MIJN HUILENDE VOETBALHART

Zo, Ajax is weer met een gehandschoende hand ditmaal door Real Madrid door de gehaktmolen gehaald. Bij al die 6 wedstrijden, die Ajax de afgelopen 2 jaar tegen Real speelde, werd bij mij het zelfde beeld opgeroepen. Een beeld uit mijn eigen actieve voetbalperiode, waarin wij als standaardelftal vaak oefenden tegen een 2e of 3e elftal. In de pupillen wonnen we ooit met 17-0 van pupillen 2; later in de junioren en senioren waren de cijfers minder opvallend, maar het verschil meestal even groot. We maakten als spelers, tegen de wil van de trainer in, dan de onderlinge afspraak wanneer en hoe we zouden scoren. Ook wisselden we regelmatig van plaats; achterhoede werd voorhoede en vice versa. Om kort te gaan: het was altijd een relaxed gebeurtenis, zo’n wedstrijd en de winnaar stond van tevoren vast. Net als bij Real – Ajax dus.

En denkend aan mijn voetbalperiode dwaalden mijn gedachten automatisch verder. Het spel toen [ik praat over de jaren 60 tm 80] was exact hetzelfde als nu. We hadden toen ook een scheidsrechter en elk elftal had zijn eigen grensrechter. En natuurlijk stond er volk langs de lijn.
In die pakweg 20 jaar, dat ik actief was, ben ik nooit uit het veld gestuurd. En het aantal waarschuwingen [gele kaarten waren er toen nog niet in het amateurvoetbal] is, eerlijk waar, op de vingers van 1 hand te tellen. Wij voetbalden gewoon, weet u wel, en we lieten de tegenstander tot op zekere mate ook lekker ballen. Geen botbreuken gehad of iets dergelijks. Nu ik er aan denk, het ergste wat mij ooit is overkomen op een voetbalveld gebeurde bij een corner van de tegenstander. Ik was verdediger en dan word je geacht je man bij corners te dekken, wat ik ook deed. En juist toen ik me weer focuste op de corner die genomen ging worden, voelde ik iets nats en kleverigs tegen mijn gezicht slaan.
Nat was ik best aan gewend op die leeftijd, maar dat kleverige, dat was nieuw voor me.
De spits van de tegenpartij, de rakker, had me verwend met een forse rochel “plat op mijn bek”. En idioot genoeg schoot ik enorm  in de lach. Dat we op dat moment al met 0-4 voor stonden en die spits blijkbaar geen ander middel meer voorhanden had om mij het moeilijk te kunnen maken zal daar ongetwijfeld alles mee te maken hebben gehad.
We hebben mekaar na de wedstrijd gewoon een poot gegeven en na de wedstrijd kreeg ik in de kantine nog een drankje van hem. Als goedmakertje, zei-ie.

1972-05-07-LENS-3-kampioen-1
Ik zei het al: zo was het in de jaren 70-80. En het spel van toen is nog steeds hetzelfde spel als nu. Dus zou het eenvoudig nog met dezelfde instelling als toen [een beter tegenstander gaf je geen doodschop, maar daar had je bewondering voor. Je kon er van leren] kunnen worden gespeeld.
Maar hoe diep is de beoefening van dat in wezen nog altijd uiterst plezierige spelletje gezonken. Met ongelooflijk trieste excessen als dit weekend, waarin een 41-jarige vader, die wekelijks met veel enthousiasme de vlag hanteerde en ongetwijfeld als iedereen fouten zal hebben gemaakt maar desondanks voor het spelletje zelf een onmisbare schakel was, door “voetballers”, die “hun gelijk wilden halen” het leven werd ontnomen.
Mijn voetbalhart huilt. Neen, niet ook omdat Ajax weer door die gehaktmolen is gehaald. Maar natuurlijk voor die vader, die grensrechter uit hobby, die één van de velen en velen was, die uit die zaterdag of zondag langs de lijn lopen met die vlag zoveel plezier moet hebben gehaald en die onmisbare schakel was waardoor op die zater- en zondagen kon worden gevoetbald.
En mijn voetbalhart huilt ook om dat voetbal zelf. Omdat die heerlijke sport, waar ik maar ook velen met mij zoveel plezier aan hebben beleefd toen dat nog als normaal werd beschouwd, het volgende slachtoffer lijkt te gaan worden van een volstrekt respectloze, zielloze en meedogenloze samenleving.
Want wie mij probeert wijs te maken dat het niet alleen die soms compleet misselijkmakende samenleving van de 21e eeuw is, die als de schuldige moet worden gezien, die keer ik vol afkeer de rug toe.

