DE STAND NA 5 JAAR CRISIS

Als je jezelf de vraag stelt “Wat zijn we na 5 jaar crisis 2008-2012 nu eigenlijk opgeschoten?” dan is het verleidelijk om de situatie per heden in één van de “rijkste landen” [zo niet ter wereld dan in ieder geval in Europa] als basis voor het te formuleren antwoord te gebruiken. Waar weinig mis mee zou zijn, want dat feitelijke beeld, dat beeld uit de praktijk gebruiken werkt zeker verhelderend. Maar de wankele staat van Nederland weer eens schetsen, dat zou misschien als zout in de wonde kunnen worden ervaren. Over die staat van ons land komen we trouwens in de aankomende maanden en waarschijnlijk ook jaren nog wel te spreken.
Ik wil het geld, inkomen, rijkdom, armoede, werkloosheid, pensioeninflatie, economie, bruto nationaal product en al die andere entiteiten, waar men ons graag mee dood probeert te gooien voor even links [of rechts zo u wilt] laten liggen.
Waar ik met name naar wil kijken zijn de diverse “partijen”, die onderdeel uitmaken van het gevaarlijke spel wat crisis en de bestrijding [instandhouding?] ervan heet.
Allereerst neem ik u mee terug naar 2008, het jaar waarin “it all started”. Als je de berichtgeving uit dat jaar [en het jaar 2009] er op na slaat dan komen daarin 2 zaken heel duidelijk naar voren:
– de politiek had volledig gefaald [en ons bedrogen met de mooie vergezichten over Europa en de euro];
– economen waren niet minder dan bedriegers dan wel de slechtste waarzeggers die er op de wereld rondlopen, want men had ondanks die heilige modellen de crisis niet zien aankomen. In die eerste jaren van de crisis werd er vaak tegen economen gefulmineerd.
Mochten er onder jullie zijn, die dat beeld niet herkennen dan raad ik die aan eens in de archieven van wat kranten te duiken of via You Tube eens wat clips te bekijken van programma’s uit die tijd, waarin de crisis het enige onderwerp was.

5 Jaar verder zijn we inmiddels en u zult er geen moeite mee hebben als ik constateer, dat:
– in feite nog steeds dezelfde politici de dienst uitmaken:
– de crisis in Europa verre van opgelost is ;
– de crisis in Nederland pas echt goed is uitgebroken [46 miljard bezuinigen]
Geen best resultaat, als je in ogenschouw neemt hoe lang en hoe vaak men bij elkaar heeft gezeten én als je beseft hoeveel geld er al aan die crisis is opgeofferd.
We lijken eerder achteruit dan vooruit te gaan. Nog steeds wordt ons die fata morgana voorgehouden, waarin het binnenkort weer beter gaat. Maar die luchtspiegeling wordt al 3 jaar gebruikt om ons rustig te houden en zo langzamerhand zal het besef toch groeien, dat die fata morgana, als je er bijna lijkt te zijn, tot niets uiteenspat. En wat je ziet is alleen nog maar meer woestijn.
Al veel eerder ventileerde ik het standpunt, dat het weleens onverantwoord zou kunnen zijn de slopers van het hele zaakje de opdracht toe te vertrouwen de boel weer op te bouwen.
En dat standpunt bewijst zich tot op de dag van vandaag als realistisch, helaas.

Kijk je in 2012 naar het natuurverschijnsel “econoom” dan kom je ook tot verontrustende constateringen. Waar het de heren en dames in 2007-2008-2009 nog redelijk dun door de slip liep, hebben die zichzelf graag wetenschapper noemende modellenverslaafden inmiddels al enige tijd door, dat de afkeer, frustratie en woede van de burger uit die eerste crisisjaren slechts gebrul van een tandeloze tijger blijkt te zijn geweest.
Die “tijger” blijkt slechts een bevend juffershondje te zijn, die woede heeft ingeruild voor angst en de drang naar individueel lijfsbehoud. Waar elders in Europa de straten en pleinen met regelmaat volliepen en lopen is het juffershondje weer in zijn mandje gekropen, blij als het is dat er nog een blik PAL in het keukenkastje staat.
Dus hebben de economen de rug gerecht en voeren inmiddels weer het hoogste woord. Sterker nog, soms krijg je het gevoel dat economen de politieke agenda [die immers voornamelijk om groei, krimp, recessie, BNP e.d. draait en allang niet meer om het welzijn van de burger] zijn gaan bepalen. Daarbij wagen ze zich minder dan in het verleden aan het doen van al te duidelijke voorspellingen [wat feitelijk hun core-business is, maar anders dan het stemvee hebben die economen wel hun les getrokken uit die gevaarlijke jaren 2008 en 2009] ; ze hebben hun terrein verlegd naar het kritisch beoordelen van door onwelgevallige politici ten berde gebrachte plannen. Gisteravond was daar in P&W een beeldschoon voorbeeld van te zien, toen paard Stellinga met een stuitende arrogantie Emile Roemer de les probeerde te lezen.

