OVEREENKOMSTEN

Werd mij pakweg zo’n 20 jaar geleden gevraagd wat de overeenkomst was tussen

– een school en een ziekenhuis
– een bank en een zorginstelling
– een wooncorporatie en een ziekenhuis
– een bank en een school
ik zou erg snel klaar zijn geweest met mijn antwoord. Zou men mij naar de verschillen hebben gevraagd, ik zou aanmerkelijk meer tijd nodig hebben gehad om een flinke lijst te produceren.

In 2012 blijkt het precies tegengesteld te liggen. Dat maakt die crisis waarin we zitten overduidelijk. Al eerder heb ik eens langs mijn neus weg opgemerkt, dat de crisis in bepaalde opzichten ook een goede zaak blijkt te zijn. Omdat er veel  “branches” als het ware met de billen bloot moeten. Waar zelfs in de eerste jaren van de crisis [2008, 2009] wonende geldstromen nog volop in stand bleven zijn we inmiddels het punt gepasseerd waarop die geldstromen grotendeels zijn droog gevallen. En komt even onvermijdelijk als genadeloos in beeld, wat al die bovengenoemde instellingen [veelal gefinancierd vanuit enorme bassins gevuld met gemeenschapsgeld] in de afgelopen 5-10 jaar hebben uitgevoerd.
Ik ga niet uitgebreid voorbeelden uit de praktijk behandelen, want iedereen zou inmiddels voldoende daarover geïnformeerd moeten zijn. En de mensen, die dat zelfs nu nog niet zijn, daar schrijf ik mijn logjes niet voor. Zo simpel is dat.
Een paar namen noemen voor de herkenning wil ik wel. Amarantis, Vestia, Ruwaard, Philadelphia, Woonbron, InHolland. Er zijn er veel meer, maar laat ik hier maar bij laten.

Verschillen zijn op de vingers van één hand te tellen, overeenkomsten zijn er velen.
– men bouwt paleizen en glazen torens, die doen denken aan afgodsbeelden;
– men heeft de corebusiness afgezworen en ingeruild voor geld en luxe
– men verspilt en verkwist alsof het allemaal niet op kan
– men heeft zelfverrijking tot een religie verheven
Binnen al die branches, waar het narcisme en hedonisme welig tiert, frequenteert een relatief kleine, maar machtige kliek aan mensen, die verslaafd zijn aan het besturen. En bij het bevredigen van die verslaving optimaal worden bediend. Het ligt voor de hand te zeggen, dat die bediening in handen is van de overheid. In wezen is dat ook zo, maar “overheid ” is een abstract begrip. In feite een verzamelnaam voor een andere kliek bestuurders, die zich erop beroepen te doen wat ze te doen omdat de burger hen daartoe heeft geroepen. De politiek.

Belofte maakt schuld
Het is de politiek geweest, die vanaf begin deze eeuw en terwijl de jaren verstreken in steeds hoger tempo en met steeds dikkere oogkleppen op de privatiseringsgolf over Nederland [in navolging van overal in Europa] heeft laten stromen.
De “Holy Market” was de nieuwe God; alles en iedereen moest eraan geloven en er voor buigen. Prachtige vergezichten werden geschetst, die allemaal o.m. gemeen hadden de verzekering dat het allemaal voor ons aller “benefit” zou zijn.
Openbaar Vervoer, Zorg, Onderwijs, Wonen, Energie …. op al die terreinen zou het ontzettend veel beter gaan. Want concurrentie, het kenmerk van de Holy Market, zou het voor de burger beter maar vooral ook goedkoper maken.
Zo´n belofte maakt conform de wetmatigheid die daar nu eenmaal geldt schuld.

