Warm Op Tijd [3]

Als bij Gods hand gedreven duiken inmiddels in alle vensters de Kerststerren op.Β  Of zou het onze biologische klok zijn, die ons dwingt onmiddellijk na Sinterklaas die Blokker-misbaksels op te hangen. Je ziet ze ineens overal weer verschijnen. Elk jaar weer, dus ook in 2012. Vrijwel allemaal dezelfde exemplaren. Wie durft te zeggen, dat solidariteit niet meer bestaat? Wat zegt u? Is dat geen solidariteit, maar eenvormigheid en dus kudde-instinct? Zou kunnen, ik ga er niet over strijden.
“Zou zij van no.76 [ja ja daar is ze weer] geen boom hebben dit jaar”; een vraag , die [geef het maar toe] met regelmaat wordt gesteld als de blik op de omringende ramen niet het vertrouwde beeld oplevert. En “zij van 76” is gepokt en gemazeld genoeg om te weten hoe dat werkt, want ze doet er al 60 jaar vrolijk aan mee. En dus heeft ze de boom een ander plekje gegeven uit het zicht van de gluurders. Gewoon, om te pesten πŸ™‚
De “peace and brotherhood” – industrie raakt op volle toeren. Coniferen worden behangen met lampjes, de tuinkabouter vervangen door Santa en de spuitbus met kunstsneeuw maakt weer overuren. Als een soort buideldier zijn we nijver bezig om ons holletje gedurende die jaarlijkse paar dagen zo knus en gezellig mogelijk te maken en door veel nieuwe prulleria aan te schaffen tonen we de buren, dat de crisis ons niet bij de [kerst]ballen heeft.Β  Kortom, we naderen met rasse schreden “the happiest time of the year”.
Wat me er ineens aan doet denken, dat ik mijn kerstkaarten nog moet maken. Nog een jaar, waarin mijn op dat punt zeer gevoelige familieleden me met de nek aankijken, moeten we maar voorkomen [of althans proberen te voorkomen πŸ™‚ ]. Morgen maar eens een poging wagen, denk ik.

Alles wordt stukje bij beetje warmer [of minder kil, dat kan ook natuurlijk] en idem geldt voor de Top 888. Het wordt inmiddels hoog tijd om de mensen, die dagelijks naar de clips komen kijken op de CatchRadio-site, eens te bedanken. Bij deze dus. Er komt de aankomende 14 dagen nog het een en ander aan prachtigs aan, kan ik hen beloven.
En we gaan hier door met opwarmen met weer een clipje van een track, die ik met regelmaat moet beluisteren om een jaar door te kunnen komen.
Afkomstig van een uit 2002 stammend album Music detected uit de categorie “Wereldmuziek” of Etnische pop”. De groep heet Deep Forest.
En waar een gewaardeerd collega-blogger laatst Judy Tzuke in het zonnetje zette en ik daar “de helpende hand” kon toesteken door hem te wijzen op het moois, wat Judy heeft gedaan met de Engelse groep Morcheeba, moet ik in dit geval aan de naam Deep Forest, waarachter een collectief van hoofdzakelijke Franse musici schuil gaat,Β  de naam van Beverly Jo Scott koppelen. Want Beverly vertolkt op “Yuki song” nadrukkelijk de hoofdrol.
De combinatie van haar timbre en plezierige rillinkjes veroorzakende heesheid van haar stem met vooral de prachtige vloeiende klanken van de keyboards deden mij meteen plat gaan voor “Yuki song”. Luister en u begrijpt waarom. En de song past ook nog eens in die zo logische behoefte om een “kerstsfeer” te scheppen. πŸ™‚

Advertisements

26 thoughts on “Warm Op Tijd [3]

  1. Die blues en dat gitaargeweld is denk ik echt een “mannending”,klopt dat? Ik vind het ook best goed, hoor. Ik bedoel, die Jobo die op de site staat speelt geweldig en ook prachtig gitaar. Maar ik krijg er niet het zelfde gevoel bij als die 2 mannen heel duidelijk daar bij krijgen. Gun ze dat van harte natuurlijk, maar benijd ze ook een beetje πŸ˜›
    Verschil in de sexen, vermoed ik. Want bij Yuki song krijg ik wel een speciaal gevoel. Klinkt raar, maar toen ik er net naar luisterde kreeg ik bijna tranen in mijn ogen. Gekke ikke, LOL. Maar dat vond ik echt zo prachtig. Ga mezelf verwennen en nog eens luisteren. De tekst, hoe simpel ook, bezorgt me slappe knieΓ«n, hahahaha. Ik zwabber dus na nog 1x Yuki mijn bedje in.