Eerder schreef ik al in een ander log over waarom ik mij t.o.v. velen bevoorrecht voel. Aan het rijtje wat ik toen opsomde kan ik een punt toevoegen. Want het is een voorrecht geweest in die jaren 70-80 te hebben kunnen voetballen.

Advertenties

19 thoughts on “MIJN HUILENDE VOETBALHART

  1. Zeer indrukwekkend, Paul! Onderschrijf het volledig.

    Wat mij met verbijstering vervulde was het bericht over mede-scholieren van één van de daders.
    Die pleitten via Twitter voor vrijlating van hun “maatje”.
    Wat me tot de conclusie brengt, dat die kinderen [want dat zijn het feitelijk nog wel] werkelijk in het geheel niet schijnen te beseffen wat de betekenis is van wat hun “maatje” heeft gedaan.
    Het zijn onder andere dat soort dingen, die mij verontrusten en bij tijd en wijle echt somber stemmen.

    • Ja, onvoorstelbaar, vind je niet O. ? Je zou haast gaan denken, dat dat soort kinderen [net als de Facebookmoord?] het allemaal als een “superstoer” spelletje beschouwen. En totaal niet door hebben, dat er een man in de bloei van zijn leven is vermoord. Werkelijk onthutsend.

  2. Het is een gevoelig onderwerp, dus vraagt het om een genuanceerde reactie. Als ik de reacties hier op het blog bezie [en uiteraard het blog zelf] dan herken ik daarin niet het beeld wat Willem, die er recht met het been ingaat, schetst. Dat als eerste.
    Maar wat Willem ook aandraagt roept een beeld op van een maatschappij, de feitelijk al 20 jaar niet meer bestaat. Het is ook de samenleving waaraan RadaR refereert via zijn kundig gekozen voorbeeld over zijn actieve voetbalperiode. En waar hij aan het slot ook van concludeert, dat zij vele malen beter, vooral menselijker was dan de respectloze, zielloze en meedogenloze samenleving anno 2012. Dus Willem’s reactie spoort in die zin ook met de inhoud van het blog.
    Dan die nuance.
    Wij zijn verworden tot een schijterig, lafhartig decadent volkje wat wel met zulke droeve gebeurtenissen de commentaarboxen van ieder blog en iedere krant vol weet te plempen met allerlei meningen die als grootste gemene deler hebben dat er nu eens eindelijk door “iemand” moet worden ingegrepen maar die als individu in de trein, de supermarkt, het station, de bus en dus nu ook op de sportvelden liever de andere kant op kijkt.,
    Om eerlijk te zijn: er is weinig aanleiding om het vorenstaande tegen te spreken dan wel te ontkennen. Maar het mag niet bij die constatering alleen blijven, dat wij schijterig, laf en decadent zouden zijn geworden. Die nuance eist, dat er ook moet worden gezocht naar de oorzaak ervan.
    Decadent, ach ik denk dat wel duidelijk is waar dat door is gekomen. Die andere 2 ligt het m.i. toch wel iets anders.
    In mijn jeugd stond je pal voor je vrienden, je buurt, je team, en of dat nu terecht of onterecht was het antwoord op die vraag kwam later wel maar je liet nooit iemand zakken, en ja dat betekende dat je wel eens uitdeelde maar ook ontving.
    Op zich helemaal correct. Iedereen van onze generatie zal dit beeld herkennen. Overigens was het in die jeugd ook nog zo, dat er een wijkagent rondfietste die zijn buurt op zijn duimpje kende en veel jeugdigen voor al te slechte daden behoedde. Kom daar nu eens om?
    Maar er is nog een ander punt en ik vind dat Willem daar te achteloos overheen stapt. Want het is immers zo dat de risico’s aan zo’n verdediging van buurt, team e.d. in die jeugdperiode niet in de buurt kwamen van de risico’s, die tegenwoordig worden gelopen als je je als burger moeit met een ruzie, vechtpartij e.d. Ging het toen om het risico van een bloedneus, dikke lip of scheur in je hoofd, nu word je geacht. althans zo betoogt Willem bijna, om je leven in de waagschaal te stellen. Ik kan me voorstellen, dat mensen eerst even nadenken voordat ze dan iets doen.
    Niet iedere Nederlander is in staat tot excessief geweld of bereid dat te gebruiken [gelukkig maar] en of je daarom als schijterig moet worden beschouwd, ik vind stellig van niet.
    Wat vind ik dan wel? Laat ik beginnen met het volgende. Wat RadaR in het log en Willem in zijn reactie betoogt is correct: wat in Almere voor verschrikkelijks is gebeurd zou in hun jeugd [en de mijne] 99,9% zeker nooit zijn gebeurd. Ik volg Willem echter niet als hij in zijn eigen woorden stelt, dat het niet gebeurd zou zijn, omdat men toen pal stond voor zijn vrienden, team, buurt e.d. RadaR zegt het niet letterlijk, hij verpakt het keurig in dat amusante voorbeeld van die rochel “plat op zijn bek”. De voetballer die dat deed had zo mag gerust worden aangenomen niet de bedoeling of zelfs maar de gedachte of behoefte om zijn tegenstander halfdood te schoppen of te slaan. Omdat er destijds simpelweg grenzen bestonden, die algemeen geaccepteerd werden. Zelfs door wat toen al tuig werd genoemd.
    En daar zit hem m.i. de crux: als er nog grenzen zijn [en soms is er alle aanleiding om daaraan te twijfelen] dan zijn die wel schrikbarend verlegd in negatieve zin. En wie behoren die grenzen te stellen? Juist, dat samenraapsel van alles wat samen die maatschappij vormt. Waar ik nadrukkelijk ook de partij bij betrek, wiens verantwoordelijkheid en plicht het is voor een ordentelijk draaiende samenleving zorg te dragen en die te hoeden. De politiek en de daaruit gerekruteerde bestuurders van dit land.
    Maar die hebben het veel te druk met hun eigen agenda’s en carrieres om naar die steeds verder afzinkende samenleving te kijken en werkelijk op ontwikkelingen te anticiperen.
    In de wereld van nu zijn mensen op zichzelf aangewezen. de goede maar ook de slechte. En het blijkt steeds meer, dat die laatste groep er beter in slaagt daarmee om te gaan dan de eerste.
    Ik grijp even terug op eerdere in het verleden gevoerde discussies over soortgelijke onderwerpen.
    Toen werd uit een soort woede de gedachte geboren, dat het het beste zou zijn, wanneer politici en bestuurders persoonlijk met situaties van extreme overtreding van de maatschappelijke regels geconfronteerd zouden worden. Omdat dan niet meer zou kunnen worden ontkend of weggewoven wat er met de samenleving van Nederland aanhet gebeuren is of al is gebeurd.
    Opnieuw pleiten daarvoor doe ik niet, maar ik ben inmiddels meer dan overtuigd van het feit, dat alleen die net verwoordde gedachte, wanneer in de praktijk uitgevoerd, die mensen wakker zullen schudden die al jarenlang in een staat van verregaande ontkenning verkeren.
    Als ik een slecht denkend mens was zou ik kunnen vermoeden [Willem noemde het in een eerdere reactie “het spel wat gespeeld wordt”] dat er bijna opzettelijk wordt gewerkt aan de complete afbraak van die eens zo prima leefbare Nederlandse samenleving [met ook al zijn fouten van toen].
    Maar ik besef daarbij meteen dat als er geen sprake van opzet zou zijn het in feite niet minder erg gesteld is. Want dan zou de verklaring moeten zijn pure domheid, onnozelheid, niet binnen de samenleving staan die men geacht wordt te besturen, te leiden en waarnodig te corrigeren.
    En ook in dat geval ben ik in enkel opzicht blij.