Schuld moet worden ingelost.
De betekenis van die vier woorden ondervinden wij anno 2012 dagelijks aan den lijve.
Zowel op Europees niveau [om het uur is er wel een politicus, die het over terugdringen van het begrotingstekort of het terugdringen van de staatsschuld heeft of over de noodzaak voor Europese “broederstaten” om hun financiële zaakjes op orde te brengen] als op individueel niveau [de term “onder water staande hypotheken” moet voldoende zijn].
De politiek heeft mede [ik laat het aan u over hier “hoofdzakelijk” te willen lezen] schuld aan de situatie van nu. Niet alleen omdat de prachtige vergezichten van destijds zijn veranderd in aarde donkere stormluchten. Niet alleen door die op niets gebaseerde projecties van een toekomst onder de privatiseringshemel.
Maar veel meer nog omdat ze op een schromelijke, welhaast onvoorstelbare wijze tekort is geschoten. Met name op het gebied van het houden van adequaat toezicht op wat er onder die privatiseringshemel allemaal voor streken werden uitgehaald.
En daarmee kom ik meteen uit bij de aanloop van dit log: de overeenkomst tussen banken, scholen, ziekenhuizen, zorginstellingen, vervoersbedrijven, wooncorporaties, energiebedrijven en alles wat er momenteel maar geprivatiseerd zijn gang gaat.
Die overeenkomst is , zo is inmiddels overduidelijk, naast de al eerder opgesomdeonderwijs het ontbreken van dat adequate toezicht. “Toezicht” was er wel [denk maar aan die brei aan clubs zoals de Inspectie voor de Gezondheid, Onderwijsinspectie en honderden anderen.
Al die clubs hebben,als ik het beschaafd uitdruk, gedisfunctioneerd. De praktijk van vandaag maakt dat onthutsend duidelijk. Geheel onverklaarbaar is dat overigens niet, omdat in al die Inspectieclubs, inclusief de Raden van Toezicht, het soort mensen werd neergezet wat ik al eerder omschreef als “verslaafd aan besturen”. In hoofdzaak niet om het besturen zelf, maar om de prettige bijkomstigheden die daaraan verbonden zijn.
Dat bij wooncorporaties, ziekenhuizen, scholen door die toezichthoudende verslaafdenziekenhuis werd gefaald impliceert, dat ook de politiek [niet alleen de uitvoerende tak, maar ook die 150 praalhansjes in de 2e Kamer die zichzelf zo graag profileert als de controlerende tak]
enorm heeft gefaald. Want daar rust de verantwoordelijkheid voor het aanstellen van die clubs vol verslaafde incompetente narcisten en/of hedonisten.

Toen ik de nieuwbakken minister Bussemaker een beetje bibberig en zweterig hoorde verklaren, dat ze vond dat moest worden bezien of vervolging van de graaiers van Amarantis mogelijk was voelde ik geen moment verbazing. “Ons dekt ons” is het credo en stel je toch eens voor, dat zo’n graaier voor de rechtbank dingen gaat openbaren, die we liever niet geopenbaard zien worden.
bussemakerMaar het zal u niet verbazen, dat er wel woede bij mij opborrelde. Want in die woorden van Bussemaker [maar haar naam staat voor al die andere mannen en vrouwen, die het stempel “grotesk gefaald” op hun voorhoofd verdienen]  is geen spoor te herkennen van het besef, dat al die beloftes uit de hoogtijdagen van het markt denken, die stuk voor stuk zijn uitgemond in drama’s, een schuld hebben gemaakt die ingelost moet worden.
Als dat werkelijk de houding is die de politiek [uitvoerende en controlerende macht] denkt te kunnen aannemen, wel,  doek dat hele zooitje wat mij betreft dan maar op.
Want het is dan echt geen knip voor de neus meer waard en ik voel er niets voor me door hen vertegenwoordigd te moeten voelen.
En wie mij kent weet dat die conclusie mij meer zeer doet dan welke andere ook als het om de politiek gaat.

Advertenties

13 thoughts on “OVEREENKOMSTEN

  1. Gisteren had Tegenlicht iets soortgelijks als waar Jurgen het over heeft. Het ging om een Zweedse cineast, die in zijn film “Bananas!” de Amerikaanse multinational Dole [inderdaad, die zit in bananen] portretteerde. Dole gooide alles in de strijd om de film niet vertoond te laten worden via haar juristen. Aanvankelijk met succes tot een Zweedse parlementariër er zich mee ging bemoeien, wat er toe leidde dat Bananas! voor het totale parlement werd vertoond. En toen dat parlement door kreeg, dat Dole een “bully” was, die geen enkele vorm van intimidatie schuwt, koos het unaniem de zijde van de cineast. De moraal van dit verhaal: Zweedse parlementariërs zijn blijkbaar van een compleet ander slag dan de snurkende windvanen, waar wij het mee moeten doen.
    Als je de kans krijgt zeker even kijken naar Tegenlicht!

    • Zowel Zembla als Tegenlicht heb ik gezien. Wel toevallig dat 2 gelijke onderwerpen werden behandeld: de macht van de multinational tegenover de eenling. Ik blijf het maar herhalen: het is de verzameling van al die eenlingen, die de macht van die kolossen in stand houdt. Dat is juist het zuurbittere aan de hele zaak. Maar wij beseffen dat nauwelijks, want ons is het geconditioneerde gedrag aangeleerd, dat het onze rol is voor ze te werken en bij ze te kopen. En dat doen we braaf. Hoeveel mensen als die Zweedse en Duitse cineasten lopen er nog op aarde rond? Die de strijd durven aan te gaan. Ik vrees, dat meer dan 90% ervan inmiddels is uitgeroeid c.q geherprogrammeerd.