    • Je vergeet macrameeΓ«n en bloemschikken, Jurgen πŸ˜€

      Heb je gezien, wat onze heer en meester vannacht weer heeft zitten uitbroeden? Volgens mij wil-ie voor het eind van de Maya-klalender zijn werk af hebben. πŸ™‚

      • ik ben niet zo van de theoretiese doe-het-zelf boekjes; praktijk boven alles in dit geval πŸ˜›

      • Heel verstandige instelling, anna. De praktijk blijft de beste leerschool. Er is echter wel een punt van aandacht: we leven in een tijd, waarin papiertjes hoger worden gewaardeerd dan praktijkervaring. Kijk maar naar het salaris van bijv. een accountmanager vs. een postbezorger. Dus ik vrees dat je zelfs in geval van die “standjes”, alvorens aan het werk te mogen, even de inhoud van je CV zult moeten bloot geven πŸ™‚

    • Verschil in smaak en “hobby’s” wil niet zeggen, dat jullie even lekker de sexist kunnen gaan uithangen, mannenbroeders. Foei!! πŸ˜€

      Laat je niet op de kast jagen, hoor Jeanette. Dat een kind K3 leuker vindt dan pakweg Manfred Mann of blues is ook de meest normale zaak van de wereld. Er zijn zat mannen/jongens, die de Toppers geweldig vinden. Maar dat wil zeker niet zeggen, dat het uitgesloten is dat ze later niet bluesmuziek o.i.d. kunnen gaan waarderen. Kwestie van op- en ingroeien.
      Ik ben daar zelf [al heel lang geen jongen meer] een recent voorbeeld van. Mijn voorheen in de meeste ogen beperkte muzikale spectrum heeft zich door wat hier allemaal manifesteert ook verbreedt. De waardering voor Yuki song, die hier zo breed wordt uitgedragen, deel ik namelijk helemaal. Een aantal jaren geleden zou ik er niet naar omgekeken hebben. Dus ook ik word in zekere mate [her]opgevoed πŸ˜€

      • In grote lijnen met je eens, Paul. Iedereen kan worden [her]opgevoed. Zoals jij dat regelmatig met ons doet via je altijd hoogwaardige standpunten. Verdorie, mij heb je min of meer geleerd whiskydrinker en bolknakpaffer te worden πŸ˜€
        Ik moet ineens [brrrrr] aan mijn ex denken. Toen ik haar leerde kennen trof ik in haar platenverzameling of all people Julien Clerc aan. Die Franse geit met krullen, die ik verafschuwde. Na wat ontwikkelingshulp van mijn kant verdween Clerc naar de verre achtergrond en werd zijn plaats ingenomen door o.a. MMEB en Marillion. Moraal: op zekere gebieden [lang niet op alle, zo bleek later πŸ™‚ ] kan van iedereen een beter mens worden gemaakt.
        Met één uitzondering echter: ben je besmet met het palingpop-virus en alles wat daaraan gerelateerd is [de Floppers] dan is er erg weinig hoop. En dan realiseer ik me wat een straf dat voor die hopelozen moet zijn: levenslang Jan Smit en familie, Toppers e.d. moeten luisteren ……wederom: brrrrrrrrr!!!

    • Ik heb inmiddels aardig wat bluesclips langs zien komen [hier en op de andere site] en daarin was heel duidelijk te zien, dat in het publiek de vrouwen goed vertegenwoordigd waren. En ik zag Bonnie Raitt en nog wat andere vrouwen, die de blues actief bedrijven.
      Dus het lijkt me nogal mee te vallen met dat “mannending”. πŸ™‚