    Politiek en bestuurders werken in de hand, dat mensen in steeds sterkere mate op zichzelf aangewezen zijn. En dan is het niet verrassend, dat dan het ik-denken [al zo ingebakken in partijen als de VVD en PVV] zo’n enorme groei heeft doorgemaakt.
    En lang niet iedere burger is in staat dat op zichzelf aangewezen zijn een positieve vertaling te geven. Als je eens rustig op een rij zou zetten wie en wat er allemaal in onze huidige sameleving tekort schieten dan heb je wel even werk, vrees ik.
    Mijn laatste opmerking: hoe graag ook gewenst [Willem is er meen ik een fervent voorstander van] een samenleving verander je niet bottom up. De enige manier die werkt is top down. Waarbij je als burger er wel voor moet zorgen, dat de juiste mensen in die top zitten. En daar schort welhet een en ander aan. En dus is die samenleving als bijna een ongeleid projectiel aan de gang gegaan haar eigen spelregels op te stellen. Waarbij bovenaan lijkt te staan “het recht van de sterkste is referent aan alle andere rechten”.

    • Sorry, heb in mijn drift de precisie een beetje genegeerd 🙂

      In de laatste zin moet “preferent” worden gelezen. Het is ook te wijten aan de ontoereikendheid van dit reactievenster. Lange reacties zijn moeilijk overzienbaar te houden.