  2. Zaterdag was er Zembla met een item over de Duitse cineast Huismann, die in zijn film “Das Pakt mit dem Panda” het werkelijke gezicht van het WWF toont. Het WWF, dat aan lepeltje-lepeltje doet met multinationals als [uiteraard] Shell en BP. Het WWF, dat in werkelijkheid grootschalige kap van het regenwoud [we hebben nog maar 20% van het oorspronkelijke totaal over, dus als jullie het binnenkort steeds letterlijk benauwder krijgen dan weet je hoe het komt] bevordert ipv te bestrijden. Blijkbaar streeft deze NGO [die je overigens ook gerust een multinational mag noemen] er naar dieren voor uitroeiing te behoeden, maar interesseert het ze geen fuck of die dieren nog ergens een leefbaar plekje aantreffen. Zou men werken aan een dierentuin-bubble, want daar zou alles wat nog resteert uiteindelijk weleens terecht kunnen komen.
    Het Zembla-item vond ik mooi passen bij de essentie van dit log. Want daarin zit immers verpakt het feit, dat de vrije markt er driftig naar streeft alle fysiek geschikte mensen zoveel en zolang mogelijk in een werkreservaat te krijgen? En fysiek ongeschikte mensen op basis van minimalisering van de kosten zo weinig mogelijk te bieden.

  3. Iedere ketting is zo sterk als de zwakste schakel en welk systeem je ook neemt de zwakste schakel is altijd weer de mens.

    Het idee van de “vrije markt” waarin op een gezonde gelijkwaardige wijze bedrijven met elkaar kunnen concurerren is an sich niet slecht te noemen, maar zoals met ieder ander systeem als je slechts naar de zogenaamde voordelen kijkt en niet naar de nadelen dan zoals is gebleken vlieg je uit de bocht en ga je op je platte bek.

    De grootste structurele fout die gemaakt is was dat men van mening is/was dat de “vrije markt” door de overheid is te reguleren, welnu en dat is juist het kenmerk van een echte vrije markt, die is niet te reguleren en die moet je ook niet willen reguleren.

    Als je dan ook nog eens in zogenaamd geprivatiseerde bedrijven, die de facto zo werden beschermd tegen de echte vrije markt dat deze gewoon nog steeds verkapte overheidsbedrijven waren, mensen neer gaat zetten die wel de “bling-bling” van de succesvolle ondernemer willen hebben maar die totaal niet capabel zijn om zelfs maar de functie van zelfstandig toiletschoonmaker op het ARAL-station te Hutjemutjekloothuiizen te kunnen vervullen, dan moet je dus niet raar kijken dat dit fout gaat.

    Ik begin zo langzamerhand wel anders aan te kijken tegen de aan ons allen verkochte begrippen als neo-liberalisme en die vrije markt, want beiden hebben in principe geleid tot precies het tegenovergestelde als waar deze voor staan en dat nu vind ik uiterst merkwaardig om niet te zeggen bijzonder vreemd, en dat zou meerdere mensen aan het denken moeten zetten.

    Het zogenaamde neo-liberalisme heeft ons geen vrijheden opgeleverd maar repressie op individueel en staatsnivo, het aantal verboden in een relatief zogenaamd vrij landje als het onze wat de individuele burger treft en raakt is beangstigend groot en angstwekkend in zijn konsekwenties, het aantal staten waartegen feitelijk word gezegd vermoord desnoods je eigen bevolking voor een paar rotcenten neemt binnen Europa zelfs toe en ook dat is scary.

    Met de opkomst van het zogenaamde neo-liberalisme en idem vrije-markt is het aantal conglomeraten en kongsis van echt grote bedrijven die de werelmarkt beheersen alleen maar toegenomen en deze worden dus wel door de politiek uitstekend uit de wind gehouden en zelfs geen strobreed in de weg gelegd in hun ongebreidelde honger naar nog meer, en of dit nu gebeurd in de zin van belastingvoordelen, subsidies of welke andere fasciliteiten ook .

    En dus is de vraag gerechtvaardigd welk spelletje er nu echt word gespeeld!!

