BLAMAGE

Er waren, nadat Died en Mark hun act voor twee verliefde heren hadden opgevoerd, mensen her en der, die hun grote tevredenheid over het bereikte onderhandelingsresultaat, vervat in dat regeerakkoord, uitgebreid tentoon spreiden. Het algemeen gevoelen bij die mensen was, dat de PvdA als de grote winnaar én de VVD dus als grote verliezer kon worden geduid. Ik ga het niet nog eens hebben over de “storm” of “de brand” [men dacht er nogal verschillend over maar bedoelde allemaal hetzelfde: ramp], die boven de hoofden van VVD-ers en de daartoe op 12-09 “slim” toegetreden middenklassers van Nederland was uitgebroken. In het tijdbestek van de week, dat het regeerakkoord heeft bestaan [een absoluut diepterecord in de Nederlandse politieke geschiedenis, maar daarover straks nog een opmerking], is het aantal keren dat woorden als “genaaid”, “bedrogen”, “onbetrouwbaar” en “kiezersbedrog” over tafel vlogen ongekend hoog geweest. En in alle gevallen terecht.

Zie het nu niet als betweterigheid als ik zeg, dat ik nooit geloofd heb, dat het plan van dat jeugdige duo snelle jongens overeind zou blijven. Eerder gaat het om oer-Hollandse nuchterheid.
Diezelfde nuchterheid adviseer ik u allen aan als het gaat om het volgen van wat er nu gaat gebeuren. Blijft Died “the tough guy” en dus vasthouden aan zijn nivelleringseis? Zo ja, hoe en met gebruik van welke alternatieve route? Het beste zou zijn om het klaar liggende SP-plan te adopteren: inkomensafhankelijke zorgpremie voor álle inkomens, dus zonder grens bij 70.000 euro. Dan betaalt iedereen geen 11,1% vaste premie, maar 5%.
Doorgerekend en al, dus zo te adopteren.
Maar zo zal het uiteraard niet gaan. De “briljantjes” van de PvdA en VVD gaan zelf iets verzinnen. En dan wordt het enorm oppassen, want het zijn dezelfde “briljantjes”, die er nog steeds op uit zijn om ons te naaien en te bedriegen. Daar verandert niets aan. Slechts het middel om dat doel te bereiken zal een ander zijn.

Nog even iets over mijn favoriete onderwerp: onze premier. Met zijn eerste rariteitenkabinet vergastte hij ons al op veel “fraais”. Het “doe zelf effe normaal, man”-moment. De Polen-Meldpunt ontwijkmanoeuvres, waarmee hij zijn onderdanigheid richting zijn helblonde gedoger openbaar maakte. En zijn eerste “stinkei” vond zijn Waterloo via een format, waar Joop v.d. Ende en John de Mol stinkend jaloers op waren: de Catshuis-soap.
Zijn 2e legsel maakt het nog bonter. Een kabinet, wat nog voor het Kamerdebat over de regeringsverklaring [zeg maar: de toelichting op het regeerakkoord] gedwongen wordt om één van de belangrijkste pijlers onder dat regeerakkoord om te halen is een format, wat ongekend is, ook in de wereld van de heren Ende en Mol.
Mark Rutte is de premier, waarvan nu al vaststaat, dat hij als de “format-man” de geschiedenis zal ingaan. En hij zal zichzelf onsterfelijk maken als hij de dag voor het Kamerdebat van volgende week de absolute top zal bereiken in die format-wereld door resoluut de stekker uit de inmiddels toch al zieltogende liefdesbaby, die hij met Died fabriceerde te trekken.
Vervolgens kan hij per direct de overstap maken naar Ende of Mol, want die willen een dergelijk talent als het om het ontwikkelen van formats gaat heel graag binnen halen.
Waarmee wij van deze blamage, die deze mislukte lachende trekpop bewezen heeft te zijn, verlost zijn.