    • Het komt met horten en stoten [ 😛 ] maar het is een formidabele mening, die je uitdraagt , Paul. Topvorm-stuff!!!
      Compleet onzinnig zou zijn om met schoonvegen aan de onderkant te beginnen, want de lawine komt van boven. Daar een dam opwerpen en dan opruimen, dat is de enige logische en succesvolle manier. Ik ben trots op je!

    • @Paul

      Inclusief alle nuances, aanvullingen en correcties sla je den overbekende spijker recht op zijn bolletje, ik kan het er dan ook alleen maar volledig mee eens zijn!!

      Sublieme reactie waarvoor terechte complimenten en wel bij deze….

    • Wow!!!!! Dat moest er even uit na het lezen van dit buitengewoon heldere en dus niet te bekritiseren verhaal.
      “De lawine van boven”, zoals RadaR het zo treffend uitdrukt, gaat gewoon door. Want de wegkijkende incompetenten kiezen voor het platleggen van het amateurvoetbal + 1 minuut stilte bij de profs. Je zou haast een brok in je keel krijgen bij zo’n prachtig gebaar. Zó los je maatschappelijke ontsporing op! Briljant! Collectief een lintje erbij voor die klootzakken.

  3. Toen alles uitgepakt was wat uitgepakt moest worden, de banketstaaf, marsepein en kruidnootjes allemaal op waren had ik toch nog de puf zowaar om over dit verhaal na te denken.
    En het zal wel een kronkel zijn, maar ineens schoot Mad Max in mijn gedachten. Zou het niet gewoon de oplossing zijn om die “voetballers”, die er conform hun “conduitestaat” alle aanleiding toe geven, op een veld los te laten, wat omringd wordt door hoge hekken, die uiteraard onder stroom zijn gezet. Geen regels, geen scheids- of grensrechter, alleen maar die beesten van voetballers. Opdracht is simpel: de wedstrijd is pas afgelopen als ze elkaar helemaal in de puin hebben geschopt. Last man standing mag de bal houden!

  4. EEN VOLK DAT VOOR TIRANNEN ZWICHT
    ZAL MEER DAN LIJF EN GOED VERLIEZEN
    DAN DOOFT HET LICHT…’.

    ‘HENDRIK MATTHEUS VAN RANDWIJCK 1909-1966

      • @Arno

        Het moge duidelijk zijn en zo niet dan niet.

        Wel wil ik het volgende nog even ter overdenking meegeven.

        Mijn buurt, mijn opvoeding, mijn jeugd er is werkelijk van alles en nog wat op aan te merken behalve 1 ding wat ik altijd heb meegekregen en dat is dat wat er ook gebeurd je bent ten alle tijde “samen uit en samen thuis”.

        In alle mayhem en meningen die geuit zijn over dat verschrikkelijke gebeuren mis ik 1 ding en dat is de vraag waar in godsnaam was iedereen??

        In mijn tijd, in mijn buurt, in mijn jeugd was een aanval op 1 een aanval op allen en kwam het absoluut nooit voor dat een paar figuren met de gemiddelde intilligentie van een vuurvlieg iemand konden schoppen en/of slaan en dat de rest daar als de dood van Pierlala dan maar naar bleef staan te kijken en verder niets maar dan ook echt niets deed, behalve een mening hebben als het voorbij is.

        Wij zijn verworden tot een schijterig, lafhartig decadent volkje wat wel met zulke droeve gebeurtenissen de commentaarboxen van ieder blog en iedere krant vol weet te plempen met allerlei meningen die als grootste gemene deler hebben dat er nu eens eindelijk door “iemand” moet worden ingegrepen maar die als individu in de trein, de supermarkt, het station, de bus en dus nu ook op de sportvelden liever de andere kant op kijkt.

        In mijn jeugd stond je pal voor je vrienden, je buurt, je team, en of dat nu terecht of onterecht was het antwoord op die vraag kwam later wel maar je liet nooit iemand zakken, en ja dat betekende dat je wel eens uitdeelde maar ook ontving.

        Waar waren nu al die mensen die jarenlang hebben geprofiteerd van die arme man die als vrijwilliger zijn clubbie hielp??
        Waar was het team wat hij hielp. de begeleiders daarvan? kortom waar was iedereen??

        Ja, een beetje meelopen straks in een stille tocht en overal schande over spreken dat kunnen ze wel ongetwijfeld, maar iemand daadwerkelijk helpen die door crimineel a-sociaal tuig word bedankt door hem voor zijn harses te schoppen is dan wel weer een brugje te ver.

        Ik heb het al vaker gezegd en zeg het nu weer, langzamerhand schaam ik me rot om mezelf Nederlander te noemen.