“Wat zijn we na 5 jaar crisis 2008-2012 nu eigenlijk opgeschoten?” was de vraag, die ik aan de orde stelde. Laat ik het kort samenvatten:
– we hebben nog dezelfde [soort] politici
– we hebben weer dezelfde [soort] economen
– onze woede is grotendeels veranderd in angst
– het verlies aan welvaart, inkomen, koopkracht, baan neemt enorme proporties aan
– nog steeds is er geen aanwijsbaar en hard bewijs, dat er licht aan het eind van die befaamde tunnel te zien is. Sterker nog: we gaan [alweer] een recessie in.
En doemdenken is een maar al te populair woord wat wordt gebruikt als iemand die wel degelijk bestaande gitzwarte kant van de situatie van Nederland en Europa benoemt, maar mij zal die typering aan mijn anaalkanaal oxyderen.
U mag best volhouden dat, als uw aardappels staan droog te koken en dus gaan aanbranden, dat er iets lekkers op tafel komt. Ik daarentegen zeg dan ronduit, dat die aardappels niet te vreten zijn. Net zo goed ik, met het bovenstaande in gedachte [wie bewijst me dat ik het mis heb?] , stel, dat als dit zo door gaat de boel [om het maar op zijn Haags te zeggen] grandioos naar de klotuh gaat.
En ik weet werkelijk niet of het een voorrecht is, dat mee te mogen maken. U?

Advertenties

20 thoughts on “DE STAND NA 5 JAAR CRISIS

  1. Emile, kom op zeg je laat je toch niet door zo een egoistisch frigide als overspannen nijlpaard vermomde econome de kaas van het bord eten?? Man vreet dat mens op met huid en haar de volgende keer.
    Maar, Ik heb het al eens eerder gezegd en wil dat best herhalen, Emile is een beste brave man met wie je tijdens een brabantse koffietafel geserveerd in een typische brabants cafe, ergens diep verscholen in het brabantse land op een mooie herfstzaternamiddag uitstekend een sociale c.q. socialistische boom zou kunnen opzetten met een kentterend haardvuur op de achtergrond en glazen met inhoud uit eeuwenoude eiken fusten.
    Maar, voor de broodnodige kneiter en bunkerharde politieke strijd die inmiddels op day to day basis dient te worden gevoerd en wel op een zodanige manier dat de retoriek van Wilders erbij verbleekt, daarvoor is Emile te week, te braaf, te goedgelovig en gewoon niet streetwise genoeg.
    Over de staat van dit land kunnen we verder heel kort zijn want dan hoef ik slechts de retorische vraag te stellen, WELK LAND????
    Nederland is allang al opgegeven en compleet naar de klote alleen weigeren hele hordes mensen dat in te zien vebrlind als zij zijn door alle schone beloften en een diep verlangen naar vroeger toen het allemaal toch allemaal zo goed was en we konden pretenderen sociaal te zijn.
    Gezien de volledige apathie en desinteresse van het grootste gedeelte van dit volkje verdienen ze ook absoluut niet beter, want ik vind het wederom misselijkmakend de wijze waarop dit laffe en vol met shit zittende volkje achteraf weer staat te huilen, eerst zorgen ze ervoor dat er twee partijen worden gekozen waarvan men wist en kon weten, dat die het werkwoord naaien tot in de finesses beheersen en als dat dan gebeurd gaan ze achteraf janken, en daar kan ik niet meer zo goed tegen.
    In plaats van rigoreuze maatregelene te eisen, solidariteit en mededogen met de zieke en zwakkere te tonen, de barricades op te gaan enz. enz. kiest dit laffe volk voor berusting, egoisme en volledige apathie
    Eerlijk gezegd begin ik daarin steeds radicaler te denken in de zin van dit zijn de leiders en de partijen die jullie zelf hebben gekozen en dus verdienen jullie ook niet beter dan deze rotzooi waar jullie schijnbaar zelf naar verlangen, men weigert doodeenvoudig om ook maar een keer in het leven Linda de Mol c.q. Boerenlul zoekt Boerenkool voor een paar uur stop te zetten en zelf eens de hersenen te gebruiken neen men verkiest veel liever om slaafs en als lemmingen achter elkaar het ravijn in te duiken, welnu zou ik zeggen have fun.
    Wellicht is het nog niet te laat voor dit volkje om alsnog wakker te worden maar ja dan moet men wel eens gaan beginnen om over zichzelf gaan nadenken en ook eens in de spiegel gaan kijken en je rot schriken over wat je daar voor een hersenloze kwab dood vlees je dan ziet, maar laten dat nu juist de twee eigenschappen zijn waarvan ik met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid vermoed dat deze nu juist niet tot het arsenaal der Nederlander behoord.