  2. Wat een “takkendag” vandaag, zeg. Ik was al helemaal in de winter mindset en ineens is het weer herfst. Moet ik de glΓΌhwein weer vervangen door Bokbier πŸ˜€
    Maar hier is het hartverwarmend met de muziekdoos die weer open is gegaan. En 2 mannen in de retro-stand [no offence uiteraard].
    Deep Forest kreeg mijn stem, niet alleen met Yuki maar ook voor Snow of the Sahara. Dat was ik RadaR wel verschuldigd vanwege de verzameling, die hij me heeft aangeleverd. Als verzachting tegen het Kane-leed werkt die prima πŸ™‚
    Loop je echt al een beetje warm, jongen? Het gaat er zo langzamerhand om spannen. Veronica is met de top 1000 bezig, maar dat is gewoon 24x de Top 40 achter elkaar en aan de top nog 40 platen, die een beetje de moeite waard zijn. Maar ze redden het niet, ondanks al de gebruikelijke franje die er omheen wordt gebouwd, tegen “onze” 888. πŸ™‚

  3. Yuki is een snoepje wat mij betreft. Heerlijke track, hoor.
    Maar die trip naar de 70-ties en die bluestattoo zijn wat mij betreft ook niet mis. Jullie scharrelen wat af op YouTube, mannen. En met resultaat.

  4. Ik heb nog een paar “Blokker”- kerststerren over. Heb je interesse? πŸ˜€
    Het muziekje van Deep Forest heeft deze sombere natte decemberdag voor mij weer een beetje opgefleurd. Vind het echt heel goed.

  5. Ik dank op mijn blote knieen de “laat ik het maar de voorzienigheid noemen”, dat het gehele kerstgebeuren inclusief ballen, spuitsneeuw, engelenhaar, pieken, bomen en natuurlijk het symbool der symbolen de kerk al jaren en jaren mijn deur met een astronomische snelheid voorbijgaat.
    Mijn hemel al die verplichtingen moet er echt niet meer aan denken, verplicht gourmetten/fonduen, uit vreten bij een discutabel restaurant want diegene die jij wilde is of dicht of al maanden stijf uitverkocht en gezellig pootjes geven en verplciht vrolijk zijn tijdens het traditionele familiebezoek bbrrrrrrr enne brrrrrrrr.
    Nee ik wens ieder die dit wel leuk vind alle plezier en geluk van de kosmos maar ik mag bedanken en dat doe ik dan ook in volle overtuiging.

    En dan nu wat echt wezenlijk is en dat is de muziek!! Uitsekende keuze Radar voor en van Deep Forrest en wat een heerlijke strot heeft dat mens toch!! je zou dat stemgeluid eens moeten vergelijken met hetgeen braakprogrammas als The Voice of H. voor so called zangers en zangeressen afleveren, dan weet je gelijk weer dat het leger der armzalige talentlozen nog steeds groeiende is want als je toch iemand als deze Betty Jo hoort zingen dan begrijp ik werkelijk niet waar men het gore lef vandaan haalt om op dat soort podia je kunstjes te vertonen.

    Nog even ” memory lane” moest ineens ook denken aan al die fraaie concerten in “de Ouwe Rai” een soort van veilinghal op de plek waar nu het Okurahotel te A’dam staat en dat bracht me weer op het feit dat in die tijd je gewoon dus ook de meest geweldige bands nog weleens tegen kon komen in Jongerencentra en op schoolfeesten (legendarisch Focusconcert op mijn middelbare school ooit pffff) zo ook deze in mijn optiek altijd onderschatte band die ik gewoon op een donderdagavond in een jeugdhonk te Amsterdam-Zuid met hooguit 100 man in het zaaltje zag, en wel in de periode vlak voor of net na de hier te plaatsen clip van een nummer waarin je de potentie van deze toen al legendarische en fabelachtige band kan horen.

    Trouwens dat fabelachtige stukkie prachtige herrie van Ome Joe Blues deed me ineens denken aan een andere fabelachtige gitarist waarvan jij misschien maar ik denk de meeste mensen nooit van gehoord zullen hebben, hetgeen eigenlijk best wel logisch is want deze meneer is een beetje a la Roy Buchannan een wat men noemt muziekanten muziekant, nou vooruit dan, hier een voorbeeld van Ome Roy die laat horen hoe je de blues op een Fender speelt gevolgd door een heerlijk nummer van de grote onbekende Gary Hoey.

    PS. Merkwaardig dat je het origineel van Julie Driscool’s ” Wheel on Fire” hebt verkozen boven de mijns inzien veel betere versie van de haagse hopjes Barry, Sjors, Rinus en (Julius??) Ceasar maar dat zal wel een tic van mij zijn.