    • Met je eerste opmerking ontkracht je feitelijk de 2e, Willem. Want het “idee” van de vrije markt kan nooit slagen [althans niet op de manier waarop het voor ons acceptabel zou kunnen zijn], omdat de mens er onderdeel van uitmaakt.
      Misschien is de enige oplossing wel een volledig door computers bestuurd systeem, waar de mens geen andere rol heeft dan het meedeinen op de geneugten van zo’n systeem.
      Maar ja, hoe hou je die machtsgeile idioten bij de knoppen weg? Hoe waarborg je, dat het “programma” zo wordt geschreven, dat misbruik uitgesloten is?
      Kunnen we maar niet beter concluderen, dat elk systeem, wat vanuit de theorieboeken op de praktijk wordt losgelaten, gedoemd is te falen? Omdat die mens er zich nu eenmaal altijd aan zal vergrijpen.
      Wat rest is dan maar te kiezen voor de chaostheorie, vind je niet? Niks regelen, niks besturen … iedereen mag er los op gaan. De uiteindelijke puinhoop, die daarvan het resultaat zal zijn, verschilt waarschijnlijk nauwelijks van de puinhoop, die het resultaat is van elk ontworpen systeem. Dus wat is er te verliezen?
      RadaR zal er blij mee zijn vermoed ik, want die heeft het toch al heel lang gehad met al die eikels, die we op bestuursfuncties en in de politiek laten plaatsnemen. De chaostheorie garandeert in ieder geval, dat we van die eikels geen last meer zullen hebben. 🙂

  4. Lekker pittig verhaal, waarin je niet om de hete brij heen draait. Het valt moeilijk te ontkennen [ook door de meest gewiekste politicus niet] dat de liberalisering/privatisering een aaneengesloten rij is van niet uitgekomen beloftes. In welke branche zijn niet meerdere “ongelukjes” opgetreden?
    Zelfregulering is een farce, die inmiddels niet alleen heel veel gemeenschapsgeld in verkeerde zakken terecht doen heeft komen, maar ook enorme verliezen heeft veroorzaakt. Niet alleen aan geld, maar inmiddels ook aan mensenlevens. Omdat ziekenhuizen en medische centra niet achter wilden blijven bij hun “boys” van de Rotary of Lionsclub en dus ook zakken vullen veel belangrijker zijn gaan vinden dan hun klanten op het vereiste niveau bedienen.
    Tja, en dan dat onderzoek, wat gaat worden gedraaid door Halsema. In principe een gotspe en wel om de overbekende redenen.
    Als er nu geen druk ontstaat om die totale santenkraam eens heel goed onder het vergrootglas te leggen dan komt het er nooit meer van. Dan spelen wij met zijn allen een definitief verloren wedstrijd. En dat moeten we niet willen!

  5. Volgens het rapport is de ondergang van scholenkolos Amarantis te wijten aan [ik citeer]:
    “een aaneenschakeling van fouten door onder meer de raad van toezicht, het college van bestuur, de onderwijsinspectie en de accountant”.
    Nu moet ik even gaan nadenken, want welke van die schuldige partijen zou[den] nu werkelijk iets met ONDERWIJS te maken hebben gehad???????

  6. Pittige post, RadaR. Maar zijn er weleens andere, zou ik haast zeggen.
    Het verhaal is vollledig sluitend, dat vooropgesteld. Maar denk je ook niet, dat het er steeds meer van weg lijkt te gaan krijgen, dat incompetentie, machtsmisbruik, oplichting, fraude en al dat andere fraais in onze soort samenleving ingebakken zit? Dat het allemaal onvermijdelijk onderdeel moet uitmaken van die samenleving om die draaiende te houden.
    Bottom line is: geef iemand macht en binnen de kortste keren begint hij er misbruik van te maken. [zie Morsi in Egypte]. En die onstilbare honger naar misbruik, zo is eigenlijk het trieste aan de hele kwestie, bestaat niet eens zozeer omdat er honger is naar meer geld, goederen, bezit e.d., maar omdat het blijkbaar in de mens zelf zit. Ik kan maar weinig aansprekende uitzonderingen op die regel verzinnen. Kun jij dat wel?
    Zelfs al zou je teruggaan naar het begin, de tijd van de barbaarsheid, waarin de straf op misbruik e.d. vaker bestond uit “de kop eraf”, dan nog constateer je dat de mens zich niet laat tegenhouden. Dus waarom zou een “strak pak” in een bestuur van een scholengemeenschap o.i.d., waar het geld maar rond blijft klotsen, zich dan wel laten tegenhouden? Te meer, omdat het al heel lang zo is, dat hij zich enerzijds gedekt weet door zijn soortgenoten [de andere strakke pakken en de mantelpakjes] en anderzijds weet dat een volkswoede in vergelijking tot het verleden niets meer voorstelt?

