discussie zijn ze allang niet meer van het in mijn ogen verkeerde spoor af te krijgen. Dus rest niet anders dan rustig [ja, rustig, want ik ben allang het stadium voorbij om welke poging dan ook te doen om ze nog tot zinnen te brengen] af te wachten wanneer het op een verschrikkelijke manier fout loopt. Ik vrees eerlijk gezegd, dat daar nog wat tijd overheen zal gaan. Want iedereen in Nederland klampt zich wanhopig en verbeten tegelijk vast aan het in hun hersens gestampte credo “alleen met werken wordt een mens gelukkig”. Hoe gelukkig, dat is prima te zien in “Het brein van de bankier”. 🙂

        Over het begrip “quality time” wil ik maar zwijgen, want die uitdrukking komt me werkelijk alle gaten uit. Het was wel amusant, dat een vrouw uit het publiek in repliek op die werkende kip met tuinman en huishoudster opmerkte, dat quality time niet is het kopen van de nieuwste Nintendo voor je kind, waarmee die lekker voor een beeldscherm kan worden gepoot.

      • Programma’s als Debat op 2 leveren maar hoogst zelden zinvolle discussies op. Enerzijds omdat er nooit diep genoeg op een onderwerp wordt ingegaan, anderzijds omdat de deelnemers vrijwel altijd vanuit hun eigen persoonlijke situatie en of denken praten; en niet in staat zijn om “the bigger picture” te zien.
        Veel van die als kwebbelende legbatterijen betitelde vrouwen [amusante woord keuze] zijn over het algemeen meestal ook de eersten om, als achteraf blijkt dat het helemaal mis is gegaan met bijv. hun kind [voorbeelden daarvan zijn er te over] , onmiddellijk op zoek te gaan naar iemand of iets om de schuld te geven. Want in hun verwrongen beeld ligt die schuldvraag namelijk vrijwel nooit bij de ouders zelf. Ouders die het maken van een carrière, het ten gelde maken van hun “potentieel”, het recht op een echte actieve plek in de samenleving [waaronder het goed opvoeden van hun kind al heel lang niet meer valt] als een verworven recht ervaren om hun eigen “ik” tot optimale ontplooiing te brengen. Want zo staat het in boekjes die ze lezen, zo wordt ze voorgehouden door de divisies deskundigen. Maar eigenlijk is het allemaal samen te vatten onder “de verslaving van het blijven streven naar steeds meer”.
        Ik moest vrijwel onmiddellijk denken aan het voorbeeld wat ook door Luyendijk in “het brein van de bankier” werd aangedragen. Van die 40-er, die na zo’n 20 jaar deelnemen aan de ratrace opeens constateerde, dat hij volledig was los gezongen van zijn vrouw, zijn kinderen.
        Als je het van een afstand bekijkt kom je tot de schrikbarende [althans in mijn ogen] constatering, dat we feitelijk al in de situatie verkeren dat het baren van kinderen niets meer te maken blijkt te hebben met het opbouwen van een gezin.
        Het is simpelweg nog het sec in stand houden van de soort; is het kind eenmaal geworpen [tegen een zo laag mogelijke kostprijs en hopelijk een later te realiseren zo hoog mogelijk rendement] dan wordt de opvoeding overgelaten aan “professionals”. Om het eigen geweten te sussen is men zelfs bereid [RadaR noemde daar een voorbeeld van] zichzelf wijs te maken, dat die “professionals” [een enkel “ongelukje” daargelaten] beter geëquipeerd zijn hun kind op te voeden dan zij dat zelf zijn.
        Aan welk boek doet dit mij toch denken??

      • 1984, Paul? 😦
        Helemaal eens met wat er hier wordt gezegd trouwens. Ik zou de term “kwebbelende legbatterijen” zelf nooit gekozen hebben, maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen, dat hij de lading wel aardig dekt.

      • Het is simpelweg nog het sec in stand houden van de soort; is het kind eenmaal geworpen [tegen een zo laag mogelijke kostprijs en hopelijk een later te realiseren zo hoog mogelijk rendement] dan wordt de opvoeding overgelaten aan “professionals”.