Advertisements

14 thoughts on “BLAMAGE

  1. Gisteren ving ik op, dat tijdens de formatiespelletjes [pimpampetten] door Wouter Bos een boek als hulpmiddel is aangereikt, wat vooral wordt gebruikt om scheidingsperikelen onder elkaar af te wikkelen. Zoiets van “jij het gasfornuis, ik de koelkast”. Misschien verklaart dat de puinhoop, die het resultaat is geworden. 😦

    • Scheidingsperikelen? Kijk even naar wat er gisteren in Oss is gebeurd! Zulke dingen voorkom je niet met een boekje bij de hand!! En zijn bij scheidingen niet altijd de kinderen de dupe? In het door Wouter Bos geregisseerde spelletje zijn wij de “kinderen”, dus de “dupe”.
      Wat een ongelooflijke kwal is die Rottenberg trouwens……..jakkie.

  2. Ik begrijp waar de gedachte van Willem vandaan komt. Maar al te vaak hebben politici pogingen gedaan [vaak ook geslaagde] om de mensen via manipulaties te bewegen om iets te accepteren of af te wijzen. Niet omdat het ging om wat het beste voor die mensen was, maar simpelweg omdat de belangen van individuele politici of de belangen van partijen dat valide maakten.
    Wilders, die AOW 65 in een handomdraai en 5 minuten na de uitslag destijds weggaf [niet alleen recent, maar ook aansprekend als voorbeeld in een lange rij anderen], het werd gepikt, omdat hij “veiligheid” beloofde [caviapolitie]. om dat vervolgens ook niet waar te maken overigens.
    Fraaiste voorbeeld [vanuit de ogen van politici] en tegelijkertijd het inktzwartste voorbeeld [met de bril van burger op] is uiteraard, dat we hoewel we in meerderheid tegen Europa en haar “grondwet” stemden, we die “grondwet” onder een andere naam [VVL] toch door de strot geduwd kregen. En dat de heren politici ons vervolgens ook nog het referendum afnamen [wat wij als makke schapen lieten gebeuren].
    Deze 2 voorbeelden alleen al dragen voldoende munitie aan om het scenario wat Willem aandraagt en RadaR in grote lijnen onderschrijft [laat ik het maar het “kijken-hoever-we-gaan-kunnen”-scenario noemen] als een werkelijke mogelijkheid aan te duiden.
    Maar als zo vaak zijn er ook argumenten tegen zo’n scenario te verzinnen. Het belangrijkste argument wat ik onderken is dat zo’n verwerpelijk scenario zich als een boemerang tegen het kabinet en haar partijen kan keren.
    2 voorbeelden, die al direct bij mij opdoemden zijn:
    – nu de zorgpremie-truc lijkt te zijn mislukt en via een voor de mensen veel acceptabeler belastingtruc lijkt te gaan worden vervangen, verplaatst de focus zich naar andere maatregelen, die dit kabinet in petto heeft. Ik noem bijvoorbeeld de inperking van de HRA, de afschaffing van de studiebeurs en invoering van het studie-leenstelsel. Ik verwacht, dat de discussie zich daarnaar zal verplaatsen en dat ook daar de nodige beroering gaat ontstaan;
    – Rutte’s geloofwaardigheid als politicus is pijlsnel gekelderd. Idem geldt voor de VVD. En veel wijst erop, dat herstel moeilijk realiseerbaar is. Want hij heeft niets leuks in de aanbieding de komende 4 jaar.
    Samsom’s PvdA is ook al geraakt , maar nog in mindere mate. Maar ik durf best te voorspellen, dat ook hier een versnelling in de afkalving van de steun zal gaan optreden. Al was het maar omdat ook de PvdA zogenaamde “harde” punten inmiddels heeft weggemoffeld en in de aankomende periode zal blijken, dat dit in toenemende mate het geval zal zijn.
    En juist dat “boemerang-effect” , zoals hierboven beargumenteerd, doet mij twijfelden aan dat scenario, waar Willem over spreekt. Zou dat scenario toch bewaarheid blijken dan kan daaruit slechts worden geconcludeerd, dat:
    – óf men [de politici] veel dommer is dan over het algemeen wordt aangenomen, omdat men de boemerang volkomen heeft genegeerd;
    – óf het feitelijk allemaal weinig meer uitmaakt wat men als “beleid” wil gaan uitvoeren, omdat het toch nooit werkelijkheid zal worden. Want binnen nu en pakweg 2015 neemt Europa de winkel toch over. Omdat een besluit daartoe al lang is voorgekookt en het wachten slechts is op het moment, waarop de burger het onvermijdelijke daarvan accepteert, gezien de uitzichtloze situatie van vandaag.