    • Je hebt hier zeker een punt, Paul Maar is dat weleens anders, zou ik haast zeggen? 🙂
      Het zit in onze [vooral de neo-liberale] samenleving ingebakken. En de bakker daarvan is ontegenzeggelijk de mens, ja. Maar dat houdt niet tegen, dat je kunt proberen je daaraan te onttrekken, zoals ik al jaren heb gedaan. En nu, ouder en nog wijzer [en dus nog meer teleurgesteld] ben ik inmiddels zover, dat dat willen onttrekken is volgroeid tot er kost wat kost geen deel meer van willen uitmaken. En dat heeft er weer mee te maken, dat ik , koppige dwaas die ik ben, nog steeds geloof dat het anders [lees: veel beter] kan. Maar met de jaren is ook het besef gekomen, dat zulks nooit vanzelf zal gaan. Zoals historisch vast is komen te staan moet er eerst iets vreselijks gebeuren, voordat de mens zichzelf eens echt in de spiegel bekijkt om te constateren [en ik praat in general, dat zal duidelijk zijn] wat een walgelijk creatuur hij eigenlijk is. En zich uit dien hoofde weleens wat onderdaniger zou mogen gaan opstellen, naar alles wat verder die nog steeds prachtige blauwe bol van ons uitmaakt. Weet je, dat de mens bezig wil blijven zichzelf naar de vergetelheid te helpen, ik zal hem daarbij niet tegenhouden. Maar dat hij in zijn hoogmoed meent het recht te hebben om alles en iedereen daarin mee te moge sleuren, daar verzet ik me tegen.
      Terug naar het werkelijke onderwerp: jan met de korte achternaam heeft best geleerd hoe hij macht kan weggeven. 3 maanden geleden heeft hij zijn meest recente praktijkervaring daarmee opgedaan. Maar ondanks al de ellende, die altijd uit dat geven voortkwam, heeft hij niet geleerd hoe macht weer af te nemen. Of niet willen leren, omdat hij beseft dat afnemen een veel pijnlijker proces is dan het weggeven.
      Waarom accepteren we, dat in het geval Amrantis slager Halsema zijn eigen vlees weer gaat keuren? We weten verdorie op voorhand waar dat toe gaat leiden: tot niets concreets. Zet die graaiers in een schandblok voor een maand [schavot met galg hoeft [nog] niet 🙂 ] opdat ze daadwerkelijk zullen kunnen voelen hoe erover ze gedacht wordt. En is een maand daarvoor niet genoeg, akkoord, maken we er 2 van. Dieven zijn dieven en dienen overeenkomstig te worden behandeld. En dat impliceert niet een zak geld meekrijgen, zoals die enge witteboorden-crimineel van een Molenkamp [Amarantis] mocht.
      Overigens, verwijzend nar jouw reactie over John Gray: het heeft me enigszins gerustgesteld, dat Gray er van overtuigd is, dat als de toestand maar erg genoeg wordt ook in Nederland het echte oproer zal kraaien. Want het lijkt toch echt onvermijdelijk dat zulks nodig is voordat onze “democratische vertegenwoordigers” echt door gaan krijgen, dat ze de boel op een heel andere manier moeten gaan besturen en aansturen.

  7. De pijn zit hem natuurlijk [en dat begrijp ik niet alleen heel goed, maar deel hem ook] in het feit, dat er wordt geaarzeld of vervolging van de zoveelste groep graaiers wel mogelijk zal zijn.
    Alleen al de buitensporige “afkoopsom” voor die Molenkamp zou onmiddellijk ongeldig moeten worden verklaard. Volgende stap: terugbetalen van het aan hem toe te wijzen schadebedrag.
    Je kunt mij niet wijsmaken, dat zulks niet hard te maken zal zijn.

  8. Halsema gaat een onderzoek-Amarantis leiden. De slager gaat dus min of meer weer zijn eigen vlees keuren. 😦 En het risico is huizenhoog aanwezig, dat het Amarantis-onderzoek zal gelden als een soort afkoop van de werkelijke schuldvraag, die volgt uit zoals je luid en duidelijk beschrijft, de chronische onoplettendheid en de bakken met geld kostende incompetentie van de politiek.
    Er wordt geen schuld ingelost, want de politiek heeft geen idee wat daarmee bedoeld wordt. In die branche kent men schuldgevoel noch spijt. Er geldt daar maar één credo: fouten maken mag, zolang je ze maar consequent blijft maken en doorvoeren. Terugkeren van de verkeerde weg is uit den boze, zolang je die weg niet tot het bittere einde hebt afgelegd.

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s