  2. Het zou mij persoonlijk niet verbazen, wanneer een flink aantal mensen het gevoel zouden hebben dat de boel [vanuit hun standpunt bezien] al naar “de klotuh” is.
    Maar je hebt gelijk: als de ontwikkeling die zich vanaf 2008 toont in dezelfde lijn wordt voortgezet kun je nauwelijks beweren, dat het nog wel goed zal komen. Hoe kan het ook anders, wanneer je , de elitaire en puissant rijke bovenlaag uitgezonderd, de burger een oplossing biedt waarvan de hoofdbestanddelen zijn : hogere lasten – dalend inkomen – werkonzekerheid?
    Hoe kan het ook anders wanneer de overheid zelf [die zoals wekelijks op de TV te zien is] een aan alle kanten laakbaar gedrag vertoont als het omgaan met gemeenschapsgeld betreft [verdiep je maar eens in de gang van zaken rond de Amsterdamse haven, die op grond van door waanzinnige hoogmoed ingegeven plannen zou moeten gaan concurreren met R’dam!!] én nog steeds enorme bedragen blijft uitgeven aan een volstrekt mislukt project.
    Wellicht is men momenteel in Limburg in feeststemming [dé boot is er immers aangekomen], maar ook voor de Goedheiligman is het crisis. Dus zij die de nieuwste I-pad of I-pod o.i.d. verwachten zouden weleens genoegen moeten nemen met veel minder. We zullen zien.
    Met nu ruim 600.000 werklozen en een verdere groei van dat getal in 2013 en 2014 lijkt de kans op verbetering niet zo groot. En realisme mag dan wel worden verward met doemdenken, het is feitelijk iets heel anders. Het is een eigenschap, waaraan het de afgelopen jaren in grote mate heeft ontbroken.

    • Je hebt dus naar “Kannie waar zijn” gekeken, Paul! Dat verhaal over de A’damse haven en de rol van de gemeentelijke politiek in de persoon van ene wethouder Harry Groen [Nederland barst werkelijk van de “Hekking’s”] is tekenend. Ik heb wel erg moeten lachen toen werd verteld, dat deze Groen in zee was gegaan met de Griekse reder Kritikos. Alleen de naam al had hem tot enig nadenken moeten bewegen. Maar nadenken lijkt me niet de sterkste kant van deze Groene Harry.

    • De Sint doet het al zuiniger aan. In Roermond kwam hij met een aanmerkelijk kleinere boot aan [de Limburgers zullen zich wel weer achtergesteld voelen 🙂 ] zonder kadootjes.
      En zijn tweelingbroer, die in IJmuiden landde, zal wel gedacht hebben “aha, we zijn weer thuis”. Want op 10 meter afstand van zijn aanlegplaats dobberde een lijk in de haven. Waarschijnlijk iemand, die tot de conclusie was gekomen dat hij de Sint dit jaar niet kon betalen.