    • Er wordt diep nagedacht over de goocheltruc van Paars, merk ik. Prima hoor, want hoe meer er wordt getracht om de betekenis achter dit trucje te ontrafelen hoe beter, wat mij betreft.
      Je noemt Europa aan het slot en ik werd me er daardoor van bewust, dat het sinds september een beetje stil is geworden rond dat monster. Ze hebben toch niet echt gewacht tot Rutte de Nederlanders met succes zou hebben belazerd?

      • Welnee joh, P. Dat belazeren lukt al 20 jaar Europa-breed. Dus ze waren er echt wel van overtuigd, dat Rutte zijn kunstje met succes zou opvoeren.

        @Paul:
        wat je eerste “of” betreft: politici kunnen elke boemerang tegenwoordig negeren, omdat ze weten dat de burger de moed niet meer heeft [of zou het intelligentie zijn?] om dat ding te ontwijken. Hij komt gewoon niet meer terug. En zeker niet als je er een sticker op plakt met “1000 euro voor iedereen”.

    • Prima te lezen, dat je beide opties open laat, Paul. Niet elke complottheorie is immers per definitie onzin 🙂
      Ook goed trouwens, dat je de naam “Europa” in dit verband opvoert. Ook richting P. zeg ik, dat het op het oog 2 maanden redelijk rustig is geweest [behoudens wellicht een afscheidsdineetje voor onze vrolijke vriend de Jager wellicht.]
      Maar als ik al eerder dit jaar deed vind ik het nu weer hoog tijd om eens de “koortsthermometer” in Europa’s ass te steken. Dus ben ik bezig om de boel per EU-lidstaat [exclusief de onbelangrijke Balkanlandjes] op een rijtje te proberen te zetten. Want als burger en mede hoogste netto-betaler aan Europa ben ik natuurlijk wel benieuwd of het een beetje opschiet met die crisisbestrijding, of er licht aan de tunnel te zien is. Ik ga dat deze week maar eens afronden, terwijl het stelletje lamzakken en klungels in Den Haag ons via het komende debat over de regeringsverklaring weer gaat proberen in slaap te sussen, het bos in te sturen, een nog groter oor aan te naaien etc. etc.

  3. Prima en o zo herkenbaar stuk het is dat het allemaal zo ongelooflijk triestmakend is maar anders lach je toch echt de vouwen uit je pantalon, ik denk dat het in de geschiedenis van onze parlementaire democratie waarlijk uniek is wat ons sinds de ‘ Lijst Fortyn” is overkomen, de grondleggers van dit gebeuren der parlemetaire democratie zullen zich vast al wel meerdere keren in hun tombe hebben omgedraaid en waarschijnlijk ook al niet om te lachen.

    Maar het meest ergerlijke aan die hele flauwekul en schaamteopwekkende poppenkast is nog wel dat ik het angstige vermoeden heb dat beide heren en hun secondanten c.q. zij die studeren voor voetveeg dondersgoed wisten hoe de berekeningen zouden uitpakken maar dat zij slechts (en dat is een euvel waar de politiek de laatste jaren toch al patent op heeft) zich hebben vergist in de ongelooflijke weerstand die er kon en is ontstaan door hun snode plannen, mede veroorzaakt door de gigantische afstand die er is gegroeid tussen de huidige politici en politiek enerzijds en wij de Jan Doedels anderzsijds.

    En deze trieste gedachte is niet allen bijzonder storend maar bovenal bijzonder angstwekkend.

    • Ik had nog één scenario “up my sleeve” en jij pikt het er naadloos uit, Willem. De testcase i.r.t de omvang van de weerstand speelde ook bij mij mee. Maar je zegt zelf letterlijk welke reden mij weerhield om het scenario ook neer te pennen.
      De gedachte is redelijk beangstigend en zeer woede opwekkend. Het voordeel wat uit de hele toestand kan worden geperst is wel, dat “we” de heren dan even aan het schrikken hebben gemaakt. Blijft staan de al eerder aangegeven waarschuwing goed op te letten met welk alternatief plan ze gaan komen. Gevreesd mag worden, dat ze zouden kunnen proberen het bij een 2e poging wat beter af te dekken.
      Maar de huidige situatie biedt natuurlijk ook alle vrijheid en dus gelegenheid om het enige werkelijke plannetje tot uitvoer te brengen: stapje voor stapje slopen, wat even werd gedreigd in één keer te doen.
      De burger zal, na eerst geconfronteerd te zijn met de realistische mogelijkheid op 10% of meer koopkrachtverlies, nu opgelucht adem halen als het voorlopig bij 4-5% blijft. De volgende tranche komt bij een volgende gelegenheid c.q een volgend kabinet dan wel aan de orde.