        Een even snoeiharde als juiste constatering, Paul.

  2. Ik weet niet hoe het jou verging bij het kijken, maar mij bekroop wat je een unheimisch gevoel kunt noemen. Hoofdoorzaak daarvan waren de koppen van die mannen die zo beeldbepalend zijn voor The City of London. Ik besef best, dat die met precisie zullen zijn uitgezocht, maar desondanks waren het er zeer veel en 90% ervan zag er beroerd uit. Waarmee ik niet probeer enige empathie voor ze te weeg te brengen; dat zou zinloos zijn omdat ze immers zelf geen idee hebben wat empathie is. Het woord “monopolygeld” viel ook weer eens, de uitdrukkingen “buck” en “yard” voor miljoenen en miljardentransacties en winsten waren nieuw voor me.
    Prima aflevering, die een ieder met een beetje interesse zou moeten zien.

    • Het zou kunnen, hoor, dat ze expres de meest beroerde koppen hebben verzameld om in beeld te brengen. Maar dat zijn er dan wel erg veel. Mij deden ze denken aan een mix van een doodgraver en een zombie.

  3. Een andere zware uitspraak van Luyendijk betrof het probleem van het ontbrekende dan wel zwaar onvoldoende toezicht op wat die mannen in dure pakken en vrouwen in exquise mantelpakjes hebben uitgehaald en in feite nog steeds uithalen.
    In het andere deel van de wereld, wat niet wordt bewoond en geregeerd door algoritmes en wiskundige psychopaten [de woordkeus komt uit Tegenlicht, ik heb er overigens geen enkele moeite mee er ook gebruik van te maken], zouden mensen met identieke daden op hun kerfstok in 2008 op grote schaal achter de tralies zijn verdwenen. Vrijwel geen van de bewoners van de financiële wereld is dat echter overkomen. Enerzijds omdat de voor vervolging verantwoordelijken het lef niet hadden, maar in niet geringe mate ook zelf mede-schuldig waren en nog steeds zijn. Anderzijds omdat de volkswoede, waar zeker in 2007/2008 voor iedere scherpe toekijker zichtbaar in zeer grote mate voor werd gevreesd, niet alleen hol geschreeuw vanaf de zijlijn bleek te zijn maar ook nog eens binnen de kortste keren tot nauwelijks waarneembare golfjes bleek te zijn afgenomen.
    “Why worry” was al snel het credo. “De uilskuikens pikken het gewoon!” En dus werd simpel weer vol gas gegeven en werd alles gewoon weer zoals het al voor de crisis was.
    En ook niet onbelangrijk: tot ongetwijfeld de eigen verbazing van de “gokkers” bleek ook nog eens heel snel, dat die “uilskuikens” het ook nog eens slikten, dat zij voor de kosten van het immense gokspel en het daaruit voortvloeiende niet minder immense verlies moesten opdraaien.

    Als je dat allemaal beschouwt dan kan het echt geen enkele verwondering wekken, dat die “25-jarige Wizzkids” zich inderdaad de kings and queens van de wereld voelen.

    Overigens een voortreffelijke aflevering van Tegenlicht, die wat mij betreft in de categorie Inside Job thuishoort. Maar ik denk, dat we de aankomende tijd nog wel meer te horen zullen krijgen over de bevindingen van Luyendijk op zijn speurtocht door die wereld naast de onze.

  4. Ik ben nog maar net bijgekomen van het “wereldnieuws” dat Raffie en Meissie uit elkaar gaan. “Verslagenheid” alom hier .Zit nog helemaal in het verwerkingsproces 😛
    Tegenlicht vanavond dan maar op de bank. Kan nog net voor WidM begint 🙂

  5. Jij mag dan op meerdere schermen tegelijk kunnen kijken, ik had die keus niet. Shrek ging voor gisteren; maar ik ga dat snel corrigeren, dank voor de link. Je hoort nog.

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s