      • De Amerikanen hebben een vaste uitdrukking, waarmee ze aangeven dat iets gedoemd is om te mislukken: “cold in the water”. Zou de Sint in relatie tot zijn feestje die hint in de vorm van dat lijk begrepen hebben??? 😀

    • Ik zag dat programma inderdaad. En natuurlijk is het goed om regelmatig te lachen, zelfs om de bokkensprongen van de “bestuurders” van dit land. Maar in het geval van die A’damse haven praten we wel over een verliespost van minimaal 50 miljoen!!! En dan vergaat het lachen mij wel.

    • Ik heb me de afgelopen tijd een beetje verdiept in het spel rond voedsel, Paul. Vandaar dat de haven van A’dam aan mijn aandacht is ontsnapt. Soja ging het om, de grondstof, waar wij via het verorberen van onze kiloknallers [soja is immers hét belangrijkste bestanddeel van het veevoer] onze belangrijkste hoeveelheid proteïnen mee binnenkrijgen. En de ellende is dat, wanneer je in zo’n onderwerp gaat graven je vanzelf weer bij Europa en haar internationale verdragen terecht komt. En voor de zoveelste maal niet om de constatering heen raakt, dat die Europese verdragen allemaal [er is werkelijk geen uitzondering] door de multinationals worden voorgekauwd. Enfin, misschien schrijf ik er wel een verhaaltje over binnenkort. Op dit moment heb ik ander “leed” te verwerken. En daar wijd ik mijn eerstvolgende logje maar aan. 🙂

  3. Tja, krimp in Q3, naar alle waarschijnlijkheid ook krimp in Q4 [of Nederland moet het met de Sint en Kerst weer flink uit de broek gaan laten hangen] en de recessie [nummer hoeveel eigenlijk?] is een feit. En dan moet de ellende van 2013 en vooral 2014 nog komen.
    Mag ik een vrijblijvend advies geven? Vraag Nico of Claus om een broekriem te brengen, want dat zal nodig zijn. Voordeel is wel, dat het aantal vette varkens in het straatbeeld drastisch zal afnemen. Er is vast wel een paard/econoom te vinden, dat/die ons gaat voor rekenen welke schade dat aan de economie gaat toebrengen. En hoewel minder dikke mensen sec de zorgkosten doen dalen stijgen die zorgkosten desondanks gewoon door. Want de managers in die branche hebben nu eenmaal recht op de contractueel overeengekomen salarisverhoging en bonus.
    Het hot item in de maand december zal ongetwijfeld weer worden het aantal elektronische betalingen, wat wij gaan doen. Weer iets om naar uit te kijken, nietwaar? 😦
    Doemdenken? Welnee, jongen: de waarheid mag en moet kunnen worden gezegd. Keep it up! 🙂

  4. Wat je zegt over de stand is m.i. helemaal correct, dus ik zie de tegensprekers nog niet komen.
    Wat die arrogantie betreft, Stellinga en Pauw wedijverden om de titel “arrogantste kwal van de avond”. Ik zat daar met toenemende verontwaardiging maar ook met ongeduld naar te kijken. Die Emile blijft altijd maar heer; ik zou wensen dat hij eens enorm uit zijn slof schiet. Want hij zou tegen Stellinga toch hebben kunnen zeggen: “Waar was jij met je wijsneuzerigheid toen de crisis zich aankondigde? Waar was jij met je ideeën om toen problemen aan te pakken of te voorkomen?”. Maar Emile liet dat walgelijke mens wegkomen: jammer, heel jammer!!!

    • “Waar was jij met je wijsneuzerigheid toen de crisis zich aankondigde? Waar was jij met je ideeën om toen problemen aan te pakken of te voorkomen?”

      Stellinga stond toen nog gewoon in de stal haver te vreten. Het aantal paarden wat momenteel vrij mag rondlopen in Nederland neemt steeds meer toe. Dáár moest de regering eens wat aan doen! 😀

  5. Als er één ding duidelijk is dan is het wel dat “de reinigende werking van deze crisis” zich volledig heeft beperkt tot de welvaart van de burgers. Zowel bij politiek als die andere natuurverschijnsels, de economen, is er hoegenaamd geen sprake van. Daar is het “business as usual”. Hoezo doen we wat verkeerd?????

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s