  4. Uitstekend neergezet, jongen. Ik vond je de afgelopen dagen redelijk rustig over de stampij, die was veroorzaakt. Maar nu is duidelijk waarom: kwestie van juiste inschatting maken, niet waar?
    Vraag die mij vooral bezig houdt is of het nog wel verantwoord is om die lachende trekpop onze belangen in Europa te laten behartigen? Want hij verkoopt alles en iedereen, waar je bij staat. 😦

  5. Hoe je het ook wendt of keert, hier is inderdaad sprake van niets minder dan een blamage. In meerdere opzichten.
    Allereerst hebben de mensen, die tijdens de formatieonderhandelingen aan tafel zaten, gigantisch geblunderd. Het is onmogelijk, dat de juiste effecten van de maatregel voorgelegen hebben. Men heeft zich dus door drijfzand laten leiden. Onvergeeflijk in zo’n formatieproces.
    Men heeft om volstrekt onverklaarbare [en daarmee onacceptabele] redenen niet willen of kunnen inzien waar men feitelijk mee bezig was. Dit moet wel het geval zijn, want het is nauwelijks voor te stellen, dat men een zuiver beeld had van de gevolgen van de maatregel en de impact daarvan, niet alleen op de eigen achterban, maar op iedereen in Nederland.
    Alleen al deze opsomming van constateringen mijnerzijds is meer dan voldoende om vast te stellen, dat Bos en Kamp en de partijonderhandelaars op een ongekende manier hebben zitten knoeien.
    Daarmee het beeld van de politiek, wat toch al niet zo blinkend is, nog verder schadend.

    De incompetentie knettert er vanaf. Het is werkelijk ongekend.

    Het is goed, dat je ons adviseert op te letten bij wat er verder gaat gebeuren. In eerste aanleg hangen boven de arena een aantal vragen.
    T.a.v. Samsom: houdt hij vast aan die nivelleringseis of kruipt hij terug in zijn hok? Houdt hij vast aan het principe van een inkomensafhankelijke zorgpremie of krabbelt hij alsnog terug?
    T.a.v. Rutte: blijft hij bij zijn “keiharde uitgangspunt” dat belastingverhoging voor m.n. de topinkomens niet wordt geaccepteerd? Blijft hij vasthouden aan het via dat verfrommelde regeerakkoord binnengehaalde winstpunt “marktwerking in de zorg blijft”?
    De antwoorden van elk van de heren op die vragen leiden onvermijdelijk weer tot een reactie van de ander.
    Kortom: het echte formeren mag dan wel plaatsgevonden hebben, het formULeren van beleidsuitgangspunten in de vorm van een regeerakkoord lijkt nu pas echt begonnen. 4 Dagen nadat het werd beëdigd zit er feitelijk een kabinet zonder portefeuille. Voor zover ik me kan herinneren is zoiets voor het laatst gebeurd in Burkino Fasso. En dat noemen wij een bananenrepubliek.

    • Samsom gaat in ieder geval één van zijn verkiezingssprookjes bij het groot vuil zetten: die inkomensafhankelijke premie.
      Subiet misselijk werd ik toen ik hem vandaag hoorde zeggen, dat je “als goed coalitiepartner de helpende hand uit steekt als de andere partner in de problemen komt.” Wie heeft er een teiltje bij de hand?

  6. Onze “format-man” op zijn knieën terug naar zijn nieuwe partner met de vraag of het huishoudboekje niet alsnog wat anders kan worden opgezet. Wat “ze rommelen maar wat aan?”.
    Wat “de politiek is echt een soap geworden?”.

  7. Hoe terecht gekozen, deze logtitel. Want een blamage is het, één van de eerste orde. Ook eens ben ik het met je constatering, dat de gebeurtenissen beeld bevestigend zijn waar het de kabinetten-Rutte betreft. Een uniek dieptepunt vind ik dit!

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s