  5. Vreselijk en helemaal niet te vatten wat er gebeurd is. Maar het zou me niet verbazen als Nederland over een paar dagen weer tot de orde van de dag overgaat. En het verlies van die vader van 41 wordt afgeschreven als “collateral damage”. 😦
    Leuke foto, RadaR!

  6. Recreatief voetballen ging voor mij steeds meer betekenen op tijd je been terugtrekken als er zo’n waanzinnige inkwam, je kennis wekelijks bijspijkeren over de meest afschuwelijke ziektes die je werden toegeworpen. In een harnas voetballen werd een serieuze optie, later gevolgd door een kogelvrij vest, want de keren dat mij werd beloofd dat mijn kop eraf zou worden geschoten liepen op een gegeven moment wel heel hard op. Dus heb ik op een gegeven moment, in overleg met mijn altijd aantrekkelijke manager besloten de voetbalschoenen definitief op te bergen. Ik weet nog hoe teleurgesteld ik was; niet om het blote feit zelf, maar wel omdat de Snor, die het woord “neuken” zo graag gebruikt om zijn zwaar gezwollen prostaat te verbergen, en zijn debiele tafelgenoot, die waarschijnlijk tot hij echt helemaal gek geworden is zijn imago van playboy blijft cultiveren, aan het einde van mijn carrière geen aandacht schonken 🙂
    Joh, wat ik niet heb meegemaakt op dat veld. Gasten, helemaal stijf van de speed e.d.; bezoekende elftallen, die de kleedkamer helemaal verbouwden, ja zelfs vol zeken en scheten. En dan die kratten bier, die na de wedstrijd de kleedkamer in werden getakeld. Regelmatig zag je Tokkies, die stijf van de speed aan de wedstrijd begonnen en na de wedstrijd compleet bezopen weer weg gingen. Kleurrijk gebeuren, als je er van houdt tenminste.
    Het enige wat er nog aan ontbrak was de aanwezigheid van detectiepoortjes. Niet om illegale voetballers op te sporen, maar wel om het “edelmetaal” wat er soms de kleedkamer in werd meegedragen.
    Afspiegeling van de maatschappij ….. hoe kom je erbij? Als ik een wildvreemde tent binnen stap kom ik nauwelijks nog toe aan het genieten van mijn pilsje. Je loopt constant om je heen te kijken om goed oog te houden op wat er allemaal rondloopt. Heel spannend allemaal, tenminste als je daar van houdt.

  7. Er zullen ongetwijfeld weer mensen zijn, die zeggen dat er niet zo overdreven moet worden gereageerd. Dat zijn de mensen, die zich wel thuis voelen in de huidige samenleving.
    Maar als je er even van afstand naar kijkt dan kun je niet anders concluderen dan dat de excessen steeds naargeestiger vormen aannemen.
    Maar Nederland heeft momenteel heel andere dingen aan het hoofd dan tijd te nemen om eens echt goed na te denken. De zak van Sint moet worden vol gekocht, Kerst komt eraan, Nick & Simon in Carré is vanavond op de buis :(.
    Vooral dat laatste zal voor onze gastheer een ware vuurproef zijn, neem ik aan. 🙂

  8. Afschuwelijk, er zijn eigenlijk nauwelijks woorden voor. Dit gaat het verstand werkelijk te boven.
    Maar wat is de oplossing? Is die er wel?

    Leuk die foto, je haalt jou er ook meteen uit, hé 😛 Jullie voetbalden nog zonder koptelefoon op, zie ik 😀

  9. Wat daar in Almere is gebeurd vervult mij met afschuw. Maar, klinkt misschien gek, het verrast me daarentegen ook weer niet. Wat zich tegenwoordig rond de amateurvelden afspeelt tart elke beschrijving. [ de goeden daargelaten, maar dat worden er steeds minder]. Nog maar een maand terug werd een man van 77 zo geschopt door een volkomen waanzinnige speler, dat hij er het leven bij inschoot. En als je die cijfers ziet van de KNVB over clubs, die uit de competitie worden gehaald, spelers die jaren of zelfs levenslang worden geschorst, dan zegt dat toch meer dan genoeg.
    En ik ben het helemaal met je eens waar je stelt, dat die ontwikkeling in het uit hobby beoefenen van het voetbal op zijn minst voor 99,9% het gevolg is van die samenleving, waarin we onszelf hebben laten drijven.

    Goed stuk, RadaR!
    En Ajax … ach, de “kenners” zullen ongetwijfeld van mening zijn, dat de club zich in positieve zin ontwikkelt, want ze hadden meer balbezit dan ooit tevoren in Madrid. En als je niet met resultaten kunt pronken dan doe je dat toch met onbenullige statistieken.

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s