    • Ach, weet je Willem, vanaf het moment dat de “spelregels” voorschreven, dat Kerst vieren keihard inhield opzitten en pootjes geven aan de schoonfamilie was de pret er voor mij meteen vanaf πŸ™‚ En het is sindsdien nooit meer goed gekomen.
      Ben aangenaam verrast met je positieve reacties op Deep Forest. Het is nu eenmaal niet direct het genre, waarin gillende gitaren een belangrijke rol spelen. Maar aan de andere kant besef ik , dat je wel een hele harde noot moet zijn als je dit niet kunt waarderen. πŸ™‚
      Memory lane dan. Het koppel Kossoff en Rodgers heeft een mooi plekje in de T888 met een live uitvoering van Mr. Big. Het frappante van de clip vind ik, dat hoewel velen van ons The Free als een rockband puur sang beschouwden er in de clip aan alle kanten de blues vanaf spat. Maar wat wil je met de vocalen als van Mr. Rodgers. Die hij nog steeds in optima forma kan laten horen, wat hij vorig jaar als special guest van Mr. JoBo ook deed. Binnenkort plaats ik de clip van JoBo en Rodgers, waarop een spetterende uitvoering van Fire and Water te horen is.
      Buchanan is mij meer dan bekend. Zijn album Hot wires krijgt regelmatig de aandacht die het verdient.Fenomenale gitarist, zonder enige twijfel en een groot voorbeeld voor vele bluesgitaristen van deze era. Tot mijn eigen verrassing blijkt het album Bug Alley [1996] van Hoey zich ook in mijn archief te bevinden. Jouw clip is aanleiding om dat album eens tevoorschijn te trekken.
      Dan La Driscoll. Er zijn meerdere oorzaken voor dat zij van mij de voorkeur krijgt boven de cover van de Earring [Love Sweat]. Er zijn niet zo ontzettend gek veel popsongs uit de 60-ties, die zich er voor lenen om in de T888 te kunnen plaatsnemen. De paar waar dat wel het geval is hebben als reden: ze zijn zo goed dat ze tand des tijds kunnen doorstaan of ze hebben een dermate emotionele lading, dat ik ze desnoods tot “In the year 2525” zou draaien, ware mij dat gegeven. πŸ™‚ Itchycoo Park is bijvoorbeeld zo’n track, die ik nog steeds zo goed vind, dat hij in de lijst MOET. This wheels on fire heeft die andere prΓ©, dus staat er ook in. Toeval wil, dat beide plaatjes één opvallend ding gemeen hebben: er wordt haast gelijktijdig [qua recording] en ook nog eens voor eerste keer gebruik gemaakt van iets, wat later “flanger” zou gaan heten. En dat vond ik als puber wel zo’n sensatie, dat ik in die tijd bijna in de radio kroop [Veronica uiteraard] om er maar niets van te hoeven missen. En de zonden onzer jeugd, wij dragen ze ons hele verdere leven bij ons. πŸ™‚ En daar klaag ik zeker niet over.

  6. Lijkt mij een dame met humor, die van no. 76 :D. En madame Scott bevalt me trouwens ook uitstekend. Passie, dat proef ik en dat vind ik nog steeds een van de meest pure emoties.
    Heb trouwens niet op deze song gestemd, moet ik bekennen. Maar het is dus toch goed gekomen, begrijp ik.
    Overigens steun ik Lottie’s idee. Maak eens lijst van die echt goede muziek uit de 70-ties, niet de kweelprut, die uit de T2000 klotst. En bij het begin van de lente 2013 [als we die halen natuurlijk want er zijn nog altijd die Maya’s] on air er mee. Schiet eens op, man!! πŸ˜›

  7. Wilem en jij raken aardig op dreef πŸ˜€ Prachtig hoor die verhalen en herinneringen aan “what once was”.
    Je zet ons nu weer op een heel ander spoor en dat is misschien wel waardoor het allemaal zo boeiend is en blijft. Deep Forest, eerlijk gezegd nog nooit van gehoord. En wat hoor ik dan? Iets zo mooi dat mijn mond er van open valt. Je bent niet alleen qua kennis, zoals je al jaren bewijst, maar ook qua muziek zo breed, dat ik me werkelijk soms verbaas hoe je dat in hemelsnaam voor elkaar hebt gekregen en nog steeds op orde weet te houden. Petje af, hoor. Ook voor Deep Forest en Beverly Jo. Heerlijk!!!

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s